حَدَّثَنَا يَزِيدُ قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ وَرَوْحٌ قَالَ ثَنَا هِشَامٌ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَسَرَيْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ عَرَّسْنَا فَلَمْ نَسْتَيْقِظْ حَتَّى أَيْقَظَنَا حَرُّ الشَّمْسِ فَجَعَلَ الرَّجُلُ مِنَّا يَقُومُ دَهِشًا إِلَى طَهُورِهِ قَالَ فَأَمَرَهُمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَسْكُنُوا ثُمَّ ارْتَحَلْنَا فَسِرْنَا حَتَّى إِذَا ارْتَفَعَتْ الشَّمْسُ تَوَضَّأَ ثُمَّ أَمَرَ بِلَالًا فَأَذَّنَ ثُمَّ صَلَّى الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْفَجْرِ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّيْنَا فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا نُعِيدُهَا فِي وَقْتِهَا مِنْ الْغَدِ قَالَ أَيَنْهَاكُمْ رَبُّكُمْ تَبَارَكَ وَتَعَالَى عَنْ الرِّبَا وَيَقْبَلُهُ مِنْكُمْحَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ عَنْ هِشَامٍ قَالَ زَعَمَ الْحَسَنُ أَنَّ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ حَدَّثَهُ قَالَ أَسْرَيْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً فَذَكَرَ الْحَدِيثَ
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga tunda yoʻl yurdik. Kechaning oxirida toʻxtab dam oldik va quyoshning issigʻi bizni uygʻotgunicha uygʻonmadik. Bizdan har bir kishi dovdirab tahoratiga turaverdi. Shunda Nabiy ﷺ ularni tinchlanishga buyurdilar. Soʻng koʻchdik va yoʻl yurdik; quyosh koʻtarilgach, u zot tahorat qildilar, keyin Bilolga buyurdilar, u azon aytdi. Soʻng u zot bomdoddan oldingi ikki rakaatni oʻqidilar, keyin iqoma aytildi va biz namoz oʻqidik. Shunda ular: «Yo Rasululloh, uni ertaga oʻz vaqtida qayta oʻqimaymizmi?» dedilar. U zot: «Tabaroka va taolo Robbingiz sizlarni ribodan qaytaradi-yu, uni sizlardan qabul qiladimi?» dedilar. Hishom aytdi: Hasan Imron ibn Husayn unga: «Biz Nabiy ﷺ bilan birga bir kecha tunda yoʻl yurdik», deb hadis aytganini zikr qildi — soʻng hadisni zikr qildi.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга тунда йўл юрдик. Кечанинг охирида тўхтаб дам олдик ва қуёшнинг иссиғи бизни уйғотгунича уйғонмадик. Биздан ҳар бир киши довдираб таҳоратига тураверди. Шунда Набий ﷺ уларни тинчланишга буюрдилар. Сўнг кўчдик ва йўл юрдик; қуёш кўтарилгач, у зот таҳорат қилдилар, кейин Билолга буюрдилар, у азон айтди. Сўнг у зот бомдоддан олдинги икки ракаатни ўқидилар, кейин иқома айтилди ва биз намоз ўқидик. Шунда улар: «Ё Расулуллоҳ, уни эртага ўз вақтида қайта ўқимаймизми?» дедилар. У зот: «Табарока ва таоло Роббингиз сизларни рибодан қайтаради-ю, уни сизлардан қабул қиладими?» дедилар. Ҳишом айтди: Ҳасан Имрон ибн Ҳусайн унга: «Биз Набий ﷺ билан бирга бир кеча тунда йўл юрдик», деб ҳадис айтганини зикр қилди — сўнг ҳадисни зикр қилди.