حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَلَمَّا قَدِمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ الْمَدِينَةَ آخَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ سَعْدِ بْنِ الرَّبِيعِ فَقَالَ أُقَاسِمُكَ مَالِي نِصْفَيْنِ وَلِي امْرَأَتَانِ فَأُطَلِّقُ إِحْدَاهُمَا فَإِذَا انْقَضَتْ عِدَّتُهَا فَتَزَوَّجْهَا فَقَالَ بَارَكَ اللَّهُ لَكَ فِي أَهْلِكَ وَمَالِكَ دُلُّونِي عَلَى السُّوقِ فَدَلُّوهُ فَانْطَلَقَ فَمَا رَجَعَ إِلَّا وَمَعَهُ شَيْءٌ مِنْ أَقِطٍ وَسَمْنٍ قَدْ اسْتَفْضَلَهُ فَرَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ ذَلِكَ وَعَلَيْهِ وَضَرٌ مِنْ صُفْرَةٍ فَقَالَ مَهْيَمْ قَالَ تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً مِنْ الْأَنْصَارِ قَالَ مَا أَصْدَقْتَهَا قَالَ نَوَاةً مِنْ ذَهَبٍ قَالَ حُمَيْدٌ أَوْ وَزْنَ نَوَاةٍ مِنْ ذَهَبٍ فَقَالَ أَوْلِمْ وَلَوْ بِشَاةٍ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Abdurrahmon ibn Avf Madinaga kelganida, Nabiy ﷺ u bilan Saʼd ibn ar-Rabiʼ oʻrtasida birodarlik bogʻladilar. Shunda (Saʼd) unga: ‹Molimni sen bilan ikkiga boʻlay. Mening ikkita xotinim bor, biriga taloq beraman, uning iddasi tugagach, sen unga uylanasan›, dedi. (Abdurrahmon esa): ‹Alloh senga ahling va molingda baraka bersin. Menga bozorni koʻrsatib qoʻyinglar›, dedi. Bas, unga bozorni koʻrsatishdi. U bordi va faqat oʻzi foyda qilgan ozgina qurut va sariyogʻ bilan qaytdi. Soʻng Rasululloh ﷺ uni shundan keyin koʻrdilar, uning ustida sarigʻ (atir) izi bor edi. U zot: ‹Bu nima?› dedilar. (Abdurrahmon): ‹Ansorlardan bir ayolga uylandim›, dedi. U zot: ‹Unga qancha mahr berding?› dedilar. (Abdurrahmon): ‹Bir danak oltin›, dedi — Humayd: ‹yoki: danak ogʻirligicha oltin, dedi›, dedi. Shunda u zot: ‹Bir qoʻy soʻyib boʻlsa-da, valima bergin›, dedilar», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Абдурраҳмон ибн Авф Мадинага келганида, Набий ﷺ у билан Саъд ибн ар-Рабиъ ўртасида биродарлик боғладилар. Шунда (Саъд) унга: ‹Молимни сен билан иккига бўлай. Менинг иккита хотиним бор, бирига талоқ бераман, унинг иддаси тугагач, сен унга уйланасан›, деди. (Абдурраҳмон эса): ‹Аллоҳ сенга аҳлинг ва молингда барака берсин. Менга бозорни кўрсатиб қўйинглар›, деди. Бас, унга бозорни кўрсатишди. У борди ва фақат ўзи фойда қилган озгина қурут ва сариёғ билан қайтди. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ уни шундан кейин кўрдилар, унинг устида сариғ (атир) изи бор эди. У зот: ‹Бу нима?› дедилар. (Абдурраҳмон): ‹Ансорлардан бир аёлга уйландим›, деди. У зот: ‹Унга қанча маҳр бердинг?› дедилар. (Абдурраҳмон): ‹Бир данак олтин›, деди — Ҳумайд: ‹ёки: данак оғирлигича олтин, деди›, деди. Шунда у зот: ‹Бир қўй сўйиб бўлса-да, валима бергин›, дедилар», деди.