Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan Nabiy ﷺ shunday deganlari rivoyat qilinadi: «Jahannamda bir banda ming yil: ‹Ey Hannon, ey Mannon!› deb nido qiladi. Shunda Alloh azza va jalla Jibrilga (alayhissalom): ‹Bor, Menga shu bandamni keltir›, deydi. Jibril boradi va doʻzax ahlini muk tushib yigʻlayotgan holda topadi. U Rabbining huzuriga qaytib, Unga xabar beradi. U: ‹Uni Menga keltir, u ana-anaqa joydadir›, deydi. Bas, uni olib keladi va Rabbi azza va jallaning huzurida turgʻizadi. U unga: ‹Ey bandam, joyingni va oromgohingni qanday topding?› deydi. U: ‹Ey Rabbim, joylarning eng yomoni, oromgohlarning eng yomoni (deb topdim)›, deydi. U: ‹Bandamni qaytaringlar›, deydi. Shunda u: ‹Ey Rabbim, meni undan chiqarganingdan keyin yana unga qaytarishingni umid qilmagan edim›, deydi. U: ‹Bandamni qoʻyib yuboringlar›, deydi».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан Набий ﷺ шундай деганлари ривоят қилинади: «Жаҳаннамда бир банда минг йил: ‹Эй Ҳаннон, эй Маннон!› деб нидо қилади. Шунда Аллоҳ азза ва жалла Жибрилга (алайҳиссалом): ‹Бор, Менга шу бандамни келтир›, дейди. Жибрил боради ва дўзах аҳлини мук тушиб йиғлаётган ҳолда топади. У Раббининг ҳузурига қайтиб, Унга хабар беради. У: ‹Уни Менга келтир, у ана-анақа жойдадир›, дейди. Бас, уни олиб келади ва Рабби азза ва жалланинг ҳузурида турғизади. У унга: ‹Эй бандам, жойингни ва оромгоҳингни қандай топдинг?› дейди. У: ‹Эй Раббим, жойларнинг энг ёмони, оромгоҳларнинг энг ёмони (деб топдим)›, дейди. У: ‹Бандамни қайтаринглар›, дейди. Шунда у: ‹Эй Раббим, мени ундан чиқарганингдан кейин яна унга қайтаришингни умид қилмаган эдим›, дейди. У: ‹Бандамни қўйиб юборинглар›, дейди».