Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Uhud kuni Nabiy ﷺning boshlari yarilandi va oldingi tishlari sindirildi. U zot yuzlaridan qonni artar va: «Oʻzlarini Robbi azza va jallaga daʼvat etayotgan paygʻambarining yuzini qonga boʻyagan qavm qanday najot topadi?» der edilar. Shunda: {Bu ishda sening (ixtiyoringda) hech narsa yoʻq; yo (Alloh) ularning tavbasini qabul qiladi, yo ularni azoblaydi, chunki ular zolimlardir} (oyati) nozil boʻldi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Уҳуд куни Набий ﷺнинг бошлари яриланди ва олдинги тишлари синдирилди. У зот юзларидан қонни артар ва: «Ўзларини Робби азза ва жаллага даъват этаётган пайғамбарининг юзини қонга бўяган қавм қандай нажот топади?» дер эдилар. Шунда: {Бу ишда сенинг (ихтиёрингда) ҳеч нарса йўқ; ё (Аллоҳ) уларнинг тавбасини қабул қилади, ё уларни азоблайди, чунки улар золимлардир} (ояти) нозил бўлди.