Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Hunayn oʻljalaridan Uyayna va Aqraʼga hamda boshqalarga berdilar. Shunda ansorlar: «Qilichlarimizdan qonlari tomib turgan kishilarga oʻljalarimizni beryaptilarmi?» deyishdi — yoki: «qonlari qilichlarimizdan tomib turgan» (deyishdi). Bu (gap) Nabiy ﷺ ga yetdi. U zot ansorlarni chaqirib: «Ey ansorlar jamoasi, odamlar dunyoni olib ketishlariga, sizlar esa Muhammadni oʻz diyorlaringizga olib ketishingizga rozi emasmisizlar?» dedilar. Ular: «Ha, ey Allohning Rasuli», deyishdi. U zot: «Muhammadning joni qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, agar odamlar bir vodiydan yursalar-u, ansorlar bir togʻ yoʻlidan yursalar, men albatta ansorlarning togʻ yoʻlidan yurar edim. Ansorlar — mening ichki (yaqin)larim va sirdoshlarimdir. Agar hijrat boʻlmaganida edi, men ansorlardan bir kishi boʻlardim», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Ҳунайн ўлжаларидан Уяйна ва Ақраъга ҳамда бошқаларга бердилар. Шунда ансорлар: «Қиличларимиздан қонлари томиб турган кишиларга ўлжаларимизни беряптиларми?» дейишди — ёки: «қонлари қиличларимиздан томиб турган» (дейишди). Бу (гап) Набий ﷺ га етди. У зот ансорларни чақириб: «Эй ансорлар жамоаси, одамлар дунёни олиб кетишларига, сизлар эса Муҳаммадни ўз диёрларингизга олиб кетишингизга рози эмасмисизлар?» дедилар. Улар: «Ҳа, эй Аллоҳнинг Расули», дейишди. У зот: «Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зотга қасамки, агар одамлар бир водийдан юрсалар-у, ансорлар бир тоғ йўлидан юрсалар, мен албатта ансорларнинг тоғ йўлидан юрар эдим. Ансорлар — менинг ички (яқин)ларим ва сирдошларимдир. Агар ҳижрат бўлмаганида эди, мен ансорлардан бир киши бўлардим», дедилар.