حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ شُعْبَةَ حَدَّثَنِي أَبُو جَمْرَةَ حَدَّثَنِي زَهْدَمُ بْنُ مُضَرِّبٍ قَالَ سَمِعْتُ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْرُكُمْ قَرْنِي ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ لَا أَدْرِي مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةً ثُمَّ يَأْتِي أَوْ يَجِيءُ بَعْدَكُمْ قَوْمٌ يَنْذُرُونَ فَلَا يُوفُونَ وَيَخُونُونَ وَلَا يُؤْتَمَنُونَ وَيَشْهَدُونَ وَلَا يُسْتَشْهَدُونَ وَيَفْشُو فِيهِمْ السِّمَنُ
Zahdam ibn Muzarrib aytdi: Imron ibn Husaynning shunday deganini eshitdim: Rasululloh ﷺ: «Eng yaxshingiz — mening asrimdagilar, soʻng ulardan keyin keladiganlar, soʻng ulardan keyin keladiganlar» — ikki marta yoki uch marta (aytdilarmi), bilmayman — «soʻng sizlardan keyin shunday qavm keladiki, ular nazr qiladi, lekin vafo qilmaydi; xiyonat qiladi, ularga ishonilmaydi; guvohlik beradi, lekin guvohlikka chaqirilmaydi; ularda semizlik keng tarqaladi», dedilar.Заҳдам ибн Музарриб айтди: Имрон ибн Ҳусайннинг шундай деганини эшитдим: Расулуллоҳ ﷺ: «Энг яхшингиз — менинг асримдагилар, сўнг улардан кейин келадиганлар, сўнг улардан кейин келадиганлар» — икки марта ёки уч марта (айтдиларми), билмайман — «сўнг сизлардан кейин шундай қавм келадики, улар назр қилади, лекин вафо қилмайди; хиёнат қилади, уларга ишонилмайди; гувоҳлик беради, лекин гувоҳликка чақирилмайди; уларда семизлик кенг тарқалади», дедилар.