حَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنَا عِمْرَانُ الْقَصِيرُ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَنَزَلَتْ آيَةُ الْمُتْعَةِ فِي كِتَابِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى وَعَمِلْنَا بِهَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ تَنْزِلْ آيَةٌ تَنْسَخُهَا وَلَمْ يَنْهَ عَنْهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى مَاتَ
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Mutʼa oyati Alloh tabaraka va taoloning Kitobida nozil boʻldi, biz unga Rasululloh ﷺ bilan birga amal qildik; uni bekor qiluvchi biror oyat nozil boʻlmadi va Nabiy ﷺ vafot etgunlaricha undan qaytarmadilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Мутъа ояти Аллоҳ табарака ва таолонинг Китобида нозил бўлди, биз унга Расулуллоҳ ﷺ билан бирга амал қилдик; уни бекор қилувчи бирор оят нозил бўлмади ва Набий ﷺ вафот этгунларича ундан қайтармадилар.