حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ لَمَّا قَدِمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ الْمَدِينَةَ آخَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَهُ وَبَيْنَ سَعْدِ بْنِ الرَّبِيعِ فَقَالَ لَهُ هَلُمَّ أُقَاسِمْكَ مَالِي نِصْفَيْنِ وَلِي امْرَأَتَانِ فَأُطَلِّقُ إِحْدَاهُمَا فَإِذَا انْقَضَتْ عِدَّتُهَا فَتَزَوَّجْهَا . فَقَالَ بَارَكَ اللَّهُ لَكَ فِي أَهْلِكَ وَمَالِكَ دُلُّونِي عَلَى السُّوقِ . فَدَلُّوهُ عَلَى السُّوقِ فَمَا رَجَعَ يَوْمَئِذٍ إِلاَّ وَمَعَهُ شَيْءٌ مِنْ أَقِطٍ وَسَمْنٍ قَدِ اسْتَفْضَلَهُ فَرَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ ذَلِكَ وَعَلَيْهِ وَضَرٌ مِنْ صُفْرَةٍ فَقَالَ " مَهْيَمْ " . قَالَ تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً مِنَ الأَنْصَارِ . قَالَ " فَمَا أَصْدَقْتَهَا " . قَالَ نَوَاةً . قَالَ حُمَيْدٌ أَوْ قَالَ وَزْنَ نَوَاةٍ مِنْ ذَهَبٍ . فَقَالَ " أَوْلِمْ وَلَوْ بِشَاةٍ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . قَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ وَزْنُ نَوَاةٍ مِنْ ذَهَبٍ وَزْنُ ثَلاَثَةِ دَرَاهِمَ وَثُلُثٍ . وَقَالَ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَزْنُ نَوَاةٍ مِنْ ذَهَبٍ وَزْنُ خَمْسَةِ دَرَاهِمَ . سَمِعْتُ إِسْحَاقَ بْنَ مَنْصُورٍ يَذْكُرُ عَنْهُمَا هَذَا .
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Abdurrahmon ibn Avf Madinaga kelganida, Nabiy ﷺ u bilan Saʼd ibn ar-Rabiʼ oʻrtasida birodarlik bogʻladilar. Shunda (Saʼd) unga: ‹Yur, molimni sen bilan ikkiga boʻlay. Mening ikkita xotinim bor, biriga taloq beraman, uning iddasi tugagach, sen unga uylanasan›, dedi. (Abdurrahmon esa): ‹Alloh senga ahling va molingda baraka bersin. Menga bozorni koʻrsatib qoʻyinglar›, dedi. Bas, unga bozorni koʻrsatishdi. U oʻsha kuni qaytar ekan, faqat oʻzi foyda qilgan ozgina qurut va sariyogʻ bilan qaytdi. Soʻng Rasululloh ﷺ uni koʻrdilar, uning ustida sarigʻ (atir) izi bor edi. U zot: ‹Bu nima?› dedilar. (Abdurrahmon): ‹Ansorlardan bir ayolga uylandim›, dedi. U zot: ‹Unga qancha mahr berding?› dedilar. (Abdurrahmon): ‹Bir nuvoy (danak ogʻirligicha oltin)›, dedi. — Humayd: ‹yoki danak ogʻirligicha oltin dedi›, dedi. — Shunda u zot: ‹Bir qoʻy soʻyib boʻlsa-da, valima (toʻy taomi) bergin›, dedilar», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Ahmad ibn Hanbal: «Danak ogʻirligicha oltin — uch va uchdan bir dirham ogʻirligicha», dedi. Ishoq ibn Ibrohim esa: «Danak ogʻirligicha oltin — besh dirham ogʻirligicha», dedi. Men Ishoq ibn Mansurning bu (ikkovi)dan shuni zikr qilganini eshitdim.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Абдурраҳмон ибн Авф Мадинага келганида, Набий ﷺ у билан Саъд ибн ар-Рабиъ ўртасида биродарлик боғладилар. Шунда (Саъд) унга: ‹Юр, молимни сен билан иккига бўлай. Менинг иккита хотиним бор, бирига талоқ бераман, унинг иддаси тугагач, сен унга уйланасан›, деди. (Абдурраҳмон эса): ‹Аллоҳ сенга аҳлинг ва молингда барака берсин. Менга бозорни кўрсатиб қўйинглар›, деди. Бас, унга бозорни кўрсатишди. У ўша куни қайтар экан, фақат ўзи фойда қилган озгина қурут ва сариёғ билан қайтди. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ уни кўрдилар, унинг устида сариғ (атир) изи бор эди. У зот: ‹Бу нима?› дедилар. (Абдурраҳмон): ‹Ансорлардан бир аёлга уйландим›, деди. У зот: ‹Унга қанча маҳр бердинг?› дедилар. (Абдурраҳмон): ‹Бир нувой (данак оғирлигича олтин)›, деди. — Ҳумайд: ‹ёки данак оғирлигича олтин деди›, деди. — Шунда у зот: ‹Бир қўй сўйиб бўлса-да, валима (тўй таоми) бергин›, дедилар», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Аҳмад ибн Ҳанбал: «Данак оғирлигича олтин — уч ва учдан бир дирҳам оғирлигича», деди. Ишоқ ибн Иброҳим эса: «Данак оғирлигича олтин — беш дирҳам оғирлигича», деди. Мен Ишоқ ибн Мансурнинг бу (иккови)дан шуни зикр қилганини эшитдим.