حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا هِلَالُ بْنُ يَسَافٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْرُ النَّاسِ قَرْنِي ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ يَجِيءُ قَوْمٌ يَتَسَمَّنُونَ يُحِبُّونَ السِّمَنَ يُعْطُونَ الشَّهَادَةَ قَبْلَ أَنْ يُسْأَلُوهَا
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Odamlarning eng yaxshisi mening asrimdagilar, soʻng ularga ergashganlar, soʻng ularga ergashganlardir. Soʻngra bir qavm keladiki, ular semirishga beriladilar, semizlikni yaxshi koʻradilar va soʻralmasidan oldin guvohlik beradilar», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Одамларнинг энг яхшиси менинг асримдагилар, сўнг уларга эргашганлар, сўнг уларга эргашганлардир. Сўнгра бир қавм келадики, улар семиришга бериладилар, семизликни яхши кўрадилар ва сўралмасидан олдин гувоҳлик берадилар», дедилар.