حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ وَهَاشِمٌ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَخَدَمْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا حَتَّى إِذَا رَأَيْتُ أَنِّي قَدْ فَرَغْتُ مِنْ خِدْمَتِهِ قُلْتُ يَقِيلُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَرَجْتُ إِلَى صِبْيَانٍ يَلْعَبُونَ قَالَ فَجِئْتُ أَنْظُرُ إِلَى لَعِبِهِمْ قَالَ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ عَلَى الصِّبْيَانِ وَهُمْ يَلْعَبُونَ فَدَعَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَعَثَنِي إِلَى حَاجَةٍ لَهُ فَذَهَبْتُ فِيهَا وَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي فَيْءٍ حَتَّى أَتَيْتُهُ وَاحْتَبَسْتُ عَنْ أُمِّي عَنْ الْإِتْيَانِ الَّذِي كُنْتُ آتِيهَا فِيهِ فَلَمَّا أَتَيْتُهَا قَالَتْ مَا حَبَسَكَ قُلْتُ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَاجَةٍ لَهُ قَالَتْ وَمَا هِيَ قُلْتُ هُوَ سِرٌّ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ فَاحْفَظْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سِرَّهُقَالَ ثَابِتٌ قَالَ لِي أَنَسٌ لَوْ حَدَّثْتُ بِهِ أَحَدًا مِنْ النَّاسِ أَوْ لَوْ كُنْتُ مُحَدِّثًا بِهِ لَحَدَّثْتُكَ بِهِ يَا ثَابِتُ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Bir kuni men Rasululloh ﷺga xizmat qildim, xizmatlaridan boʻshadim deb bilganimda: «Rasululloh ﷺ endi qaylula qiladilar», dedim-da, oʻynayotgan bolalarning oldiga chiqdim. Men ularning oʻyiniga qarab turgan edim, Rasululloh ﷺ kelib, oʻynab turgan bolalarga salom berdilar. Soʻng Rasululloh ﷺ meni chaqirib, bir hojatlari uchun yubordilar. Men u yoqqa ketdim, Rasululloh ﷺ esa men qaytib kelgunimcha soyada oʻtirdilar. Men odatda onamning oldiga boradigan vaqtdan kechikdim. Uning oldiga kelganimda: «Nega kechikding?» dedi. Men: «Rasululloh ﷺ meni bir hojatlari uchun yubordilar», dedim. U: «U nima edi?» dedi. Men: «U Rasululloh ﷺ ning siri», dedim. U: «Unday boʻlsa, Rasululloh ﷺ ning sirini saqla», dedi. Sobit dedi: Anas menga: «Agar men uni odamlardan birortasiga aytadigan boʻlsam yoki uni aytuvchi boʻlsam edim, albatta senga aytardim, ey Sobit», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Бир куни мен Расулуллоҳ ﷺга хизмат қилдим, хизматларидан бўшадим деб билганимда: «Расулуллоҳ ﷺ энди қайлула қиладилар», дедим-да, ўйнаётган болаларнинг олдига чиқдим. Мен уларнинг ўйинига қараб турган эдим, Расулуллоҳ ﷺ келиб, ўйнаб турган болаларга салом бердилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ мени чақириб, бир ҳожатлари учун юбордилар. Мен у ёққа кетдим, Расулуллоҳ ﷺ эса мен қайтиб келгунимча сояда ўтирдилар. Мен одатда онамнинг олдига борадиган вақтдан кечикдим. Унинг олдига келганимда: «Нега кечикдинг?» деди. Мен: «Расулуллоҳ ﷺ мени бир ҳожатлари учун юбордилар», дедим. У: «У нима эди?» деди. Мен: «У Расулуллоҳ ﷺ нинг сири», дедим. У: «Ундай бўлса, Расулуллоҳ ﷺ нинг сирини сақла», деди. Собит деди: Анас менга: «Агар мен уни одамлардан бирортасига айтадиган бўлсам ёки уни айтувчи бўлсам эдим, албатта сенга айтардим, эй Собит», деди.