حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَبِيبُ بْنُ حَجَرٍ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَخَرَجْتُ مِنْ عِنْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَوَجِّهًا إِلَى أَهْلِي فَمَرَرْتُ بِغِلْمَانٍ يَلْعَبُونَ فَأَعْجَبَنِي لَعِبُهُمْ فَقُمْتُ عَلَى الْغِلْمَانِ فَانْتَهَى إِلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا قَائِمٌ عَلَى الْغِلْمَانِ فَسَلَّمَ عَلَى الْغِلْمَانِ ثُمَّ أَرْسَلَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَاجَةٍ لَهُ فَرَجَعْتُ فَخَرَجْتُ إِلَى أَهْلِي بَعْدَ السَّاعَةِ الَّتِي كُنْتُ أَرْجِعُ إِلَيْهِمْ فِيهَا فَقَالَتْ لِي أُمِّي مَا حَبَسَكَ الْيَوْمَ يَا بُنَيَّ فَقُلْتُ أَرْسَلَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَاجَةٍ لَهُ فَقَالَتْ أَيُّ حَاجَةٍ يَا بُنَيَّ فَقُلْتُ يَا أُمَّاهُ إِنَّهَا سِرٌّ فَقَالَتْ يَا بُنَيَّ احْفَظْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سِرَّهُقَالَ ثَابِتٌ فَقُلْتُ يَا أَبَا حَمْزَةَ أَتَحْفَظُ تِلْكَ الْحَاجَةَ الْيَوْمَ أَوْ تَذْكُرُهَا قَالَ إِي وَاللَّهِ وَإِنِّي لَا أَذْكُرُهَا وَلَوْ كُنْتُ مُحَدِّثًا بِهَا أَحَدًا مِنْ النَّاسِ لَحَدَّثْتُكَ بِهَا يَا ثَابِتُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ning huzurlaridan oilam tomon chiqdim va oʻynayotgan bolalar oldidan oʻtdim. Ularning oʻyini menga yoqib, bolalar oldida toʻxtab qoldim. Men bolalar oldida turganimda Rasululloh ﷺ yonimga yetib keldilar va bolalarga salom berdilar. Soʻng Rasululloh ﷺ meni bir hojatlari bilan yubordilar. Men qaytdim va oilamning oldiga odatda qaytadigan vaqtimdan kechroq bordim. Onam menga: «Bugun seni nima ushlab qoldi, ey oʻgʻilcham?» dedi. Men: «Meni Rasululloh ﷺ bir hojatlari bilan yuborgan edilar», dedim. U: «Qanday hojat, ey oʻgʻilcham?» dedi. Men: «Ey ona, bu — sir», dedim. U: «Ey oʻgʻilcham, Rasululloh ﷺ ning sirlarini saqla», dedi. Sobit dedi: Men: «Ey Abu Hamza, sen oʻsha hojatni bugun ham saqlaysanmi yoki uni eslaysanmi?» dedim. U: «Ha, Allohga qasamki. Men uni (hech kimga) aytmayman; agar odamlardan birortasiga aytadigan boʻlsam, senga aytgan boʻlar edim, ey Sobit», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларидан оилам томон чиқдим ва ўйнаётган болалар олдидан ўтдим. Уларнинг ўйини менга ёқиб, болалар олдида тўхтаб қолдим. Мен болалар олдида турганимда Расулуллоҳ ﷺ ёнимга етиб келдилар ва болаларга салом бердилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ мени бир ҳожатлари билан юбордилар. Мен қайтдим ва оиламнинг олдига одатда қайтадиган вақтимдан кечроқ бордим. Онам менга: «Бугун сени нима ушлаб қолди, эй ўғилчам?» деди. Мен: «Мени Расулуллоҳ ﷺ бир ҳожатлари билан юборган эдилар», дедим. У: «Қандай ҳожат, эй ўғилчам?» деди. Мен: «Эй она, бу — сир», дедим. У: «Эй ўғилчам, Расулуллоҳ ﷺ нинг сирларини сақла», деди. Собит деди: Мен: «Эй Абу Ҳамза, сен ўша ҳожатни бугун ҳам сақлайсанми ёки уни эслайсанми?» дедим. У: «Ҳа, Аллоҳга қасамки. Мен уни (ҳеч кимга) айтмайман; агар одамлардан бирортасига айтадиган бўлсам, сенга айтган бўлар эдим, эй Собит», деди.