Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan rivoyat qiladi. U zot dedilar: «Bir ayolni dushman asir olgan edi. Ular tuyalarini kechqurun dam oldirar edilar. (Ayol) minish uchun tuyalardan birini istab, tuyalarning oldiga keldi. U qaysi tuyaga yaqinlashsa, u boʻkirar, shu sababli uni qoʻyib ketaverdi, toki ulardan bir urgʻochi tuyaning oldiga keldi — u boʻkirmadi. Bas, unga minib qochib qutuldi va Madinaga keldi. Odamlar uni koʻrganlarida: ‹Bu Rasululloh ﷺ ning Azbo (nomli) tuyasi-ku›, deyishdi. (Ayol): ‹Agar Alloh azza va jalla meni uning ustida najot bersa, uni soʻyishni nazr qilgan edim›, dedi». U zot: «Sen unga naqadar yomon mukofot berding! Odam bolasi uchun oʻzi ega boʻlmagan narsada nazr yoʻq va Alloh azza va jallaga maʼsiyat qilishda ham nazr yoʻq», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан ривоят қилади. У зот дедилар: «Бир аёлни душман асир олган эди. Улар туяларини кечқурун дам олдирар эдилар. (Аёл) миниш учун туялардан бирини истаб, туяларнинг олдига келди. У қайси туяга яқинлашса, у бўкирар, шу сабабли уни қўйиб кетаверди, токи улардан бир урғочи туянинг олдига келди — у бўкирмади. Бас, унга миниб қочиб қутулди ва Мадинага келди. Одамлар уни кўрганларида: ‹Бу Расулуллоҳ ﷺ нинг Азбо (номли) туяси-ку›, дейишди. (Аёл): ‹Агар Аллоҳ азза ва жалла мени унинг устида нажот берса, уни сўйишни назр қилган эдим›, деди». У зот: «Сен унга нақадар ёмон мукофот бердинг! Одам боласи учун ўзи эга бўлмаган нарсада назр йўқ ва Аллоҳ азза ва жаллага маъсият қилишда ҳам назр йўқ», дедилар.