حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ فِي سَفَرٍ فَنَامَ عَنْ الصُّبْحِ حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ فَاسْتَيْقَظَ فَأَمَرَ فَأُذِّنَ ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ انْتَظَرَ حَتَّى اسْتَقَلَّتْ ثُمَّ أَمَرَ فَقَامَ فَصَلَّى
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ safarda edilar. Bomdoddan uxlab qoldilar, hatto quyosh chiqdi. Soʻng uygʻonib, buyurdilar-da, azon aytildi. Keyin ikki rakat oʻqidilar. Soʻng quyosh koʻtarilguncha kutdilar, keyin buyurdilar va turib namoz oʻqidilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ сафарда эдилар. Бомдоддан ухлаб қолдилар, ҳатто қуёш чиқди. Сўнг уйғониб, буюрдилар-да, азон айтилди. Кейин икки ракат ўқидилар. Сўнг қуёш кўтарилгунча кутдилар, кейин буюрдилар ва туриб намоз ўқидилар.