حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا مَهْدِيٌّ حَدَّثَنَا غَيْلَانُ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَأَلَهُ أَوْ سَأَلَ رَجُلًا وَهُوَ شَاهِدٌ هَلْ صُمْتَ مِنْ سُرَرِ هَذَا الشَّهْرِ شَيْئًا قَالَ لَا قَالَ فَإِذَا أَفْطَرْتَ فَصُمْ يَوْمَيْنِ
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ undan — yoki oʻzi hozir boʻlgan holda bir kishidan — soʻradilar: «Bu oyning oxiridan biror narsa roʻza tutdingmi?» U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Unday boʻlsa, iftor qilganingdan keyin ikki kun roʻza tut», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ ундан — ёки ўзи ҳозир бўлган ҳолда бир кишидан — сўрадилар: «Бу ойнинг охиридан бирор нарса рўза тутдингми?» У: «Йўқ», деди. У зот: «Ундай бўлса, ифтор қилганингдан кейин икки кун рўза тут», дедилар.