حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ يَعْنِي ابْنَ حُسَيْنٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسٍ قَالَلَمَّا مَرِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَضَهُ الَّذِي تُوُفِّيَ فِيهِ أَتَاهُ بِلَالٌ يُؤْذِنُهُ بِالصَّلَاةِ فَقَالَ بَعْدَ مَرَّتَيْنِ يَا بِلَالُ قَدْ بَلَّغْتَ فَمَنْ شَاءَ فَلْيُصَلِّ وَمَنْ شَاءَ فَلْيَدَعْ فَرَجَعَ إِلَيْهِ بِلَالٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي مَنْ يُصَلِّي بِالنَّاسِ قَالَ مُرْ أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ فَلَمَّا أَنْ تَقَدَّمَ أَبُو بَكْرٍ رُفِعَتْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ السُّتُورُ قَالَ فَنَظَرْنَا إِلَيْهِ كَأَنَّهُ وَرَقَةٌ بَيْضَاءُ عَلَيْهِ خَمِيصَةٌ فَذَهَبَ أَبُو بَكْرٍ يَتَأَخَّرُ وَظَنَّ أَنَّهُ يُرِيدُ الْخُرُوجَ إِلَى الصَّلَاةِ فَأَشَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنْ يَقُومَ فَيُصَلِّيَ فَصَلَّى أَبُو بَكْرٍ بِالنَّاسِ فَمَا رَأَيْنَاهُ بَعْدُ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ vafot etgan kasalliklariga chalinganlarida, Bilol u zotni namozga chaqirgani keldi. U zot ikki marta (chaqirilgach): «Ey Bilol, sen yetkazding; kim xohlasa, namoz oʻqisin, kim xohlasa, tark qilsin», dedilar. Bilol u zotga qaytib: «Yo Rasululloh, otam va onam sizga fido boʻlsin, odamlarga kim imomlik qiladi?» dedi. U zot: «Abu Bakrga ayt, odamlarga imomlik qilsin», dedilar. Abu Bakr (mehrobga) oʻtganida, Rasululloh ﷺning ustidan pardalar koʻtarildi. (Anas) aytdi: Biz u zotga qaradik — goʻyo u zot oq varaqdek edilar, ustlarida xamisa (chiziqli chopon) bor edi. Abu Bakr orqaga chekinmoqchi boʻldi — u zot namozga chiqmoqchi, deb oʻyladi. Shunda Rasululloh ﷺ Abu Bakrga: turib namoz oʻqiyver, deb ishora qildilar. Bas, Abu Bakr odamlarga namoz oʻqib berdi. Shundan keyin biz u zotni (boshqa) koʻrmadik.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ вафот этган касалликларига чалинганларида, Билол у зотни намозга чақиргани келди. У зот икки марта (чақирилгач): «Эй Билол, сен етказдинг; ким хоҳласа, намоз ўқисин, ким хоҳласа, тарк қилсин», дедилар. Билол у зотга қайтиб: «Ё Расулуллоҳ, отам ва онам сизга фидо бўлсин, одамларга ким имомлик қилади?» деди. У зот: «Абу Бакрга айт, одамларга имомлик қилсин», дедилар. Абу Бакр (меҳробга) ўтганида, Расулуллоҳ ﷺнинг устидан пардалар кўтарилди. (Анас) айтди: Биз у зотга қарадик — гўё у зот оқ варақдек эдилар, устларида хамиса (чизиқли чопон) бор эди. Абу Бакр орқага чекинмоқчи бўлди — у зот намозга чиқмоқчи, деб ўйлади. Шунда Расулуллоҳ ﷺ Абу Бакрга: туриб намоз ўқийвер, деб ишора қилдилар. Бас, Абу Бакр одамларга намоз ўқиб берди. Шундан кейин биз у зотни (бошқа) кўрмадик.