Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺga Hudaybiyadan qaytishlarida {Albatta, Biz senga ochiq-oydin fath berdik} (oyati) oxirigacha nozil boʻldi; ashoblari esa gʻam va qaygʻuga botgan holda edilar. Shunda u zot: «Menga shunday bir oyat nozil boʻldiki, u men uchun dunyo va undagi bor narsadan mahbubroqdir», dedilar. Allohning Nabiysi ﷺ uni tilovat qilganlarida, qavmdan bir kishi: «Sizga muborak va xush boʻlsin! Alloh sizga Oʻzi sizga nima qilishini bayon qildi; bizga esa nima qiladi?» dedi. Shunda Alloh azza va jalla undan keyingi oyatni nozil qildi: {Moʻmin erkaklar va moʻmina ayollarni ostidan anhorlar oqib turadigan jannatlarga kiritish uchun} — oyat oxirigacha.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺга Ҳудайбиядан қайтишларида {Албатта, Биз сенга очиқ-ойдин фатҳ бердик} (ояти) охиригача нозил бўлди; ашоблари эса ғам ва қайғуга ботган ҳолда эдилар. Шунда у зот: «Менга шундай бир оят нозил бўлдики, у мен учун дунё ва ундаги бор нарсадан маҳбуброқдир», дедилар. Аллоҳнинг Набийси ﷺ уни тиловат қилганларида, қавмдан бир киши: «Сизга муборак ва хуш бўлсин! Аллоҳ сизга Ўзи сизга нима қилишини баён қилди; бизга эса нима қилади?» деди. Шунда Аллоҳ азза ва жалла ундан кейинги оятни нозил қилди: {Мўмин эркаклар ва мўмина аёлларни остидан анҳорлар оқиб турадиган жаннатларга киритиш учун} — оят охиригача.