حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مَعْبَدٍ ابْنُ أَخِي حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْحِمْيَرِيِّ قَالَ ذَهَبْتُ مَعَ حُمَيْدٍ إِلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ فَقَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا بَايَعَهُ النَّاسُ أَوْ كُنَّا إِذَا بَايَعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُلَقِّنُنَا أَنْ يَقُولَ لَنَا فِيمَا اسْتَطَعْتَقَالَ أَبِي لَيْسَ هُوَ حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ
Jaʼfar ibn Maʼbad dedi: Men Humayd bilan Anas ibn Molikning oldiga bordim. U shunday dedi: Odamlar Rasululloh ﷺ ga bayʼat qilganlarida — yoki: biz Rasululloh ﷺ ga bayʼat qilganimizda — u zot bizga «kuching yetganicha» deb aytishimizni talqin qilar edilar. Otam: «U Humayd at-Tavil emas», dedi.Жаъфар ибн Маъбад деди: Мен Ҳумайд билан Анас ибн Моликнинг олдига бордим. У шундай деди: Одамлар Расулуллоҳ ﷺ га байъат қилганларида — ёки: биз Расулуллоҳ ﷺ га байъат қилганимизда — у зот бизга «кучинг етганича» деб айтишимизни талқин қилар эдилар. Отам: «У Ҳумайд ат-Тавил эмас», деди.