حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا أَبُو هِلَالٍ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ شَجَرَةً كَانَتْ عَلَى طَرِيقِ النَّاسِ كَانَتْ تُؤْذِيهِمْ فَأَتَاهَا رَجُلٌ فَعَزَلَهَا عَنْ طَرِيقِ النَّاسِ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَقَدْ رَأَيْتُهُ يَتَقَلَّبُ فِي ظِلِّهَا فِي الْجَنَّةِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Odamlarning yoʻlida bir daraxt bor edi, u ularga ozor berar edi. Bir kishi kelib, uni odamlarning yoʻlidan olib tashladi. Shunda Nabiy ﷺ: «Men uni jannatda oʻsha (daraxt)ning soyasida ayshini surib yurganini koʻrdim», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Одамларнинг йўлида бир дарахт бор эди, у уларга озор берар эди. Бир киши келиб, уни одамларнинг йўлидан олиб ташлади. Шунда Набий ﷺ: «Мен уни жаннатда ўша (дарахт)нинг соясида айшини суриб юрганини кўрдим», дедилар.