حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ شُعْبَةَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ وَإِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا سَعِيدٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظُّهْرَ فَقَرَأَ رَجُلٌ خَلْفَهُ بِسَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى فَلَمَّا صَلَّى قَالَ أَيُّكُمْ قَرَأَ سَبِّحْ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى فَقَالَ رَجُلٌ أَنَا قَالَ قَدْ عَرَفْتُ أَنَّ بَعْضَكُمْ خَالَجَنِيهَاحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ سَمِعْتُ زُرَارَةَ بْنَ أَوْفَى يُحَدِّتُ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ فَذَكَرَ مِثْلَهُ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ peshin namozini oʻqidilar. Ortlarida bir kishi {Rabbingizning eng oliy nomini poklab yod eting}ni oʻqidi. Namozni tugatganlarida: «Sizlardan kim {Rabbingizning eng oliy nomini poklab yod eting}ni oʻqidi?» dedilar. Bir kishi: «Men», dedi. U zot: «Uni birontangiz men bilan tortishayotganini bilgan edim», dedilar. Boshqa bir sanad bilan ham shunga oʻxshashi zikr qilindi.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ пешин намозини ўқидилар. Ортларида бир киши {Раббингизнинг энг олий номини поклаб ёд этинг}ни ўқиди. Намозни тугатганларида: «Сизлардан ким {Раббингизнинг энг олий номини поклаб ёд этинг}ни ўқиди?» дедилар. Бир киши: «Мен», деди. У зот: «Уни биронтангиз мен билан тортишаётганини билган эдим», дедилар. Бошқа бир санад билан ҳам шунга ўхшаши зикр қилинди.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ رَبَاحٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا السَّوَّارِ قَالَ سَمِعْتُ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْحَيَاءُ خَيْرٌ كُلُّهُحَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ رَبَاحٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا السَّوَّارِ قَالَ سَمِعْتُ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Hayo — uning barchasi yaxshilikdir», dedilar. Boshqa bir sanad bilan ham Nabiy ﷺdan shunga oʻxshashi rivoyat qilindi.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳаё — унинг барчаси яхшиликдир», дедилар. Бошқа бир санад билан ҳам Набий ﷺдан шунга ўхшаши ривоят қилинди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ طَهْمَانَ عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ عَنِ ابْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَكَانَ بِي النَّاصُورُ فَسَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الصَّلَاةِ فَقَالَ صَلِّ قَائِمًا فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ فَقَاعِدًا فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ فَعَلَى جَنْبٍ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Menda bavosir kasali bor edi. Shu bois Nabiy ﷺdan namoz haqida soʻradim. U zot: «Tik turib namoz oʻqi. Agar quvvating yetmasa, oʻtirib oʻqi. Agar unga ham quvvating yetmasa, yon tomoningga yotib oʻqi», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Менда бавосир касали бор эди. Шу боис Набий ﷺдан намоз ҳақида сўрадим. У зот: «Тик туриб намоз ўқи. Агар қувватинг етмаса, ўтириб ўқи. Агар унга ҳам қувватинг етмаса, ён томонингга ётиб ўқи», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا هِلَالُ بْنُ يَسَافٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْرُ النَّاسِ قَرْنِي ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ يَجِيءُ قَوْمٌ يَتَسَمَّنُونَ يُحِبُّونَ السِّمَنَ يُعْطُونَ الشَّهَادَةَ قَبْلَ أَنْ يُسْأَلُوهَا

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Odamlarning eng yaxshisi mening asrimdagilar, soʻng ularga ergashganlar, soʻng ularga ergashganlardir. Soʻngra bir qavm keladiki, ular semirishga beriladilar, semizlikni yaxshi koʻradilar va soʻralmasidan oldin guvohlik beradilar», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Одамларнинг энг яхшиси менинг асримдагилар, сўнг уларга эргашганлар, сўнг уларга эргашганлардир. Сўнгра бир қавм келадики, улар семиришга бериладилар, семизликни яхши кўрадилар ва сўралмасидан олдин гувоҳлик берадилар», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَشْهَبِ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَسْأَلَةُ الْغَنِيِّ شَيْنٌ فِي وَجْهِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِقَالَ أَبِي لَمْ أَعْلَمْ أَحَدًا أَسْنَدَهُ غَيْرَ وَكِيعٍ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Boyning (odamlardan) tilanishi Qiyomat kunida uning yuzidagi dogʻdir», dedilar. Otam aytdi: Vakiʼdan boʻlak birov uni musnad qilganini bilmayman.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бойнинг (одамлардан) тиланиши Қиёмат кунида унинг юзидаги доғдир», дедилар. Отам айтди: Вакиъдан бўлак биров уни муснад қилганини билмайман.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ جَامِعِ بْنِ شَدَّادٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ جَاءَ نَفَرٌ مِنْ بَنِي تَمِيمٍ قَالَ وَكِيعٌ جَاءَتْ بَنُو تَمِيمٍ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبْشِرُوا يَا بَنِي تَمِيمٍ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ بَشَّرْتَنَا فَأَعْطِنَا قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَتَغَيَّرَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَجَاءَ حَيٌّ مِنْ يَمَنٍ فَقَالَ اقْبَلُوا الْبُشْرَى إِذْ لَمْ يَقْبَلْهَا بَنُو تَمِيمٍ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَبِلْنَا

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Banu Tamimdan bir guruh odam Nabiy ﷺ huzurlariga keldi. U zot: «Suyunchi boʻlsin, ey Banu Tamim!» dedilar. Ular: «Ey Allohning Rasuli, sen bizga suyunchi berding, endi bizga (biror narsa) ato qil», dedilar. (Roviy) aytdi: Shunda Rasululloh ﷺning chehralari oʻzgardi. Soʻng Yamandan bir qabila keldi. U zot: «Suyunchini qabul qilinglar, chunki uni Banu Tamim qabul qilmadi», dedilar. Ular: «Ey Allohning Rasuli, qabul qildik», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бану Тамимдан бир гуруҳ одам Набий ﷺ ҳузурларига келди. У зот: «Суюнчи бўлсин, эй Бану Тамим!» дедилар. Улар: «Эй Аллоҳнинг Расули, сен бизга суюнчи бердинг, энди бизга (бирор нарса) ато қил», дедилар. (Ровий) айтди: Шунда Расулуллоҳ ﷺнинг чеҳралари ўзгарди. Сўнг Ямандан бир қабила келди. У зот: «Суюнчини қабул қилинглар, чунки уни Бану Тамим қабул қилмади», дедилар. Улар: «Эй Аллоҳнинг Расули, қабул қилдик», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو وَعَبْدُ الصَّمَدِ قَالَا ثَنَا هِشَامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ خَيْرُ هَذِهِ الْأُمَّةِ الْقَرْنُ الَّذِي بُعِثْتُ فِيهِمْ قَالَ عَبْدُ الصَّمَدِ الَّذِينَ بُعِثْتُ فِيهِمْ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ يَنْشَأُ قَوْمٌ يَنْذُرُونَ وَلَا يُوفُونَ وَيَخُونُونَ وَلَا يُؤْتَمَنُونَ وَيَشْهَدُونَ وَلَا يُسْتَشْهَدُونَ وَيَنْشَأُ فِيهِمْ السِّمَنُ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Bu ummatning eng yaxshisi men ularning orasiga yuborilgan avloddir, soʻng ularga ergashganlardir. Soʻng shunday qavm paydo boʻladiki, nazr qiladilaru vafo qilmaydilar, xiyonat qiladilaru omonatdor boʻlmaydilar, guvohlik beradilaru soʻralmaydilar va ular orasida semizlik yoyiladi», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Бу умматнинг энг яхшиси мен уларнинг орасига юборилган авлоддир, сўнг уларга эргашганлардир. Сўнг шундай қавм пайдо бўладики, назр қиладилару вафо қилмайдилар, хиёнат қиладилару омонатдор бўлмайдилар, гувоҳлик берадилару сўралмайдилар ва улар орасида семизлик ёйилади», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي مِرَايَةَ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا طَاعَةَ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: «Alloh tabaraka va taologa maʼsiyat qilishda itoat yoʻqdir», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: «Аллоҳ табарака ва таолога маъсият қилишда итоат йўқдир», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنِ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ بْنِ الشِّخِّيرِ عَن مُطَرِّفٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ فُلَانًا لَا يُفْطِرُ نَهَارَ الدَّهْرِ فَقَالَ لَا أَفْطَرَ وَلَا صَامَ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺga: «Falon kishi umr boʻyi kunduzlari iftor qilmaydi», deyildi. U zot: «Roʻza ham tutmasin, iftor ham qilmasin», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺга: «Фалон киши умр бўйи кундузлари ифтор қилмайди», дейилди. У зот: «Рўза ҳам тутмасин, ифтор ҳам қилмасин», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَجُلًا أَعْتَقَ سِتَّةَ مَمْلُوكِينَ لَهُ عِنْدَ مَوْتِهِ لَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ غَيْرُهُمْ فَدَعَا بِهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَزَّأَهُمْ أَثْلَاثًا ثُمَّ أَقْرَعَ بَيْنَهُمْ فَأَعْتَقَ اثْنَيْنِ وَأَرَقَّ أَرْبَعَةً وَقَالَ لَهُ قَوْلًا شَدِيدًا

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi oʻlimi oldidan, oʻzining oltita qulini ozod qildi, ulardan boshqa moli yoʻq edi. Rasululloh ﷺ ularni chaqirib, uchga boʻldilar, soʻng ular oʻrtasida qurʻa tashladilar va ikkitasini ozod qildilar, toʻrttasini qullikda qoldirdilar va u (kishi) haqida qattiq (qoralovchi) soʻz aytdilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши ўлими олдидан, ўзининг олтита қулини озод қилди, улардан бошқа моли йўқ эди. Расулуллоҳ ﷺ уларни чақириб, учга бўлдилар, сўнг улар ўртасида қуръа ташладилар ва иккитасини озод қилдилар, тўрттасини қулликда қолдирдилар ва у (киши) ҳақида қаттиқ (қораловчи) сўз айтдилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَى رَجُلَيْنِ مِنْ الْمُسْلِمِينَ بِرَجُلٍ مِنْ الْمُشْرِكِينَ مِنْ بَنِي عُقَيْلٍ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ musulmonlardan ikki kishini Banu Uqayldan boʻlgan mushriklardan bir kishi evaziga fido qildilar (asir almashtirib qutqardilar).Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ мусулмонлардан икки кишини Бану Уқайлдан бўлган мушриклардан бир киши эвазига фидо қилдилар (асир алмаштириб қутқардилар).

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَلَّمَ فِي ثَلَاثِ رَكَعَاتٍ مِنْ الْعَصْرِ ثُمَّ قَامَ فَدَخَلَ فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ الْخِرْبَاقُ وَكَانَ فِي يَدَيْهِ طُولٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَخَرَجَ إِلَيْهِ فَذَكَرَ لَهُ صَنِيعَهُ فَجَاءَ فَقَالَ أَصَدَقَ هَذَا قَالُوا نَعَمْ فَصَلَّى الرَّكْعَةَ الَّتِي تَرَكَ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ asrning uch rakaatida salom berdilar, soʻng turib (uylariga) kirib ketdilar. Shunda al-Xirboq deb ataluvchi, qoʻllari uzun bir kishi turib: «Yo Rasululloh!» dedi. U zot uning oldiga chiqdilar, u esa u zotga qilgan ishlarini aytdi. Soʻng (u zot) kelib: «Bu rost aytdimi?» dedilar. Ular: «Ha», dedilar. Shunda tark qilgan rakaatlarini oʻqidilar, soʻng salom berdilar, soʻng ikki sajda qildilar, soʻng salom berdilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ асрнинг уч ракаатида салом бердилар, сўнг туриб (уйларига) кириб кетдилар. Шунда ал-Хирбоқ деб аталувчи, қўллари узун бир киши туриб: «Ё Расулуллоҳ!» деди. У зот унинг олдига чиқдилар, у эса у зотга қилган ишларини айтди. Сўнг (у зот) келиб: «Бу рост айтдими?» дедилар. Улар: «Ҳа», дедилар. Шунда тарк қилган ракаатларини ўқидилар, сўнг салом бердилар, сўнг икки сажда қилдилар, сўнг салом бердилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ ثَنَا شُعْبَةُ وَحَجَّاجٌ قَالَ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى قَالَ حَجَّاجٌ فِي حَدِيثِهِ سَمِعْتُ زُرَارَةَ بْنَ أَوْفَى عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَقَاتَلَ يَعْلَى ابْنُ مُنْيَةٍَ أَوْ ابْنُ أُمَيَّةَ رَجُلًا فَعَضَّ أَحَدُهُمَا يَدَ صَاحِبِهِ فَانْتَزَعَ يَدَهُ مِنْ فِيهَ فَانْتَزَعَ ثَنِيَّتَهُ وَقَالَ حَجَّاجٌ ثَنِيَّتَيْهِ فَاخْتَصَمَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَعَضُّ أَحَدُكُمَا أَخَاهُ كَمَا يَعَضُّ الْفَحْلُ لَا دِيَةَ لَهُ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Yaʼlo ibn Munya — yoki Ibn Umayya — bir kishi bilan urushdi. Ulardan biri sherigining qoʻlini tishladi. (U esa) qoʻlini uning ogʻzidan tortib oldi va shu bilan uning oldingi tishini — Hajjoj: «ikki oldingi tishini», dedi — sugʻurib oldi. Soʻng ikkovi Nabiy ﷺ huzurlarida daʼvolashdilar. U zot: «Biringiz xuddi buqa tishlagandek birodarini tishlaydimi? Unga diya yoʻq», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Яъло ибн Муня — ёки Ибн Умайя — бир киши билан урушди. Улардан бири шеригининг қўлини тишлади. (У эса) қўлини унинг оғзидан тортиб олди ва шу билан унинг олдинги тишини — Ҳажжож: «икки олдинги тишини», деди — суғуриб олди. Сўнг иккови Набий ﷺ ҳузурларида даъволашдилар. У зот: «Бирингиз худди буқа тишлагандек биродарини тишлайдими? Унга дия йўқ», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا السَّوَّارِ الْعَدَوِىَّ يُحَدِّثُ أَنَّهُ سَمِعَ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ الْخُزَاعِيَّ يُحَدِّثُعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ الْحَيَاءُ لَا يَأْتِي إِلَّا بِخَيْرٍفَقَالَ بُشَيْرُ بْنُ كَعْبٍ مَكْتُوبٌ فِي الْحِكْمَةِ أَنَّ مِنْهُ وَقَارًا وَمِنْهُ سَكِينَةً فَقَالَ عِمْرَانُ أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتُحَدِّثُنِي عَنْ صُحُفِكَ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Hayo faqat yaxshilik keltiradi», dedilar. Shunda Bushayr ibn Kaʼb: «Hikmat (kitobi)da: ‹Undan (hayodan) viqor (salobat) bor va undan sokinlik (osoyishtalik) bor› deb yozilgan», dedi. Imron: «Men senga Rasululloh ﷺdan hadis aytyapman-u, sen menga oʻz sahifalaringdan (kitoblaringdan) gapiryapsanmi?» dedi.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Ҳаё фақат яхшилик келтиради», дедилар. Шунда Бушайр ибн Каъб: «Ҳикмат (китоби)да: ‹Ундан (ҳаёдан) виқор (салобат) бор ва ундан сокинлик (осойишталик) бор› деб ёзилган», деди. Имрон: «Мен сенга Расулуллоҳ ﷺдан ҳадис айтяпман-у, сен менга ўз саҳифаларингдан (китобларингдан) гапиряпсанми?» деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَيَزِيدُ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَنَهَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْكَيِّ فَاكْتَوَيْنَا فَمَا أَفْلَحْنَا وَلَا أَنْجَحْنَا

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizni dogʻlash (kuydirib davolash)dan qaytardilar, biz esa oʻzimizni dogʻladik; na yutuqqa erishdik, na muvaffaq boʻldik.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизни доғлаш (куйдириб даволаш)дан қайтардилар, биз эса ўзимизни доғладик; на ютуққа эришдик, на муваффақ бўлдик.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا مِرَايَةَ الْعِجْلِيَّ قَالَ سَمِعْتُ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ يُحَدِّثُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ لَا طَاعَةَ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Aziz va jalil boʻlmish Allohga maʼsiyat qilishda itoat yoʻqdir», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Азиз ва жалил бўлмиш Аллоҳга маъсият қилишда итоат йўқдир», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ وَحَجَّاجٌ قَالَا أَنَا شُعْبَةُ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ قَالَ سَمِعْتُ مُطَرِّفًا قَالَ قَالَ لِي عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ إِنِّي أُحَدِّثُكَ حَدِيثًا عَسَى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ يَنْفَعَكَ بِهِإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ جَمَعَ بَيْنَ حَجٍّ وَعُمْرَةٍ ثُمَّ لَمْ يَنْهَ عَنْهُ حَتَّى مَاتَ وَلَمْ يَنْزِلْ قُرْآنٌ فِيهِ يُحَرِّمُهُ وَإِنَّهُ كَانَ يُسَلِّمُ عَلَيَّ فَلَمَّا اكْتَوَيْتُ أَمْسَكَ عَنِّي فَلَمَّا تَرَكْتُهُ عَادَ إِلَيَّ

Mutarrif aytdi: Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) menga shunday dedi: «Men senga bir hadis aytib beray, shoyad aziz va jalil boʻlmish Alloh seni u bilan manfaatdor qilsa. Darhaqiqat, Rasululloh ﷺ hajj bilan umrani (birga) qoʻshib qildilar, soʻng u zot vafot etgunlaricha undan qaytarmadilar va bu haqda uni harom qiluvchi (hech qanday) Qurʼon (oyati) ham nozil boʻlmadi. Menga salom berilar edi; qachonki (badanimni) dogʻlaganimda, mendan (salom) toʻxtadi, uni tark etganimda esa yana menga qaytdi».Мутарриф айтди: Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) менга шундай деди: «Мен сенга бир ҳадис айтиб берай, шояд азиз ва жалил бўлмиш Аллоҳ сени у билан манфаатдор қилса. Дарҳақиқат, Расулуллоҳ ﷺ ҳажж билан умрани (бирга) қўшиб қилдилар, сўнг у зот вафот этгунларича ундан қайтармадилар ва бу ҳақда уни ҳаром қилувчи (ҳеч қандай) Қуръон (ояти) ҳам нозил бўлмади. Менга салом берилар эди; қачонки (баданимни) доғлаганимда, мендан (салом) тўхтади, уни тарк этганимда эса яна менга қайтди».

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَحَجَّاجٌ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَزِيدَ الرِّشْكِ قَالَ سَمِعْتُ مُطَرِّفًا يُحَدِّثُ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ سُئِلَ أَوْ قِيلَ لَهُ أَيُعْرَفُ أَهْلُ النَّارِ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَقَالَ نَعَمْ قَالَ فَلِمَ يَعْمَلُ الْعَامِلُونَ قَالَ يَعْمَلُ كُلٌّ لِمَا خُلِقَ لَهُ أَوْ لِمَا يُسِّرَ لَهُ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladiki, u zotdan soʻraldi — yoki u zotga: «Doʻzax ahli jannat ahlidan (ajratib) bilinadimi?» deyildi. U zot: «Ha», dedilar. (Soʻrovchi): «Unda amal qiluvchilar nega amal qiladilar?» dedi. U zot: «Har kim nima uchun yaratilgan boʻlsa — yoki nima unga muyassar qilingan boʻlsa — shuning uchun amal qiladi», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қиладики, у зотдан сўралди — ёки у зотга: «Дўзах аҳли жаннат аҳлидан (ажратиб) билинадими?» дейилди. У зот: «Ҳа», дедилар. (Сўровчи): «Унда амал қилувчилар нега амал қиладилар?» деди. У зот: «Ҳар ким нима учун яратилган бўлса — ёки нима унга муяссар қилинган бўлса — шунинг учун амал қилади», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَحَجَّاجٌ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَمْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ زَهْدَمَ بْنَ مُضَرِّبٍ قَالَ حَجَّاجٌ فِي حَدِيثِهِ قَالَ جَاءَنِي زَهْدَمٌ فِي دَارِي فَحَدَّثَنِي قَالَ سَمِعْتُ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ يُحَدِّثُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ خَيْرَكُمْ قَرْنِي ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ قَالَ عِمْرَانُ فَلَا أَدْرِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ قَرْنِهِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةً ثُمَّ يَكُونُ بَعْدَهُمْ قَوْمٌ يَشْهَدُونَ وَلَا يُسْتَشْهَدُونَ وَيَخُونُونَ وَلَا يُؤْتَمَنُونَ وَيَنْذُرُونَ وَلَا يُوفُونَ وَيَظْهَرُ فِيهِمْ السِّمَنُحَدَّثَنَا حَجَّاجٌ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَمْرَةَ يَقُولُ جَاءَنِي زَهْدَمٌ فِي دَارِي فَحَدَّثَنِي قَالَ سَمِعْتُ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ يُحَدِّثُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ خَيْرَكُمْ قَرْنِي فَذَكَرَ مِثْلَهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ وَيَخُونُونَ وَلَا يُؤْتَمَنُونَ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dedilar: «Albatta, sizlarning eng yaxshilaringiz mening avlodim, soʻng ulardan keyingilar, soʻng ulardan keyingilar, soʻng ulardan keyingilardir.» Imron dedi: «Bilmadim, Rasululloh ﷺ oʻz avlodlaridan keyin ikki marta dedilarmi yoki uch marta», — «Soʻng ulardan keyin shunday qavm boʻladiki, soʻralmasdan guvohlik beradilar, xiyonat qiladilaru ishonib topshirilmaydilar, nazr qiladilaru bajarmaydilar va ularda semizlik paydo boʻladi», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Албатта, сизларнинг энг яхшиларингиз менинг авлодим, сўнг улардан кейингилар, сўнг улардан кейингилар, сўнг улардан кейингилардир.» Имрон деди: «Билмадим, Расулуллоҳ ﷺ ўз авлодларидан кейин икки марта дедиларми ёки уч марта», — «Сўнг улардан кейин шундай қавм бўладики, сўралмасдан гувоҳлик берадилар, хиёнат қиладилару ишониб топширилмайдилар, назр қиладилару бажармайдилар ва уларда семизлик пайдо бўлади», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ قَالَ سَمِعْتُ مُطَرِّفًا يُحَدِّثُ أَنَّهُ كَانَتْ لَهُ امْرَأَتَانِ قَالَ فَجَاءَ إِلَى إِحْدَاهُمَا قَالَ فَجَعَلَتْ تَنْزِعُ بِهِ عِمَامَتَهُ وَقَالَتْ جِئْتَ مِنْ عِنْدِ امْرَأَتِكَ قَالَ جِئْتُ مِنْ عِنْدِ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ فَحَدَّثَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْسَبُ أَنَّهُ قَالَ إِنَّ أَقَلَّ سَاكِنِي الْجَنَّةِ النِّسَاءُ

Abut Tayyoh aytdi: Mutarrifning ikkita xotini bor edi. U ulardan birining oldiga keldi. (Xotini) uning sallasini yecha turib: «Xotiningning oldidan keldingmi?» dedi. U: «Imron ibn Husaynning oldidan keldim», dedi va Nabiy ﷺdan hadis soʻzlab berdi — oʻylashimcha, u zot: «Albatta, jannat ahlining eng ozi ayollardir», dedilar.Абут Тайёҳ айтди: Мутаррифнинг иккита хотини бор эди. У улардан бирининг олдига келди. (Хотини) унинг салласини еча туриб: «Хотинингнинг олдидан келдингми?» деди. У: «Имрон ибн Ҳусайннинг олдидан келдим», деди ва Набий ﷺдан ҳадис сўзлаб берди — ўйлашимча, у зот: «Албатта, жаннат аҳлининг энг ози аёллардир», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ قَالَ سَمِعْتُ رَجُلًا مِنْ بَنِي لَيْثٍ قَالَ أَشْهَدُ عَلَى عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ شُعْبَةُ أَوْ قَالَ عِمْرَانُأَشْهَدُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ نَهَى عَنْ الْحَنَاتِمِ أَوْ قَالَ الْحَنْتَمِ وَخَاتَمِ الذَّهَبِ وَالْحَرِيرِ

Banu Laysdan boʻlgan bir kishi aytdi: Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)ga guvohlik beraman — Shuʼba: «yoki Imron aytdi», dedi —: «Rasululloh ﷺga guvohlik beramanki, u zot hanotimdan — yoki: hantamdan — oltin uzukdan va ipakdan qaytarganlar».Бану Лайсдан бўлган бир киши айтди: Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)га гувоҳлик бераман — Шуъба: «ёки Имрон айтди», деди —: «Расулуллоҳ ﷺга гувоҳлик бераманки, у зот ҳанотимдан — ёки: ҳантамдан — олтин узукдан ва ипакдан қайтарганлар».

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ ابْنِ أَخِي مُطَرِّفِ بْنِ الشِّخِّيرِ قَالَ سَمِعْتُ مُطَرِّفًا يُحَدِّثُ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِرَجُلٍ هَلْ صُمْتَ مِنْ سُرَرِ هَذَا الشَّهْرِ شَيْئًا يَعْنِي شَعْبَانَ فَقَالَ لَا قَالَ فَقَالَ لَهُ إِذَا أَفْطَرْتَ رَمَضَانَ فَصُمْ يَوْمًا أَوْ يَوْمَيْنِ شَكَّ الَّذِي شَكَّ فِيهِ قَالَ وَأَظُنُّهُ قَالَ يَوْمَيْنِ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir kishiga: «Bu oyning oxiridan — yaʼni Shaʼbonni nazarda tutib — biror narsa (roʻza) tutdingmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. (Roviy) dedi: Shunda u zot unga: «Ramazondan iftor qilganingdan keyin bir kun yoki ikki kun roʻza tut», dedilar. Unda shubha qilgan kishi shubha qildi. (Roviy) aytdi: «Oʻylaymanki, u ‹ikki kun› dedi».Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир кишига: «Бу ойнинг охиридан — яъни Шаъбонни назарда тутиб — бирор нарса (рўза) тутдингми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. (Ровий) деди: Шунда у зот унга: «Рамазондан ифтор қилганингдан кейин бир кун ёки икки кун рўза тут», дедилар. Унда шубҳа қилган киши шубҳа қилди. (Ровий) айтди: «Ўйлайманки, у ‹икки кун› деди».

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ غَيْلَانَ بْنِ جَرِيرٍ وَعَبْدُ الْوَهَّابِ عَنِ صَاحِبٍ لَهُ عَنْ غَيْلَانَ بْنِ جَرِيرٍ عَنْ مُطَرِّفِ بْنِ الشِّخِّيرِ أَنَّهُ قَالَكُنْتُ مَعَ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ بِالْكُوفَةِ فَصَلَّى بِنَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَجَعَلَ يُكَبِّرُ كُلَّمَا سَجَدَ وَكُلَّمَا رَفَعَ رَأْسَهُ فَلَمَّا فَرَغَ قَالَ عِمْرَانُ صَلَّى بِنَا هَذَا مِثْلَ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Mutarrif ibn ash-Shixxiyr aytdi: Men Kufada Imron ibn Husayn bilan birga edim. Ali ibn Abu Tolib bizga namoz oʻqib berdi va har sajda qilganida hamda har boshini koʻtarganida takbir aytar edi. (Namozni) tugatganida Imron: «Bu (kishi) bizga Rasululloh ﷺning namozlaridek namoz oʻqib berdi», dedi.Мутарриф ибн аш-Шиххийр айтди: Мен Куфада Имрон ибн Ҳусайн билан бирга эдим. Али ибн Абу Толиб бизга намоз ўқиб берди ва ҳар сажда қилганида ҳамда ҳар бошини кўтарганида такбир айтар эди. (Намозни) тугатганида Имрон: «Бу (киши) бизга Расулуллоҳ ﷺнинг намозларидек намоз ўқиб берди», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ مُطَرِّفِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَبَعَثَ إِلَيَّ عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ فِي مَرَضِهِ فَأَتَيْتُهُ فَقَالَ لِي إِنِّي كُنْتُ أُحَدِّثُكَ بِأَحَادِيثَ لَعَلَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَنْفَعُكَ بِهَا بَعْدِي وَاعْلَمْ أَنَّهُ كَانَ يُسَلِّمُ عَلَيَّ فَإِنْ عِشْتُ فَاكْتُمْ عَلَيَّ وَإِنْ مِتُّ فَحَدِّثْ إِنْ شِئْتَ وَاعْلَمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ جَمَعَ بَيْنَ حَجَّةٍ وَعُمْرَةٍ ثُمَّ لَمْ يَنْزِلْ فِيهَا كِتَابٌ وَلَمْ يَنْهَ عَنْهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ رَجُلٌ فِيهَا بِرَأْيِهِ مَا شَاءَحَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ مُطَرِّفٍ قَالَ قَالَ لِي عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ فَذَكَرَ مِثْلَهُ وَقَالَ لَا تُحَدِّثْ بِهِمَا حَتَّى أَمُوتَ

Mutarrif ibn Abdulloh aytdi: Imron ibn Husayn kasal boʻlgan paytida menga (odam) yubordi, men ham uning oldiga keldim. U menga: «Men senga bir necha hadis aytib berardim, shoyad Alloh tabaraka va taolo mendan keyin seni ular bilan manfaatdor qilsa. Bilginki, menga salom berilar edi. Agar men tirik qolsam, mendan (buni) yashir; agar oʻlsam, xohlasang, soʻzlab ber. Yana bilginki, Rasululloh ﷺ hajj bilan umrani (birga) qoʻshib qildilar, soʻng bu haqda kitob nozil boʻlmadi va Nabiy ﷺ undan qaytarmadilar. (Keyin) bir kishi bu haqda oʻz raʼyi bilan xohlaganini aytdi», dedi. Boshqa bir sanad bilan ham shunga oʻxshashi zikr qilindi va (unda): «Men oʻlmagunimcha bu ikkisini soʻzlab berma», dedi.Мутарриф ибн Абдуллоҳ айтди: Имрон ибн Ҳусайн касал бўлган пайтида менга (одам) юборди, мен ҳам унинг олдига келдим. У менга: «Мен сенга бир неча ҳадис айтиб берардим, шояд Аллоҳ табарака ва таоло мендан кейин сени улар билан манфаатдор қилса. Билгинки, менга салом берилар эди. Агар мен тирик қолсам, мендан (буни) яшир; агар ўлсам, хоҳласанг, сўзлаб бер. Яна билгинки, Расулуллоҳ ﷺ ҳажж билан умрани (бирга) қўшиб қилдилар, сўнг бу ҳақда китоб нозил бўлмади ва Набий ﷺ ундан қайтармадилар. (Кейин) бир киши бу ҳақда ўз раъйи билан хоҳлаганини айтди», деди. Бошқа бир санад билан ҳам шунга ўхшаши зикр қилинди ва (унда): «Мен ўлмагунимча бу иккисини сўзлаб берма», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ وَابْنُ نُمَيْرٍ قَالَا ثَنَا سَعِيدٌ وَيَزِيدُ أَخْبَرَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَجُلًا عَضَّ رَجُلًا عَلَى ذِرَاعِهِ قَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ فَنَزَعَ يَدَهُ مِنْهُ فَسَقَطَتْ ثَنِيَّتَاهُ فَجَذَبَهَا فَانْتَزَعَتْ ثَنِيَّتَهُ فَرُفِعَ ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَبْطَلَهَا وَقَالَ أَرَدْتَ أَنْ تَقْضَمَ لَحْمَ أَخِيكَ كَمَا يَقْضَمُ الْفَحْلُ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi boshqa bir kishini bilagidan tishladi. U (tishlangan kishi) qoʻlini undan tortib oldi, shunda (tishlaganning) ikki oldingi tishi tushib ketdi. Bu ish Rasululloh ﷺ huzurlariga koʻtarildi, u zot esa uni (diyani) bekor qildilar va: «Buqa gʻajigandek birodaringning goʻshtini gʻajimoqchi boʻldingmi?» dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши бошқа бир кишини билагидан тишлади. У (тишланган киши) қўлини ундан тортиб олди, шунда (тишлаганнинг) икки олдинги тиши тушиб кетди. Бу иш Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига кўтарилди, у зот эса уни (дияни) бекор қилдилар ва: «Буқа ғажигандек биродарингнинг гўштини ғажимоқчи бўлдингми?» дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنِ الْحَسَنِأَنَّ هَيَّاجَ بْنَ عِمْرَانَ أَتَى عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ فَقَالَ إِنَّ أَبِي قَدْ نَذَرَ لَئِنْ قَدَرَ عَلَى غُلَامِهِ لَيَقْطَعَنَّ مِنْهُ طَابِقًا أَوْ لَيَقْطَعَنَّ يَدَهُ فَقَالَ قُلْ لِأَبِيكَ يُكَفِّرْ عَنْ يَمِينِهِ وَلَا يَقْطَعْ مِنْهُ طَابِقًا فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَحُثُّ فِي خُطْبَتِهِ عَلَى الصَّدَقَةِ وَيَنْهَى عَنْ الْمُثْلَةِثُمَّ أَتَى سَمُرَةَ بْنَ جُنْدُبٍ فَقَالَ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ

Hasandan rivoyat qilinadiki, Hayyoj ibn Imron Imron ibn Husaynning oldiga kelib: «Otam, agar quliga qodir boʻlsa, undan bir aʼzosini kesib olishga — yoki qoʻlini kesishga — nazr qilgan», dedi. U: «Otangga ayt: qasamiga kafforat bersin va undan biror aʼzosini kesmasin. Zero, Rasululloh ﷺ xutbalarida sadaqaga ragʻbatlantirar va (jasadni) buzib-kesishdan qaytarar edilar», dedi. Soʻng u Samura ibn Jundubning oldiga keldi, u ham unga xuddi shunday dedi.Ҳасандан ривоят қилинадики, Ҳайёж ибн Имрон Имрон ибн Ҳусайннинг олдига келиб: «Отам, агар қулига қодир бўлса, ундан бир аъзосини кесиб олишга — ёки қўлини кесишга — назр қилган», деди. У: «Отангга айт: қасамига каффорат берсин ва ундан бирор аъзосини кесмасин. Зеро, Расулуллоҳ ﷺ хутбаларида садақага рағбатлантирар ва (жасадни) бузиб-кесишдан қайтарар эдилар», деди. Сўнг у Самура ибн Жундубнинг олдига келди, у ҳам унга худди шундай деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ الْحُصَيْنِأَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ أَعْتَقَ رُءُوسًا سِتَّةً عِنْدَ مَوْتِهِ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ غَيْرُهُمْ فَبَلَغَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَغْلَظَ لَهُ فَدَعَا بِهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَقْرَعَ بَيْنَهُمْ فَأَعْتَقَ اثْنَيْنِ وَرَدَّ أَرْبَعَةً فِي الرِّقِّ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, ansorlardan bir kishi oʻlimi oldidan oltita qulini ozod qildi, uning ulardan boʻlak moli yoʻq edi. Bu (xabar) Rasululloh ﷺga yetdi va u zot unga qattiq (soʻz) aytdilar. Soʻng Rasululloh ﷺ ularni chaqirib, oʻrtalarida qurʼa tashladilar va ikkitasini ozod qildilar, toʻrttasini qullikka qaytardilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, ансорлардан бир киши ўлими олдидан олтита қулини озод қилди, унинг улардан бўлак моли йўқ эди. Бу (хабар) Расулуллоҳ ﷺга етди ва у зот унга қаттиқ (сўз) айтдилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ уларни чақириб, ўрталарида қуръа ташладилар ва иккитасини озод қилдилар, тўрттасини қулликка қайтардилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَعَفَّانُ الْمَعْنَى قَالَا ثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنِ الْحَسَنِ قَالَ عَفَّانُ إِنَّ الْحَسَنَ حَدَّثَهُمْ عَنْ هَيَّاجِ بْنِ عِمْرَانَ الْبُرْجُمِيِّأَنَّ غُلَامًا لِأَبِيهِ أَبَقَ فَجَعَلَ لِلَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى عَلَيْهِ إِنْ قَدَرَ عَلَيْهِ أَنْ يَقْطَعَ يَدَهُ قَالَ فَقَدَرَ عَلَيْهِ قَالَ فَبَعَثَنِي إِلَى عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ فَقَالَ أَقْرِئْ أَبَاكَ السَّلَامَ وَأَخْبِرْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَحُثُّ فِي خُطْبَتِهِ عَلَى الصَّدَقَةِ وَيَنْهَى عَنْ الْمُثْلَةِ فَلْيُكَفِّرْ عَنْ يَمِينِهِ وَيَتَجَاوَزْ عَنْ غُلَامِهِ قَالَ وَبَعَثَنِي إِلَى سَمُرَةَ فَقَالَ أَقْرِئْ أَبَاكَ السَّلَامَ وَأَخْبِرْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَحُثُّ فِي خُطْبَتِهِ عَلَى الصَّدَقَةِ وَيَنْهَى عَنْ الْمُثْلَةِ فَلْيُكَفِّرْ عَنْ يَمِينِهِ وَيَتَجَاوَزْ عَنْ غُلَامِهِحَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ هَيَّاجٍ ذَكَرَ مَعْنَاهُ

Hayyoj ibn Imron al-Burjumiydan rivoyat qilinadiki, otasining bir quli qochib ketdi. Shunda u, agar unga qodir boʻlsa, qoʻlini kesishni Alloh tabaraka va taolo uchun oʻziga lozim qildi. (Hayyoj) aytdi: Soʻng unga qodir boʻldi. U meni Imron ibn Husaynning oldiga yubordi. U: «Otangga salom yetkaz va unga xabar berki, Rasululloh ﷺ xutbalarida sadaqaga ragʻbatlantirar va (jasadni) buzib-kesishdan qaytarar edilar. Bas, u qasamiga kafforat bersin va quliga (jazoni) kechsin», dedi. (Hayyoj) aytdi: Soʻng u meni Samuraning oldiga yubordi. U ham: «Otangga salom yetkaz va unga xabar berki, Rasululloh ﷺ xutbalarida sadaqaga ragʻbatlantirar va (jasadni) buzib-kesishdan qaytarar edilar. Bas, u qasamiga kafforat bersin va quliga (jazoni) kechsin», dedi. Boshqa bir sanad bilan ham shu maʼnodagisi zikr qilindi.Ҳайёж ибн Имрон ал-Буржумийдан ривоят қилинадики, отасининг бир қули қочиб кетди. Шунда у, агар унга қодир бўлса, қўлини кесишни Аллоҳ табарака ва таоло учун ўзига лозим қилди. (Ҳайёж) айтди: Сўнг унга қодир бўлди. У мени Имрон ибн Ҳусайннинг олдига юборди. У: «Отангга салом етказ ва унга хабар берки, Расулуллоҳ ﷺ хутбаларида садақага рағбатлантирар ва (жасадни) бузиб-кесишдан қайтарар эдилар. Бас, у қасамига каффорат берсин ва қулига (жазони) кечсин», деди. (Ҳайёж) айтди: Сўнг у мени Самуранинг олдига юборди. У ҳам: «Отангга салом етказ ва унга хабар берки, Расулуллоҳ ﷺ хутбаларида садақага рағбатлантирар ва (жасадни) бузиб-кесишдан қайтарар эдилар. Бас, у қасамига каффорат берсин ва қулига (жазони) кечсин», деди. Бошқа бир санад билан ҳам шу маънодагиси зикр қилинди.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَجُلًا أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّ ابْنِي مَاتَ فَمَا لِي مِنْ مِيرَاثِهِ قَالَ لَكَ السُّدُسُ قَالَ فَلَمَّا أَدْبَرَ دَعَاهُ قَالَ لَكَ آخَرُ فَلَمَّا أَدْبَرَ دَعَاهُ قَالَ إِنَّ السُّدُسَ الْآخَرَ طُعْمَةٌ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi Rasululloh ﷺ huzuriga kelib: «Mening oʻgʻlim vafot etdi, uning merosidan menga nima (tegadi)?» dedi. U zot: «Senga oltidan biri», dedilar. U yuz oʻgirib ketayotganida, uni chaqirib: «Senga yana bittasi (bor)», dedilar. U yana yuz oʻgirganida, uni chaqirib: «Albatta, oxirgi oltidan bir (qoʻshimcha) rizqdir», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига келиб: «Менинг ўғлим вафот этди, унинг меросидан менга нима (тегади)?» деди. У зот: «Сенга олтидан бири», дедилар. У юз ўгириб кетаётганида, уни чақириб: «Сенга яна биттаси (бор)», дедилар. У яна юз ўгирганида, уни чақириб: «Албатта, охирги олтидан бир (қўшимча) ризқдир», дедилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا أَبَانُ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ أَوْ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ أَنَّهُ قَالَأَشْهَدُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ نَهَانَا عَنْ لُبْسِ الْحَرِيرِ وَعَنْ الشُّرْبِ فِي الْحَنَاتِمِ

Abu Saʼid — yoki Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u: «Rasululloh ﷺga guvohlik beramanki, u zot bizni ipak kiyishdan va hanotimda (yashil koʻzalarda) ichishdan qaytardilar», dedi.Абу Саъид — ёки Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у: «Расулуллоҳ ﷺга гувоҳлик бераманки, у зот бизни ипак кийишдан ва ҳанотимда (яшил кўзаларда) ичишдан қайтардилар», деди.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَحَدَّثَنَا عَفَّانُ الْمَعْنَى قَالَا ثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ مُطَرِّفٍ قَالَ قَالَ عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍتَمَتَّعْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأُنْزِلَ فِيهَا الْقُرْآنُ قَالَ عَفَّانُ وَنَزَلَ فِيهِ الْقُرْآنُ فَمَاتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يَنْهَ عَنْهَا وَلَمْ يَنْسَخْهَا شَيْءٌ قَالَ رَجُلٌ بِرَأْيِهِ مَا شَاءَ

Mutarrif aytdi: Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) dedi: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga tamattuʼ qildik va bu haqda Qurʼon nozil boʻldi. Soʻng Rasululloh ﷺ vafot etdilar, undan qaytarmadilar va uni hech narsa bekor qilmadi. (Keyin) bir kishi oʻz raʼyi bilan xohlaganini aytdi.Мутарриф айтди: Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) деди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга таматтуъ қилдик ва бу ҳақда Қуръон нозил бўлди. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ вафот этдилар, ундан қайтармадилар ва уни ҳеч нарса бекор қилмади. (Кейин) бир киши ўз раъйи билан хоҳлаганини айтди.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا قَتَادَةُ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي عَلَى الْحَقِّ ظَاهِرِينَ عَلَى مَنْ نَاوَأَهُمْ حَتَّى يَأْتِيَ أَمْرُ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى وَيَنْزِلَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَام

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Ummatimdan bir toifa haq ustida boʻlib, ularga qarshi chiqqanlar ustidan gʻolib boʻlib turaveradi, toki Alloh tabaraka va taoloning amri kelguncha va Iso ibn Maryam (alayhissalom) tushguncha», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Умматимдан бир тоифа ҳақ устида бўлиб, уларга қарши чиққанлар устидан ғолиб бўлиб тураверади, токи Аллоҳ табарака ва таолонинг амри келгунча ва Исо ибн Марям (алайҳиссалом) тушгунча», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا عَوْفٌ عَنْ أَبِي رَجَاءٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اطَّلَعْتُ فِي النَّارِ فَرَأَيْتُ أَكْثَرَ أَهْلِهَا النِّسَاءَ وَاطَّلَعْتُ فِي الْجَنَّةِ فَرَأَيْتُ أَكْثَرَ أَهْلِهَا الْفُقَرَاءَحَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا سَلْمُ بْنُ زَرِيرٍ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اطَّلَعْتُ فَذَكَرَ مِثْلَهُ حَدَّثَنَا الْخَفَّافُ أَخْبَرَنَا سَعِيدٌ عَنْ أَبِي رَجَاءٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِهِ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men doʻzaxga nazar soldim va uning ahlining koʻpchiligi ayollar ekanini koʻrdim; jannatga nazar soldim va uning ahlining koʻpchiligi faqirlar ekanini koʻrdim», dedilar. Boshqa sanadlar bilan ham shunga oʻxshashi rivoyat qilindi.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен дўзахга назар солдим ва унинг аҳлининг кўпчилиги аёллар эканини кўрдим; жаннатга назар солдим ва унинг аҳлининг кўпчилиги фақирлар эканини кўрдим», дедилар. Бошқа санадлар билан ҳам шунга ўхшаши ривоят қилинди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي قَزَعَةَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا جَلَبَ وَلَا جَنَبَ وَلَا شِغَارَ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Jalab ham, janab ham, shigʻor ham yoʻq», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Жалаб ҳам, жанаб ҳам, шиғор ҳам йўқ», дедилар.

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا مَنْصُورٌ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ امْرَأَةً مِنْ الْمُسْلِمِينَ أَسَرَهَا الْعَدُوُّ وَقَدْ كَانُوا أَصَابُوا قَبْلَ ذَلِكَ نَاقَةً لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَرَأَتْ مِنْ الْقَوْمِ غَفْلَةً قَالَ فَرَكِبَتْ نَاقَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ جَعَلَتْ عَلَيْهَا أَنْ تَنْحَرَهَا قَالَ فَقَدِمَتْ الْمَدِينَةَ فَأَرَادَتْ أَنْ تَنْحَرَ نَاقَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمُنِعَتْ مِنْ ذَلِكَ فَذُكِرَ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِئْسَمَا جَزَيْتِيهَا قَالَ ثُمَّ قَالَ لَا نَذْرَ لِابْنِ آدَمَ فِيمَا لَا يَمْلِكُ وَلَا فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, musulmonlardan bir ayolni dushman asir olgan edi. Ular bundan oldin Rasululloh ﷺning bir tuyalarini ham qoʻlga kiritgan edilar. (Roviy) aytdi: (Ayol) qavmning gʻofil qolganini koʻrdi va Rasululloh ﷺning tuyalariga minib (qochdi), soʻng uni soʻyishni oʻziga lozim qildi. (Roviy) aytdi: U Madinaga keldi va Rasululloh ﷺning tuyalarini soʻymoqchi boʻldi, ammo bundan man qilindi. Bu Rasululloh ﷺga aytilganda, u zot: «Sen unga qanday yomon mukofot berding!» dedilar. Soʻng: «Odam bolasi uchun oʻzi ega boʻlmagan narsada va Alloh tabaraka va taologa maʼsiyat qilishda nazr yoʻqdir», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, мусулмонлардан бир аёлни душман асир олган эди. Улар бундан олдин Расулуллоҳ ﷺнинг бир туяларини ҳам қўлга киритган эдилар. (Ровий) айтди: (Аёл) қавмнинг ғофил қолганини кўрди ва Расулуллоҳ ﷺнинг туяларига миниб (қочди), сўнг уни сўйишни ўзига лозим қилди. (Ровий) айтди: У Мадинага келди ва Расулуллоҳ ﷺнинг туяларини сўймоқчи бўлди, аммо бундан ман қилинди. Бу Расулуллоҳ ﷺга айтилганда, у зот: «Сен унга қандай ёмон мукофот бердинг!» дедилар. Сўнг: «Одам боласи учун ўзи эга бўлмаган нарсада ва Аллоҳ табарака ва таолога маъсият қилишда назр йўқдир», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُثَنَّي حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ رُسْتُمَ أَبُو عَامِرٍ الْخَزَّازُ حَدَّثَنِي كَثِيرُ بْنُ شِنْظِيرٍ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَمَا قَامَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَطِيبًا إِلَّا أَمَرَنَا بِالصَّدَقَةِ وَنَهَانَا عَنْ الْمُثْلَةِ قَالَ وَقَالَ أَلَا وَإِنَّ مِنْ الْمُثْلَةِ أَنْ يَنْذُرَ الرَّجُلُ أَنْ يَخْرِمَ أَنْفَهُ أَلَا وَإِنَّ مِنْ الْمُثْلَةِ أَنْ يَنْذُرَ الرَّجُلُ أَنْ يَحُجَّ مَاشِيًا فَلْيُهْدِ هَدْيًا وَلْيَرْكَبْ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizda hech xutba qilib turmadilarki, bizni sadaqaga buyurmagan va musla (jasadni buzish)dan qaytarmagan boʻlsalar. (Roviy) dedi: U zot yana: «Ogoh boʻlinglar, kishining burnini teshishni nazr qilishi ham musladandir. Ogoh boʻlinglar, kishining piyoda haj qilishni nazr qilishi ham musladandir; bas, u qurbonlik soʻysin va ulovga minsin», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизда ҳеч хутба қилиб турмадиларки, бизни садақага буюрмаган ва мусла (жасадни бузиш)дан қайтармаган бўлсалар. (Ровий) деди: У зот яна: «Огоҳ бўлинглар, кишининг бурнини тешишни назр қилиши ҳам мусладандир. Огоҳ бўлинглар, кишининг пиёда ҳаж қилишни назр қилиши ҳам мусладандир; бас, у қурбонлик сўйсин ва уловга минсин», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ حُمَيْدٍ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَمَا خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُطْبَةً إِلَّا أَمَرَنَا بِالصَّدَقَةِ وَنَهَانَا عَنْ الْمُثْلَةِ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizga hech bir xutba qilmadilarki, bizni sadaqaga buyurmagan va musladan qaytarmagan boʻlsalar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизга ҳеч бир хутба қилмадиларки, бизни садақага буюрмаган ва мусладан қайтармаган бўлсалар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَلَعَنَتِ امْرَأَةٌ نَاقَةً لَهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهَا مَلْعُونَةٌ فَخَلُّوا عَنْهَا قَالَ فَلَقَدْ رَأَيْتُهَا تَتْبَعُ الْمَنَازِلَ مَا يَعْرِضُ لَهَا أَحَدٌ نَاقَةٌ وَرْقَاءُ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir ayol oʻzining tuyasini laʼnatladi. Shunda Nabiy ﷺ: «Albatta u laʼnatlangandir, uni qoʻyib yuboringlar», dedilar. (Imron) dedi: Men uni manzillar boʻylab yurganini koʻrar edim, hech kim unga yaqinlashmas edi; u kulrang bir tuya edi.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир аёл ўзининг туясини лаънатлади. Шунда Набий ﷺ: «Албатта у лаънатлангандир, уни қўйиб юборинглар», дедилар. (Имрон) деди: Мен уни манзиллар бўйлаб юрганини кўрар эдим, ҳеч ким унга яқинлашмас эди; у кулранг бир туя эди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ قَتَادَةَ وَغَيْرِ وَاحِدٍ عَنْ مُطَرِّفِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الشِّخِّيرِ قَالَصَلَّيْتُ أَنَا وَعِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ بِالْكُوفَةِ خَلْفَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ فَكَبَّرَ بِنَا هَذَا التَّكْبِيرَ حِينَ يَرْكَعُ وَحِينَ يَسْجُدُ فَكَبَّرَهُ كُلَّهُ فَلَمَّا انْصَرَفْنَا قَالَ لِي عِمْرَانُ مَا صَلَّيْتُ مُنْذُ حِينٍ أَوْ قَالَ مُنْذُ كَذَا وَكَذَا أَشْبَهَ بِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ هَذِهِ الصَّلَاةِ يَعْنِي صَلَاةَ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ

Mutarrif ibn Abdulloh ibn Shixxirdan rivoyat qilinadi: Men va Imron ibn Husayn Kufada Ali ibn Abu Tolibning orqasida namoz oʻqidik. U bizga rukuʼga borganda ham, sajdaga borganda ham mana shu takbirni aytdi, hammasida takbir aytdi. Namozdan chiqqanimizda Imron menga: «Men ancha vaqtdan beri — yoki: falon-falon vaqtdan beri — Rasululloh ﷺ ning namozlariga bu namozdan koʻra oʻxshashroq namoz oʻqimadim», dedi, yaʼni Ali (roziyallohu anhu)ning namozini (nazarda tutdi).Мутарриф ибн Абдуллоҳ ибн Шиххирдан ривоят қилинади: Мен ва Имрон ибн Ҳусайн Куфада Али ибн Абу Толибнинг орқасида намоз ўқидик. У бизга рукуъга борганда ҳам, саждага борганда ҳам мана шу такбирни айтди, ҳаммасида такбир айтди. Намоздан чиққанимизда Имрон менга: «Мен анча вақтдан бери — ёки: фалон-фалон вақтдан бери — Расулуллоҳ ﷺ нинг намозларига бу намоздан кўра ўхшашроқ намоз ўқимадим», деди, яъни Али (розияллоҳу анҳу)нинг намозини (назарда тутди).

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ امْرَأَةً مِنْ جُهَيْنَةَ اعْتَرَفَتْ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِزِنًا وَقَالَتْ أَنَا حُبْلَى فَدَعَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلِيَّهَا فَقَالَ أَحْسِنْ إِلَيْهَا فَإِذَا وَضَعَتْ فَأَخْبِرْنِي فَفَعَلَ فَأَمَرَ بِهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَشُكَّتْ عَلَيْهَا ثِيَابُهَا ثُمَّ أَمَرَ بِرَجْمِهَا فَرُجِمَتْ ثُمَّ صَلَّى عَلَيْهَا فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يَا رَسُولَ اللَّهِ رَجَمْتَهَا ثُمَّ تُصَلِّي عَلَيْهَا فَقَالَ لَقَدْ تَابَتْ تَوْبَةً لَوْ قُسِمَتْ بَيْنَ سَبْعِينَ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ لَوَسِعَتْهُمْ وَهَلْ وَجَدْتَ شَيْئًا أَفْضَلَ مِنْ أَنْ جَادَتْ بِنَفْسِهَا لِلَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Juhayna (qabilasi)dan boʻlgan bir ayol Nabiy ﷺ huzurida zino qilganini iqror qildi va: «Men homiladorman», dedi. Shunda Nabiy ﷺ uning valiysini chaqirib: «Unga yaxshilik qil, homilasini tugʻib boʻlgach, menga xabar ber», dedilar. U shunday qildi. Soʻng Nabiy ﷺ (ayol haqida) buyurdilar, kiyimlari uning ustiga mahkam bogʻlandi, soʻng uni toshboʻron qilishga buyurdilar, u toshboʻron qilindi. Soʻng u zot unga (janoza) namozini oʻqidilar. Shunda Umar ibn al-Xattob: «Ey Allohning Rasuli, uni toshboʻron qildingiz, soʻng unga namoz oʻqiyapsizmi?» dedi. U zot: «U shunday tavba qildiki, agar bu tavba Madina ahlidan yetmish kishiga taqsimlansa, hammasiga yetar edi. Jonini Alloh tabaraka va taolo uchun saxiylik bilan fido qilganidan ortiq narsani topdingmi?» dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Жуҳайна (қабиласи)дан бўлган бир аёл Набий ﷺ ҳузурида зино қилганини иқрор қилди ва: «Мен ҳомиладорман», деди. Шунда Набий ﷺ унинг валийсини чақириб: «Унга яхшилик қил, ҳомиласини туғиб бўлгач, менга хабар бер», дедилар. У шундай қилди. Сўнг Набий ﷺ (аёл ҳақида) буюрдилар, кийимлари унинг устига маҳкам боғланди, сўнг уни тошбўрон қилишга буюрдилар, у тошбўрон қилинди. Сўнг у зот унга (жаноза) намозини ўқидилар. Шунда Умар ибн ал-Хаттоб: «Эй Аллоҳнинг Расули, уни тошбўрон қилдингиз, сўнг унга намоз ўқияпсизми?» деди. У зот: «У шундай тавба қилдики, агар бу тавба Мадина аҳлидан етмиш кишига тақсимланса, ҳаммасига етар эди. Жонини Аллоҳ табарака ва таоло учун сахийлик билан фидо қилганидан ортиқ нарсани топдингми?» дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَعَضَّ رَجُلٌ رَجُلًا فَانْتُزِعَتْ ثَنِيَّتُهُ فَأَبْطَلَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ أَرَدْتَ أَنْ تَقْضَمَ يَدَ أَخِيكَ كَمَا يَقْضَمُ الْفَحْلُ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi boshqa bir kishini tishladi, shunda (tishlaganning) oldingi tishi tortib olindi. Nabiy ﷺ uni (yaʼni tishning diyatini) bekor qildilar va: «Sen birodaringning qoʻlini erkak tuya gʻajiganidek gʻajimoqchi boʻldingmi?» dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши бошқа бир кишини тишлади, шунда (тишлаганнинг) олдинги тиши тортиб олинди. Набий ﷺ уни (яъни тишнинг диятини) бекор қилдилар ва: «Сен биродарингнинг қўлини эркак туя ғажиганидек ғажимоқчи бўлдингми?» дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَكَانَتْ الْعَضْبَاءُ لِرَجُلٍ مِنْ بَنِي عُقَيْلٍ وَكَانَتْ مِنْ سَوَابِقِ الْحَاجِّ فَأُسِرَ الرَّجُلُ وَأُخِذَتْ الْعَضْبَاءُ مَعَهُ قَالَ فَمَرَّ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي وَثَاقٍ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى حِمَارٍ عَلَيْهِ قَطِيفَةٌ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ تَأْخُذُونِي وَتَأْخُذُونَ سَابِقَةَ الْحَاجِّ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَأْخُذُكَ بِجَرِيرَةِ حُلَفَائِكَ ثَقِيفَ قَالَ وَقَدْ كَانَتْ ثَقِيفُ قَدْ أَسَرُوا رَجُلَيْنِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ فِيمَا قَالَ وَإِنِّي مُسْلِمٌ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ قُلْتَهَا وَأَنْتَ تَمْلِكُ أَمْرَكَ أَفْلَحْتَ كُلَّ الْفَلَاحِ قَالَ وَمَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنِّي جَائِعٌ فَأَطْعِمْنِي وَإِنِّي ظَمْآنُ فَاسْقِنِي قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذِهِ حَاجَتُكَ ثُمَّ فُدِيَ بِالرَّجُلَيْنِ وَحَبَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعَضْبَاءَ لِرَحْلِهِ قَالَ ثُمَّ إِنَّ الْمُشْرِكِينَ أَغَارُوا عَلَى سَرْحِ الْمَدِينَةِ فَذَهَبُوا بِهَا وَكَانَتْ الْعَضْبَاءُ فِيهِ قَالَ وَأَسَرُوا امْرَأَةً مِنْ الْمُسْلِمِينَ قَالَ فَكَانُوا إِذَا نَزَلُوا أَرَاحُوا إِبِلَهُمْ بِأَفْنِيَتِهِمْ قَالَ فَقَامَتْ الْمَرْأَةُ ذَاتَ لَيْلَةٍ بَعْدَمَا نُوِّمُوا فَجَعَلَتْ كُلَّمَا أَتَتْ عَلَى

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Azbo Banu Uqayldan boʻlgan bir kishiniki edi va u hojilarning oldinda boruvchi tuyalaridan edi. Soʻng u kishi asir olindi, Azbo ham u bilan birga olindi. (Roviy) dedi: Rasululloh ﷺ uning yonidan oʻtdilar — u kishanlangan holda edi, Rasululloh ﷺ esa ustiga chakmon yopilgan eshak ustida edilar. U: «Ey Muhammad, meni ham, hojilarning oldinda boruvchi (tuyasini) ham olasizlarmi?» dedi. (Roviy) dedi: Rasululloh ﷺ: «Seni ittifoqdoshlaring Saqifning jinoyati sababli olamiz», dedilar. (Roviy) dedi: Saqif Nabiy ﷺ ning sahobalaridan ikki kishini asir olgan edi. U aytgan soʻzlari orasida: «Men musulmonman», dedi. (Roviy) dedi: Rasululloh ﷺ: «Agar buni oʻz ishingga oʻzing ega boʻlib turganingda aytganingda edi, butunlay najot topgan boʻlarding», dedilar. (Roviy) dedi: Rasululloh ﷺ yurib ketdilar. (Roviy) dedi: U: «Ey Muhammad, men ochman, meni taomlantir; men chanqaganman, menga suv ber», dedi. (Roviy) dedi: Rasululloh ﷺ: «Mana bu sening hojating», dedilar. Soʻng u ikki kishi evaziga fido qilindi. Rasululloh ﷺ Azboni oʻz ulovlari uchun olib qoldilar. (Roviy) dedi: Soʻng mushriklar Madinaning yaylovdagi chorvasiga hujum qilib, uni haydab ketishdi; Azbo ham oʻsha (chorva) ichida edi. (Roviy) dedi: Ular musulmonlardan bir ayolni ham asir olishdi. (Roviy) dedi: Ular (biror joyga) tushganlarida, tuyalarini hovlilari oldida dam oldirar edilar. (Roviy) dedi: Bir kechasi, ular uxlab qolganlaridan keyin, ayol turdi va har gal biror (tuya) oldiga kelganidaИмрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Азбо Бану Уқайлдан бўлган бир кишиники эди ва у ҳожиларнинг олдинда борувчи туяларидан эди. Сўнг у киши асир олинди, Азбо ҳам у билан бирга олинди. (Ровий) деди: Расулуллоҳ ﷺ унинг ёнидан ўтдилар — у кишанланган ҳолда эди, Расулуллоҳ ﷺ эса устига чакмон ёпилган эшак устида эдилар. У: «Эй Муҳаммад, мени ҳам, ҳожиларнинг олдинда борувчи (туясини) ҳам оласизларми?» деди. (Ровий) деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Сени иттифоқдошларинг Сақифнинг жинояти сабабли оламиз», дедилар. (Ровий) деди: Сақиф Набий ﷺ нинг саҳобаларидан икки кишини асир олган эди. У айтган сўзлари орасида: «Мен мусулмонман», деди. (Ровий) деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Агар буни ўз ишингга ўзинг эга бўлиб турганингда айтганингда эди, бутунлай нажот топган бўлардинг», дедилар. (Ровий) деди: Расулуллоҳ ﷺ юриб кетдилар. (Ровий) деди: У: «Эй Муҳаммад, мен очман, мени таомлантир; мен чанқаганман, менга сув бер», деди. (Ровий) деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Мана бу сенинг ҳожатинг», дедилар. Сўнг у икки киши эвазига фидо қилинди. Расулуллоҳ ﷺ Азбони ўз уловлари учун олиб қолдилар. (Ровий) деди: Сўнг мушриклар Мадинанинг яйловдаги чорвасига ҳужум қилиб, уни ҳайдаб кетишди; Азбо ҳам ўша (чорва) ичида эди. (Ровий) деди: Улар мусулмонлардан бир аёлни ҳам асир олишди. (Ровий) деди: Улар (бирор жойга) тушганларида, туяларини ҳовлилари олдида дам олдирар эдилар. (Ровий) деди: Бир кечаси, улар ухлаб қолганларидан кейин, аёл турди ва ҳар гал бирор (туя) олдига келганида

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَن يُونُسَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْكَيِّ فَاكْتَوَيْنَا فَمَا أَفْلَحْنَا وَلَا أَنْجَحْنَا

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dogʻlash (kuydirib davolash)dan qaytardilar. Soʻng biz oʻzimizni dogʻladik, ammo na yutuqqa erishdik, na muvaffaq boʻldik.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ доғлаш (куйдириб даволаш)дан қайтардилар. Сўнг биз ўзимизни доғладик, аммо на ютуққа эришдик, на муваффақ бўлдик.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَبِي نَضْرَةَأَنَّ فَتًى سَأَلَ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ عَنْ صَلَاةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي السَّفَرِ فَعَدَلَ إِلَى مَجْلِسِ الْعُوقَةِ فَقَالَ إِنَّ هَذَا الْفَتَى سَأَلَنِي عَنْ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي السَّفَرِ فَاحْفَظُوا عَنِّي مَا سَافَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَفَرًا إِلَّا صَلَّى رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ حَتَّى يَرْجِعَ وَإِنَّهُ أَقَامَ بِمَكَّةَ زَمَانَ الْفَتْحِ ثَمَانِيَ عَشْرَةَ لَيْلَةً يُصَلِّي بِالنَّاسِ رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِقَالَ أَبِي و حَدَّثَنَاه يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَزَادَ فِيهِ إِلَّا الْمَغْرِبَ ثُمَّ يَقُولُ يَا أَهْلَ مَكَّةَ قُومُوا فَصَلُّوا رَكْعَتَيْنِ أُخْرَيَيْنِ فَإِنَّا سَفْرٌ ثُمَّ غَزَا حُنَيْنًا وَالطَّائِفَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى جِعِرَّانَةَ فَاعْتَمَرَ مِنْهَا فِي ذِي الْقَعْدَةِ ثُمَّ غَزَوْتُ مَعَ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ وَحَجَجْتُ وَاعْتَمَرْتُ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ وَمَعَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ قَالَ يُونُسُ إِلَّا الْمَغْرِبَ وَمَعَ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ صَدْرَ إِمَارَتِهِ قَالَ يُونُسُ رَكْعَتَيْنِ إِلَّا الْمَغْرِبَ ثُمَّ إِنَّ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ صَلَّى بَعْدَ ذَلِكَ أَرْبَعًا

Abu Nazradan rivoyat qilinadiki, bir yigit Imron ibn Husayndan Nabiy ﷺ ning safardagi namozlari haqida soʻradi. Shunda u Avqa (qabilasi)ning majlisiga burildi-da: «Bu yigit mendan Rasululloh ﷺ ning safardagi namozlari haqida soʻradi; bas, mendan (eshitganingizni) yodda tutinglar. Rasululloh ﷺ biror safarga chiqsalar, qaytib kelgunlaricha faqat ikki rakaat-ikki rakaat oʻqir edilar. U zot Fath paytida Makkada oʻn sakkiz kecha turdilar, odamlarga ikki rakaat-ikki rakaat oʻqib berdilar», dedi. Otam aytdi: Buni bizga Yunus ibn Muhammad ham shu isnod bilan aytib berdi va unda shuni ziyoda qildi: «Magar shom namozidan boʻlak. Soʻng u zot: ‹Ey Makka ahli, turinglar va yana ikki rakaat oʻqinglar, chunki biz safardagimiz›, der edilar. Soʻng u zot Hunayn va Toifga gʻazot qildilar, ikki rakaat-ikki rakaat oʻqidilar, soʻng Jiʼronaga qaytib, Zul-qaʼdada undan umra qildilar. Soʻng men Abu Bakr (roziyallohu anhu) bilan gʻazot qildim, haj va umra qildim, u ham ikki rakaat-ikki rakaat oʻqidi; Umar (roziyallohu anhu) bilan (chiqdim), u ham ikki rakaat-ikki rakaat oʻqidi — Yunus: ‹magar shom namozidan boʻlak›, dedi — Usmon (roziyallohu anhu) bilan, uning amirligi boshida (chiqdim) — Yunus: ‹ikki rakaat, magar shom namozidan boʻlak›, dedi. Soʻng Usmon (roziyallohu anhu) bundan keyin toʻrt rakaat oʻqidi».Абу Назрадан ривоят қилинадики, бир йигит Имрон ибн Ҳусайндан Набий ﷺ нинг сафардаги намозлари ҳақида сўради. Шунда у Авқа (қабиласи)нинг мажлисига бурилди-да: «Бу йигит мендан Расулуллоҳ ﷺ нинг сафардаги намозлари ҳақида сўради; бас, мендан (эшитганингизни) ёдда тутинглар. Расулуллоҳ ﷺ бирор сафарга чиқсалар, қайтиб келгунларича фақат икки ракаат-икки ракаат ўқир эдилар. У зот Фатҳ пайтида Маккада ўн саккиз кеча турдилар, одамларга икки ракаат-икки ракаат ўқиб бердилар», деди. Отам айтди: Буни бизга Юнус ибн Муҳаммад ҳам шу иснод билан айтиб берди ва унда шуни зиёда қилди: «Магар шом намозидан бўлак. Сўнг у зот: ‹Эй Макка аҳли, туринглар ва яна икки ракаат ўқинглар, чунки биз сафардагимиз›, дер эдилар. Сўнг у зот Ҳунайн ва Тоифга ғазот қилдилар, икки ракаат-икки ракаат ўқидилар, сўнг Жиъронага қайтиб, Зул-қаъдада ундан умра қилдилар. Сўнг мен Абу Бакр (розияллоҳу анҳу) билан ғазот қилдим, ҳаж ва умра қилдим, у ҳам икки ракаат-икки ракаат ўқиди; Умар (розияллоҳу анҳу) билан (чиқдим), у ҳам икки ракаат-икки ракаат ўқиди — Юнус: ‹магар шом намозидан бўлак›, деди — Усмон (розияллоҳу анҳу) билан, унинг амирлиги бошида (чиқдим) — Юнус: ‹икки ракаат, магар шом намозидан бўлак›, деди. Сўнг Усмон (розияллоҳу анҳу) бундан кейин тўрт ракаат ўқиди».

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا مَنْصُورٌ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ أَعْتَقَ سِتَّةَ مَمْلُوكِينَ لَهُ عِنْدَ مَوْتِهِ وَلَيْسَ لَهُ مَالٌ غَيْرُهُمْ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ لَا أُصَلِّيَ عَلَيْهِ قَالَ ثُمَّ دَعَا بِالرَّقِيقِ فَجَزَّأَهُمْ ثَلَاثَةَ أَجْزَاءٍ فَأَعْتَقَ اثْنَيْنِ وَأَرَقَّ أَرْبَعَةً

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, ansorlardan bir kishi vafoti oldidan oʻziga qarashli oltita qulni ozod qildi, undan boshqa moli ham yoʻq edi. Bu haqda Nabiy ﷺ ga xabar yetganda, u zot: «Men unga janoza namozi oʻqimaslikka ahd qilib qoʻygandim», dedilar. (Roviy) dedi: Soʻng u zot qullarni chaqirib, ularni uch qismga boʻldilar, ikkitasini ozod qilib, toʻrttasini qullikda qoldirdilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, ансорлардан бир киши вафоти олдидан ўзига қарашли олтита қулни озод қилди, ундан бошқа моли ҳам йўқ эди. Бу ҳақда Набий ﷺ га хабар етганда, у зот: «Мен унга жаноза намози ўқимасликка аҳд қилиб қўйгандим», дедилар. (Ровий) деди: Сўнг у зот қулларни чақириб, уларни уч қисмга бўлдилар, иккитасини озод қилиб, тўрттасини қулликда қолдирдилар.

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ أَخَاكُمْ النَّجَاشِيَّ قَدْ مَاتَ فَصَلُّوا عَلَيْهِ فَقَامَ فَصَفَّنَا خَلْفَهُ فَإِنِّي لَفِي الصَّفِّ الثَّانِي فَصَلَّى عَلَيْهِ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, birodaringiz Najoshiy vafot etdi, unga janoza namozini oʻqinglar», dedilar. Soʻng u zot turdilar va bizni ortlarida saf qildilar. Men ikkinchi safda edim. U zot unga (janoza) namozini oʻqidilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, биродарингиз Нажоший вафот этди, унга жаноза намозини ўқинглар», дедилар. Сўнг у зот турдилар ва бизни ортларида саф қилдилар. Мен иккинчи сафда эдим. У зот унга (жаноза) намозини ўқидилар.

حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ عَنْ خَالِدٍ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى ثَلَاثَ رَكَعَاتٍ فَسَلَّمَ فَقِيلَ لَهُ فَقَامَ فَصَلَّى رَكْعَةً فَسَلَّمَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ uch rakaat oʻqib salom berdilar. Shunda u zotga (bu haqda) aytildi. U zot turib bir rakaat oʻqidilar va salom berdilar, soʻng oʻtirgan holda ikki sajda qildilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ уч ракаат ўқиб салом бердилар. Шунда у зотга (бу ҳақда) айтилди. У зот туриб бир ракаат ўқидилар ва салом бердилар, сўнг ўтирган ҳолда икки сажда қилдилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا يَزِيدُ يَعْنِي الرِّشْكَ عَنْ مُطَرِّفِ بْنِ الشِّخِّيرِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعُلِمَ أَهْلُ الْجَنَّةِ مِنْ أَهْلِ النَّارِ قَالَ نَعَمْ قَالَ فِيمَ يَعْمَلُ الْعَامِلُونَ قَالَ اعْمَلُوا فَكُلٌّ مُيَسَّرٌ لِمَا خُلِقَ لَهُ أَوْ كَمَا قَالَ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi: «Yo Rasululloh, jannat ahli doʻzax ahlidan (ajratilib, oldindan) maʼlum qilinganmi?» dedi. U zot: «Ha», dedilar. U: «Unda amal qiluvchilar nima uchun amal qiladi?» dedi. U zot: «Amal qilinglar, har kim oʻzi nima uchun yaratilgan boʻlsa, oʻshanga muyassar qilinadi», dedilar — yoki u aytganday.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши: «Ё Расулуллоҳ, жаннат аҳли дўзах аҳлидан (ажратилиб, олдиндан) маълум қилинганми?» деди. У зот: «Ҳа», дедилар. У: «Унда амал қилувчилар нима учун амал қилади?» деди. У зот: «Амал қилинглар, ҳар ким ўзи нима учун яратилган бўлса, ўшанга муяссар қилинади», дедилар — ёки у айтгандай.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَبَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ وَامْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ عَلَى نَاقَةٍ فَضَجِرَتْ فَلَعَنَتْهَا فَسَمِعَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ خُذُوا مَا عَلَيْهَا وَدَعُوهَا فَإِنَّهَا مَلْعُونَةٌقَالَ عِمْرَانُ فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهَا الْآنَ تَمْشِي فِي النَّاسِ مَا يَعْرِضُ لَهَا أَحَدٌ يَعْنِي النَّاقَةَ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ baʼzi safarlarining birida edilar, ansorlardan bir ayol esa bir tuyaning ustida edi. (Tuya) bezovta boʻldi, shunda (ayol) unga laʼnat oʻqidi. Buni Rasululloh ﷺ eshitib qoldilar-da: «Ustidagi narsalarni oling-da, uni qoʻyib yuboringlar, chunki u laʼnatlangandir», — dedilar. Imron dedi: Goʻyo men hozir ham uni odamlar orasida yurganini koʻrayotgandayman, hech kim unga yaqinlashmaydi, yaʼni oʻsha tuyaga.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ баъзи сафарларининг бирида эдилар, ансорлардан бир аёл эса бир туянинг устида эди. (Туя) безовта бўлди, шунда (аёл) унга лаънат ўқиди. Буни Расулуллоҳ ﷺ эшитиб қолдилар-да: «Устидаги нарсаларни олинг-да, уни қўйиб юборинглар, чунки у лаънатлангандир», — дедилар. Имрон деди: Гўё мен ҳозир ҳам уни одамлар орасида юрганини кўраётгандайман, ҳеч ким унга яқинлашмайди, яъни ўша туяга.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ عَلِيُّ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ قَالَمَرَّ عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ فَجَلَسْنَا فَقَامَ إِلَيْهِ فَتًى مِنْ الْقَوْمِ فَسَأَلَهُ عَنْ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْغَزْوِ وَالْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ فَجَاءَ فَوَقَفَ عَلَيْنَا فَقَالَ إِنَّ هَذَا سَأَلَنِي عَنْ أَمْرٍ فَأَرَدْتُ أَنْ تَسْمَعُوهُ أَوْ كَمَا قَالَ غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يُصَلِّ إِلَّا رَكْعَتَيْنِ حَتَّى رَجَعَ إِلَى الْمَدِينَةِ وَحَجَجْتُ مَعَهُ فَلَمْ يُصَلِّ إِلَّا رَكْعَتَيْنِ حَتَّى رَجَعَ إِلَى الْمَدِينَةِ وَشَهِدْتُ مَعَهُ الْفَتْحَ فَأَقَامَ بِمَكَّةَ ثَمَانِ عَشْرَةَ لَا يُصَلِّي إِلَّا رَكْعَتَيْنِ وَيَقُولُ لِأَهْلِ الْبَلَدِ صَلُّوا أَرْبَعًا فَإِنَّا سَفْرٌ وَاعْتَمَرْتُ مَعَهُ ثَلَاثَ عُمَرٍ فَلَمْ يُصَلِّ إِلَّا رَكْعَتَيْنِ وَحَجَجْتُ مَعَ أَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُمَا حَجَّاتٍ فَلَمْ يُصَلِّيَا إِلَّا رَكْعَتَيْنِ حَتَّى رَجَعَا إِلَى الْمَدِينَةِ

Abu Nazra aytdi: Imron ibn Husayn oʻtib qoldi, biz oʻtirdik. Qavmdan bir yigit turib uning oldiga bordi va undan Rasululloh ﷺ ning gʻazotdagi, hajdagi va umradagi namozlari haqida soʻradi. Soʻng u kelib, oldimizda toʻxtadi-da: «Bu (yigit) mendan bir ish haqida soʻradi, men uni sizlar ham eshitishingizni istadim», dedi — yoki u aytganday. «Men Rasululloh ﷺ bilan gʻazot qildim, u zot Madinaga qaytgunlaricha faqat ikki rakaat oʻqidilar; u zot bilan haj qildim, Madinaga qaytgunlaricha faqat ikki rakaat oʻqidilar; u zot bilan Fathda hozir boʻldim, u zot Makkada oʻn sakkiz (kecha) turdilar, faqat ikki rakaat oʻqir edilar va shahar ahliga: ‹Toʻrt rakaat oʻqinglar, biz esa safardagimiz›, der edilar; u zot bilan uch marta umra qildim, faqat ikki rakaat oʻqidilar; Abu Bakr va Umar (roziyallohu anhumo) bilan bir necha bor haj qildim, ikkalasi ham Madinaga qaytgunlaricha faqat ikki rakaat oʻqidi».Абу Назра айтди: Имрон ибн Ҳусайн ўтиб қолди, биз ўтирдик. Қавмдан бир йигит туриб унинг олдига борди ва ундан Расулуллоҳ ﷺ нинг ғазотдаги, ҳаждаги ва умрадаги намозлари ҳақида сўради. Сўнг у келиб, олдимизда тўхтади-да: «Бу (йигит) мендан бир иш ҳақида сўради, мен уни сизлар ҳам эшитишингизни истадим», деди — ёки у айтгандай. «Мен Расулуллоҳ ﷺ билан ғазот қилдим, у зот Мадинага қайтгунларича фақат икки ракаат ўқидилар; у зот билан ҳаж қилдим, Мадинага қайтгунларича фақат икки ракаат ўқидилар; у зот билан Фатҳда ҳозир бўлдим, у зот Маккада ўн саккиз (кеча) турдилар, фақат икки ракаат ўқир эдилар ва шаҳар аҳлига: ‹Тўрт ракаат ўқинглар, биз эса сафардагимиз›, дер эдилар; у зот билан уч марта умра қилдим, фақат икки ракаат ўқидилар; Абу Бакр ва Умар (розияллоҳу анҳумо) билан бир неча бор ҳаж қилдим, иккаласи ҳам Мадинага қайтгунларича фақат икки ракаат ўқиди».

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ يُونُسَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ فِي مَسِيرٍ فَعَرَّسُوا فَنَامُوا عَنْ صَلَاةِ الصُّبْحِ فَلَمْ يَسْتَيْقِظُوا حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ فَلَمَّا ارْتَفَعَتْ وَانْبَسَطَتْ أَمَرَ إِنْسَانًا فَأَذَّنَ فَصَلَّوْا الرَّكْعَتَيْنِ فَلَمَّا حَانَتْ الصَّلَاةُ صَلَّوْا

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ bir safarda edilar. (Kechaning oxirida) tushib dam oldilar va bomdod namozidan uxlab qolishdi; quyosh chiqquncha uygʻonmadilar. Quyosh koʻtarilib, (nuri) yoyilganda, u zot bir kishiga buyurdilar, u azon aytdi; soʻng ular ikki rakaat oʻqidilar. Namoz vaqti boʻlganda esa (farzni) oʻqidilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бир сафарда эдилар. (Кечанинг охирида) тушиб дам олдилар ва бомдод намозидан ухлаб қолишди; қуёш чиққунча уйғонмадилар. Қуёш кўтарилиб, (нури) ёйилганда, у зот бир кишига буюрдилар, у азон айтди; сўнг улар икки ракаат ўқидилар. Намоз вақти бўлганда эса (фарзни) ўқидилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا الْجُرَيْرِيُّ عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ بْنِ الشِّخِّيرِ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَقِيلَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ فُلَانًا لَا يُفْطِرُ نَهَارَ الدَّهْرِ قَالَ لَا أَفْطَرَ وَلَا صَامَ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ ga: «Falon kishi umr boʻyi kunduzlari iftor qilmaydi», deyildi. U zot: «Roʻza ham tutmasin, iftor ham qilmasin», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ га: «Фалон киши умр бўйи кундузлари ифтор қилмайди», дейилди. У зот: «Рўза ҳам тутмасин, ифтор ҳам қилмасин», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى صَلَاةَ الظُّهْرِ فَلَمَّا سَلَّمَ قَالَ أَيُّكُمْ قَرَأَ بِسَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ أَنَا فَقَالَ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ بَعْضَكُمْ خَالَجَنِيهَا

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ peshin namozini oʻqidilar. Salom berganlarida: «Qaysi biringiz {Rabbingizning eng oliy ismini poklab yod eting}ni qiroat qildi?» dedilar. Qavmdan bir kishi: «Men», dedi. U zot: «Baʼzingiz uni mendan tortib olayotganini bilgan edim», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ пешин намозини ўқидилар. Салом берганларида: «Қайси бирингиз {Раббингизнинг энг олий исмини поклаб ёд этинг}ни қироат қилди?» дедилар. Қавмдан бир киши: «Мен», деди. У зот: «Баъзингиз уни мендан тортиб олаётганини билган эдим», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ عَنْ أَبِي الدَّهْمَاءِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ سَمِعَ بِالدَّجَّالِ فَلْيَنْأَ مِنْهُ فَإِنَّ الرَّجُلَ يَأْتِيهِ وَهُوَ يَحْسِبُ أَنَّهُ مُؤْمِنٌ فَلَا يَزَالُ بِهِ لِمَا مَعَهُ مِنْ الشُّبَهِ حَتَّى يَتَّبِعَهُ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan rivoyat qiladi. U zot: «Kim Dajjol (chiqqani) haqida eshitsa, undan uzoqlashsin. Chunki kishi oʻzini moʻmin deb hisoblab, uning oldiga boradi, soʻng undagi shubhalar sababli u (Dajjol) uni ergashtirmaguncha qoʻymaydi», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан ривоят қилади. У зот: «Ким Дажжол (чиққани) ҳақида эшитса, ундан узоқлашсин. Чунки киши ўзини мўмин деб ҳисоблаб, унинг олдига боради, сўнг ундаги шубҳалар сабабли у (Дажжол) уни эргаштирмагунча қўймайди», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ جَامِعِ بْنِ شَدَّادٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اقْبَلُوا الْبُشْرَى يَا بَنِي تَمِيمٍ قَالَ قَالُوا قَدْ بَشَّرْتَنَا فَأَعْطِنَا قَالَ اقْبَلُوا الْبُشْرَى يَا أَهْلَ الْيَمَنِ قَالَ قُلْنَا قَدْ قَبِلْنَا فَأَخْبِرْنَا عَنْ أَوَّلِ هَذَا الْأَمْرِ كَيْفَ كَانَ قَالَ كَانَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَبْلَ كُلِّ شَيْءٍ وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ وَكَتَبَ فِي اللَّوْحِ ذِكْرَ كُلِّ شَيْءٍقَالَ وَأَتَانِي آتٍ فَقَالَ يَا عِمْرَانُ انْحَلَّتْ نَاقَتُكَ مِنْ عِقَالِهَا قَالَ فَخَرَجْتُ فَإِذَا السَّرَابُ يَنْقَطِعُ بَيْنِي وَبَيْنَهَا قَالَ فَخَرَجْتُ فِي أَثَرِهَا فَلَا أَدْرِي مَا كَانَ بَعْدِي

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Xushxabarni qabul qilinglar, ey Banu Tamim!» dedilar. (Roviy) dedi: Ular: «Bizga xushxabar berding, endi bizga (biror narsa) ber», dedilar. U zot: «Xushxabarni qabul qilinglar, ey Yaman ahli!» dedilar. (Roviy) dedi: Biz: «Qabul qildik. Endi bizga bu ishning boshlanishi qanday boʻlganini xabar bering», dedik. U zot: «Alloh tabaraka va taolo hamma narsadan avval bor edi, Uning Arshi suv ustida edi va U Lavhda har bir narsaning zikrini yozdi», dedilar. (Imron) dedi: Shunda menga bir keluvchi keldi-da: «Ey Imron, tuyang boʻyinturugʻidan yechilib ketdi», dedi. (Imron) dedi: Men chiqdim, qarasam, u bilan mening oramda sarob uzilib turibdi. (Imron) dedi: Men uning izidan chiqib ketdim va mendan keyin nima boʻlganini bilmayman.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Хушхабарни қабул қилинглар, эй Бану Тамим!» дедилар. (Ровий) деди: Улар: «Бизга хушхабар бердинг, энди бизга (бирор нарса) бер», дедилар. У зот: «Хушхабарни қабул қилинглар, эй Яман аҳли!» дедилар. (Ровий) деди: Биз: «Қабул қилдик. Энди бизга бу ишнинг бошланиши қандай бўлганини хабар беринг», дедик. У зот: «Аллоҳ табарака ва таоло ҳамма нарсадан аввал бор эди, Унинг Арши сув устида эди ва У Лавҳда ҳар бир нарсанинг зикрини ёзди», дедилар. (Имрон) деди: Шунда менга бир келувчи келди-да: «Эй Имрон, туянг бўйинтуруғидан ечилиб кетди», деди. (Имрон) деди: Мен чиқдим, қарасам, у билан менинг орамда сароб узилиб турибди. (Имрон) деди: Мен унинг изидан чиқиб кетдим ва мендан кейин нима бўлганини билмайман.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا يُونُسُ قَالَ نُبِّئْتُ أَنَّ الْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ جَاءَ إِلَى الْحَسَنِ فَقَالَ إِنَّ غُلَامًا لِي أَبَقَ فَنَذَرْتُ إِنْ أَنَا عَايَنْتُهُ أَنْ أَقْطَعَ يَدَهُ فَقَدْ جَاءَ فَهُوَ الْآنَ بِالْجِسْرِ قَالَ فَقَالَ الْحَسَنُ لَا تَقْطَعْ يَدَهُ وَحَدَّثَهُ أَنَّرَجُلًا قَالَ لِعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ إِنَّ عَبْدًا لِي أَبَقَ وَإِنِّي نَذَرْتُ إِنْ أَنَا عَايَنْتُهُ أَنْ أَقْطَعَ يَدَهُ قَالَ فَلَا تَقْطَعْ يَدَهُ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَؤُمُّ فِينَا أَوْ قَالَ يَقُومُ فِينَا فَيَأْمُرُنَا بِالصَّدَقَةِ وَيَنْهَانَا عَنْ الْمُثْلَةِ

Yunus aytdi: Menga xabar berilishicha, Misvar ibn Maxrama Hasanning oldiga kelib: «Mening bir qulim qochib ketgan edi, men uni koʻrsam, qoʻlini kesishni nazr qilgandim. Endi u keldi, hozir koʻprikda turibdi», dedi. (Roviy) dedi: Hasan: «Uning qoʻlini kesma», dedi va unga bir kishi Imron ibn Husaynga: «Mening bir qulim qochib ketdi, men uni koʻrsam, qoʻlini kesishni nazr qilgan edim», deganini aytib berdi. (Imron): «Uning qoʻlini kesma. Chunki Rasululloh ﷺ bizga imomlik qilar edilar — yoki: bizda (xutbaga) turar edilar — va bizni sadaqaga buyurib, musladan qaytarar edilar», dedi.Юнус айтди: Менга хабар берилишича, Мисвар ибн Махрама Ҳасаннинг олдига келиб: «Менинг бир қулим қочиб кетган эди, мен уни кўрсам, қўлини кесишни назр қилгандим. Энди у келди, ҳозир кўприкда турибди», деди. (Ровий) деди: Ҳасан: «Унинг қўлини кесма», деди ва унга бир киши Имрон ибн Ҳусайнга: «Менинг бир қулим қочиб кетди, мен уни кўрсам, қўлини кесишни назр қилган эдим», деганини айтиб берди. (Имрон): «Унинг қўлини кесма. Чунки Расулуллоҳ ﷺ бизга имомлик қилар эдилар — ёки: бизда (хутбага) турар эдилар — ва бизни садақага буюриб, мусладан қайтарар эдилар», деди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَشَهِدْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْفَتْحَ فَأَقَامَ بِمَكَّةَ ثَمَانِ عَشْرَةَ لَيْلَةً لَا يُصَلِّي إِلَّا رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ يَقُولُ لِأَهْلِ الْبَلَدِ صَلُّوا أَرْبَعًا فَإِنَّا سَفْرٌ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ bilan birga Fath (Makka fathi)da hozir boʻldim. U zot Makkada oʻn sakkiz kecha turdilar, faqat ikki rakaat oʻqir edilar, soʻng shahar ahliga: «Toʻrt rakaat oʻqinglar, biz esa safardagimiz», der edilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан бирга Фатҳ (Макка фатҳи)да ҳозир бўлдим. У зот Маккада ўн саккиз кеча турдилар, фақат икки ракаат ўқир эдилар, сўнг шаҳар аҳлига: «Тўрт ракаат ўқинглар, биз эса сафардагимиз», дер эдилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَى رَجُلَيْنِ مِنْ الْمُسْلِمِينَ بِرَجُلٍ مِنْ الْمُشْرِكِينَ مِنْ بَنِي عُقَيْلٍ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ musulmonlardan ikki kishini mushriklardan — Banu Uqayldan — boʻlgan bir kishi evaziga fido qildilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ мусулмонлардан икки кишини мушриклардан — Бану Уқайлдан — бўлган бир киши эвазига фидо қилдилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ الثَّقَفِيُّ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدٍأَنَّ زِيَادًا اسْتَعْمَلَ الْحَكَمَ بْنَ عَمْرٍو الْغِفَارِيَّ عَلَى خُرَاسَانَ قَالَ فَجَعَلَ عِمْرَانُ يَتَمَنَّاهُ فَلَقِيَهُ بِالْبَابِ فَقَالَ لَقَدْ كَانَ يُعْجِبُنِي أَنْ أَلْقَاكَ هَلْ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا طَاعَةَ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ قَالَ الْحَكَمُ نَعَمْ قَالَ فَكَبَّرَ عِمْرَانُ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ

Muhammad (ibn Sirin)dan rivoyat qilinadiki, Ziyod Hakam ibn Amr al-Gʻiforiyni Xurosonga voliy qilib tayinladi. (Roviy) dedi: Shunda Imron uni uchratishni orzu qila boshladi va uni eshik oldida uchratdi-da: «Seni uchratish menga yoqar edi. Sen Rasululloh ﷺ ning: ‹Allohga maʼsiyat qilishda itoat yoʻq›, deganlarini eshitganmisan?» dedi. Hakam: «Ha», dedi. (Roviy) dedi: Shunda Imron (roziyallohu anhu) takbir aytdi.Муҳаммад (ибн Сирин)дан ривоят қилинадики, Зиёд Ҳакам ибн Амр ал-Ғифорийни Хуросонга волий қилиб тайинлади. (Ровий) деди: Шунда Имрон уни учратишни орзу қила бошлади ва уни эшик олдида учратди-да: «Сени учратиш менга ёқар эди. Сен Расулуллоҳ ﷺ нинг: ‹Аллоҳга маъсият қилишда итоат йўқ›, деганларини эшитганмисан?» деди. Ҳакам: «Ҳа», деди. (Ровий) деди: Шунда Имрон (розияллоҳу анҳу) такбир айтди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ حَدَّثَنَا خَالِدٌ عَنْ رَجُلٍ عَنْ مُطَرِّفِ بْنِ الشِّخِّيرِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَصَلَّيْتُ خَلْفَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ صَلَاةً ذَكَّرَنِي صَلَاةً صَلَّيْتُهَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْخَلِيفَتَيْنِ قَالَ فَانْطَلَقْتُ فَصَلَّيْتُ مَعَهُ فَإِذَا هُوَ يُكَبِّرُ كُلَّمَا سَجَدَ وَكُلَّمَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ السُّجُودِفَقُلْتُ يَا أَبَا نُجَيْدٍ مَنْ أَوَّلُ مَنْ تَرَكَهُ قَالَ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حِينَ كَبِرَ وَضَعُفَ صَوْتُهُ تَرَكَهُ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Men Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu)ning orqasida shunday namoz oʻqidimki, u menga Rasululloh ﷺ bilan va ikki xalifa bilan oʻqigan namozimni esga soldi. (Roviy) dedi: Men borib, u bilan namoz oʻqidim, qarasam, u har sajda qilganda va sajdadan boshini koʻtarganda takbir aytar ekan. Men: «Ey Abu Nujayd, uni birinchi boʻlib kim tark etdi?» dedim. U: «Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu); u qarib qolib, ovozi zaiflashganda uni tark etdi», dedi.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу)нинг орқасида шундай намоз ўқидимки, у менга Расулуллоҳ ﷺ билан ва икки халифа билан ўқиган намозимни эсга солди. (Ровий) деди: Мен бориб, у билан намоз ўқидим, қарасам, у ҳар сажда қилганда ва саждадан бошини кўтарганда такбир айтар экан. Мен: «Эй Абу Нужайд, уни биринчи бўлиб ким тарк этди?» дедим. У: «Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу); у қариб қолиб, овози заифлашганда уни тарк этди», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ سُلَيْمَانَ يَعْنِي التَّيْمِيَّ عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُ أَوْ لِغَيْرِهِ هَلْ صُمْتَ سِرَارَ هَذَا الشَّهْرِ قَالَ لَا قَالَ فَإِذَا أَفْطَرْتَ أَوْ أَفْطَرَ النَّاسُ فَصُمْ يَوْمَيْنِ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ unga yoki boshqasiga: «Bu oyning sirorida (oxirgi kunlarida) roʻza tutdingmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Iftor qilganingda — yoki odamlar iftor qilganda — ikki kun roʻza tut», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ унга ёки бошқасига: «Бу ойнинг сирорида (охирги кунларида) рўза тутдингми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Ифтор қилганингда — ёки одамлар ифтор қилганда — икки кун рўза тут», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَتْ امْرَأَةٌ أَسَرَهَا الْعَدُوُّ وَكَانُوا يُرِيحُونَ إِبِلَهُمْ عِشَاءً فَأَتَتْ الْإِبِلَ تُرِيدُ مِنْهَا بَعِيرًا تَرْكَبُهُ فَكُلَّمَا دَنَتْ مِنْ بَعِيرٍ رَغَا فَتَرَكَتْهُ حَتَّى أَتَتْ نَاقَةً مِنْهَا فَلَمْ تَرْغُ فَرَكِبَتْ عَلَيْهَا ثُمَّ نَجَتْ فَقَدِمَتْ الْمَدِينَةَ فَلَمَّا رَآهَا النَّاسُ قَالُوا نَاقَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعَضْبَاءُ قَالَتْ إِنِّي نَذَرْتُ أَنْ أَنْحَرَهَا إِنْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنْجَانِي عَلَيْهَا قَالَ بِئْسَمَا جَزَيْتِيهَا لَا نَذْرَ لِابْنِ آدَمَ فِيمَا لَا يَمْلِكُ وَلَا نَذْرَ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan rivoyat qiladi. U zot dedilar: «Bir ayolni dushman asir olgan edi. Ular tuyalarini kechqurun dam oldirar edilar. (Ayol) minish uchun tuyalardan birini istab, tuyalarning oldiga keldi. U qaysi tuyaga yaqinlashsa, u boʻkirar, shu sababli uni qoʻyib ketaverdi, toki ulardan bir urgʻochi tuyaning oldiga keldi — u boʻkirmadi. Bas, unga minib qochib qutuldi va Madinaga keldi. Odamlar uni koʻrganlarida: ‹Bu Rasululloh ﷺ ning Azbo (nomli) tuyasi-ku›, deyishdi. (Ayol): ‹Agar Alloh azza va jalla meni uning ustida najot bersa, uni soʻyishni nazr qilgan edim›, dedi». U zot: «Sen unga naqadar yomon mukofot berding! Odam bolasi uchun oʻzi ega boʻlmagan narsada nazr yoʻq va Alloh azza va jallaga maʼsiyat qilishda ham nazr yoʻq», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан ривоят қилади. У зот дедилар: «Бир аёлни душман асир олган эди. Улар туяларини кечқурун дам олдирар эдилар. (Аёл) миниш учун туялардан бирини истаб, туяларнинг олдига келди. У қайси туяга яқинлашса, у бўкирар, шу сабабли уни қўйиб кетаверди, токи улардан бир урғочи туянинг олдига келди — у бўкирмади. Бас, унга миниб қочиб қутулди ва Мадинага келди. Одамлар уни кўрганларида: ‹Бу Расулуллоҳ ﷺ нинг Азбо (номли) туяси-ку›, дейишди. (Аёл): ‹Агар Аллоҳ азза ва жалла мени унинг устида нажот берса, уни сўйишни назр қилган эдим›, деди». У зот: «Сен унга нақадар ёмон мукофот бердинг! Одам боласи учун ўзи эга бўлмаган нарсада назр йўқ ва Аллоҳ азза ва жаллага маъсият қилишда ҳам назр йўқ», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ جُدْعَانَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَكُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَنَزَلَتْ {يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ إِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ} سَقَطَ عَلَى أَبِي كَلِمَةٌ رَاحِلَتَهُ وَقَفَ النَّاسُ قَالَ هَلْ تَدْرُونَ أَيَّ يَوْمٍ ذَاكَ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ سَقَطَتْ عَلَى أَبِي كَلِمَةٌ يَقُولُ يَا آدَمُ ابْعَثْ بَعْثَ النَّارِ قَالَ وَمَا بَعْثُ النَّارِ قَالَ مِنْ كُلِّ أَلْفٍ تِسْعَ مِائَةٍ وَتِسْعِينَ إِلَى النَّارِ قَالَ فَبَكَوْا قَالَ قَارِبُوا وَسَدِّدُوا مَا أَنْتُمْ فِي الْأُمَمِ إِلَّا كَالرَّقْمَةِ إِنِّي لَأَرْجُو أَنْ تَكُونُوا رُبُعَ أَهْلِ الْجَنَّةِ إِنِّي لَأَرْجُو أَنْ تَكُونُوا ثُلُثَ أَهْلِ الْجَنَّةِ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Rasululloh ﷺ bilan safarda edik. Shunda {Ey odamlar, Robbingizdan qoʻrqinglar! Albatta, qiyomatning zilzilasi...} (oyati) nozil boʻldi — otamdan (rivoyatda) bir soʻz tushib qolgan — u zot ulovlarini (toʻxtatdilar), odamlar ham toʻxtadi. U zot: «Bu qaysi kun ekanini bilasizlarmi?» dedilar. Ular: «Alloh va Uning Rasuli bilguvchiroqdir», dedilar — otamdan bir soʻz tushib qolgan — «‹Ey Odam, doʻzax guruhini joʻnat!› deydi». (Odam): «Doʻzax guruhi nima (qancha)?» dedi. U: «Har mingdan toʻqqiz yuz toʻqsontasi doʻzaxga», dedi. (Roviy) dedi: Shunda ular yigʻlashdi. U zot: «Yaqinlashinglar va toʻgʻri boʻlinglar. Sizlar ummatlar ichida (hayvon bilagidagi) belgi kabisizlar, xolos. Men sizlarni jannat ahlining choragi boʻlishingizni umid qilaman, men sizlarni jannat ahlining uchdan biri boʻlishingizni umid qilaman», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан сафарда эдик. Шунда {Эй одамлар, Роббингиздан қўрқинглар! Албатта, қиёматнинг зилзиласи...} (ояти) нозил бўлди — отамдан (ривоятда) бир сўз тушиб қолган — у зот уловларини (тўхтатдилар), одамлар ҳам тўхтади. У зот: «Бу қайси кун эканини биласизларми?» дедилар. Улар: «Аллоҳ ва Унинг Расули билгувчироқдир», дедилар — отамдан бир сўз тушиб қолган — «‹Эй Одам, дўзах гуруҳини жўнат!› дейди». (Одам): «Дўзах гуруҳи нима (қанча)?» деди. У: «Ҳар мингдан тўққиз юз тўқсонтаси дўзахга», деди. (Ровий) деди: Шунда улар йиғлашди. У зот: «Яқинлашинглар ва тўғри бўлинглар. Сизлар умматлар ичида (ҳайвон билагидаги) белги кабисизлар, холос. Мен сизларни жаннат аҳлининг чораги бўлишингизни умид қиламан, мен сизларни жаннат аҳлининг учдан бири бўлишингизни умид қиламан», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ خَيْثَمَةَ أَوْ عَنْ رَجُلٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَمَرَّ بِرَجُلٍ وَهُوَ يَقْرَأُ عَلَى قَوْمٍ فَلَمَّا فَرَغَ سَأَلَ فَقَالَ عِمْرَانُ إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ قَرَأَ الْقُرْآنَ فَلْيَسْأَلْ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى بِهِ فَإِنَّهُ سَيَجِيءُ قَوْمٌ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ يَسْأَلُونَ النَّاسَ بِهِ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) bir kishining yonidan oʻtdi, u bir qavmga (Qurʼon) qiroat qilardi. Qiroatdan boʻshagach, u (odamlardan) soʻradi. Shunda Imron: «Inna lillahi va inna ilayhi rojiʼun! Men Rasululloh ﷺ ning: ‹Kim Qurʼon oʻqisa, u bilan Alloh tabaraka va taolodan soʻrasin. Chunki shunday qavm keladiki, ular Qurʼon oʻqib, u bilan odamlardan soʻraydilar›, deganlarini eshitganman», dedi.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) бир кишининг ёнидан ўтди, у бир қавмга (Қуръон) қироат қиларди. Қироатдан бўшагач, у (одамлардан) сўради. Шунда Имрон: «Инна лиллаҳи ва инна илайҳи рожиъун! Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг: ‹Ким Қуръон ўқиса, у билан Аллоҳ табарака ва таолодан сўрасин. Чунки шундай қавм келадики, улар Қуръон ўқиб, у билан одамлардан сўрайдилар›, деганларини эшитганман», деди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ جَامِعِ بْنِ شَدَّادٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ الْمَازِنِيِّ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَجَاءَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَاسٌ مِنْ بَنِي تَمِيمٍ فَقَالَ أَبْشِرُوا يَا بَنِي تَمِيمٍ قَالُوا بَشَّرْتَنَا فَأَعْطِنَا قَالَ فَكَانَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَادَ أَنْ يَتَغَيَّرَ قَالَ ثُمَّ جَاءَ نَاسٌ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ فَقَالَ لَهُمْ اقْبَلُوا الْبُشْرَى إِذْ لَمْ يَقْبَلْهَا بَنُو تَمِيمٍ قَالُوا قَدْ قَبِلْنَا

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ huzurlariga Banu Tamimdan bir necha kishi keldi. U zot: «Suyunchi boʻlsin, ey Banu Tamim!» dedilar. Ular: «Sen bizga suyunchi berding, endi bizga (biror narsa) ber», dedilar. (Roviy) dedi: Shunda Rasululloh ﷺ ning chehralari oʻzgaray dedi. (Roviy) dedi: Soʻng Yaman ahlidan bir necha kishi keldi. U zot ularga: «Suyunchini qabul qilinglar, chunki uni Banu Tamim qabul qilmadi», dedilar. Ular: «Qabul qildik», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ҳузурларига Бану Тамимдан бир неча киши келди. У зот: «Суюнчи бўлсин, эй Бану Тамим!» дедилар. Улар: «Сен бизга суюнчи бердинг, энди бизга (бирор нарса) бер», дедилар. (Ровий) деди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ нинг чеҳралари ўзгарай деди. (Ровий) деди: Сўнг Яман аҳлидан бир неча киши келди. У зот уларга: «Суюнчини қабул қилинглар, чунки уни Бану Тамим қабул қилмади», дедилар. Улар: «Қабул қилдик», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الْخَفَّافُ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ قَالَ وَقَدْ سَمِعْتُهُ مِنْ حُسَيْنٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَكُنْتُ رَجُلًا ذَا أَسَقَامٍ كَثِيرَةٍ فَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ صَلَاتِي قَاعِدًا قَالَ صَلَاتُكَ قَاعِدًا عَلَى النِّصْفِ مِنْ صَلَاتِكَ قَائِمًا وَصَلَاةُ الرَّجُلِ مُضْطَجِعًا عَلَى النِّصْفِ مِنْ صَلَاتِهِ قَاعِدًا

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Men koʻp kasalliklari bor kishi edim. Rasululloh ﷺ dan oʻtirgan holda oʻqiydigan namozim haqida soʻradim. U zot: «Oʻtirgan holdagi namozing tik turgan holdagi namozingning yarmidir; yonboshlab oʻqigan kishining namozi esa oʻtirib oʻqigan namozining yarmidir», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен кўп касалликлари бор киши эдим. Расулуллоҳ ﷺ дан ўтирган ҳолда ўқийдиган намозим ҳақида сўрадим. У зот: «Ўтирган ҳолдаги намозинг тик турган ҳолдаги намозингнинг ярмидир; ёнбошлаб ўқиган кишининг намози эса ўтириб ўқиган намозининг ярмидир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ رَجُلٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ لَا نَذْرَ فِي غَضَبٍ وَكَفَّارَتُهُ كَفَّارَةُ الْيَمِينِ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan rivoyat qiladi. U zot: «Gʻazab holatida nazr yoʻq, uning kafforati esa qasamning kafforatidir», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан ривоят қилади. У зот: «Ғазаб ҳолатида назр йўқ, унинг каффорати эса қасамнинг каффоратидир», дедилар.

حَدَّثَنَا مَحْبُوبُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ هِلَالِ بْنِ أَبِي زَيْنَبَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى الْقُشَيْرِيِّ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةَ الظُّهْرِ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ أَيُّكُمْ قَرَأَ بِسَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى قَالَ بَعْضُ الْقَوْمِ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ لَقَدْ عَرَفْتُ أَنَّ بَعْضَكُمْ خَالَجَنِيهَا

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ peshin namozini oʻqidilar. Namozdan boʻshaganlarida: «Qaysi biringiz {Rabbingizning eng oliy ismini poklab yod eting}ni qiroat qildi?» dedilar. Qavmdan biri: «Men, yo Rasululloh», dedi. U zot: «Baʼzingiz uni mendan tortib olayotganini bilib olgandim», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ пешин намозини ўқидилар. Намоздан бўшаганларида: «Қайси бирингиз {Раббингизнинг энг олий исмини поклаб ёд этинг}ни қироат қилди?» дедилар. Қавмдан бири: «Мен, ё Расулуллоҳ», деди. У зот: «Баъзингиз уни мендан тортиб олаётганини билиб олгандим», дедилар.

حَدَّثَنَا مَحْبُوبُ بْنُ الْحَسَنِ حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا بَلَغَهُ وَفَاةُ النَّجَاشِيِّ قَالَ إِنَّ أَخَاكُمْ النَّجَاشِيَّ قَدْ مَاتَ فَصَلُّوا عَلَيْهِ فَقَامَ فَصَلَّى عَلَيْهِ وَالنَّاسُ خَلْفَهُ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ ga Najoshiyning vafoti haqida xabar yetganda, u zot: «Albatta, birodaringiz Najoshiy vafot etdi, unga janoza namozini oʻqinglar», dedilar. Soʻng u zot turib, unga namoz oʻqidilar, odamlar esa ortlarida edi.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ га Нажошийнинг вафоти ҳақида хабар етганда, у зот: «Албатта, биродарингиз Нажоший вафот этди, унга жаноза намозини ўқинглар», дедилар. Сўнг у зот туриб, унга намоз ўқидилар, одамлар эса ортларида эди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أَخًا لَكُمْ قَدْ مَاتَ فَقُومُوا فَصَلُّوا عَلَيْهِ يَعْنِي النَّجَاشِيَّ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Birodaringiz vafot etdi, turinglar va unga (janoza) namozini oʻqinglar», — dedilar. Yaʼni Najoshiyni (nazarda tutdilar).Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Биродарингиз вафот этди, туринглар ва унга (жаноза) намозини ўқинглар», — дедилар. Яъни Нажошийни (назарда тутдилар).

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا الْجُرَيْرِيُّ عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَقِيلَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ فُلَانًا لَا يُفْطِرُ نَهَارًا قَالَ لَا أَفْطَرَ وَلَا صَامَ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ ga: «Falon kishi kunduzlari iftor qilmaydi», deyildi. U zot: «Roʻza ham tutmasin, iftor ham qilmasin», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ га: «Фалон киши кундузлари ифтор қилмайди», дейилди. У зот: «Рўза ҳам тутмасин, ифтор ҳам қилмасин», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا أَبُو هَارُونَ الْغَنَوِيُّ عَنْ مُطَرِّفٍ قَالَقَالَ لِي عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ أَيْ مُطَرِّفُ وَاللَّهِ إِنْ كُنْتُ لَأَرَى أَنِّي لَوْ شِئْتُ حَدَّثْتُ عَنْ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ لَا أُعِيدُ حَدِيثًا ثُمَّ لَقَدْ زَادَنِي بُطْئًا عَنْ ذَلِكَ وَكَرَاهِيَةً لَهُ أَنَّ رِجَالًا مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ مِنْ بَعْضِ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَهِدْتُ كَمَا شَهِدُوا وَسَمِعْتُ كَمَا سَمِعُوا يُحَدِّثُونَ أَحَادِيثَ مَا هِيَ كَمَا يَقُولُونَ وَلَقَدْ عَلِمْتُ أَنَّهُمْ لَا يَأْلُونَ عَنْ الْخَيْرِ فَأَخَافُ أَنْ يُشَبَّهَ لِي كَمَا شُبِّهَ لَهُمْ فَكَانَ أَحْيَانًا يَقُولُ لَوْ حَدَّثْتُكُمْ أَنِّي سَمِعْتُ مِنْ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَذَا وَكَذَا رَأَيْتُ أَنِّي قَدْ صَدَقْتُ وَأَحْيَانًا يَعْزِمُ فَيَقُولُ سَمِعْتُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ كَذَا وَكَذَاقَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ حَدَّثَنِي نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ عَنْ أَبِي هَارُونَ الْغَنَوِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي هَانِئٌ الْأَعْوَرُ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ عِمْرَانَ هُوَ ابْنُ حُصَيْنٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَ هَذَا الْحَدِيثِ فَحَدَّثْتُ بِهِ أَبِي رَحِمَهُ اللَّهُ فَاسْتَحْسَنَهُ وَقَالَ زَادَ فِيهِ رَجُلًا

Mutarrif aytdi: Imron ibn Husayn menga dedi: «Ey Mutarrif, Allohga qasamki, agar xohlasam, Allohning Nabiysi ﷺ dan ikki kun ketma-ket, bironta hadisni takrorlamay hadis aytib bera olaman deb hisoblar edim. Soʻngra meni bundan tortinishga va uni yoqtirmaslikka olib kelgan narsa shu boʻldiki, Muhammad ﷺ ning sahobalaridan — yoki: Muhammad ﷺ ning baʼzi sahobalaridan — boʻlgan kishilar, men ham ular hozir boʻlgan (joyda) hozir boʻlgan va ular eshitganini eshitgan boʻlsam-da, ular aytayotganidek boʻlmagan hadislarni aytar edilar. Men ularning yaxshilikda kamchilikka yoʻl qoʻymasliklarini bilaman. Shu sababli, ularga (ish) chalkash koʻrsatilganidek, menga ham chalkash koʻrsatilishidan qoʻrqaman». U baʼzan: «Agar sizlarga Allohning Nabiysi ﷺ dan shunday-shunday eshitganimni aytsam, rost aytgan boʻlaman deb bilaman», der edi; baʼzan esa qatʼiy qilib: «Allohning Nabiysi ﷺ ning shunday deganlarini eshitdim», der edi. Abu Abdurrahmon aytdi: Menga Nasr ibn Ali aytib berdi, unga Bishr ibn Mufazzal Abu Horun al-Gʻanaviydan aytib berdi, u: menga Honiʼ al-Aʼvar Mutarrifdan, u Imron — u Ibn Husayndir — dan, u Nabiy ﷺ dan shu hadisga oʻxshashini aytib berdi, dedi. Men buni otam (rahimahulloh)ga aytib berdim, u buni yaxshi koʻrdi va: «Unda bir kishi ziyoda qilibdi», dedi.Мутарриф айтди: Имрон ибн Ҳусайн менга деди: «Эй Мутарриф, Аллоҳга қасамки, агар хоҳласам, Аллоҳнинг Набийси ﷺ дан икки кун кетма-кет, биронта ҳадисни такрорламай ҳадис айтиб бера оламан деб ҳисоблар эдим. Сўнгра мени бундан тортинишга ва уни ёқтирмасликка олиб келган нарса шу бўлдики, Муҳаммад ﷺ нинг саҳобаларидан — ёки: Муҳаммад ﷺ нинг баъзи саҳобаларидан — бўлган кишилар, мен ҳам улар ҳозир бўлган (жойда) ҳозир бўлган ва улар эшитганини эшитган бўлсам-да, улар айтаётганидек бўлмаган ҳадисларни айтар эдилар. Мен уларнинг яхшиликда камчиликка йўл қўймасликларини биламан. Шу сабабли, уларга (иш) чалкаш кўрсатилганидек, менга ҳам чалкаш кўрсатилишидан қўрқаман». У баъзан: «Агар сизларга Аллоҳнинг Набийси ﷺ дан шундай-шундай эшитганимни айтсам, рост айтган бўламан деб биламан», дер эди; баъзан эса қатъий қилиб: «Аллоҳнинг Набийси ﷺ нинг шундай деганларини эшитдим», дер эди. Абу Абдурраҳмон айтди: Менга Наср ибн Али айтиб берди, унга Бишр ибн Муфаззал Абу Ҳорун ал-Ғанавийдан айтиб берди, у: менга Ҳониъ ал-Аъвар Мутаррифдан, у Имрон — у Ибн Ҳусайндир — дан, у Набий ﷺ дан шу ҳадисга ўхшашини айтиб берди, деди. Мен буни отам (раҳимаҳуллоҳ)га айтиб бердим, у буни яхши кўрди ва: «Унда бир киши зиёда қилибди», деди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَكَانَتْ ثَقِيفُ حُلَفَاءَ لِبَنِي عُقَيْلٍ فَأَسَرَتْ ثَقِيفُ رَجُلَيْنِ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَسَرَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا مِنْ بَنِي عُقَيْلٍ وَأُصِيبَتْ مَعَهُ الْعَضْبَاءُ فَأَتَى عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الْوَثَاقِ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ يَا مُحَمَّدُ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ فَقَالَ بِمَ أَخَذْتَنِي بِمَ أَخَذْتَ سَابِقَةَ الْحَاجِّ إِعْظَامًا لِذَلِكَ فَقَالَ أَخَذْتُكَ بِجَرِيرَةِ حُلَفَائِكَ ثَقِيفَ ثُمَّ انْصَرَفَ عَنْهُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ يَا مُحَمَّدُ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَحِيمًا رَفِيقًا فَأَتَاهُ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ قَالَ إِنِّي مُسْلِمٌ قَالَ لَوْ قُلْتَهَا وَأَنْتَ تَمْلِكُ أَمْرَكَ أَفْلَحْتَ كُلَّ الْفَلَاحِ ثُمَّ انْصَرَفَ عَنْهُ فَنَادَاهُ يَا مُحَمَّدُ يَا مُحَمَّدُ فَأَتَاهُ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ فَقَالَ إِنِّي جَائِعٌ فَأَطْعِمْنِي وَظَمْآنُ فَاسْقِنِي قَالَ هَذِهِ حَاجَتُكَ قَالَ فَفُدِيَ بِالرَّجُلَيْنِ وَأُسِرَتْ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ وَأُصِيبَ مَعَهَا الْعَضْبَاءُ فَكَانَتْ الْمَرْأَةُ فِي الْوَثَاقِ فَانْفَلَتَتْ ذَاتَ لَيْلَةٍ مِنْ الْوَثَاقِ فَأَتَتْ الْإِبِلَ فَجَعَلَتْ إِذَا دَنَتْ مِنْ الْبَعِيرِ رَغَا فَتَتْرُكُهُ حَتَّى تَنْتَهِيَ إِلَى الْعَضْبَاءِ فَلَمْ تَرْغُ قَالَ وَنَاقَةٌ مُنَوَّقَةٌ فَقَعَدَتْ فِي عَجُزِهَا ثُمَّ زَجَرَتْهَا فَانْطَلَقَتْ وَنَذِرُوا بِهَا فَطَلَبُوهَا فَأَعْجَزَتْهُمْ فَنَذَرَتْ إِنْ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Saqif (qabilasi) Banu Uqaylning ittifoqdoshlari edi. Saqif Rasululloh ﷺ ning sahobalaridan ikki kishini asir oldi, Rasululloh ﷺ ning sahobalari esa Banu Uqayldan bir kishini asir olib, u bilan birga al-Azbo (tuya)ni ham qoʻlga kiritishdi. Rasululloh ﷺ uning oldiga keldilar — u boʻlsa bogʻlangan holatda edi. (Asir): «Yo Muhammad, yo Muhammad!» — dedi. (U zot): «Senga nima boʻldi?» — dedilar. U: «Meni nima uchun ushlading va hojilarni boshlab yuruvchini (tuyani) nima uchun ushlading?» — dedi, buni ulugʻlab (shunday dedi). (U zot): «Seni ittifoqdoshlaring Saqifning jinoyati sababli ushladim», — dedilar. Soʻng undan yuz oʻgirib ketdilar. Shunda u: «Yo Muhammad, yo Muhammad!» — dedi. Rasululloh ﷺ rahmdil va mehribon edilar, shu sabab uning oldiga keldilar va: «Senga nima boʻldi?» — dedilar. U: «Men musulmonman», — dedi. (U zot): «Buni oʻzing oʻz ishingga ega holingda aytganingda edi, butun najotga erishar eding», — dedilar. Soʻng undan yuz oʻgirib ketdilar. U (yana) ovoz berib: «Yo Muhammad, yo Muhammad!» — dedi. (U zot) uning oldiga keldilar va: «Senga nima boʻldi?» — dedilar. U: «Men ochman, meni ovqatlantir, men chanqaganman, menga suv ber», — dedi. (U zot): «Bu — sening hojating», — dedilar. (Roviy) dedi: Soʻng u ikki kishi evaziga fido qilindi. Ansorlardan bir ayol asir olingan va al-Azbo ham qoʻlga kiritilgan edi. Ayol bogʻlangan holatda edi. Bir kechasi u bogʻlangan joyidan qutulib, tuyalarning oldiga keldi. U qaysi tuyaga yaqinlashsa, u boʻkirar, shu sabab uni qoʻyib ketaverdi, oxiri al-Azboning oldiga yetib keldi — u esa boʻkirmadi. (Roviy) dedi: U (tuya) koʻnikkan, itoatkor edi. (Ayol) uning orqasiga oʻtirdi, soʻng uni haydadi, u (tuya) yoʻlga tushdi. (Qavm) buni sezib, uni izlashdi, lekin (ayol) ularni ojiz qoldirdi. Soʻng (ayol), agar Alloh tabaraka va taolo (uni najot bersa), (uni soʻyishni) nazr qildi.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Сақиф (қабиласи) Бану Уқайлнинг иттифоқдошлари эди. Сақиф Расулуллоҳ ﷺ нинг саҳобаларидан икки кишини асир олди, Расулуллоҳ ﷺ нинг саҳобалари эса Бану Уқайлдан бир кишини асир олиб, у билан бирга ал-Азбо (туя)ни ҳам қўлга киритишди. Расулуллоҳ ﷺ унинг олдига келдилар — у бўлса боғланган ҳолатда эди. (Асир): «Ё Муҳаммад, ё Муҳаммад!» — деди. (У зот): «Сенга нима бўлди?» — дедилар. У: «Мени нима учун ушладинг ва ҳожиларни бошлаб юрувчини (туяни) нима учун ушладинг?» — деди, буни улуғлаб (шундай деди). (У зот): «Сени иттифоқдошларинг Сақифнинг жинояти сабабли ушладим», — дедилар. Сўнг ундан юз ўгириб кетдилар. Шунда у: «Ё Муҳаммад, ё Муҳаммад!» — деди. Расулуллоҳ ﷺ раҳмдил ва меҳрибон эдилар, шу сабаб унинг олдига келдилар ва: «Сенга нима бўлди?» — дедилар. У: «Мен мусулмонман», — деди. (У зот): «Буни ўзинг ўз ишингга эга ҳолингда айтганингда эди, бутун нажотга эришар эдинг», — дедилар. Сўнг ундан юз ўгириб кетдилар. У (яна) овоз бериб: «Ё Муҳаммад, ё Муҳаммад!» — деди. (У зот) унинг олдига келдилар ва: «Сенга нима бўлди?» — дедилар. У: «Мен очман, мени овқатлантир, мен чанқаганман, менга сув бер», — деди. (У зот): «Бу — сенинг ҳожатинг», — дедилар. (Ровий) деди: Сўнг у икки киши эвазига фидо қилинди. Ансорлардан бир аёл асир олинган ва ал-Азбо ҳам қўлга киритилган эди. Аёл боғланган ҳолатда эди. Бир кечаси у боғланган жойидан қутулиб, туяларнинг олдига келди. У қайси туяга яқинлашса, у бўкирар, шу сабаб уни қўйиб кетаверди, охири ал-Азбонинг олдига етиб келди — у эса бўкирмади. (Ровий) деди: У (туя) кўниккан, итоаткор эди. (Аёл) унинг орқасига ўтирди, сўнг уни ҳайдади, у (туя) йўлга тушди. (Қавм) буни сезиб, уни излашди, лекин (аёл) уларни ожиз қолдирди. Сўнг (аёл), агар Аллоҳ табарака ва таоло (уни нажот берса), (уни сўйишни) назр қилди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا الْجُرَيْرِيُّ عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ بْنِ الشِّخِّيرِ عَنْ مُطَرِّفٍ قَالَقَالَ لِي عِمْرَانُ إِنِّي لَأُحَدِّثُكَ بِالْحَدِيثِ الْيَوْمَ لِيَنْفَعَكَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِهِ بَعْدَ الْيَوْمِ اعْلَمْ أَنَّ خَيْرَ عِبَادِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ الْحَمَّادُونَ وَاعْلَمْ أَنَّهُ لَنْ تَزَالَ طَائِفَةٌ مِنْ أَهْلِ الْإِسْلَامِ يُقَاتِلُونَ عَلَى الْحَقِّ ظَاهِرِينَ عَلَى مَنْ نَاوَأَهُمْ حَتَّى يُقَاتِلُوا الدَّجَّالَ وَاعْلَمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَعْمَرَ مِنْ أَهْلِهِ فِي الْعَشْرِ فَلَمْ تَنْزِلْ آيَةٌ تَنْسَخُ ذَلِكَ وَلَمْ يَنْهَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى مَضَى لِوَجْهِهِ ارْتَأَى كُلُّ امْرِئٍ بَعْدَمَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَرْتَئِيَ

Mutarrif aytdi: Imron menga dedi: «Men bugun senga shunday hadis aytib beramanki, Alloh azza va jalla u bilan seni bugundan keyin manfaatlantirsin. Bilginki, Qiyomat kunida Alloh tabaraka va taoloning eng yaxshi bandalari — koʻp hamd aytuvchilardir. Bilginki, Islom ahlidan bir toifa haq ustida jang qilib, oʻzlariga qarshi chiqqanlar ustidan gʻolib boʻlib turaveradi, toki Dajjolga qarshi jang qilgunlaricha. Bilginki, Rasululloh ﷺ (Zul-hijjaning) oʻn (kuni)da oʻz ahllaridan (baʼzilarini) umra qildirdilar; buni bekor qiluvchi biror oyat nozil boʻlmadi va Rasululloh ﷺ oʻz yoʻllariga (dunyodan) oʻtgunlaricha bundan qaytarmadilar. Alloh xohlaganidan soʻng esa har kishi oʻzi xohlaganicha raʼy bildirdi».Мутарриф айтди: Имрон менга деди: «Мен бугун сенга шундай ҳадис айтиб бераманки, Аллоҳ азза ва жалла у билан сени бугундан кейин манфаатлантирсин. Билгинки, Қиёмат кунида Аллоҳ табарака ва таолонинг энг яхши бандалари — кўп ҳамд айтувчилардир. Билгинки, Ислом аҳлидан бир тоифа ҳақ устида жанг қилиб, ўзларига қарши чиққанлар устидан ғолиб бўлиб тураверади, токи Дажжолга қарши жанг қилгунларича. Билгинки, Расулуллоҳ ﷺ (Зул-ҳижжанинг) ўн (куни)да ўз аҳлларидан (баъзиларини) умра қилдирдилар; буни бекор қилувчи бирор оят нозил бўлмади ва Расулуллоҳ ﷺ ўз йўлларига (дунёдан) ўтгунларича бундан қайтармадилар. Аллоҳ хоҳлаганидан сўнг эса ҳар киши ўзи хоҳлаганича раъй билдирди».

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ قَالَ أُرَاهُ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ عِمْرَانَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُ أَوْ لِغَيْرِهِ هَلْ صُمْتَ سِرَارَ هَذَا الشَّهْرِ قَالَ لَا قَالَ فَإِذَا أَفْطَرْتَ أَوْ أَفْطَرَ النَّاسُ فَصُمْ يَوْمَيْنِ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ unga yoki boshqasiga: «Bu oyning sirorida (oxirgi kunlarida) roʻza tutdingmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Iftor qilganingda — yoki odamlar iftor qilganda — ikki kun roʻza tut», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ унга ёки бошқасига: «Бу ойнинг сирорида (охирги кунларида) рўза тутдингми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Ифтор қилганингда — ёки одамлар ифтор қилганда — икки кун рўза тут», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنِ الْحَسَنِ بْنِ ذَكْوَانَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو رَجَاءٍ قَالَ حَدَّثَنِي عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَخْرُجُ مِنْ النَّارِ قَوْمٌ بِشَفَاعَةِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيُسَمَّوْنَ الْجَهَنَّمِيِّينَ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan rivoyat qiladi. U zot: «Muhammad ﷺ ning shafoati bilan bir qavm doʻzaxdan chiqadi, ular ‹Jahannamliklar› deb ataladi», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан ривоят қилади. У зот: «Муҳаммад ﷺ нинг шафоати билан бир қавм дўзахдан чиқади, улар ‹Жаҳаннамликлар› деб аталади», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عَوْفٍ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ حَدَّثَنِي عِمَرانُ بْنُ حُصَيْنٍ قَالَكُنَّا فِي سَفَرٍ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّا أَسْرَيْنَا حَتَّى إِذَا كُنَّا فِي آخِرِ اللَّيْلِ وَقَعْنَا تِلْكَ الْوَقْعَةَ فَلَا وَقْعَةَ أَحْلَى عِنْدَ الْمُسَافِرِ مِنْهَا قَالَ فَمَا أَيْقَظَنَا إِلَّا حَرُّ الشَّمْسِ وَكَانَ أَوَّلَ مَنْ اسْتَيْقَظَ فُلَانٌ ثُمَّ فُلَانٌ كَانَ يُسَمِّيهِمْ أَبُو رَجَاءٍ وَنَسِيَهُمْ عَوْفٌ ثُمَّ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ الرَّابِعُ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نَامَ لَمْ نُوقِظْهُ حَتَّى يَكُونَ هُوَ يَسْتَيْقِظُ لِأَنَّا لَا نَدْرِي مَا يُحْدِثُ أَوْ يَحْدُثُ لَهُ فِي نَوْمِهِ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ عُمَرُ وَرَأَى مَا أَصَابَ النَّاسَ وَكَانَ رَجُلًا أَجْوَفَ جَلِيدًا قَالَ فَكَبَّرَ وَرَفَعَ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ فَمَا زَالَ يُكَبِّرُ وَيَرْفَعُ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ حَتَّى اسْتَيْقَظَ لِصَوْتِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَكَوْا الَّذِي أَصَابَهُمْ فَقَالَ لَا ضَيْرَ أَوْ لَا يَضِيرُ ارْتَحِلُوا فَارْتَحَلَ فَسَارَ غَيْرَ بَعِيدٍ ثُمَّ نَزَلَ فَدَعَا بِالْوَضُوءِ فَتَوَضَّأَ وَنُودِيَ بِالصَّلَاةِ فَصَلَّى بِالنَّاسِ فَلَمَّا انْفَتَلَ مِنْ صَلَاتِهِ إِذَا هُوَ بِرَجُلٍ مُعْتَزِلٍ لَمْ يُصَلِّ مَعَ الْقَوْمِ فَقَالَ مَا مَنَعَكَ يَا فُلَانُ أَنْ تُصَلِّيَ مَعَ الْقَوْمِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَصَابَتْنِي جَنَابَةٌ وَلَا مَاءَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْكَ بِالصَّعِيدِ فَإِنَّهُ يَكْفِيكَ ثُمَّ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Rasululloh ﷺ bilan safarda edik. Tun boʻyi yurdik, kechaning oxirida shunday bir (uyquga) yiqildikki, musofir uchun undan shirinroq (uyqu) yoʻq. (Roviy) dedi: Bizni faqat quyoshning issigʻi uygʻotdi. Birinchi boʻlib falonchi, soʻng falonchi uygʻondi — Abu Rajo ularning ismlarini aytar edi, Avf esa ularni unutdi — soʻng toʻrtinchi boʻlib Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu) uygʻondi. Rasululloh ﷺ uxlaganlarida, u zot oʻzlari uygʻonmagunlaricha biz u zotni uygʻotmas edik, chunki biz u zotga uyqusida nima (vahiy) kelayotganini bilmas edik. Umar uygʻonib, odamlarga yetgan (holni) koʻrganida — u baland ovozli, qattiq kishi edi — takbir aytdi va takbirni baland ovoz bilan aytdi; Rasululloh ﷺ uning ovozidan uygʻongunlaricha takbir aytib, ovozini koʻtaraverdi. Rasululloh ﷺ uygʻonganlarida, ular boshlariga tushgan (hol)dan shikoyat qildilar. U zot: «Zarari yoʻq — yoki: zarar qilmaydi. Koʻchinglar», dedilar. Bas, u zot koʻchdilar, uzoq bormay toʻxtadilar, soʻng tahorat suvini soʻrab, tahorat qildilar; namozga chaqirildi va u zot odamlarga namoz oʻqib berdilar. Namozlaridan burilganlarida, qavm bilan namoz oʻqimay, bir chetda turgan kishini koʻrdilar-da: «Ey falonchi, senga qavm bilan namoz oʻqishga nima toʻsqinlik qildi?» dedilar. U: «Yo Rasululloh, menga janobat yetdi, suv esa yoʻq», dedi. Rasululloh ﷺ: «Tuproqni (tayammumni) lozim tut, u senga kifoya qiladi», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан сафарда эдик. Тун бўйи юрдик, кечанинг охирида шундай бир (уйқуга) йиқилдикки, мусофир учун ундан ширинроқ (уйқу) йўқ. (Ровий) деди: Бизни фақат қуёшнинг иссиғи уйғотди. Биринчи бўлиб фалончи, сўнг фалончи уйғонди — Абу Ражо уларнинг исмларини айтар эди, Авф эса уларни унутди — сўнг тўртинчи бўлиб Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу) уйғонди. Расулуллоҳ ﷺ ухлаганларида, у зот ўзлари уйғонмагунларича биз у зотни уйғотмас эдик, чунки биз у зотга уйқусида нима (ваҳий) келаётганини билмас эдик. Умар уйғониб, одамларга етган (ҳолни) кўрганида — у баланд овозли, қаттиқ киши эди — такбир айтди ва такбирни баланд овоз билан айтди; Расулуллоҳ ﷺ унинг овозидан уйғонгунларича такбир айтиб, овозини кўтараверди. Расулуллоҳ ﷺ уйғонганларида, улар бошларига тушган (ҳол)дан шикоят қилдилар. У зот: «Зарари йўқ — ёки: зарар қилмайди. Кўчинглар», дедилар. Бас, у зот кўчдилар, узоқ бормай тўхтадилар, сўнг таҳорат сувини сўраб, таҳорат қилдилар; намозга чақирилди ва у зот одамларга намоз ўқиб бердилар. Намозларидан бурилганларида, қавм билан намоз ўқимай, бир четда турган кишини кўрдилар-да: «Эй фалончи, сенга қавм билан намоз ўқишга нима тўсқинлик қилди?» дедилар. У: «Ё Расулуллоҳ, менга жанобат етди, сув эса йўқ», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Тупроқни (таяммумни) лозим тут, у сенга кифоя қилади», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ أَنَّهُسَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ صَلَاةِ الرَّجُلِ قَاعِدًا فَقَالَ مَنْ صَلَّى قَائِمًا فَهُوَ أَفْضَلُ وَصَلَاةُ الرَّجُلِ قَاعِدًا عَلَى النِّصْفِ مِنْ صَلَاتِهِ قَائِمًا وَصَلَاتُهُ نَائِمًا عَلَى النِّصْفِ مِنْ صَلَاتِهِ قَاعِدًا

Abdulloh ibn Burayda (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺ dan kishining oʻtirgan holda oʻqiydigan namozi haqida soʻradi. U zot: «Kim tik turib oʻqisa, u afzaldir. Kishining oʻtirgan holdagi namozi tik turgan holdagi namozining yarmidir, yotgan holdagi namozi esa oʻtirgan holdagi namozining yarmidir», dedilar.Абдуллоҳ ибн Бурайда (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺ дан кишининг ўтирган ҳолда ўқийдиган намози ҳақида сўради. У зот: «Ким тик туриб ўқиса, у афзалдир. Кишининг ўтирган ҳолдаги намози тик турган ҳолдаги намозининг ярмидир, ётган ҳолдаги намози эса ўтирган ҳолдаги намозининг ярмидир», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ شُعْبَةَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَجُلًا عَضَّ يَدَ رَجُلٍ فَانْتَزَعَ يَدَهُ فَنَدَرَتْ ثَنِيَّتُهُ أَوْ ثَنِيَّتَاهُ فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَعَضُّ أَحَدُكُمْ أَخَاهُ كَمَا يَعَضُّ الْفَحْلُ لَا دِيَةَ لَكَ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi boshqa bir kishining qoʻlini tishladi. U qoʻlini tortib oldi, shunda (tishlaganning) oldingi tishi — yoki ikki oldingi tishi — tushib ketdi. U Nabiy ﷺ huzurlariga keldi. U zot: «Biringiz birodarini erkak tuya tishlaganidek tishlaydimi? Senga diyat yoʻq», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши бошқа бир кишининг қўлини тишлади. У қўлини тортиб олди, шунда (тишлаганнинг) олдинги тиши — ёки икки олдинги тиши — тушиб кетди. У Набий ﷺ ҳузурларига келди. У зот: «Бирингиз биродарини эркак туя тишлаганидек тишлайдими? Сенга дият йўқ», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ هِشَامٍ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَهُوَ فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ وَقَدْ تَفَاوَتَ بَيْنَ أَصْحَابِهِ السَّيْرُ رَفَعَ بِهَاتَيْنِ الْآيَتَيْنِ صَوْتَهُ {يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ إِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيمٌ يَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ} حَتَّى بَلَغَ آخِرَ الْآيَتَيْنِ قَالَ فَلَمَّا سَمِعَ أَصْحَابُهُ بِذَلِكَ حَثُّوا الْمَطِيَّ وَعَرَفُوا أَنَّهُ عِنْدَ قَوْلٍ يَقُولُهُ فَلَمَّا تَأَشَّبُوا حَوْلَهُ قَالَ أَتَدْرُونَ أَيَّ يَوْمٍ ذَاكَ قَالَ ذَاكَ يَوْمَ يُنَادَى آدَمُ فَيُنَادِيهِ رَبُّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَا آدَمُ ابْعَثْ بَعْثًا إِلَى النَّارِ فَيَقُولُ يَا رَبِّ وَمَا بَعْثُ النَّارِ قَالَ مِنْ كُلِّ أَلْفٍ تِسْعَ مِائَةٍ وَتِسْعَةً وَتِسْعِينَ فِي النَّارِ وَوَاحِدٌ فِي الْجَنَّةِ قَالَ فَأَبْلَسَ أَصْحَابُهُ حَتَّى مَا أَوْضَحُوا بِضَاحِكَةٍ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ قَالَ اعْمَلُوا وَأَبْشِرُوا فَوَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ إِنَّكُمْ لَمَعَ خَلِيقَتَيْنِ مَا كَانَتَا مَعَ شَيْءٍ قَطُّ إِلَّا كَثَرَتَاهُ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ وَمَنْ هَلَكَ مِنْ بَنِي آدَمَ وَبَنِي إِبْلِيسَ قَالَ فَأُسْرِيَ عَنْهُمْ ثُمَّ قَالَ اعْمَلُوا وَأَبْشِرُوا فَوَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ مَا أَنْتُمْ فِي النَّاسِ إِلَّا كَالشَّامَةِ فِي جَنْبِ الْبَعِيرِ أَوْ الرَّقْمَةِ فِي ذِرَاعِ الدَّابَّةِحَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ وَهِشَامُ بْنُ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ فَسُرِّيَ عَنْ الْقَوْمِ وَقَالَ إِلَّا كَثَّرَتَاهُ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ baʼzi safarlarining birida edilar, sahobalari yurishda bir-birlaridan uzoqlashib ketgan edi. U zot ushbu ikki oyatni baland ovoz bilan oʻqidilar: {Ey odamlar, Robbingizdan qoʻrqinglar! Albatta, qiyomatning zilzilasi ulkan narsadir. Uni koʻradigan kuningizda (har bir emizuvchi ayol emizayotganini) unutadi} — ikki oyatning oxirigacha (oʻqidilar). (Roviy) dedi: Sahobalari buni eshitganlarida, u zot biror soʻz aytmoqchi ekanlarini bilib, ulovlarini haydadilar. Ular u zotning atroflariga toʻplanganlarida, u zot: «Bu qaysi kun ekanini bilasizlarmi?» dedilar va: «Bu — Odam chaqiriladigan kundir. Robbi tabaraka va taolo uni chaqirib: ‹Ey Odam, doʻzaxga bir guruhni joʻnat!› deydi. U: ‹Ey Robbim, doʻzax guruhi qancha?› deydi. (Alloh): ‹Har mingdan toʻqqiz yuz toʻqson toʻqqiztasi doʻzaxda, bittasi jannatda›, deydi», dedilar. (Roviy) dedi: Shunda sahobalari shu qadar umidsizlanishdiki, tishlari koʻrinar darajada kulmadilar ham. U zot buni koʻrganlarida: «Amal qilinglar va xushxabar olinglar! Muhammadning joni qoʻlida boʻlgan Zot bilan qasamki, sizlar shunday ikki maxluq bilan birgasizki, ular biror narsa bilan boʻlsa, albatta oʻshani koʻpaytirib yuborgan: Yaʼjuj va Maʼjuj, hamda Odam bolalari va Iblis avlodidan halok boʻlganlar», dedilar. (Roviy) dedi: Shunda ulardan (gʻam) aritildi. Soʻng u zot: «Amal qilinglar va xushxabar olinglar! Muhammadning joni qoʻlida boʻlgan Zot bilan qasamki, sizlar odamlar ichida tuyaning yonidagi xol yoki hayvonning bilagidagi belgi kabisizlar, xolos», dedilar. Bizga Ravh aytib berdi, bizga Saʼid va Hishom ibn Abu Abdulloh (aytib berdi) va shuning maʼnosini zikr qildi; faqat u: «Qavmdan (gʻam) aritildi», dedi va: «albatta oʻshani koʻpaytirgan», dedi.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ баъзи сафарларининг бирида эдилар, саҳобалари юришда бир-бирларидан узоқлашиб кетган эди. У зот ушбу икки оятни баланд овоз билан ўқидилар: {Эй одамлар, Роббингиздан қўрқинглар! Албатта, қиёматнинг зилзиласи улкан нарсадир. Уни кўрадиган кунингизда (ҳар бир эмизувчи аёл эмизаётганини) унутади} — икки оятнинг охиригача (ўқидилар). (Ровий) деди: Саҳобалари буни эшитганларида, у зот бирор сўз айтмоқчи эканларини билиб, уловларини ҳайдадилар. Улар у зотнинг атрофларига тўпланганларида, у зот: «Бу қайси кун эканини биласизларми?» дедилар ва: «Бу — Одам чақириладиган кундир. Робби табарака ва таоло уни чақириб: ‹Эй Одам, дўзахга бир гуруҳни жўнат!› дейди. У: ‹Эй Роббим, дўзах гуруҳи қанча?› дейди. (Аллоҳ): ‹Ҳар мингдан тўққиз юз тўқсон тўққизтаси дўзахда, биттаси жаннатда›, дейди», дедилар. (Ровий) деди: Шунда саҳобалари шу қадар умидсизланишдики, тишлари кўринар даражада кулмадилар ҳам. У зот буни кўрганларида: «Амал қилинглар ва хушхабар олинглар! Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зот билан қасамки, сизлар шундай икки махлуқ билан биргасизки, улар бирор нарса билан бўлса, албатта ўшани кўпайтириб юборган: Яъжуж ва Маъжуж, ҳамда Одам болалари ва Иблис авлодидан ҳалок бўлганлар», дедилар. (Ровий) деди: Шунда улардан (ғам) аритилди. Сўнг у зот: «Амал қилинглар ва хушхабар олинглар! Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зот билан қасамки, сизлар одамлар ичида туянинг ёнидаги хол ёки ҳайвоннинг билагидаги белги кабисизлар, холос», дедилар. Бизга Равҳ айтиб берди, бизга Саъид ва Ҳишом ибн Абу Абдуллоҳ (айтиб берди) ва шунинг маъносини зикр қилди; фақат у: «Қавмдан (ғам) аритилди», деди ва: «албатта ўшани кўпайтирган», деди.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ أَنَّ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ حَدَّثَهُأَنَّ امْرَأَةً أُتِيَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ جُهَيْنَةَ حُبْلَى مِنْ الزِّنَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَيَّ قَالَ فَدَعَا وَلِيَّهَا فَقَالَ أَحْسِنْ إِلَيْهَا فَإِذَا وَضَعَتْ فَأْتِنِي بِهَا فَفَعَل فَأَمَرَ بِهَا فَشُكَّتْ عَلَيْهَا ثِيَابُهَا ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَرُجِمَتْ ثُمَّ صَلَّى عَلَيْهَا فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ تُصَلِّي عَلَيْهَا وَقَدْ زَنَتْ فَقَالَ لَقَدْ تَابَتْ تَوْبَةً لَوْ قُسِمَتْ بَيْنَ سَبْعِينَ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ لَوَسِعَتْهُمْ وَهَلْ وَجَدْتَ أَفْضَلَ مِنْ أَنْ جَادَتْ بِنَفْسِهَا لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Juhayna (qabilasi)dan boʻlgan bir ayol zinodan homilador holda Nabiy ﷺ ning huzurlariga keltirildi va: «Yo Rasululloh, men had (jazosiga sazovor ish) qildim, uni menga ijro eting», dedi. (Roviy) dedi: U zot uning valiysini chaqirib: «Unga yaxshi muomalada boʻl, qachon tugʻsa, uni menga olib kel», dedilar. U shunday qildi. Soʻng u zot u haqida buyurdilar, shunda uning kiyimlari ustidan (badaniga) bogʻlandi. Keyin u zot buyurdilar va u toshboʻron qilindi. Soʻngra u zot unga (janoza) namozini oʻqidilar. Shunda Umar (roziyallohu anhu): «U zino qilgan boʻlsa-yu, unga namoz oʻqiysizmi?» dedi. U zot: «U shunday tavba qildiki, agar bu tavba Madina ahlidan yetmish kishi orasida boʻlinsa, hammasiga yetib ortardi. Oʻz jonini Alloh azza va jalla uchun saxiylik bilan berganidan ortiqroq narsani topdingmi?» dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Жуҳайна (қабиласи)дан бўлган бир аёл зинодан ҳомиладор ҳолда Набий ﷺ нинг ҳузурларига келтирилди ва: «Ё Расулуллоҳ, мен ҳад (жазосига сазовор иш) қилдим, уни менга ижро этинг», деди. (Ровий) деди: У зот унинг валийсини чақириб: «Унга яхши муомалада бўл, қачон туғса, уни менга олиб кел», дедилар. У шундай қилди. Сўнг у зот у ҳақида буюрдилар, шунда унинг кийимлари устидан (баданига) боғланди. Кейин у зот буюрдилар ва у тошбўрон қилинди. Сўнгра у зот унга (жаноза) намозини ўқидилар. Шунда Умар (розияллоҳу анҳу): «У зино қилган бўлса-ю, унга намоз ўқийсизми?» деди. У зот: «У шундай тавба қилдики, агар бу тавба Мадина аҳлидан етмиш киши орасида бўлинса, ҳаммасига етиб ортарди. Ўз жонини Аллоҳ азза ва жалла учун сахийлик билан берганидан ортиқроқ нарсани топдингми?» дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ شُعْبَةَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَبِي مِرَايَةَ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا طَاعَةَ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ تَعَالَى

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan rivoyat qiladi. U zot: «Alloh taologa maʼsiyat qilishda itoat yoʻq», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан ривоят қилади. У зот: «Аллоҳ таолога маъсият қилишда итоат йўқ», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ رَبَاحٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا السَّوَّارِ قَالَ سَمِعْتُ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْحَيَاءُ خَيْرٌ كُلُّهُ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan rivoyat qiladi. U zot: «Hayo — butunlay yaxshilikdir», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан ривоят қилади. У зот: «Ҳаё — бутунлай яхшиликдир», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ شُعْبَةَ حَدَّثَنِي أَبُو جَمْرَةَ حَدَّثَنِي زَهْدَمُ بْنُ مُضَرِّبٍ قَالَ سَمِعْتُ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْرُكُمْ قَرْنِي ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ لَا أَدْرِي مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةً ثُمَّ يَأْتِي أَوْ يَجِيءُ بَعْدَكُمْ قَوْمٌ يَنْذُرُونَ فَلَا يُوفُونَ وَيَخُونُونَ وَلَا يُؤْتَمَنُونَ وَيَشْهَدُونَ وَلَا يُسْتَشْهَدُونَ وَيَفْشُو فِيهِمْ السِّمَنُ

Zahdam ibn Muzarrib aytdi: Imron ibn Husaynning shunday deganini eshitdim: Rasululloh ﷺ: «Eng yaxshingiz — mening asrimdagilar, soʻng ulardan keyin keladiganlar, soʻng ulardan keyin keladiganlar» — ikki marta yoki uch marta (aytdilarmi), bilmayman — «soʻng sizlardan keyin shunday qavm keladiki, ular nazr qiladi, lekin vafo qilmaydi; xiyonat qiladi, ularga ishonilmaydi; guvohlik beradi, lekin guvohlikka chaqirilmaydi; ularda semizlik keng tarqaladi», dedilar.Заҳдам ибн Музарриб айтди: Имрон ибн Ҳусайннинг шундай деганини эшитдим: Расулуллоҳ ﷺ: «Энг яхшингиз — менинг асримдагилар, сўнг улардан кейин келадиганлар, сўнг улардан кейин келадиганлар» — икки марта ёки уч марта (айтдиларми), билмайман — «сўнг сизлардан кейин шундай қавм келадики, улар назр қилади, лекин вафо қилмайди; хиёнат қилади, уларга ишонилмайди; гувоҳлик беради, лекин гувоҳликка чақирилмайди; уларда семизлик кенг тарқалади», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنَا عِمْرَانُ الْقَصِيرُ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَنَزَلَتْ آيَةُ الْمُتْعَةِ فِي كِتَابِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى وَعَمِلْنَا بِهَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ تَنْزِلْ آيَةٌ تَنْسَخُهَا وَلَمْ يَنْهَ عَنْهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى مَاتَ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Mutʼa oyati Alloh tabaraka va taoloning Kitobida nozil boʻldi, biz unga Rasululloh ﷺ bilan birga amal qildik; uni bekor qiluvchi biror oyat nozil boʻlmadi va Nabiy ﷺ vafot etgunlaricha undan qaytarmadilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Мутъа ояти Аллоҳ табарака ва таолонинг Китобида нозил бўлди, биз унга Расулуллоҳ ﷺ билан бирга амал қилдик; уни бекор қилувчи бирор оят нозил бўлмади ва Набий ﷺ вафот этгунларича ундан қайтармадилар.

حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ يَعْنِي ابْنَ مِغْوَلٍ عَنْ حُصَيْنٍ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا رُقْيَةَ إِلَّا مِنْ عَيْنٍ أَوْ حُمَةٍ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Koʻz (tegishi) yoki zaharli chaqishdan boshqasiga ruqya (qilish kerak) emas», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Кўз (тегиши) ёки заҳарли чақишдан бошқасига руқя (қилиш керак) эмас», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الشُّعَيْثِيُّ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ وَعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَامَا خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُطْبَةً إِلَّا أَمَرَنَا بِالصَّدَقَةِ وَنَهَانَا عَنْ الْمُثْلَةِ

Samura ibn Jundub va Imron ibn Husayn (roziyallohu anhumo) dedilar: Rasululloh ﷺ bizga hech bir xutba qilmadilarki, bizni sadaqaga buyurmagan va musladan qaytarmagan boʻlsalar.Самура ибн Жундуб ва Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳумо) дедилар: Расулуллоҳ ﷺ бизга ҳеч бир хутба қилмадиларки, бизни садақага буюрмаган ва мусладан қайтармаган бўлсалар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ جَامِعِ بْنِ شَدَّادٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ الْمَازِنِيِّ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَجَاءَ نَفَرٌ مِنْ بَنِي تَمِيمٍ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبْشِرُوا قَالُوا بَشَّرْتَنَا فَأَعْطِنَا قَالَ فَقَدِمَ عَلَيْهِ حَيٌّ مِنْ الْيَمَنِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اقْبَلُوا الْبُشْرَى إِذْ لَمْ يَقْبَلْهَا بَنُو تَمِيمٍ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Banu Tamimdan bir necha kishi Nabiy ﷺ huzurlariga keldi. U zot: «Xushxabar boʻlsin!» dedilar. Ular: «Bizga xushxabar berding, endi bizga (biror narsa) ber», dedilar. (Roviy) dedi: Soʻng u zotning huzurlariga Yamandan bir qabila keldi. Shunda Nabiy ﷺ: «Xushxabarni qabul qilinglar, chunki uni Banu Tamim qabul qilmadi», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Бану Тамимдан бир неча киши Набий ﷺ ҳузурларига келди. У зот: «Хушхабар бўлсин!» дедилар. Улар: «Бизга хушхабар бердинг, энди бизга (бирор нарса) бер», дедилар. (Ровий) деди: Сўнг у зотнинг ҳузурларига Ямандан бир қабила келди. Шунда Набий ﷺ: «Хушхабарни қабул қилинглар, чунки уни Бану Тамим қабул қилмади», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ حَيَّانَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَسْأَلَةُ الْغَنِيِّ شَيْنٌ فِي وَجْهِهِ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Boyning (odamlardan) soʻrashi — uning yuzidagi aybdir», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бойнинг (одамлардан) сўраши — унинг юзидаги айбдир», дедилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ كَاذِبَةٍ مَصْبُورَةٍ مُتَعَمِّدًا فَلْيَتَبَوَّأْ بِوَجْهِهِ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan rivoyat qiladi. U zot: «Kim ataylab, yolgʻon va qatʼiy qasam ichsa, yuzi bilan doʻzaxdagi joyini egallasin», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан ривоят қилади. У зот: «Ким атайлаб, ёлғон ва қатъий қасам ичса, юзи билан дўзахдаги жойини эгалласин», дедилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ مِنْ أُمَّتِي سَبْعُونَ أَلْفًا بِغَيْرِ حِسَابٍ لَا يَكْتَوُونَ وَلَا يَسْتَرْقُونَ وَلَا يَتَطَيَّرُونَ وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ قَالَ فَقَامَ عُكَّاشَةُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ فَقَالَ أَنْتَ مِنْهُمْ قَالَ فَقَامَ رَجُلٌ آخَرُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ قَالَ قَدْ سَبَقَكَ بِهَا عُكَّاشَةُ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Ummatimdan yetmish ming (kishi) hisob-kitobsiz jannatga kiradi; ular (oʻzlarini) dogʻlamaydilar, ruqya qildirmaydilar, fol (badgumonlik)ka ishonmaydilar va Robbilariga tavakkal qiladilar», dedilar. (Roviy) dedi: Shunda Ukkosha turib: «Yo Rasululloh, Alloh tabaraka va taolodan meni ulardan qilishini soʻrang», dedi. U zot: «Sen ulardansan», dedilar. (Roviy) dedi: Soʻng boshqa bir kishi turib: «Yo Rasululloh, Allohdan meni ulardan qilishini soʻrang», dedi. U zot: «Bunda Ukkosha sendan oʻzib ketdi», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Умматимдан етмиш минг (киши) ҳисоб-китобсиз жаннатга киради; улар (ўзларини) доғламайдилар, руқя қилдирмайдилар, фол (бадгумонлик)ка ишонмайдилар ва Роббиларига таваккал қиладилар», дедилар. (Ровий) деди: Шунда Уккоша туриб: «Ё Расулуллоҳ, Аллоҳ табарака ва таолодан мени улардан қилишини сўранг», деди. У зот: «Сен улардансан», дедилар. (Ровий) деди: Сўнг бошқа бир киши туриб: «Ё Расулуллоҳ, Аллоҳдан мени улардан қилишини сўранг», деди. У зот: «Бунда Уккоша сендан ўзиб кетди», дедилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا خَالِدُ بْنُ رَبَاحٍ أَبُو الْفَضْلِ حَدَّثَنَا أَبُو السَّوَّارِ الْعَدَوِيُّ حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْحَيَاءُ خَيْرٌ كُلُّهُفَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْحَيِّ إِنَّهُ يُقَالُ فِي الْحِكْمَةِ إِنَّ مِنْهُ وَقَارًا لِلَّهِ وَإِنَّ مِنْهُ ضَعْفًا فَقَالَ لَهُ عِمْرَانُ أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتُحَدِّثُنِي عَنْ الصُّحُفِ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan rivoyat qiladi. U zot: «Hayo — butunlay yaxshilikdir», dedilar. Shunda qabiladan bir kishi: «Hikmatda: uning baʼzisi Alloh uchun vaqordir, baʼzisi esa zaiflikdir, deyiladi», dedi. Imron unga: «Men senga Rasululloh ﷺ dan hadis aytib beryapman, sen esa menga sahifalardan (yozma kitoblardan) gapiryapsanmi?» dedi.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан ривоят қилади. У зот: «Ҳаё — бутунлай яхшиликдир», дедилар. Шунда қабиладан бир киши: «Ҳикматда: унинг баъзиси Аллоҳ учун вақордир, баъзиси эса заифликдир, дейилади», деди. Имрон унга: «Мен сенга Расулуллоҳ ﷺ дан ҳадис айтиб беряпман, сен эса менга саҳифалардан (ёзма китоблардан) гапиряпсанми?» деди.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ يَعْنِي ابْنَ يَحْيَى عَنْ قَتَادَةَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّ ابْنِي مَاتَ فَمَا لِي مِنْ مِيرَاثِهِ قَالَ فَقَالَ لَكَ السُّدُسُ فَلَمَّا وَلَّى دَعَاهُ فَقَالَ لَكَ سُدُسٌ آخَرُ فَلَمَّا وَلَّى دَعَاهُ فَقَالَ إِنَّ السُّدُسَ الْآخَرَ طُعْمَةٌ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinishicha, bir kishi Nabiy ﷺ huzuriga kelib: «Oʻgʻlim vafot etdi, uning merosidan menga nima tegadi?» dedi. U zot: «Senga oltidan bir (tegadi)», dedilar. U ortiga burilganida, u zot uni chaqirib: «Senga yana bir oltidan bir (tegadi)», dedilar. U yana ortiga burilganida, u zot uni chaqirib: «Anavi oltidan bir (qoʻshimcha) inʼomdir», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинишича, бир киши Набий ﷺ ҳузурига келиб: «Ўғлим вафот этди, унинг меросидан менга нима тегади?» деди. У зот: «Сенга олтидан бир (тегади)», дедилар. У ортига бурилганида, у зот уни чақириб: «Сенга яна бир олтидан бир (тегади)», дедилар. У яна ортига бурилганида, у зот уни чақириб: «Анави олтидан бир (қўшимча) инъомдир», дедилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَن أَبِي التَّيَّاحِ الضُّبَعِيِّ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَقَلُّ سُكَّانِ الْجَنَّةِ النِّسَاءُ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Jannat aholisining ozi — ayollardir», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннат аҳолисининг ози — аёллардир», дедилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا شَرِيكُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ خَيْثَمَةَ عَنِ الْحَسَنِ قَالَكُنْتُ أَمْشِي مَعَ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ أَحَدُنَا آخِذٌ بِيَدِ صَاحِبِهِ فَمَرَرْنَا بِسَائِلٍ يَقْرَأُ الْقُرْآنَ فَاحْتَبَسَنِي عِمْرَانُ وَقَالَ قِفْ نَسْتَمِعْ الْقُرْآنَ فَلَمَّا فَرَغَ سَأَلَ فَقَالَ عِمْرَانُ انْطَلِقْ بِنَا إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ اقْرَءُوا الْقُرْآنَ وَسَلُوا اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى بِهِ فَإِنَّ مِنْ بَعْدِكُمْ قَوْمًا يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ يَسْأَلُونَ النَّاسَ بِهِ

Hasan (rahimahulloh) aytdi: Men Imron ibn Husayn bilan yurar edim, birimiz sherigining qoʻlidan ushlab olgan edi. Qurʼon oʻqiyotgan bir tilanchining yonidan oʻtdik. Imron meni toʻxtatdi-da: «Toʻxta, Qurʼonni tinglaylik», dedi. U (qiroatdan) boʻshagach, (odamlardan) soʻradi. Shunda Imron: «Yur, ketdik. Men Rasululloh ﷺ ning: ‹Qurʼonni oʻqinglar va u bilan Alloh tabaraka va taolodan soʻranglar. Chunki sizlardan keyin shunday qavm keladiki, ular Qurʼon oʻqib, u bilan odamlardan soʻraydilar›, deganlarini eshitganman», dedi.Ҳасан (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Мен Имрон ибн Ҳусайн билан юрар эдим, биримиз шеригининг қўлидан ушлаб олган эди. Қуръон ўқиётган бир тиланчининг ёнидан ўтдик. Имрон мени тўхтатди-да: «Тўхта, Қуръонни тинглайлик», деди. У (қироатдан) бўшагач, (одамлардан) сўради. Шунда Имрон: «Юр, кетдик. Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг: ‹Қуръонни ўқинглар ва у билан Аллоҳ табарака ва таолодан сўранглар. Чунки сизлардан кейин шундай қавм келадики, улар Қуръон ўқиб, у билан одамлардан сўрайдилар›, деганларини эшитганман», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صُبَيْحٍ قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ سِيرِينَ قَالَذَكَرُوا عِنْدَ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ الْمَيِّتَ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ الْحَيِّ فَقَالُوا كَيْفَ يُعَذَّبُ الْمَيِّتُ بِبُكَاءِ الْحَيِّ فَقَالَ عِمْرَانُ قَدْ قَالَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Muhammad ibn Siyrin aytdi: Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)ning huzurida marhum tiriklarning yigʻlashi sababli azoblanishi zikr qilindi. Ular: «Marhum tiriklarning yigʻlashi bilan qanday azoblanadi?» dedilar. Shunda Imron: «Buni Rasululloh ﷺ aytganlar», dedi.Муҳаммад ибн Сийрин айтди: Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)нинг ҳузурида марҳум тирикларнинг йиғлаши сабабли азобланиши зикр қилинди. Улар: «Марҳум тирикларнинг йиғлаши билан қандай азобланади?» дедилар. Шунда Имрон: «Буни Расулуллоҳ ﷺ айтганлар», деди.

حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ عِصَامٍ أَنَّ شَيْخًا حَدَّثَهُ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ عَنْ الشَّفْعِ وَالْوَتْرِ فَقَالَ هِيَ الصَّلَاةُ بَعْضُهَا شَفْعٌ وَبَعْضُهَا وَتْرٌ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺdan shafʼ va vitr haqida soʻralganda, u zot: «U namozdir; uning baʼzisi shafʼ (juft), baʼzisi esa vitr (toq)dir», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺдан шафъ ва витр ҳақида сўралганда, у зот: «У намоздир; унинг баъзиси шафъ (жуфт), баъзиси эса витр (тоқ)дир», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ وَعَفَّانُ قَالَا ثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ مُطَرِّفِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الشِّخِّيرِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي يُقَاتِلُونَ عَلَى الْحَقِّ ظَاهِرِينَ عَلَى مَنْ نَاوَأَهُمْ حَتَّى يُقَاتِلَ آخِرُهُمْ الْمَسِيحَ الدَّجَّالَ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Ummatimdan bir toifa haq ustida jang qilib turadi, ularga qarshi chiqqanlar ustidan gʻolib boʻladilar, toki ularning oxirgisi Masih Dajjol bilan jang qilguncha», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Умматимдан бир тоифа ҳақ устида жанг қилиб туради, уларга қарши чиққанлар устидан ғолиб бўладилар, токи уларнинг охиргиси Масиҳ Дажжол билан жанг қилгунча», дедилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا أَبُو هِلَالٍ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَبِي حَسَّانَ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَدِّثُنَا عَامَّةَ لَيْلِهِ عَنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ لَا يَقُومُ إِلَّا إِلَى عُظْمِ صَلَاةٍ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ bizga kechaning koʻp qismida Bani Isroil haqida soʻzlab berar edilar; u (majlis)dan faqat farz namozga turardilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бизга кечанинг кўп қисмида Бани Исроил ҳақида сўзлаб берар эдилар; у (мажлис)дан фақат фарз намозга турардилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجَمَ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ toshboʻron qildilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ тошбўрон қилдилар.

قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا هُدْبَةُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجَمَ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ toshboʻron qildilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ тошбўрон қилдилар.

حَدَّثَنَا عَلِيٌّ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي حَسَّانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَكَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَدِّثُنَا عَنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ حَتَّى يُصْبِحَ لَا يَقُومُ فِيهَا إِلَّا إِلَى عُظْمِ صَلَاةٍ

Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo) aytdi: Allohning Nabiysi ﷺ bizga Bani Isroil haqida tong otguncha hadis aytib berar edilar; u (majlis)dan faqat farz namozga turardilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо) айтди: Аллоҳнинг Набийси ﷺ бизга Бани Исроил ҳақида тонг отгунча ҳадис айтиб берар эдилар; у (мажлис)дан фақат фарз намозга турардилар.

حَدَّثَنَا عَلِيٌّ حَدَّثَنَا مُعَاذٌ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ عَوْنٍ وَهُوَ الْعَقِيلِيُّ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَكَانَ عَامَّةُ دُعَاءِ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا أَخْطَأْتُ وَمَا تَعَمَّدْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ وَمَا جَهِلْتُ وَمَا تَعَمَّدْتُ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Allohning Nabiysi ﷺ duolarining koʻpi: «Allohumma, xato qilganimni ham, qasddan qilganimni ham, sir tutganimni ham, oshkor qilganimni ham, bilmay qilganimni ham, bila turib qilganimni ham magʻfirat qilgin», degan (duo) edi.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Аллоҳнинг Набийси ﷺ дуоларининг кўпи: «Аллоҳумма, хато қилганимни ҳам, қасддан қилганимни ҳам, сир тутганимни ҳам, ошкор қилганимни ҳам, билмай қилганимни ҳам, била туриб қилганимни ҳам мағфират қилгин», деган (дуо) эди.

حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ يَحْيَى عَن أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ امْرَأَةً مِنْ جُهَيْنَةَ أَتَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ حُبْلَى مِنْ زِنًا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَيَّ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلِيَّهَا فَقَالَ أَحْسِنْ إِلَيْهَا فَإِذَا وَضَعَتْ حَمْلَهَا فَأْتِنِي بِهَا فَفَعَلَ فَأَمَرَ بِهَا فَشُكَّتْ عَلَيْهَا ثِيَابُهَا ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَرُجِمَتْ ثُمَّ صَلَّى عَلَيْهَا فَقَالَ لَهُ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ تُصَلِّي عَلَيْهَا وَقَدْ رَجَمْتَهَا فَقَالَ لَقَدْ تَابَتْ تَوْبَةً لَوْ قُسِمَتْ بَيْنَ سَبْعِينَ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ لَوَسِعَتْهُمْ وَهَلْ وَجَدْتَ أَفْضَلَ مِنْ أَنْ جَادَتْ بِنَفْسِهَا لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Juhayna (qabilasi)dan boʻlgan bir ayol zinodan homilador holda Nabiy ﷺning huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, men had (jazosiga sazovor ish) qildim, uni menga ijro eting», dedi. Rasululloh ﷺ uning valiysini chaqirib: «Unga yaxshi muomalada boʻl, qachon tugʻsa, uni menga olib kel», dedilar. U shunday qildi. Soʻng Rasululloh ﷺ u haqida buyurdilar, shunda uning kiyimlari ustidan (badaniga) bogʻlandi. Keyin u zot buyurdilar va u toshboʻron qilindi. Soʻngra u zot unga janoza oʻqidilar. Shunda Umar (roziyallohu anhu): «Uni toshboʻron qilgan holingizda unga janoza oʻqiysizmi?» dedi. U zot: «U shunday tavba qildiki, agar bu tavba Madina ahlidan yetmish kishi orasida boʻlinsa, hammasiga yetib ortardi. Oʻz joni bilan azizu jalil Alloh uchun jud qilganidan ortiqroq narsani topdingmi?» dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Жуҳайна (қабиласи)дан бўлган бир аёл зинодан ҳомиладор ҳолда Набий ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, мен ҳад (жазосига сазовор иш) қилдим, уни менга ижро этинг», деди. Расулуллоҳ ﷺ унинг валийсини чақириб: «Унга яхши муомалада бўл, қачон туғса, уни менга олиб кел», дедилар. У шундай қилди. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ у ҳақида буюрдилар, шунда унинг кийимлари устидан (баданига) боғланди. Кейин у зот буюрдилар ва у тошбўрон қилинди. Сўнгра у зот унга жаноза ўқидилар. Шунда Умар (розияллоҳу анҳу): «Уни тошбўрон қилган ҳолингизда унга жаноза ўқийсизми?» деди. У зот: «У шундай тавба қилдики, агар бу тавба Мадина аҳлидан етмиш киши орасида бўлинса, ҳаммасига етиб ортарди. Ўз жони билан азизу жалил Аллоҳ учун жуд қилганидан ортиқроқ нарсани топдингми?» дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي رَجَاءٍ الْعُطَارِدِيِّ قَالَجَاءَ عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ إِلَى امْرَأَتِهِ مِنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ حَدِّثْنَا مَا سَمِعْتَ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّهُ لَيْسَ بِعَيْنِ حَدِيثٍ فَأَغْضَبَتْهُ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ نَظَرْتُ فِي الْجَنَّةِ فَرَأَيْتُ أَكْثَرَ أَهْلِهَا الْفُقَرَاءَ وَنَظَرْتُ فِي النَّارِ فَرَأَيْتُ أَكْثَرَ أَهْلِهَا النِّسَاءَ

Abu Rajo al-Utoridiy aytdi: Imron ibn Husayn Rasululloh ﷺning huzurlaridan xotinining oldiga keldi. (Xotini): «Nabiy ﷺdan eshitgan narsangni bizga soʻzlab ber», dedi. U: «Bu aynan hadis emas», dedi. (Xotini) uni gʻazablantirdi. Shunda u: «Men Nabiy ﷺning: ‹Jannatga nazar soldim va uning ahlining koʻpchiligi faqirlar ekanini koʻrdim; doʻzaxga nazar soldim va uning ahlining koʻpchiligi ayollar ekanini koʻrdim›, deganlarini eshitganman», dedi.Абу Ражо ал-Уторидий айтди: Имрон ибн Ҳусайн Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларидан хотинининг олдига келди. (Хотини): «Набий ﷺдан эшитган нарсангни бизга сўзлаб бер», деди. У: «Бу айнан ҳадис эмас», деди. (Хотини) уни ғазаблантирди. Шунда у: «Мен Набий ﷺнинг: ‹Жаннатга назар солдим ва унинг аҳлининг кўпчилиги фақирлар эканини кўрдим; дўзахга назар солдим ва унинг аҳлининг кўпчилиги аёллар эканини кўрдим›, деганларини эшитганман», деди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ وَعَفَّانُ الْمَعْنَى وَهَذَا حَدِيثُ عَبْدِ الرَّزَّاقِ قَالَا ثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ الرِّشْكُ عَنْ مُطَرِّفِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَرِيَّةً وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ فَأَحْدَثَ شَيْئًا فِي سَفَرِهِ فَتَعَاهَدَ قَالَ عَفَّانُ فَتَعَاقَدَ أَرْبَعَةٌ مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَذْكُرُوا أَمْرَهُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ عِمْرَانُ وَكُنَّا إِذَا قَدِمْنَا مِنْ سَفَرٍ بَدَأْنَا بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمْنَا عَلَيْهِ قَالَ فَدَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْهُمْ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ عَلِيًّا فَعَلَ كَذَا وَكَذَا فَأَعْرَضَ عَنْهُ ثُمَّ قَامَ الثَّانِي فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ عَلِيًّا فَعَلَ كَذَا وَكَذَا فَأَعْرَضَ عَنْهُ ثُمَّ قَامَ الثَّالِثُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ عَلِيًّا فَعَلَ كَذَا وَكَذَا فَأَعْرَضَ عَنْهُ ثُمَّ قَامَ الرَّابِعُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ عَلِيًّا فَعَلَ كَذَا وَكَذَا قَالَ فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الرَّابِعِ وَقَدْ تَغَيَّرَ وَجْهُهُ فَقَالَ دَعُوا عَلِيًّا دَعُوا عَلِيًّا إِنَّ عَلِيًّا مِنِّي وَأَنَا مِنْهُ وَهُوَ وَلِيُّ كُلِّ مُؤْمِنٍ بَعْدِي

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ bir sariya (qoʻshin) joʻnatdilar va ularga Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu)ni amir qildilar. U safarida bir ish qildi. Muhammad ﷺning ashoblaridan toʻrt kishi uning ishini Rasululloh ﷺga aytishga ahdlashdilar. Imron aytdi: Biz safardan qaytganimizda avval Rasululloh ﷺdan boshlab, u zotga salom berar edik. Ular u zotning huzurlariga kirdilar. Ulardan bir kishi turib: «Yo Rasululloh, Ali mana bunday-mana bunday qildi», dedi. U zot undan yuz oʻgirdilar. Soʻng ikkinchisi turib: «Yo Rasululloh, Ali mana bunday-mana bunday qildi», dedi. U zot undan yuz oʻgirdilar. Soʻng uchinchisi turib: «Yo Rasululloh, Ali mana bunday-mana bunday qildi», dedi. U zot undan yuz oʻgirdilar. Soʻng toʻrtinchisi turib: «Yo Rasululloh, Ali mana bunday-mana bunday qildi», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ yuzlari oʻzgargan holda toʻrtinchisiga yuzlanib: «Alini qoʻyinglar, Alini qoʻyinglar! Albatta, Ali mendan, men esa undanman; u mendan keyin har bir moʻminning valiysidir», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бир сария (қўшин) жўнатдилар ва уларга Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу)ни амир қилдилар. У сафарида бир иш қилди. Муҳаммад ﷺнинг ашобларидан тўрт киши унинг ишини Расулуллоҳ ﷺга айтишга аҳдлашдилар. Имрон айтди: Биз сафардан қайтганимизда аввал Расулуллоҳ ﷺдан бошлаб, у зотга салом берар эдик. Улар у зотнинг ҳузурларига кирдилар. Улардан бир киши туриб: «Ё Расулуллоҳ, Али мана бундай-мана бундай қилди», деди. У зот ундан юз ўгирдилар. Сўнг иккинчиси туриб: «Ё Расулуллоҳ, Али мана бундай-мана бундай қилди», деди. У зот ундан юз ўгирдилар. Сўнг учинчиси туриб: «Ё Расулуллоҳ, Али мана бундай-мана бундай қилди», деди. У зот ундан юз ўгирдилар. Сўнг тўртинчиси туриб: «Ё Расулуллоҳ, Али мана бундай-мана бундай қилди», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ юзлари ўзгарган ҳолда тўртинчисига юзланиб: «Алини қўйинглар, Алини қўйинглар! Албатта, Али мендан, мен эса унданман; у мендан кейин ҳар бир мўминнинг валийсидир», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ انْتَهَبَ نُهْبَةً فَلَيْسَ مِنَّا

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Kim bir narsani talon-toroj qilib olsa, u bizdan emas», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бир нарсани талон-торож қилиб олса, у биздан эмас», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ يَعْنِي ابْنَ مِغْوَلٍ عَنْ حُصَيْنٍ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا رُقْيَةَ إِلَّا مِنْ عَيْنٍ أَوْ حُمَةٍ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Koʻz (tegishi) yoki zaharli chaqishdan boshqasida ruqya yoʻq», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Кўз (тегиши) ёки заҳарли чақишдан бошқасида руқя йўқ», дедилар.

حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ غُلَامًا لِأُنَاسٍ فُقَرَاءَ قَطَعَ أُذُنَ غُلَامٍ لِأُنَاسٍ أَغْنِيَاءَ فَأَتَى أَهْلُهُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّا نَاسٌ فُقَرَاءُ فَلَمْ يَجْعَلْ عَلَيْهِ شَيْئًا

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Kambagʻal kishilarga tegishli bir qul boy kishilarga tegishli bir qulning qulogʻini kesib qoʻydi. Shunda uning (qulning) egalari Nabiy ﷺ huzuriga kelib: «Yo Nabiyalloh, biz kambagʻal kishilarmiz», dedilar. U zot esa unga hech narsa yuklamadilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Камбағал кишиларга тегишли бир қул бой кишиларга тегишли бир қулнинг қулоғини кесиб қўйди. Шунда унинг (қулнинг) эгалари Набий ﷺ ҳузурига келиб: «Ё Набияллоҳ, биз камбағал кишилармиз», дедилар. У зот эса унга ҳеч нарса юкламадилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ إِسْحَاقَ أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَتِيقٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَجُلًا أَعْتَقَ سِتَّةَ أَعْبُدٍ لَهُ فَأَقْرَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَهُمْ فَأَعْتَقَ اثْنَيْنِ وَأَرَقَّ أَرْبَعَةًقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ سِيرِينَ لَوْ لَمْ يَبْلُغْنِي أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَهُ لَجَعَلْتُهُ رَأْيِي

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi oʻzining olti qulini ozod qildi. Shunda Rasululloh ﷺ ular orasida qurʼa tashladilar-da, ikkitasini ozod qilib, toʻrttasini qullikda qoldirdilar. Muhammad ibn Siyrin aytdi: Agar menga Rasululloh ﷺ buni aytganlari yetib kelmaganida ham, men buni oʻz raʼyim qilgan boʻlardim.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши ўзининг олти қулини озод қилди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ улар орасида қуръа ташладилар-да, иккитасини озод қилиб, тўрттасини қулликда қолдирдилар. Муҳаммад ибн Сийрин айтди: Агар менга Расулуллоҳ ﷺ буни айтганлари етиб келмаганида ҳам, мен буни ўз раъйим қилган бўлардим.

حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ أَنَّهُ قَالَتَمَتَّعْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يَنْهَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ ذَلِكَ عَنْهَا وَلَمْ يَنْزِلْ مِنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فِيهَا نَهْيٌ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga tamattuʼ qildik. Rasululloh ﷺ bundan keyin bizni undan qaytarmadilar va Alloh azza va jalladan uning haqida qaytariq nozil boʻlmadi.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга таматтуъ қилдик. Расулуллоҳ ﷺ бундан кейин бизни ундан қайтармадилар ва Аллоҳ азза ва жалладан унинг ҳақида қайтариқ нозил бўлмади.

حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ الْفُضَيْلِ بْنِ فَضَالَةَ رَجُلٌ مِنْ قَيْسٍ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ الْعُطَارِدِيُّ قَالَخَرَجَ عَلَيْنَا عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ وَعَلَيْهِ مِطْرَفٌ مِنْ خَزٍّ لَمْ نَرَهُ عَلَيْهِ قَبْلَ ذَلِكَ وَلَا بَعْدَهُ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَنْعَمَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْهِ نِعْمَةً فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يُحِبُّ أَنْ يُرَى أَثَرُ نِعْمَتِهِ عَلَى خَلْقِهِ وَقَالَ رَوْحٌ بِبَغْدَادَ يُحِبُّ أَنْ يَرَى أَثَرَ نِعْمَتِهِ عَلَى عَبْدِهِ

Abu Rajo al-Utoridiy aytdi: Imron ibn Husayn huzurimizga ustida xazzdan (ipak aralash matodan) toʻn bilan chiqdi; biz uni bundan avval ham, keyin ham u kishining ustida koʻrmagan edik. U: «Albatta, Rasululloh ﷺ: ‹Alloh azza va jalla kimga bir neʼmat ato etsa, albatta Alloh azza va jalla oʻz neʼmatining asari xalqi ustida koʻrinib turishini yaxshi koʻradi›, dedilar», dedi. Ravh Bagʻdodda: «bandasi ustida oʻz neʼmatining asarini koʻrishni yaxshi koʻradi», dedi.Абу Ражо ал-Уторидий айтди: Имрон ибн Ҳусайн ҳузуримизга устида хазздан (ипак аралаш матодан) тўн билан чиқди; биз уни бундан аввал ҳам, кейин ҳам у кишининг устида кўрмаган эдик. У: «Албатта, Расулуллоҳ ﷺ: ‹Аллоҳ азза ва жалла кимга бир неъмат ато этса, албатта Аллоҳ азза ва жалла ўз неъматининг асари халқи устида кўриниб туришини яхши кўради›, дедилар», деди. Равҳ Бағдодда: «бандаси устида ўз неъматининг асарини кўришни яхши кўради», деди.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ سُئِلَ قَتَادَةُ عَنْ الشَّفْعِ وَالْوَتْرِ فَقَالَ ثَنَا عِمْرَانُ بْنُ عِصَامٍ الضُّبَعِيُّ عَنْ شَيْخٍ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ هِيَ الصَّلَاةُ مِنْهَا شَفْعٌ وَمِنْهَا وَتْرٌ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «U namozdir; uning baʼzisi shafʼ (juft), baʼzisi esa vitr (toq)dir», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «У намоздир; унинг баъзиси шафъ (жуфт), баъзиси эса витр (тоқ)дир», дедилар.

حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى أَخْبَرَنَا عَزْرَةُ بْنُ ثَابِتٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ عُقَيْلٍ عَنِ ابْنِ يَعْمَرَ عَنْ أَبِي الْأَسْوَدِ الدِّيْلِيِّ قَالَغَدَوْتُ عَلَى عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ يَوْمًا مِنْ الْأَيَّامِ فَقَالَ يَا أَبَا الْأَسْوَدِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ أَنَّ رَجُلًا مِنْ جُهَيْنَةَ أَوْ مِنْ مُزَيْنَةَ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ مَا يَعْمَلُ النَّاسُ الْيَوْمَ وَيَكْدَحُونَ فِيهِ شَيْءٌ قُضِيَ عَلَيْهِمْ أَوْ مَضَى عَلَيْهِمْ فِي قَدَرٍ قَدْ سَبَقَ أَوْ فِيمَا يُسْتَقْبَلُونَ مِمَّا أَتَاهُمْ بِهِ نَبِيُّهُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاتُّخِذَتْ عَلَيْهِمْ بِهِ الْحُجَّةُ قَالَ بَلْ شَيْءٌ قُضِيَ عَلَيْهِمْ وَمَضَى عَلَيْهِمْ قَالَ فَلِمَ يَعْمَلُونَ إِذًا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مَنْ كَانَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ خَلَقَهُ لِوَاحِدَةٍ مِنْ الْمَنْزِلَتَيْنِ يُهَيِّئُهُ لِعَمَلِهَا وَتَصْدِيقُ ذَلِكَ فِي كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا}

Abul-Asvad ad-Diliy aytdi: Kunlardan bir kuni Imron ibn Husaynning huzuriga erta bordim. U: «Yo Abal-Asvad», dedi — soʻng hadisni zikr qildi — Juhaynadan yoki Muzaynadan boʻlgan bir kishi Nabiy ﷺning huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, ayting-chi, bugun odamlar qilayotgan va astoydil urinayotgan ishlar — bu ular uchun hukm qilinib, ilgari oʻtgan taqdirdanmi, yoki Paygʻambarlari ularga keltirgan va ular ustiga hujjat boʻlgan narsadan kelajakda yuz beradigan ishmi?» dedi. U zot: «Yoʻq, balki bu ular uchun hukm qilinib, oʻtib boʻlgan ishdir», dedilar. U: «Unda nima uchun amal qiladilar, yo Rasululloh?» dedi. U zot: «Alloh azza va jalla kimni ikki manzildan biriga yaratgan boʻlsa, uni oʻsha (manzil) amaliga muvaffaq qiladi. Buning tasdigʻi esa azizu jalil Allohning Kitobidadir: {Nafsga va uni (tekis qilib) yaratgan Zotga qasamki, bas, U unga fojirligi va taqvosini ilhom qildi}», dedilar.Абул-Асвад ад-Дилий айтди: Кунлардан бир куни Имрон ибн Ҳусайннинг ҳузурига эрта бордим. У: «Ё Абал-Асвад», деди — сўнг ҳадисни зикр қилди — Жуҳайнадан ёки Музайнадан бўлган бир киши Набий ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, айтинг-чи, бугун одамлар қилаётган ва астойдил уринаётган ишлар — бу улар учун ҳукм қилиниб, илгари ўтган тақдирданми, ёки Пайғамбарлари уларга келтирган ва улар устига ҳужжат бўлган нарсадан келажакда юз берадиган ишми?» деди. У зот: «Йўқ, балки бу улар учун ҳукм қилиниб, ўтиб бўлган ишдир», дедилар. У: «Унда нима учун амал қиладилар, ё Расулуллоҳ?» деди. У зот: «Аллоҳ азза ва жалла кимни икки манзилдан бирига яратган бўлса, уни ўша (манзил) амалига муваффақ қилади. Бунинг тасдиғи эса азизу жалил Аллоҳнинг Китобидадир: {Нафсга ва уни (текис қилиб) яратган Зотга қасамки, бас, У унга фожирлиги ва тақвосини илҳом қилди}», дедилар.

حَدَّثَنَا عَارِمٌ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ وَحَدَّثَنِي السُّمَيْطُ الشَّيْبَانِيُّ عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ الْحَيِّ أَنَّ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ حَدَّثَهُأَنَّ عُبَيْسًا أَوْ ابْنَ عُبَيْسٍ فِي أُنَاسٍ مِنْ بَنِي جُشَمٍ أَتَوْهُ فَقَالَ لَهُ أَحَدُهُمْ أَلَا تُقَاتِلُ حَتَّى لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ قَالَ لَعَلِّي قَدْ قَاتَلْتُ حَتَّى لَمْ تَكُنْ فِتْنَةٌ قَالَ أَلَا أُحَدِّثُكُمْ مَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا أُرَاهُ يَنْفَعُكُمْ فَأَنْصِتُوا قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اغْزُوا بَنِي فُلَانٍ مَعَ فُلَانٍ قَالَ فَصُفَّتْ الرِّجَالُ وَكَانَتْ النِّسَاءُ مِنْ وَرَاءِ الرِّجَالِ ثُمَّ لَمَّا رَجَعُوا قَالَ رَجُلٌ يَا نَبِيَّ اللَّهِ اسْتَغْفِرْ لِي غَفَرَ اللَّهُ لَكَ قَالَ هَلْ أَحْدَثْتَ قَالَ لَمَّا هُزِمَ الْقَوْمُ وَجَدْتُ رَجُلًا بَيْنَ الْقَوْمِ وَالنِّسَاءِ فَقَالَ إِنِّي مُسْلِمٌ أَوْ قَالَ أَسْلَمْتُ فَقَتَلْتُهُ قَالَ تَعَوُّذًا بِذَلِكَ حِينَ غَشِيَهُ الرُّمْحُ قَالَ هَلْ شَقَقْتَ عَنْ قَلْبِهِ تَنْظُرُ إِلَيْهِ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ مَا فَعَلْتُ فَلَمْ يَسْتَغْفِرْ لَهُ أَوْ كَمَا قَالَ وَقَالَ فِي حَدِيثِهِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اغْزُوا بَنِي فُلَانٍ مَعَ فُلَانٍ فَانْطَلَقَ رَجُلٌ مِنْ لُحْمَتِي مَعَهُمْ فَلَمَّا رَجَعَ إِلَى نَبِيِّ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki, Ubays — yoki Ibn Ubays — Bani Jusham (qabilasi)dan boʻlgan bir necha kishilar bilan uning huzuriga keldi. Ulardan biri unga: «Fitna qolmaguncha jang qilmaysanmi?» dedi. U: «Balki men fitna qolmaguncha jang qilgandirman», dedi. Soʻng: «Sizlarga Rasululloh ﷺ nima deganlarini aytib beraymi? Ammo u sizlarga foyda beradi deb oʻylamayman. Bas, jim eshitinglar», dedi va aytdi: Rasululloh ﷺ: «Falonchi bilan birga falon oʻgʻillariga gʻazot qilinglar», dedilar. Erkaklar saf tortdilar, ayollar esa erkaklarning orqasida edilar. Soʻng ular qaytganlarida bir kishi: «Yo Nabiyalloh, men uchun magʻfirat soʻrang, Alloh sizni magʻfirat qilsin», dedi. U zot: «Sen bir ish qildingmi?» dedilar. U: «Qavm magʻlub boʻlganda men qavm bilan ayollar orasida bir kishini uchratdim. U: ‹Men musulmonman› — yoki: ‹Islomni qabul qildim› — dedi. Men esa uni oʻldirdim», dedi. U zot: «Nayza uni qoplaganida shu (soʻz) bilan panoh tilagan-da», dedilar. Soʻng: «Uning qalbini yorib, unga qarab koʻrdingmi?» dedilar. U: «Yoʻq, Allohga qasamki, bunday qilmadim», dedi. Shunda u zot unga magʻfirat soʻramadilar — yoki u qanday aytgan boʻlsa. Va u oʻz hadisida aytdi: Rasululloh ﷺ: «Falonchi bilan birga falon oʻgʻillariga gʻazot qilinglar», dedilar. Shunda qarindoshlarimdan bir kishi ular bilan birga joʻnadi. U qaytib Allohning NabiysiИмрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) ривоят қилдики, Убайс — ёки Ибн Убайс — Бани Жушам (қабиласи)дан бўлган бир неча кишилар билан унинг ҳузурига келди. Улардан бири унга: «Фитна қолмагунча жанг қилмайсанми?» деди. У: «Балки мен фитна қолмагунча жанг қилгандирман», деди. Сўнг: «Сизларга Расулуллоҳ ﷺ нима деганларини айтиб берайми? Аммо у сизларга фойда беради деб ўйламайман. Бас, жим эшитинглар», деди ва айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Фалончи билан бирга фалон ўғилларига ғазот қилинглар», дедилар. Эркаклар саф тортдилар, аёллар эса эркакларнинг орқасида эдилар. Сўнг улар қайтганларида бир киши: «Ё Набияллоҳ, мен учун мағфират сўранг, Аллоҳ сизни мағфират қилсин», деди. У зот: «Сен бир иш қилдингми?» дедилар. У: «Қавм мағлуб бўлганда мен қавм билан аёллар орасида бир кишини учратдим. У: ‹Мен мусулмонман› — ёки: ‹Исломни қабул қилдим› — деди. Мен эса уни ўлдирдим», деди. У зот: «Найза уни қоплаганида шу (сўз) билан паноҳ тилаган-да», дедилар. Сўнг: «Унинг қалбини ёриб, унга қараб кўрдингми?» дедилар. У: «Йўқ, Аллоҳга қасамки, бундай қилмадим», деди. Шунда у зот унга мағфират сўрамадилар — ёки у қандай айтган бўлса. Ва у ўз ҳадисида айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Фалончи билан бирга фалон ўғилларига ғазот қилинглар», дедилар. Шунда қариндошларимдан бир киши улар билан бирга жўнади. У қайтиб Аллоҳнинг Набийси

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَأَعْتَقَ رَجُلٌ سِتَّةَ مَمْلُوكِينَ لَهُ عِنْدَ مَوْتِهِ فَأَقْرَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَهُمْ فَأَعْتَقَ اثْنَيْنِ مِنْهُمْ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Bir kishi oʻlimi oldidan oʻzining olti qulini ozod qildi. Shunda Nabiy ﷺ ular orasida qurʼa tashladilar va ulardan ikkitasini ozod qildilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Бир киши ўлими олдидан ўзининг олти қулини озод қилди. Шунда Набий ﷺ улар орасида қуръа ташладилар ва улардан иккитасини озод қилдилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ رُسْتُمَ الْخَزَّازُ حَدَّثَنِي كَثِيرُ بْنُ شِنْظِيرٍ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَمَا قَامَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَطِيبًا إِلَّا أَمَرَنَا بِالصَّدَقَةِ وَنَهَانَا عَنْ الْمُثْلَةِ قَالَ قَالَ أَلَا وَإِنَّ مِنْ الْمُثْلَةِ أَنْ يَنْذُرَ الرَّجُلُ أَنْ يَخْرِمَ أَنْفَهُ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ oramizda qachon xutba qilib tursalar, albatta bizni sadaqaga buyurar va musla (aʼzolarni kesib buzish)dan qaytarar edilar. U zot: «Ogoh boʻlinglar! Kishining oʻz burnini teshishni nazr qilishi ham musladandir», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ орамизда қачон хутба қилиб турсалар, албатта бизни садақага буюрар ва мусла (аъзоларни кесиб бузиш)дан қайтарар эдилар. У зот: «Огоҳ бўлинглар! Кишининг ўз бурнини тешишни назр қилиши ҳам мусладандир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَتَمَتَّعْنَا عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يَنْهَنَا عَنْهَا وَلَمْ يَنْزِلْ فِيهَا نَهْيٌ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Nabiy ﷺ zamonlarida tamattuʼ qildik; u zot bizni undan qaytarmadilar va uning haqida qaytariq nozil boʻlmadi.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Набий ﷺ замонларида таматтуъ қилдик; у зот бизни ундан қайтармадилар ва унинг ҳақида қайтариқ нозил бўлмади.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ أَخَاكُمْ النَّجَاشِيَّ قَدْ مَاتَ فَقُومُوا فَصَلُّوا عَلَيْهِ قَالَ فَصَفَفْنَا فَصَلَّيْنَا عَلَيْهِ كَمَا تُصَلُّونَ عَلَى الْمَيِّتِ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Birodaringiz Najoshiy vafot etdi, turinglar va unga namoz oʻqinglar», dedilar. (Imron) aytdi: Biz saf tortdik va mayyitga namoz oʻqiganingiz kabi unga namoz oʻqidik.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Биродарингиз Нажоший вафот этди, туринглар ва унга намоз ўқинглар», дедилар. (Имрон) айтди: Биз саф тортдик ва маййитга намоз ўқиганингиз каби унга намоз ўқидик.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ عُبَيْدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ أَخَاكُمْ النَّجَاشِيَّ قَدْ مَاتَ فَقُومُوا فَصَلُّوا عَلَيْهِ قَالَ فَقُمْنَا فَصَفَفْنَا عَلَيْهِ كَمَا نَصُفُّ عَلَى الْمَيِّتِ وَصَلَّيْنَا عَلَيْهِ كَمَا نُصَلِّي عَلَى الْمَيِّتِ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytadi: Rasululloh ﷺ bizga: «Birodaringiz Najoshiy vafot etdi, qani turinglar-da, unga namoz oʻqinglar», dedilar. (Imron) aytdi: Biz turdik va mayyitga saf tortilgani kabi saf tortdik hamda mayyitga oʻqilgani kabi unga namoz oʻqidik.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтади: Расулуллоҳ ﷺ бизга: «Биродарингиз Нажоший вафот этди, қани туринглар-да, унга намоз ўқинглар», дедилар. (Имрон) айтди: Биз турдик ва маййитга саф тортилгани каби саф тортдик ҳамда маййитга ўқилгани каби унга намоз ўқидик.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَاجِبُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ الْأَعْرَجِ أَنَّ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ قَالَمَا مَسِسْتُ فَرْجِي بِيَمِينِي مُنْذُ بَايَعْتُ بِهَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺga oʻng qoʻlim bilan bayʼat berganimdan buyon u bilan avratimga tegmadim.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺга ўнг қўлим билан байъат берганимдан буён у билан авратимга тегмадим.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ خَيْثَمَةَ عَنِ الْحَسَنِ أَنَّ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ قَالَإِنَّهُ مَرَّ عَلَى قَاصٍّ قَرَأَ ثُمَّ سَأَلَ فَاسْتَرْجَعَ وَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ قَرَأَ الْقُرْآنَ فَلْيَسْأَلْ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ بِهِ فَإِنَّهُ سَيَجِيءُ قَوْمٌ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ يَسْأَلُونَ النَّاسَ بِهِ

Hasan (rahimahulloh)dan rivoyat qilinishicha, Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) bir qissaxonning yonidan oʻtdi; u (Qurʼon) oʻqib boʻlgach, (odamlardan) soʻradi. Shunda (Imron): «Innaa lillaahi va innaa ilayhi rojiʼuun», dedi va: «Men Rasululloh ﷺning: ‹Kim Qurʼon oʻqisa, u bilan Alloh azza va jalladan soʻrasin. Chunki yaqinda shunday qavm keladiki, ular Qurʼon oʻqib, u bilan odamlardan soʻraydilar›, deganlarini eshitganman», dedi.Ҳасан (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинишича, Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) бир қиссахоннинг ёнидан ўтди; у (Қуръон) ўқиб бўлгач, (одамлардан) сўради. Шунда (Имрон): «Иннаа лиллааҳи ва иннаа илайҳи рожиъуун», деди ва: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Ким Қуръон ўқиса, у билан Аллоҳ азза ва жалладан сўрасин. Чунки яқинда шундай қавм келадики, улар Қуръон ўқиб, у билан одамлардан сўрайдилар›, деганларини эшитганман», деди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبَانَ الْوَرَّاقُ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ النَّهْشَلِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا نَذْرَ فِي غَضَبٍ وَكَفَّارَتُهُ كَفَّارَةُ الْيَمِينِ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Gʻazab holatida aytilgan nazr yoʻqdir va uning kafforati qasam kafforatidir», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ғазаб ҳолатида айтилган назр йўқдир ва унинг каффорати қасам каффоратидир», дедилар.

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ الطَّالَقَانِيُّ حَدَّثَنَا الْحَارِثُ بْنُ عُمَيْرٍ عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا جَلَبَ وَلَا جَنَبَ وَلَا شِغَارَ فِي الْإِسْلَامِ وَمَنْ انْتَهَبَ فَلَيْسَ مِنَّا

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Islomda jalab ham, janab ham, shigʻor ham yoʻq. Kim talon-toroj qilsa, u bizdan emas», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Исломда жалаб ҳам, жанаб ҳам, шиғор ҳам йўқ. Ким талон-торож қилса, у биздан эмас», дедилар.

حَدَّثَنَا هَاشِمٌ وَعَفَّانُ قَالَا ثَنَا مَهْدِيٌّ قَالَ عَفَّانُ حَدَّثَنَا غَيْلَانُ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِمَّا أَنْ يَكُونَ قَالَ لِعِمْرَانَ أَوْ لِرَجُلٍ وَهُوَ يَسْمَعُ صُمْتَ سُرَرَ هَذَا الشَّهْرِ قَالَ لَا قَالَ فَإِذَا أَفْطَرْتَ فَصُمْ يَوْمَيْنِ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi — u zot Imronga aytdilarmi yoki u eshitib turgan holda boshqa bir kishiga aytdilarmi: «Bu oyning oxirgi kunlarida roʻza tutdingmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Iftor qilganingdan keyin ikki kun roʻza tut», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади — у зот Имронга айтдиларми ёки у эшитиб турган ҳолда бошқа бир кишига айтдиларми: «Бу ойнинг охирги кунларида рўза тутдингми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Ифтор қилганингдан кейин икки кун рўза тут», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخُو سُلَيْمَانَ بْنِ كَثِيرٍ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ عَوْفٍ عَنْ أَبِي رَجَاءٍ الْعُطَارِدِيِّ عَنْ عِمْرَانَأَنَّ رَجُلًا جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ فَرَدَّ عَلَيْهِ ثُمَّ جَلَسَ فَقَالَ عَشْرٌ ثُمَّ جَاءَ آخَرُ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ فَرَدَّ عَلَيْهِ ثُمَّ جَلَسَ فَقَالَ عِشْرُونَ ثُمَّ جَاءَ آخَرُ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ فَرَدَّ عَلَيْهِ ثُمَّ جَلَسَ فَقَالَ ثَلَاثُونَحَدَّثَنَا هَوْذَةُ عَنْ عَوْفٍ عَن أَبِي رَجَاءٍ مُرْسَلًا وَكَذَلِكَ قَالَ غَيْرُهُ

Imron (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi Nabiy ﷺning huzurlariga kelib: «Assalomu alaykum», dedi. U zot uning salomiga alik oldilar, u esa oʻtirdi. Nabiy ﷺ: «Oʻn», dedilar. Soʻng boshqa biri kelib: «Assalomu alaykum va rohmatulloh», dedi. U zot uning salomiga alik oldilar, u esa oʻtirdi. U zot: «Yigirma», dedilar. Soʻng yana boshqa biri kelib: «Assalomu alaykum va rohmatullohi va barokotuh», dedi. U zot uning salomiga alik oldilar, u esa oʻtirdi. U zot: «Oʻttiz», dedilar. Havza buni Avfdan, u Abu Rajodan mursal qilib rivoyat qildi; boshqalar ham shunday dedilar.Имрон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши Набий ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Ассалому алайкум», деди. У зот унинг саломига алик олдилар, у эса ўтирди. Набий ﷺ: «Ўн», дедилар. Сўнг бошқа бири келиб: «Ассалому алайкум ва роҳматуллоҳ», деди. У зот унинг саломига алик олдилар, у эса ўтирди. У зот: «Йигирма», дедилар. Сўнг яна бошқа бири келиб: «Ассалому алайкум ва роҳматуллоҳи ва барокотуҳ», деди. У зот унинг саломига алик олдилар, у эса ўтирди. У зот: «Ўттиз», дедилар. Ҳавза буни Авфдан, у Абу Ражодан мурсал қилиб ривоят қилди; бошқалар ҳам шундай дедилар.

حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ عَنِ الْحَسَنِ أَخْبَرَنِي عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ قَالَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالصَّدَقَةِ وَنَهَى عَنْ الْمُثْلَةِ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ sadaqaga buyurdilar va musla (aʼzolarni kesib buzish)dan qaytardilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ садақага буюрдилар ва мусла (аъзоларни кесиб бузиш)дан қайтардилар.

حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ عَنِ الْحَسَنِ قَالَ ثَنَا عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ قَالَأُتِيَ بِرَجُلٍ أَعْتَقَ سِتَّةَ مَمْلُوكِينَ عِنْدَ مَوْتِهِ وَلَيْسَ لَهُ مَالٌ غَيْرُهُمْ فَأَقْرَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَهُمْ فَأَعْتَقَ اثْنَيْنِ وَأَرَقَّ أَرْبَعَةً

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Oʻlimi oldidan oʻzining olti qulini ozod qilgan, ulardan boshqa moli boʻlmagan bir kishining ishi keltirildi. Shunda Nabiy ﷺ ular orasida qurʼa tashladilar-da, ikkitasini ozod qilib, toʻrttasini qullikda qoldirdilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Ўлими олдидан ўзининг олти қулини озод қилган, улардан бошқа моли бўлмаган бир кишининг иши келтирилди. Шунда Набий ﷺ улар орасида қуръа ташладилар-да, иккитасини озод қилиб, тўрттасини қулликда қолдирдилар.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ وَحَسْنُ بْنُ مُوسَى قَالَا ثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ حَدَّثَنَا غَيْلَانُ بْنُ جَرِيرٍ عَنْ مُطَرِّفٍ قَالَصَلَّيْتُ أَنَا وَعِمْرَانُ خَلْفَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ فَكَانَ إِذَا سَجَدَ كَبَّرَ وَإِذَا رَفَعَ كَبَّرَ وَإِذَا نَهَضَ مِنْ الرَّكْعَتَيْنِ كَبَّرَ فَلَمَّا انْصَرَفْنَا أَخَذَ عِمْرَانُ بْنُ الْحُصَيْنِ بِيَدِي فَقَالَ لَقَدْ صَلَّى بِنَا هَذَا مِثْلَ صَلَاةِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ قَالَ لَقَدْ ذَكَّرَنِي هَذَا صَلَاةَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Mutarrif aytdi: Men va Imron Ali ibn Abu Tolibning orqasida namoz oʻqidik. U sajda qilganda takbir aytar, boshini koʻtarganda takbir aytar, ikki rakaatdan turganda ham takbir aytar edi. Namozdan chiqqanimizda Imron ibn Husayn qoʻlimdan ushlab: «Bu (kishi) bizga Muhammad ﷺning namozlaridek namoz oʻqidi», dedi. Yoki: «Bu (kishi) menga Muhammad ﷺning namozlarini esga soldi», dedi.Мутарриф айтди: Мен ва Имрон Али ибн Абу Толибнинг орқасида намоз ўқидик. У сажда қилганда такбир айтар, бошини кўтарганда такбир айтар, икки ракаатдан турганда ҳам такбир айтар эди. Намоздан чиққанимизда Имрон ибн Ҳусайн қўлимдан ушлаб: «Бу (киши) бизга Муҳаммад ﷺнинг намозларидек намоз ўқиди», деди. Ёки: «Бу (киши) менга Муҳаммад ﷺнинг намозларини эсга солди», деди.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ وَبَهْزٌ قَالَا ثَنَا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ قَالَ بَهْزٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْرُ أُمَّتِي الْقَرْنُ الَّذِي بُعِثْتُ فِيهِمْ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ قَالَ وَاللَّهُ أَعْلَمُ أَذَكَرَ الثَّالِثَ أَمْ لَا ثُمَّ يَنْشَأُ قَوْمٌ يَشْهَدُونَ وَلَا يُسْتَشْهَدُونَ وَيَنْذُرُونَ وَلَا يُوفُونَ وَيَخُونُونَ وَلَا يُؤْتَمَنُونَ وَيَفْشُو فِيهِمْ السِّمَنُ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Ummatimning eng yaxshisi men ular orasiga yuborilgan avloddir, soʻng ularga ergashganlar, soʻng ularga ergashganlardir», dedilar. — Alloh biladi, u zot uchinchisini zikr qildilarmi yoki yoʻq. — «Soʻng shunday qavm paydo boʻladiki, guvohlik soʻralmasa ham guvohlik beradilar, nazr qiladilar-u, uni bajo keltirmaydilar, xiyonat qiladilar va omonatdor sanalmaydilar; ularning orasida semizlik yoyiladi», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Умматимнинг энг яхшиси мен улар орасига юборилган авлоддир, сўнг уларга эргашганлар, сўнг уларга эргашганлардир», дедилар. — Аллоҳ билади, у зот учинчисини зикр қилдиларми ёки йўқ. — «Сўнг шундай қавм пайдо бўладики, гувоҳлик сўралмаса ҳам гувоҳлик берадилар, назр қиладилар-у, уни бажо келтирмайдилар, хиёнат қиладилар ва омонатдор саналмайдилар; уларнинг орасида семизлик ёйилади», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبَانُ يَعْنِي الْعَطَّارَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ امْرَأَةً مِنْ جُهَيْنَةَ أَتَتْ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ لَهُ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَيَّ وَهِيَ حَامِلٌ فَأَمَرَ بِهَا أَنْ يُحْسَنَ إِلَيْهَا حَتَّى تَضَعَ فَلَمَّا وَضَعَتْ جِيءَ بِهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَ بِهَا فَشُكَّتْ عَلَيْهَا ثِيَابُهَا ثُمَّ رَجَمَهَا ثُمَّ صَلَّى عَلَيْهَا فَقَالَ عُمَرُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ تُصَلِّي عَلَيْهَا وَقَدْ زَنَتْ فَقَالَ لَقَدْ تَابَتْ تَوْبَةً لَوْ قُسِمَتْ بَيْنَ سَبْعِينَ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ لَوَسِعَتْهُمْ وَهَلْ وَجَدْتَ أَفْضَلَ مِنْ أَنْ جَادَتْ بِنَفْسِهَا لِلَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Juhaynadan boʻlgan bir ayol Allohning Nabiysi ﷺ huzurlariga kelib: «Men had (jazosiga sazovor ish) qildim, uni menga ijro eting», dedi; u homilador edi. U zot u tugʻguncha unga yaxshi muomala qilinishiga buyurdilar. U tugʻgach, uni Rasululloh ﷺning huzurlariga olib kelishdi. U zot buyurdilar, shunda uning kiyimlari ustidan bogʻlandi, soʻng u zot uni toshboʻron qildilar, keyin unga janoza oʻqidilar. Umar: «Yo Nabiyalloh, u zino qilgan boʻlsa-yu, unga janoza oʻqiyapsizmi?» dedi. U zot: «U shunday tavba qildiki, agar bu tavba Madina ahlidan yetmish kishi orasida boʻlinsa, hammasiga yetardi. Tabaroka va taolo Alloh uchun oʻz joni bilan jud qilganidan afzalroq narsani topdingmi?» dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Жуҳайнадан бўлган бир аёл Аллоҳнинг Набийси ﷺ ҳузурларига келиб: «Мен ҳад (жазосига сазовор иш) қилдим, уни менга ижро этинг», деди; у ҳомиладор эди. У зот у туғгунча унга яхши муомала қилинишига буюрдилар. У туғгач, уни Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига олиб келишди. У зот буюрдилар, шунда унинг кийимлари устидан боғланди, сўнг у зот уни тошбўрон қилдилар, кейин унга жаноза ўқидилар. Умар: «Ё Набияллоҳ, у зино қилган бўлса-ю, унга жаноза ўқияпсизми?» деди. У зот: «У шундай тавба қилдики, агар бу тавба Мадина аҳлидан етмиш киши орасида бўлинса, ҳаммасига етарди. Табарока ва таоло Аллоҳ учун ўз жони билан жуд қилганидан афзалроқ нарсани топдингми?» дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الزُّبَيْرِ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّ رَجُلًا حَدَّثَهُأَنَّهُ سَأَلَ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ عَنْ رَجُلٍ نَذَرَ أَنْ لَا يَشْهَدَ الصَّلَاةَ فِي مَسْجِدٍ فَقَالَ عِمْرَانُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا نَذْرَ فِي غَضَبٍ وَكَفَّارَتُهُ كَفَّارَةُ يَمِينٍ

Bir kishi Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan bir masjidda namozda hozir boʻlmaslikka nazr qilgan kishi haqida soʻradi. Shunda Imron: «Men Rasululloh ﷺning: ‹Gʻazab holatida aytilgan nazr yoʻqdir va uning kafforati qasam kafforatidir›, deb aytayotganlarini eshitganman», dedi.Бир киши Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан бир масжидда намозда ҳозир бўлмасликка назр қилган киши ҳақида сўради. Шунда Имрон: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Ғазаб ҳолатида айтилган назр йўқдир ва унинг каффорати қасам каффоратидир›, деб айтаётганларини эшитганман», деди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الزُّبَيْرِ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّهُ لَقِيَ رَجُلًا بِمَكَّةَ فَحَدَّثَهُ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ لَا نَذْرَ فِي غَضَبٍ وَكَفَّارَتُهُ كَفَّارَةُ يَمِينٍ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladiki, u zot: «Gʻazab holatida aytilgan nazr yoʻqdir va uning kafforati qasam kafforatidir», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қиладики, у зот: «Ғазаб ҳолатида айтилган назр йўқдир ва унинг каффорати қасам каффоратидир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ أَنَّ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ حَدَّثَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْحَيَاءُ خَيْرٌ كُلُّهُ قَالَ بُشَيْرُ بْنُ كَعْبٍ إِنَّ مِنْهُ ضَعْفًا فَغَضِبَ عِمْرَانُ فَقَالَ لَا أَرَانِي أُحَدِّثُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْحَيَاءُ خَيْرٌ كُلُّهُ وَتَقُولُ إِنَّ مِنْهُ ضَعْفًا قَالَ فَجَفَاهُ وَأَرَادَ أَنْ لَا يُحَدِّثَهُ فَقِيلَ لَهُ إِنَّهُ كَمَا تُحِبُّحَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ حُمَيْدٍ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki, Rasululloh ﷺ: «Hayo — barchasi yaxshilikdir», dedilar. Bushayr ibn Kaʼb: «Uning baʼzisida zaiflik bor», dedi. Shunda Imron gʻazablanib: «Men senga Rasululloh ﷺdan hadis aytyapman — u zot: ‹Hayo barchasi yaxshilikdir›, dedilar; sen esa: ‹Uning baʼzisida zaiflik bor›, deyapsanmi?» dedi. (Roviy) aytdi: U undan yuz oʻgirdi va unga hadis aytmaslikni istadi. Shunda unga: «U sen yaxshi koʻrgandek (kishi)dir», deyildi.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) ривоят қилдики, Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳаё — барчаси яхшиликдир», дедилар. Бушайр ибн Каъб: «Унинг баъзисида заифлик бор», деди. Шунда Имрон ғазабланиб: «Мен сенга Расулуллоҳ ﷺдан ҳадис айтяпман — у зот: ‹Ҳаё барчаси яхшиликдир›, дедилар; сен эса: ‹Унинг баъзисида заифлик бор›, деяпсанми?» деди. (Ровий) айтди: У ундан юз ўгирди ва унга ҳадис айтмасликни истади. Шунда унга: «У сен яхши кўргандек (киши)дир», дейилди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا نَضْرَةَ قَالَمَرَّ عَلَى مَسْجِدِنَا عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ فَقُمْتُ إِلَيْهِ فَأَخَذْتُ بِلِجَامِهِ فَسَأَلْتُهُ عَنْ الصَّلَاةِ فِي السَّفَرِ فَقَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْحَجِّ فَكَانَ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ حَتَّى ذَهَبَ وَأَبُو بَكْرٍ رَكْعَتَيْنِ حَتَّى ذَهَبَ وَعُمَرُ رَكْعَتَيْنِ حَتَّى ذَهَبَ وَعُثْمَانُ سِتَّ سِنِينَ أَوْ ثَمَانٍ ثُمَّ أَتَمَّ الصَّلَاةَ بِمِنًى أَرْبَعًا

Abu Nazra aytdi: Imron ibn Husayn masjidimiz yonidan oʻtib qoldi. Men turib uning oldiga bordim-da, jilovidan ushlab, undan safardagi namoz haqida soʻradim. U: «Biz Rasululloh ﷺ bilan birga hajga chiqdik; u zot dunyodan oʻtgunlaricha ikki rakaat oʻqir edilar, Abu Bakr ham dunyodan oʻtgunicha ikki rakaat, Umar ham dunyodan oʻtgunicha ikki rakaat (oʻqidi). Usmon esa olti yil — yoki sakkiz yil — (shunday qildi), soʻng Minoda namozni toʻrt (rakaat qilib) toʻliq oʻqidi», dedi.Абу Назра айтди: Имрон ибн Ҳусайн масжидимиз ёнидан ўтиб қолди. Мен туриб унинг олдига бордим-да, жиловидан ушлаб, ундан сафардаги намоз ҳақида сўрадим. У: «Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга ҳажга чиқдик; у зот дунёдан ўтгунларича икки ракаат ўқир эдилар, Абу Бакр ҳам дунёдан ўтгунича икки ракаат, Умар ҳам дунёдан ўтгунича икки ракаат (ўқиди). Усмон эса олти йил — ёки саккиз йил — (шундай қилди), сўнг Минода намозни тўрт (ракаат қилиб) тўлиқ ўқиди», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ خَالِدٍ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظُّهْرَ أَوْ الْعَصْرَ ثَلَاثَ رَكَعَاتٍ ثُمَّ سَلَّمَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَالُ لَهُ الْخِرْبَاقُ أَقُصِرَتْ الصَّلَاةُ فَسَأَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا هُوَ كَمَا قَالَ قَالَ فَصَلَّى رَكْعَةً ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ peshin — yoki asr — namozini uch rakaat oʻqib salom berdilar. Shunda Nabiy ﷺning ashoblaridan al-Xirboq deb ataladigan bir kishi: «Namoz qisqartirildimi?» dedi. Nabiy ﷺ (odamlardan) soʻradilar, u aytganidek ekan. (Roviy) aytdi: Shunda u zot bir rakaat oʻqidilar, soʻng salom berdilar, soʻng ikki sajda qildilar, keyin salom berdilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ пешин — ёки аср — намозини уч ракаат ўқиб салом бердилар. Шунда Набий ﷺнинг ашобларидан ал-Хирбоқ деб аталадиган бир киши: «Намоз қисқартирилдими?» деди. Набий ﷺ (одамлардан) сўрадилар, у айтганидек экан. (Ровий) айтди: Шунда у зот бир ракаат ўқидилар, сўнг салом бердилар, сўнг икки сажда қилдилар, кейин салом бердилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ سَمِعْتُ زُرَارَةَ بْنَ أَوْفَى يُحَدِّثُ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الظُّهْرَ فَجَعَلَ رَجُلٌ يَقْرَأُ خَلْفَهُ بِسَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ أَيُّكُمْ قَرَأَ أَوْ أَيُّكُمْ الْقَارِئُ فَقَالَ رَجُلٌ أَنَا قَالَ قَدْ ظَنَنْتُ أَنَّ بَعْضَكُمْ خَالَجَنِيهَا

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ peshin namozini oʻqidilar, bir kishi esa u zotning orqasida {Eng oliy boʻlmish Robbingning ismini poklab yodet} (Aʼlo surasini) oʻqiy boshladi. (Rasululloh ﷺ namozdan) chiqqach (tugatgach): «Sizlardan qaysingiz oʻqidi?» yoki «Sizlardan qaysingiz oʻqigan kishi (edi)?» dedilar. Bir kishi: «Men», dedi. Shunda (Rasululloh ﷺ): «Sizlardan biringiz uni mendan tortib olayotgan boʻlsa kerak, deb gumon qildim», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ пешин намозини ўқидилар, бир киши эса у зотнинг орқасида {Энг олий бўлмиш Роббингнинг исмини поклаб ёдет} (Аъло сурасини) ўқий бошлади. (Расулуллоҳ ﷺ намоздан) чиққач (тугатгач): «Сизлардан қайсингиз ўқиди?» ёки «Сизлардан қайсингиз ўқиган киши (эди)?» дедилар. Бир киши: «Мен», деди. Шунда (Расулуллоҳ ﷺ): «Сизлардан бирингиз уни мендан тортиб олаётган бўлса керак, деб гумон қилдим», дедилар.

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا رَبَاحٌ عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا شِغَارَ فِي الْإِسْلَامِ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Islomda shigʻor yoʻq», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Исломда шиғор йўқ», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ أَخَاكُمْ النَّجَاشِيَّ قَدْ مَاتَ فَصَلُّوا عَلَيْهِ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Albatta, birodaringiz Najoshiy vafot etdi, unga namoz oʻqinglar», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Албатта, биродарингиз Нажоший вафот этди, унга намоз ўқинглар», дедилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ وَرَوْحٌ قَالَ ثَنَا هِشَامٌ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَسَرَيْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ عَرَّسْنَا فَلَمْ نَسْتَيْقِظْ حَتَّى أَيْقَظَنَا حَرُّ الشَّمْسِ فَجَعَلَ الرَّجُلُ مِنَّا يَقُومُ دَهِشًا إِلَى طَهُورِهِ قَالَ فَأَمَرَهُمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَسْكُنُوا ثُمَّ ارْتَحَلْنَا فَسِرْنَا حَتَّى إِذَا ارْتَفَعَتْ الشَّمْسُ تَوَضَّأَ ثُمَّ أَمَرَ بِلَالًا فَأَذَّنَ ثُمَّ صَلَّى الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْفَجْرِ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّيْنَا فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا نُعِيدُهَا فِي وَقْتِهَا مِنْ الْغَدِ قَالَ أَيَنْهَاكُمْ رَبُّكُمْ تَبَارَكَ وَتَعَالَى عَنْ الرِّبَا وَيَقْبَلُهُ مِنْكُمْحَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ عَنْ هِشَامٍ قَالَ زَعَمَ الْحَسَنُ أَنَّ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ حَدَّثَهُ قَالَ أَسْرَيْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً فَذَكَرَ الْحَدِيثَ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga tunda yoʻl yurdik. Kechaning oxirida toʻxtab dam oldik va quyoshning issigʻi bizni uygʻotgunicha uygʻonmadik. Bizdan har bir kishi dovdirab tahoratiga turaverdi. Shunda Nabiy ﷺ ularni tinchlanishga buyurdilar. Soʻng koʻchdik va yoʻl yurdik; quyosh koʻtarilgach, u zot tahorat qildilar, keyin Bilolga buyurdilar, u azon aytdi. Soʻng u zot bomdoddan oldingi ikki rakaatni oʻqidilar, keyin iqoma aytildi va biz namoz oʻqidik. Shunda ular: «Yo Rasululloh, uni ertaga oʻz vaqtida qayta oʻqimaymizmi?» dedilar. U zot: «Tabaroka va taolo Robbingiz sizlarni ribodan qaytaradi-yu, uni sizlardan qabul qiladimi?» dedilar. Hishom aytdi: Hasan Imron ibn Husayn unga: «Biz Nabiy ﷺ bilan birga bir kecha tunda yoʻl yurdik», deb hadis aytganini zikr qildi — soʻng hadisni zikr qildi.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга тунда йўл юрдик. Кечанинг охирида тўхтаб дам олдик ва қуёшнинг иссиғи бизни уйғотгунича уйғонмадик. Биздан ҳар бир киши довдираб таҳоратига тураверди. Шунда Набий ﷺ уларни тинчланишга буюрдилар. Сўнг кўчдик ва йўл юрдик; қуёш кўтарилгач, у зот таҳорат қилдилар, кейин Билолга буюрдилар, у азон айтди. Сўнг у зот бомдоддан олдинги икки ракаатни ўқидилар, кейин иқома айтилди ва биз намоз ўқидик. Шунда улар: «Ё Расулуллоҳ, уни эртага ўз вақтида қайта ўқимаймизми?» дедилар. У зот: «Табарока ва таоло Роббингиз сизларни рибодан қайтаради-ю, уни сизлардан қабул қиладими?» дедилар. Ҳишом айтди: Ҳасан Имрон ибн Ҳусайн унга: «Биз Набий ﷺ билан бирга бир кеча тунда йўл юрдик», деб ҳадис айтганини зикр қилди — сўнг ҳадисни зикр қилди.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَنْبَأَنَا هِشَامٌ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ مِنْ أُمَّتِي سَبْعُونَ أَلْفًا بِغَيْرِ حِسَابٍ وَلَا عَذَابٍ لَا يَكْتَوُونَ وَلَا يَسْتَرْقُونَ وَلَا يَتَطَيَّرُونَ وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Ummatimdan yetmish ming (kishi) hisobsiz va azobsiz jannatga kiradi; ular kuydirib davolanmaydilar, (oʻzlariga) ruqya qildirmaydilar, bevahimalik (fol)ga ishonmaydilar va Robbilariga tavakkal qiladilar», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Умматимдан етмиш минг (киши) ҳисобсиз ва азобсиз жаннатга киради; улар куйдириб даволанмайдилар, (ўзларига) руқя қилдирмайдилар, беваҳималик (фол)га ишонмайдилар ва Роббиларига таваккал қиладилар», дедилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَنْبَأَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ كَاذِبَةٍ مَصْبُورَةٍ فَلْيَتَبَوَّأْ بِوَجْهِهِ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «Kim mahkam qilingan yolgʻon qasam ichsa, doʻzaxdagi joyiga yuzi bilan joylashib olsin», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Ким маҳкам қилинган ёлғон қасам ичса, дўзахдаги жойига юзи билан жойлашиб олсин», дедилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ أَبِي دَهْمَاءَ الْعَدَوِىِّ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ سَمِعَ بِالدَّجَّالِ فَلْيَنْأَ مِنْهُ ثَلَاثًا يَقُولُهَا فَإِنَّ الرَّجُلَ يَأْتِيهِ يَتَّبِعُهُ وَهُوَ يَحْسِبُ أَنَّهُ صَادِقٌ بِمَا يُبْعَثُ بِهِ مِنْ الشُّبُهَاتِ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Kim Dajjol (haqida) eshitsa, undan uzoqlashsin», dedilar — buni uch marta aytdilar. — «Chunki kishi unga ergashish uchun uning oldiga keladi va u keltirgan shubhalar sababli uni rostgoʻy deb hisoblaydi», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Дажжол (ҳақида) эшитса, ундан узоқлашсин», дедилар — буни уч марта айтдилар. — «Чунки киши унга эргашиш учун унинг олдига келади ва у келтирган шубҳалар сабабли уни ростгўй деб ҳисоблайди», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا رَجُلٌ وَالرَّجُلُ كَانَ يُسَمَّى فِي كِتَابِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَمْرَو بْنَ عُبَيْدٍ قَالَ ثَنَا أَبُو رَجَاءٍ الْعُطَارِدِيُّ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَمَا شَبِعَ آلُ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ خُبْزِ بُرٍّ مَأْدُومٍ حَتَّى مَضَى لِوَجْهِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَقَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ وَكَانَ أَبِي رَحِمَهُ اللَّهُ قَدْ ضَرَبَ عَلَى هَذَا الْحَدِيثِ فِي كِتَابِهِ فَسَأَلْتُهُ فَحَدَّثَنِي بِهِ وَكَتَبَ عَلَيْهِ صَحَّ صَحَّ قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ إِنَّمَا ضَرَبَ أَبِي عَلَى هَذَا الْحَدِيثِ لِأَنَّهُ لَمْ يَرْضَ الرَّجُلَ الَّذِي حَدَّثَ عَنْه يَزِيدُ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Muhammad ﷺning oilalari u zot ﷺ dunyodan oʻtgunlaricha nonxurish bilan yeyiladigan bugʻdoy nonidan toʻymadilar. Abu Abdurrahmon aytdi: Otam (rahimahulloh) bu hadisni oʻz kitobida chizib tashlagan edi. Men undan soʻradim, u menga uni aytib berdi va uning ustiga: «Sahih, sahih», deb yozdi. Abu Abdurrahmon aytdi: Otam bu hadisni faqat Yazid oʻzidan rivoyat qilgan kishidan rozi boʻlmagani uchun chizib tashlagan edi.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Муҳаммад ﷺнинг оилалари у зот ﷺ дунёдан ўтгунларича нонхуриш билан ейиладиган буғдой нонидан тўймадилар. Абу Абдурраҳмон айтди: Отам (раҳимаҳуллоҳ) бу ҳадисни ўз китобида чизиб ташлаган эди. Мен ундан сўрадим, у менга уни айтиб берди ва унинг устига: «Саҳиҳ, саҳиҳ», деб ёзди. Абу Абдурраҳмон айтди: Отам бу ҳадисни фақат Язид ўзидан ривоят қилган кишидан рози бўлмагани учун чизиб ташлаган эди.

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا الْجُرَيْرِيُّ عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِرَجُلٍ هَلْ صُمْتَ مِنْ سِرَارِ هَذَا الشَّهْرِ شَيْئًا فَقَالَ لَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا أَفْطَرْتَ مِنْ رَمَضَانَ فَصُمْ يَوْمَيْنِ مَكَانَهُ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir kishiga: «Bu oyning (Shaʼbonning) oxiridan (oʻrtasidan) biror narsa (roʻza) tutdingmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Unday boʻlsa, Ramazondan iftor qilganingdan (chiqqaningdan) keyin uning oʻrniga ikki kun roʻza tut», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир кишига: «Бу ойнинг (Шаъбоннинг) охиридан (ўртасидан) бирор нарса (рўза) тутдингми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Ундай бўлса, Рамазондан ифтор қилганингдан (чиққанингдан) кейин унинг ўрнига икки кун рўза тут», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ بْنِ الشِّخِّيرِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ سُلَيْمَانُ وَأَشُكُّ فِي عِمْرَانَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُ يَا عِمْرَانُ هَلْ صُمْتَ مِنْ سُرَرِ هَذَا الشَّهْرِ شَيْئًا قَالَ لَا قَالَ فَإِذَا أَفْطَرْتَ فَصُمْ يَوْمَيْنِ مَكَانَهُوَقَالَ ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ سِرَارِ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ unga: «Ey Imron, bu oyning oxirgi kunlarida biror (kun) roʻza tutdingmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Iftor qilganingdan keyin uning oʻrniga ikki kun roʻza tut», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ унга: «Эй Имрон, бу ойнинг охирги кунларида бирор (кун) рўза тутдингми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Ифтор қилганингдан кейин унинг ўрнига икки кун рўза тут», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا أَبُو نَعَامَةَ الْعَدَوِىُّ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ كَعْبٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْحَيَاءُ خَيْرٌ كُلُّهُفَقَالَ بُشَيْرٌ فَقُلْتُ إِنَّ مِنْهُ ضَعْفًا وَإِنَّ مِنْهُ عَجْزًا فَقَالَ أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتَجِيئَنِي بِالْمَعَارِيضِ لَا أُحَدِّثُكَ بِحَدِيثٍ مَا عَرَفْتُكَ فَقَالُوا يَا أَبَا نُجَيْدٍ إِنَّهُ طَيِّبُ الْهَوَى وَإِنَّهُ وَإِنَّهُ فَلَمْ يَزَالُوا بِهِ حَتَّى سَكَنَ وَحَدَّثَ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Hayo — barchasi yaxshilikdir», dedilar. Bushayr aytdi: Men: «Uning baʼzisida zaiflik, baʼzisida ojizlik bor», dedim. Shunda u: «Men senga Rasululloh ﷺdan hadis aytyapman, sen esa menga (chalgʻituvchi) soʻzlarni keltirasanmi? Seni tanigunimcha senga bir hadis ham aytmayman», dedi. Odamlar: «Ey Abu Nujayd, u yaxshi niyatli, u shunday, u shunday», deb, u tinchlanib hadis aytgunicha uni koʻndirdilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳаё — барчаси яхшиликдир», дедилар. Бушайр айтди: Мен: «Унинг баъзисида заифлик, баъзисида ожизлик бор», дедим. Шунда у: «Мен сенга Расулуллоҳ ﷺдан ҳадис айтяпман, сен эса менга (чалғитувчи) сўзларни келтирасанми? Сени танигунимча сенга бир ҳадис ҳам айтмайман», деди. Одамлар: «Эй Абу Нужайд, у яхши ниятли, у шундай, у шундай», деб, у тинчланиб ҳадис айтгунича уни кўндирдилар.

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ وَعَفَّانُ وَعَبْدُ الصَّمَدِ قَالَا ثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ عَفَّانُ فِي حَدِيثِهِ قَالَ حَدَّثَنِي عِمْرَانُ بْنُ عِصَامٍ الضُّبَعِيُّ وَقَالَ يَزِيدُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ عِصَامٍ الضُّبَعِيِّ عَنْ شَيْخٍ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ} فَقَالَ هِيَ الصَّلَاةُ مِنْهَا شَفْعٌ وَمِنْهَا وَتْرٌ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan, azizu jalil Allohning {Shafʼga va vitrga (qasam)} degan soʻzi haqida rivoyat qiladi. U zot: «U namozdir; uning baʼzisi shafʼ, baʼzisi esa vitrdir», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан, азизу жалил Аллоҳнинг {Шафъга ва витрга (қасам)} деган сўзи ҳақида ривоят қилади. У зот: «У намоздир; унинг баъзиси шафъ, баъзиси эса витрдир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا حُسَيْنٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ أَنَّهُسَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ صَلَاةِ الْقَاعِدِ فَقَالَ مَنْ صَلَّى قَائِمًا فَهُوَ أَفْضَلُ وَمَنْ صَلَّى قَاعِدًا فَلَهُ نِصْفُ أَجْرِ الْقَائِمِ وَمَنْ صَلَّى نَائِمًا فَلَهُ نِصْفُ أَجْرِ الْقَاعِدِ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺdan kishining oʻtirgan holda namoz oʻqishi haqida soʻradim. U zot: «Kim tik turgan holda namoz oʻqisa, (bu) afzalroq; oʻtirgan holda namoz oʻqigan kishi tik turib oʻqigan (kishi)ning savobining yarmiga (erishadi); yotgan holda namoz oʻqigan kishi esa oʻtirib oʻqigan (kishi)ning savobining yarmiga (erishadi)», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺдан кишининг ўтирган ҳолда намоз ўқиши ҳақида сўрадим. У зот: «Ким тик турган ҳолда намоз ўқиса, (бу) афзалроқ; ўтирган ҳолда намоз ўқиган киши тик туриб ўқиган (киши)нинг савобининг ярмига (эришади); ётган ҳолда намоз ўқиган киши эса ўтириб ўқиган (киши)нинг савобининг ярмига (эришади)», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا أَرْكَبُ الْأُرْجُوَانَ وَلَا أَلْبَسُ الْمُعَصْفَرَ وَلَا أَلْبَسُ الْقَمِيصَ الْمُكَفَّفَ بِالْحَرِيرِ قَالَ وَأَوْمَأَ الْحَسَنُ إِلَى جَيْبِ قَمِيصِهِ وَقَالَ أَلَا وَطِيبُ الرِّجَالِ رِيحٌ لَا لَوْنَ لَهُ أَلَا وَطِيبُ النِّسَاءِ لَوْنٌ لَا رِيحَ لَهُ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Allohning Nabiysi ﷺ shunday dedilar: «Men toʻq qizil (urjuvon) toʻshamaga minmayman, zaʼfaron bilan boʻyalgan kiyim kiymayman va ipak bilan hoshiyalangan koʻylak kiymayman». (Roviy) aytdi: Hasan oʻz koʻylagining yoqasiga ishora qildi. Va (Nabiy ﷺ) yana shunday dedilar: «Ogoh boʻlinglar! Erkaklarning xushboʻyligi hidi bor, ammo rangi yoʻq narsadir; ogoh boʻlinglar, ayollarning xushboʻyligi rangi bor, ammo hidi yoʻq narsadir».Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Аллоҳнинг Набийси ﷺ шундай дедилар: «Мен тўқ қизил (уржувон) тўшамага минмайман, заъфарон билан бўялган кийим киймайман ва ипак билан ҳошияланган кўйлак киймайман». (Ровий) айтди: Ҳасан ўз кўйлагининг ёқасига ишора қилди. Ва (Набий ﷺ) яна шундай дедилар: «Огоҳ бўлинглар! Эркакларнинг хушбўйлиги ҳиди бор, аммо ранги йўқ нарсадир; огоҳ бўлинглар, аёлларнинг хушбўйлиги ранги бор, аммо ҳиди йўқ нарсадир».

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا أَبُو نَعَامَةَ الْعَدَوِىُّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا السَّوَّارِ يَذْكُرُ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْحَيَاءُ خَيْرٌ كُلُّهُ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺning: «Hayo — barchasi yaxshilikdir», deganlarini eshitdim — soʻng hadisni zikr qildi.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Ҳаё — барчаси яхшиликдир», деганларини эшитдим — сўнг ҳадисни зикр қилди.

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي دَاوُدَ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ كَانَ لَهُ عَلَى رَجُلٍ حَقٌّ فَمَنْ أَخَّرَهُ كَانَ لَهُ بِكُلِّ يَوْمٍ صَدَقَةٌ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimning bir kishi zimmasida haqi boʻlsa-yu, uni (qarzdorga) muhlat berib kechiktirsa, unga har kun uchun bir sadaqa (savobi) yoziladi», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимнинг бир киши зиммасида ҳақи бўлса-ю, уни (қарздорга) муҳлат бериб кечиктирса, унга ҳар кун учун бир садақа (савоби) ёзилади», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُ أَوْ لِغَيْرِهِ هَلْ صُمْتَ مِنْ سُرَرِ شَعْبَانَ شَيْئًا قَالَ لَا قَالَ فَإِذَا أَفْطَرْتَ فَصُمْ يَوْمَيْنِحَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنِ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِهِ غَيْرَ أَنَّهُ لَمْ يَقُلْ يَوْمَيْنِ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ unga yoki boshqa birovga: «Shaʼbonning oxirgi kunlarida biror (kun) roʻza tutdingmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Iftor qilganingdan keyin ikki kun roʻza tut», dedilar. Boshqa (rivoyat) ham xuddi shunday keldi, faqat unda «ikki kun» deyilmadi.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ унга ёки бошқа бировга: «Шаъбоннинг охирги кунларида бирор (кун) рўза тутдингми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Ифтор қилганингдан кейин икки кун рўза тут», дедилар. Бошқа (ривоят) ҳам худди шундай келди, фақат унда «икки кун» дейилмади.

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا رَوْحٌ وَعَفَّانُ قَالَا ثَنَا حَمَّادٌ عَن أَبِي التَّيَّاحِ قَالَ عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبُو التَّيَّاحِ عَنْ حَفْصٍ اللَّيْثِيِّ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْحَنْتَمِ وَلُبْسِ الْحَرِيرِ وَالتَّخَتُّمِ بِالذَّهَبِ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ hantamdan (yashil sopol kuzadan), ipak kiyishdan va oltin uzuk taqishdan qaytardilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ ҳантамдан (яшил сопол кузадан), ипак кийишдан ва олтин узук тақишдан қайтардилар.

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا أَبُو التَّيَّاحِ قَالَ سَمِعْتُ رَجُلًا مِنْ بَنِي لَيْثٍ يَقُولُ أَشْهَدُ عَلَى عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ أَنَّهُ حَدَّثَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الْحَنَاتِمِ وَعَنْ خَاتَمِ الذَّهَبِ وَعَنْ لُبْسِ الْحَرِيرِ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki, Rasululloh ﷺ hantamlardan, oltin uzukdan va ipak kiyishdan qaytardilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) ривоят қилдики, Расулуллоҳ ﷺ ҳантамлардан, олтин узукдан ва ипак кийишдан қайтардилар.

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ يَعْنِي ابْنَ يَسَارٍ قَالَ وَحَدَّثَنَا أَبُو الْعَلَاءِ يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ عِمْرَانَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اطَّلَعْتُ فِي النَّارِ فَإِذَا أَكْثَرُ أَهْلِهَا النِّسَاءُ وَاطَّلَعْتُ فِي الْجَنَّةِ فَإِذَا أَكْثَرُ أَهْلِهَا الْفُقَرَاءُ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Men doʻzaxga nazar soldim, uning ahlining koʻpchiligi ayollar ekan. Jannatga nazar soldim, uning ahlining koʻpchiligi faqirlar ekan», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Мен дўзахга назар солдим, унинг аҳлининг кўпчилиги аёллар экан. Жаннатга назар солдим, унинг аҳлининг кўпчилиги фақирлар экан», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ عَنِ ابْنِ بُرَيْدَةَ وَعَفَّانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ قَالَ حَدَّثَنِي عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ قَالَ وَكَانَ رَجُلًا مَبْسُورًا قَالَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الصَّلَاةِ وَالرَّجُلُ قَاعِدٌ فَقَالَ مَنْ صَلَّى قَائِمًا فَهُوَ أَفْضَلُ وَمَنْ صَلَّى قَاعِدًا فَلَهُ نِصْفُ أَجْرِ الْقَائِمِ وَمَنْ صَلَّى نَائِمًا فَلَهُ نِصْفُ أَجْرِ الْقَاعِدِ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — u bavosil kasaliga chalingan kishi edi. U aytdi: Men Rasululloh ﷺdan oʻtirgan holdagi kishining namozi haqida soʻradim. U zot: «Kim tik turgan holda namoz oʻqisa, bu afzaldir; kim oʻtirgan holda oʻqisa, unga tik turuvchining ajridan yarmi (bor); kim yotgan holda oʻqisa, unga oʻtiruvchining ajridan yarmi (bor)», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — у бавосил касалига чалинган киши эди. У айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺдан ўтирган ҳолдаги кишининг намози ҳақида сўрадим. У зот: «Ким тик турган ҳолда намоз ўқиса, бу афзалдир; ким ўтирган ҳолда ўқиса, унга тик турувчининг ажридан ярми (бор); ким ётган ҳолда ўқиса, унга ўтирувчининг ажридан ярми (бор)», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَاجِبُ بْنُ عُمَرَ أَبُو خُشَيْنَةَ الثَّقَفِيُّ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ الْأَعْرَجِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ مِنْ أُمَّتِي سَبْعُونَ أَلْفًا بِغَيْرِ حِسَابٍ قَالَ مَنْ هُمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هُمْ الَّذِينَ لَا يَسْتَرْقُونَ وَلَا يَكْتَوُونَ وَلَا يَتَطَيَّرُونَ وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ummatimdan jannatga yetmish ming (kishi) hisob-kitobsiz kiradi», dedilar. Ular: «Ular kimlar, ey Allohning Rasuli?» dedilar. (Paygʻambar): «Ular — ruqya (afsun) soʻramaydigan, (qush uchirib) shum (bad)gumonlik qilmaydigan, (oʻzlarini) dogʻlatmaydigan va Rabbisiga tavakkul qiladigan (kishilar)dir», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Умматимдан жаннатга етмиш минг (киши) ҳисоб-китобсиз киради», дедилар. Улар: «Улар кимлар, эй Аллоҳнинг Расули?» дедилар. (Пайғамбар): «Улар — руқя (афсун) сўрамайдиган, (қуш учириб) шум (бад)гумонлик қилмайдиган, (ўзларини) доғлатмайдиган ва Раббисига таваккул қиладиган (кишилар)дир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا نَذْرَ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَوْ فِي غَضَبٍ وَكَفَّارَتُهُ كَفَّارَةُ الْيَمِينِ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Alloh azza va jallaga maʼsiyat boʻlgan ishda yoki gʻazab holida nazr yoʻqdir; uning kafforati qasam kafforatidir», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ азза ва жаллага маъсият бўлган ишда ёки ғазаб ҳолида назр йўқдир; унинг каффорати қасам каффоратидир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا أَبُو التَّيَّاحِ قَالَ سَمِعْتُ مُطَرِّفَ بْنَ الشِّخِّيرِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أَقَلَّ سَاكِنِي أَهْلِ الْجَنَّةِ النِّسَاءُ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, jannat ahlining eng ozi ayollardir», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, жаннат аҳлининг энг ози аёллардир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا جَلَبَ وَلَا جَنَبَ وَلَا شِغَارَ فِي الْإِسْلَامِ وَمَنْ انْتَهَبَ نُهْبَةً فَلَيْسَ مِنَّا

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Islomda jalab ham, janab ham, shigʻor ham yoʻq. Kim talon-toroj qilib bir narsa olsa, u bizdan emas», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Исломда жалаб ҳам, жанаб ҳам, шиғор ҳам йўқ. Ким талон-торож қилиб бир нарса олса, у биздан эмас», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ وَسَعِيدٌ الْجُرَيْرِيُّ عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِرَجُلٍ هَلْ صُمْتَ مِنْ سُرَرِ شَعْبَانَ شَيْئًا قَالَ لَا قَالَ فَإِذَا أَفْطَرْتَ رَمَضَانَ فَصُمْ يَوْمَيْنِ قَالَ الْجُرَيْرِيُّ صُمْ يَوْمًا

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ bir kishiga: «Shaʼbonning oxiridan (oxirgi kunlaridan) biror narsa roʻza tutdingmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Ramazondan iftor qilganingdan soʻng ikki kun roʻza tut», dedilar. Al-Jurayriy: «Bir kun roʻza tut», dedi.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бир кишига: «Шаъбоннинг охиридан (охирги кунларидан) бирор нарса рўза тутдингми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Рамазондан ифтор қилганингдан сўнг икки кун рўза тут», дедилар. Ал-Журайрий: «Бир кун рўза тут», деди.

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الْكَيِّ فَاكْتَوَيْنَا فَلَمْ يُفْلِحْنَ وَلَمْ يُنْجِحْنَ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ dogʻlashdan qaytardilar. Biz esa dogʻlandik; ular na foyda berdi, na najot berdi.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ доғлашдан қайтардилар. Биз эса доғландик; улар на фойда берди, на нажот берди.

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى وَعَفَّانُ قَالَا أَنْبَأَنَا أَبُو هِلَالٍ قَالَ عَفَّانُ أَخْبَرَنَا قَتَادَةُ وَقَالَ حَسَنٌ عَنْ قَتَادَةَ عَن أَبِي حَسَّانَ الْأَعْرَجِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَدِّثُنَا عَامَّةَ لَيْلِهِ عَنْ بَنِى إِسْرَائِيلَ لَا يَقُومُ إِلَّا لِعُظْمِ صَلَاةٍ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ kechaning koʻp qismida bizga Bani Isroil haqida soʻzlab berardilar; faqat katta bir namoz uchungina (oʻrnilaridan) turardilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ кечанинг кўп қисмида бизга Бани Исроил ҳақида сўзлаб берардилар; фақат катта бир намоз учунгина (ўрниларидан) турардилар.

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ فِي سَفَرٍ فَنَامَ عَنْ الصُّبْحِ حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ فَاسْتَيْقَظَ فَأَمَرَ فَأُذِّنَ ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ انْتَظَرَ حَتَّى اسْتَقَلَّتْ ثُمَّ أَمَرَ فَقَامَ فَصَلَّى

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ safarda edilar. Bomdoddan uxlab qoldilar, hatto quyosh chiqdi. Soʻng uygʻonib, buyurdilar-da, azon aytildi. Keyin ikki rakat oʻqidilar. Soʻng quyosh koʻtarilguncha kutdilar, keyin buyurdilar va turib namoz oʻqidilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ сафарда эдилар. Бомдоддан ухлаб қолдилар, ҳатто қуёш чиқди. Сўнг уйғониб, буюрдилар-да, азон айтилди. Кейин икки ракат ўқидилар. Сўнг қуёш кўтарилгунча кутдилар, кейин буюрдилар ва туриб намоз ўқидилар.

حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ أَوْ غَيْرِهِأَنَّ حُصَيْنًا أَوْ حَصِينًا أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ لَعَبْدُ الْمُطَّلِبِ كَانَ خَيْرًا لِقَوْمِهِ مِنْكَ كَانَ يُطْعِمُهُمْ الْكَبِدَ وَالسَّنَامَ وَأَنْتَ تَنْحَرُهُمْ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ فَقَالَ لَهُ مَا تَأْمُرُنِي أَنْ أَقُولَ قَالَ قُلْ اللَّهُمَّ قِنِي شَرَّ نَفْسِي وَاعْزِمْ لِي عَلَى أَرْشَدِ أَمْرِي قَالَ فَانْطَلَقَ فَأَسْلَمَ الرَّجُلُ ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ إِنِّي أَتَيْتُكَ فَقُلْتَ لِي قُلْ اللَّهُمَّ قِنِي شَرَّ نَفْسِي وَاعْزِمْ لِي عَلَى أَرْشَدِ أَمْرِي فَمَا أَقُولُ الْآنَ قَالَ قُلْ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ وَمَا أَخْطَأْتُ وَمَا عَمَدْتُ وَمَا عَلِمْتُ وَمَا جَهِلْتُ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan yoki boshqadan rivoyat qilinadiki, Husayn Rasululloh ﷺ huzurlariga kelib: «Ey Muhammad, Abdulmuttalib oʻz qavmiga sendan koʻra yaxshiroq edi: u ularga jigar va oʻrkach yedirardi, sen esa ularni soʻyyapsan», dedi. Nabiy ﷺ unga Alloh xohlagan (soʻz)ni aytdilar. Soʻng u: «Menga nima deyishni buyurasan?» dedi. U zot: «Ayt: ‹Allohim, meni nafsimning yomonligidan asra va menga ishimning eng toʻgʻrisini nasib et›», dedilar. (Roviy) aytdi: U ketdi va oʻsha kishi Islomni qabul qildi. Soʻng kelib: «Men huzuringga kelgan edim, sen menga: ‹Allohim, meni nafsimning yomonligidan asra va menga ishimning eng toʻgʻrisini nasib et›, deb ayt, deding. Endi nima deyay?» dedi. U zot: «Ayt: ‹Allohim, yashirgan va oshkor qilgan, xato qilgan va qasddan qilgan, bilib va bilmay qilgan (gunohlar)imni magʻfirat qil›», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ёки бошқадан ривоят қилинадики, Ҳусайн Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келиб: «Эй Муҳаммад, Абдулмутталиб ўз қавмига сендан кўра яхшироқ эди: у уларга жигар ва ўркач едирарди, сен эса уларни сўйяпсан», деди. Набий ﷺ унга Аллоҳ хоҳлаган (сўз)ни айтдилар. Сўнг у: «Менга нима дейишни буюрасан?» деди. У зот: «Айт: ‹Аллоҳим, мени нафсимнинг ёмонлигидан асра ва менга ишимнинг энг тўғрисини насиб эт›», дедилар. (Ровий) айтди: У кетди ва ўша киши Исломни қабул қилди. Сўнг келиб: «Мен ҳузурингга келган эдим, сен менга: ‹Аллоҳим, мени нафсимнинг ёмонлигидан асра ва менга ишимнинг энг тўғрисини насиб эт›, деб айт, дединг. Энди нима деяй?» деди. У зот: «Айт: ‹Аллоҳим, яширган ва ошкор қилган, хато қилган ва қасддан қилган, билиб ва билмай қилган (гуноҳлар)имни мағфират қил›», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ جُدْعَانَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَدْ أَكَلَ الطَّعَامَ وَمَشَى فِي الْأَسْوَاقِ يَعْنِي الدَّجَّالَ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «U taom yedi va bozorlarda yurdi», dedilar — yaʼni Dajjolni (nazarda tutdilar).Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «У таом еди ва бозорларда юрди», дедилар — яъни Дажжолни (назарда тутдилар).

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِدْرِيسَ يَعْنِي الشَّافِعِيَّ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدِ بْنِ جُدْعَانَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَ أَنْشُدُ اللَّهَ رَجُلًا سَمِعَ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْجَدِّ شَيْئًا فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ شَهِدْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْطَاهُ الثُّلُثَ قَالَ مَعَ مَنْ قَالَ لَا أَدْرِي قَالَ لَا دَرَيْتَ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Umar ibn Xattob: «Nabiy ﷺdan bobo (merosi) haqida biror narsa eshitgan kishi bormi, Alloh nomi bilan soʻrayman», dedi. Shunda bir kishi turib: «Men Nabiy ﷺ unga uchdan birni berganlariga guvoh boʻlganman», dedi. (Umar): «Kim bilan birga?» dedi. U: «Bilmayman», dedi. (Umar): «Bilmagan ekansan!» dedi.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Умар ибн Хаттоб: «Набий ﷺдан бобо (мероси) ҳақида бирор нарса эшитган киши борми, Аллоҳ номи билан сўрайман», деди. Шунда бир киши туриб: «Мен Набий ﷺ унга учдан бирни берганларига гувоҳ бўлганман», деди. (Умар): «Ким билан бирга?» деди. У: «Билмайман», деди. (Умар): «Билмаган экансан!» деди.

حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى وَسُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ قَالَا ثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ حَدَّثَنَا غَيْلَانُ بْنُ جَرِيرٍ عَنْ مُطَرِّفٍ قَالَصَلَّيْتُ صَلَاةً خَلْفَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ أَنَا وَعِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ فَكَانَ إِذَا سَجَدَ كَبَّرَ وَإِذَا رَفَعَ كَبَّرَ وَإِذَا نَهَضَ مِنْ الرَّكْعَتَيْنِ كَبَّرَ فَلَمَّا قَضَى الصَّلَاةَ أَخَذَ بِيَدِي عِمْرَانُ فَقَالَ لَقَدْ ذَكَّرَنِي هَذَا قَبَلُ صَلَاةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ قَالَ لَقَدْ صَلَّى بِنَا هَذَا صَلَاةَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Mutarrif aytdi: Men va Imron ibn Husayn Ali ibn Abu Tolibning orqasida namoz oʻqidik. U sajda qilganda takbir aytar, boshini koʻtarganda takbir aytar, ikki rakatdan (uchinchisiga) turganda takbir aytar edi. Namozni tugatgach, Imron mening qoʻlimdan ushlab: «Mana bu (kishi) hozirgina menga Rasululloh ﷺning namozlarini esga soldi», dedi. Yoki: «Mana bu (kishi) bizga Muhammad ﷺning namozlarini oʻqib berdi», dedi.Мутарриф айтди: Мен ва Имрон ибн Ҳусайн Али ибн Абу Толибнинг орқасида намоз ўқидик. У сажда қилганда такбир айтар, бошини кўтарганда такбир айтар, икки ракатдан (учинчисига) турганда такбир айтар эди. Намозни тугатгач, Имрон менинг қўлимдан ушлаб: «Мана бу (киши) ҳозиргина менга Расулуллоҳ ﷺнинг намозларини эсга солди», деди. Ёки: «Мана бу (киши) бизга Муҳаммад ﷺнинг намозларини ўқиб берди», деди.

حَدَّثَنَا سُرَيْجُ بْنُ النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا مَنْصُورٌ وَحُمَيْدٌ وَيُونُسُ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُنَا فَيَأْمُرُنَا بِالصَّدَقَةِ وَيَنْهَانَا عَنْ الْمُثْلَةِ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ bizga xutba qilar, bizni sadaqaga buyurar va (oʻliklarning) aʼzolarini kesish — musladan qaytarar edilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бизга хутба қилар, бизни садақага буюрар ва (ўликларнинг) аъзоларини кесиш — мусладан қайтарар эдилар.

حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ خَيْثَمَةَ لَيْسَ فِيهِ عَنْ الْحَسَنِ الْبَصْرِيِّ قَالَمَرَّ عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ بِرَجُلٍ يَقُصُّ فَقَالَ عِمْرَانُ إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ اقْرَءُوا الْقُرْآنَ وَسَلُوا اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى بِهِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَجِيءَ قَوْمٌ يَسْأَلُونَ النَّاسَ بِهِ

Imron ibn Husayn qissa aytib turgan bir kishining yonidan oʻtdi-da: «Inna lillahi va inna ilayhi rojiun. Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitganman: ‹Qurʼonni oʻqinglar va u bilan Alloh tabaroka va taolodan soʻranglar — u bilan odamlardan soʻraydigan qavm kelishidan oldin›», dedi.Имрон ибн Ҳусайн қисса айтиб турган бир кишининг ёнидан ўтди-да: «Инна лиллаҳи ва инна илайҳи рожиун. Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитганман: ‹Қуръонни ўқинглар ва у билан Аллоҳ табарока ва таолодан сўранглар — у билан одамлардан сўрайдиган қавм келишидан олдин›», деди.

حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَنَزَلَ الْقُرْآنُ وَسَنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ السُّنَنَ ثُمَّ قَالَ اتَّبِعُونَا فَوَاللَّهِ إِنْ لَمْ تَفْعَلُوا تَضِلُّوا

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Qurʼon nozil boʻldi va Rasululloh ﷺ sunnatlarni joriy qildilar. Soʻng u: «Bizga ergashinglar! Allohga qasamki, agar (shunday) qilmasangiz, adashasizlar», dedi.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Қуръон нозил бўлди ва Расулуллоҳ ﷺ суннатларни жорий қилдилар. Сўнг у: «Бизга эргашинглар! Аллоҳга қасамки, агар (шундай) қилмасангиз, адашасизлар», деди.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ سُوَيْدٍ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ الْعَدَوِيِّ قَالَدَخَلْنَا عَلَى عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ فِي رَهْطٍ مِنْ بَنِي عَدِيٍّ فِينَا بُشَيْرُ بْنُ كَعْبٍ فَحَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْحَيَاءُ خَيْرٌ كُلُّهُ أَوْ إِنَّ الْحَيَاءَ خَيْرٌ كُلُّهُفَقَالَ بُشَيْرُ بْنُ كَعْبٍ إِنَّا لَنَجِدُ فِي بَعْضِ الْكُتُبِ أَوْ قَالَ الْحِكْمَةِ أَنَّ مِنْهُ سَكِينَةً وَوَقَارًا لَلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَمِنْهُ ضَعْفًا فَأَعَادَ عِمْرَانُ الْحَدِيثَ وَأَعَادَ بُشَيْرٌ مَقَالَتَهُ حَتَّى ذَكَر ذَاكَ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا فَغَضِبَ عِمْرَانُ حَتَّى احْمَرَّتْ عَيْنَاهُ وَقَالَ أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتَعْرِضُ فِيهِ لِحَدِيثِ الْكُتُبِ قَالَ فَقُلْنَا يَا أَبَا نُجَيْدٍ إِنَّهُ لَا بَأْسَ بِهِ وَإِنَّهُ مِنَّا فَمَا زِلْنَا حَتَّى سَكَنَ

Abu Qatoda al-Adaviy aytdi: Biz Banu Adiydan bir guruh boʻlib Imron ibn Husaynning huzuriga kirdik; oramizda Bushayr ibn Kaʼb ham bor edi. Imron ibn Husayn bizga hadis aytib berib dedi: Rasululloh ﷺ: «Hayo — butunlay yaxshilikdir», yoki: «Albatta, hayoning hammasi yaxshilikdir», dedilar. Shunda Bushayr ibn Kaʼb: «Biz baʼzi kitoblarda — yoki: hikmatda — undan Alloh azza va jalla uchun sokinlik va viqor (paydo) boʻlishini, undan zaiflik ham (paydo) boʻlishini topamiz», dedi. Imron hadisni qaytardi, Bushayr esa oʻz gapini qaytardi; hatto buni ikki yoki uch marta takrorladi. Shunda Imron shu qadar gʻazablandiki, ikki koʻzi qizarib ketdi va: «Men senga Rasululloh ﷺdan hadis aytyapman-u, sen unga kitoblardagi soʻzni roʻpara qilyapsanmi?» dedi. (Roviy) aytdi: Biz: «Ey Abu Nujayd, unda zarar yoʻq, u bizdandir», deb, u tinchiganicha (shu soʻzni) takrorlayverdik.Абу Қатода ал-Адавий айтди: Биз Бану Адийдан бир гуруҳ бўлиб Имрон ибн Ҳусайннинг ҳузурига кирдик; орамизда Бушайр ибн Каъб ҳам бор эди. Имрон ибн Ҳусайн бизга ҳадис айтиб бериб деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳаё — бутунлай яхшиликдир», ёки: «Албатта, ҳаёнинг ҳаммаси яхшиликдир», дедилар. Шунда Бушайр ибн Каъб: «Биз баъзи китобларда — ёки: ҳикматда — ундан Аллоҳ азза ва жалла учун сокинлик ва виқор (пайдо) бўлишини, ундан заифлик ҳам (пайдо) бўлишини топамиз», деди. Имрон ҳадисни қайтарди, Бушайр эса ўз гапини қайтарди; ҳатто буни икки ёки уч марта такрорлади. Шунда Имрон шу қадар ғазабландики, икки кўзи қизариб кетди ва: «Мен сенга Расулуллоҳ ﷺдан ҳадис айтяпман-у, сен унга китоблардаги сўзни рўпара қиляпсанми?» деди. (Ровий) айтди: Биз: «Эй Абу Нужайд, унда зарар йўқ, у биздандир», деб, у тинчиганича (шу сўзни) такрорлайвердик.

حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ عَنِ الْحَسَنِ قَالَ أَخْبَرَنِي عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبْصَرَ عَلَى عَضُدِ رَجُلٍ حَلْقَةً أُرَاهُ قَالَ مِنْ صُفْرٍ فَقَالَ وَيْحَكَ مَا هَذِهِ قَالَ مِنْ الْوَاهِنَةِ قَالَ أَمَا إِنَّهَا لَا تَزِيدُكَ إِلَّا وَهْنًا انْبِذْهَا عَنْكَ فَإِنَّكَ لَوْ مِتَّ وَهِيَ عَلَيْكَ مَا أَفْلَحْتَ أَبَدًا

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ bir kishining bilagida halqa koʻrdilar — (roviy) aytdi: menimcha, u misdan (edi) — va: «Voy senga, bu nima?» dedilar. U: «Vohina (dardi)dan», dedi. U zot: «Bilib qoʻy, u senga zaiflikdan boshqasini ziyoda qilmaydi. Uni oʻzingdan uloqtir! Chunki agar u ustingda boʻlgan holda oʻlsang, hech qachon najot topmaysan», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ бир кишининг билагида ҳалқа кўрдилар — (ровий) айтди: менимча, у мисдан (эди) — ва: «Вой сенга, бу нима?» дедилар. У: «Воҳина (дарди)дан», деди. У зот: «Билиб қўй, у сенга заифликдан бошқасини зиёда қилмайди. Уни ўзингдан улоқтир! Чунки агар у устингда бўлган ҳолда ўлсанг, ҳеч қачон нажот топмайсан», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَطَاءٍ الْخُرَاسَانِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَيُّوبَ وَهِشَامٍ وَحَبِيبٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحُمَيْدٍ وَيُونُسَ وَقَتَادَةَ وَسِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ رَجُلًا أَعْتَقَ سِتَّةَ مَمْلُوكِينَ لَهُ عِنْدَ مَوْتِهِ لَيْسَ لَهُ مَالٌ غَيْرَهُمْ فَأَقْرَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَهُمْ فَرَدَّ أَرْبَعَةً فِي الرِّقِّ وَأَعْتَقَ اثْنَيْنِ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: Bir kishi oʻlimi oldidan oʻzining olti qulini ozod qildi, ulardan boshqa moli yoʻq edi. Shunda Rasululloh ﷺ ular orasida qurʼa tashladilar-da, toʻrttasini qullikka qaytarib, ikkitasini ozod qildilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: Бир киши ўлими олдидан ўзининг олти қулини озод қилди, улардан бошқа моли йўқ эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ улар орасида қуръа ташладилар-да, тўрттасини қулликка қайтариб, иккитасини озод қилдилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي الْمَلِيحِ الْهُذَلِيُّ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ الْحَيِّأَنَّ يَعْلَي بْنَ سُهَيْلٍ مَرَّ بِعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ فَقَالَ لَهُ يَا يَعْلَي أَلَمْ أُنَبَّأْ أَنَّكَ بِعْتَ دَارَكَ بِمِائَةِ أَلْفٍ قَالَ بَلَى قَدْ بِعْتُهَا بِمِائَةِ أَلْفٍ قَالَ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ بَاعَ عُقْدَةَ مَالٍ سَلَّطَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْهَا تَالِفًا يُتْلِفُهَا

Yaʼlo ibn Suhayl Imron ibn Husaynning yonidan oʻtdi. Imron unga: «Ey Yaʼlo, sen uyingni yuz mingga sotding, deb menga xabar berishmadimi?» dedi. U: «Ha, uni yuz mingga sotdim», dedi. (Imron) aytdi: Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitganman: «Kim mol-mulkini (uqdasini) sotsa, Alloh azza va jalla unga uni yoʻq qiladigan halok qiluvchini hukmron qiladi».Яъло ибн Суҳайл Имрон ибн Ҳусайннинг ёнидан ўтди. Имрон унга: «Эй Яъло, сен уйингни юз мингга сотдинг, деб менга хабар беришмадими?» деди. У: «Ҳа, уни юз мингга сотдим», деди. (Имрон) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитганман: «Ким мол-мулкини (уқдасини) сотса, Аллоҳ азза ва жалла унга уни йўқ қиладиган ҳалок қилувчини ҳукмрон қилади».

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ انْتَهَبَ نُهْبَةً فَلَيْسَ مِنَّا

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Kim bir narsani talon-toroj qilib olsa, u bizdan emas», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бир нарсани талон-торож қилиб олса, у биздан эмас», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ وَعَفَّانُ قَالَا ثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو التَّيَّاحِ قَالَ عَفَّانُ أَخْبَرَنَا أَبُو التَّيَّاحِ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الْكَيِّ فَاكْتَوَيْنَا فَمَا أَفْلَحْنَ وَلَا أَنْجَحْنَ وَقَالَ عَفَّانُ فَلَمْ يُفْلِحْنَ وَلَمْ يُنْجِحْنَ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ dogʻlashdan qaytardilar. Biz esa dogʻlandik; ular na foyda berdi, na najot berdi. Affon esa: «Ular na foyda berdi, na najot berdi», deb (boshqa lafz bilan) aytdi.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ доғлашдан қайтардилар. Биз эса доғландик; улар на фойда берди, на нажот берди. Аффон эса: «Улар на фойда берди, на нажот берди», деб (бошқа лафз билан) айтди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَرْبٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى أَنَّ أَبَا قِلَابَةَ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَا الْمُهَلَّبِ حَدَّثَهُ أَنَّ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ حَدَّثَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ أَخَاكُمْ النَّجَاشِيَّ تُوُفِّيَ فَصَلُّوا عَلَيْهِ قَالَ فَصَفَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَصَفَفْنَا خَلْفَهُ فَصَلَّى عَلَيْهِ وَمَا نَحْسِبُ الْجِنَازَةَ إِلَّا مَوْضُوعَةً بَيْنَ يَدَيْهِ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Birodaringiz Najoshiy vafot etdi, unga (janoza) namozini oʻqinglar», dedilar. (Imron) aytdi: Rasululloh ﷺ saf tortdilar, biz ham u zotning orqalarida saf tortdik va u zot unga (janoza) namozini oʻqidilar. Biz esa janoza u zotning oldilarida qoʻyilgan deb oʻylamas edik.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Биродарингиз Нажоший вафот этди, унга (жаноза) намозини ўқинглар», дедилар. (Имрон) айтди: Расулуллоҳ ﷺ саф тортдилар, биз ҳам у зотнинг орқаларида саф тортдик ва у зот унга (жаноза) намозини ўқидилар. Биз эса жаноза у зотнинг олдиларида қўйилган деб ўйламас эдик.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا مَهْدِيٌّ حَدَّثَنَا غَيْلَانُ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَأَلَهُ أَوْ سَأَلَ رَجُلًا وَهُوَ شَاهِدٌ هَلْ صُمْتَ مِنْ سُرَرِ هَذَا الشَّهْرِ شَيْئًا قَالَ لَا قَالَ فَإِذَا أَفْطَرْتَ فَصُمْ يَوْمَيْنِ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ undan — yoki oʻzi hozir boʻlgan holda bir kishidan — soʻradilar: «Bu oyning oxiridan biror narsa roʻza tutdingmi?» U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Unday boʻlsa, iftor qilganingdan keyin ikki kun roʻza tut», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ ундан — ёки ўзи ҳозир бўлган ҳолда бир кишидан — сўрадилар: «Бу ойнинг охиридан бирор нарса рўза тутдингми?» У: «Йўқ», деди. У зот: «Ундай бўлса, ифтор қилганингдан кейин икки кун рўза тут», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ رَجَمَ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ rajm qilganlar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ ражм қилганлар.

حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ سَمِعْتُ حُمَيْدَ بْنَ هِلَالٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْحَيَاءُ خَيْرٌ كُلُّهُ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Hayo — butunlay yaxshilikdir», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳаё — бутунлай яхшиликдир», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنِ الْحَسَنِ الْبَصْرِيِّ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَجُلًا أَعْتَقَ عِنْدَ مَوْتِهِ سِتَّةَ رَجْلَةٍ لَهُ فَجَاءَ وَرَثَتُهُ مِنْ الْأَعْرَابِ فَأَخْبَرُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَا صَنَعَ قَالَ أَوَفَعَلَ ذَلِكَ قَالَ لَوْ عَلِمْنَا إِنْ شَاءَ اللَّهُ مَا صَلَّيْنَا عَلَيْهِ قَالَ فَأَقْرَعَ بَيْنَهُمْ فَأَعْتَقَ مِنْهُمْ اثْنَيْنِ وَرَدَّ أَرْبَعَةً فِي الرِّقِّ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi oʻlimi oldidan oʻzining olti qulini ozod qildi. Uning aʼrobiy vorislari kelib, Rasululloh ﷺga uning qilgan ishidan xabar berdilar. U zot: «U shunday qildimi?» dedilar va: «Agar bilganimizda edi, inshaalloh, unga (janoza) namozini oʻqimas edik», dedilar. Soʻng ular orasida qurʼa tashlab, ulardan ikkitasini ozod qildilar va toʻrttasini qullikka qaytardilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши ўлими олдидан ўзининг олти қулини озод қилди. Унинг аъробий ворислари келиб, Расулуллоҳ ﷺга унинг қилган ишидан хабар бердилар. У зот: «У шундай қилдими?» дедилар ва: «Агар билганимизда эди, иншааллоҳ, унга (жаноза) намозини ўқимас эдик», дедилар. Сўнг улар орасида қуръа ташлаб, улардан иккитасини озод қилдилар ва тўрттасини қулликка қайтардилар.

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ وَأَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا مَالِكٌ يَعْنِي ابْنَ مِغْوَلٍ عَنْ حُصَيْنٍ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا رُقْيَةَ إِلَّا مِنْ عَيْنٍ أَوْ حُمَةٍ

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Koʻz (tegishi) yoki zaharli chaqishdan boshqasida ruqya yoʻq», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Кўз (тегиши) ёки заҳарли чақишдан бошқасида руқя йўқ», дедилар.