حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا أَبُو هَارُونَ الْغَنَوِيُّ عَنْ مُطَرِّفٍ قَالَقَالَ لِي عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ أَيْ مُطَرِّفُ وَاللَّهِ إِنْ كُنْتُ لَأَرَى أَنِّي لَوْ شِئْتُ حَدَّثْتُ عَنْ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ لَا أُعِيدُ حَدِيثًا ثُمَّ لَقَدْ زَادَنِي بُطْئًا عَنْ ذَلِكَ وَكَرَاهِيَةً لَهُ أَنَّ رِجَالًا مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ مِنْ بَعْضِ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَهِدْتُ كَمَا شَهِدُوا وَسَمِعْتُ كَمَا سَمِعُوا يُحَدِّثُونَ أَحَادِيثَ مَا هِيَ كَمَا يَقُولُونَ وَلَقَدْ عَلِمْتُ أَنَّهُمْ لَا يَأْلُونَ عَنْ الْخَيْرِ فَأَخَافُ أَنْ يُشَبَّهَ لِي كَمَا شُبِّهَ لَهُمْ فَكَانَ أَحْيَانًا يَقُولُ لَوْ حَدَّثْتُكُمْ أَنِّي سَمِعْتُ مِنْ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَذَا وَكَذَا رَأَيْتُ أَنِّي قَدْ صَدَقْتُ وَأَحْيَانًا يَعْزِمُ فَيَقُولُ سَمِعْتُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ كَذَا وَكَذَاقَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ حَدَّثَنِي نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ عَنْ أَبِي هَارُونَ الْغَنَوِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي هَانِئٌ الْأَعْوَرُ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ عِمْرَانَ هُوَ ابْنُ حُصَيْنٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَ هَذَا الْحَدِيثِ فَحَدَّثْتُ بِهِ أَبِي رَحِمَهُ اللَّهُ فَاسْتَحْسَنَهُ وَقَالَ زَادَ فِيهِ رَجُلًا
Mutarrif aytdi: Imron ibn Husayn menga dedi: «Ey Mutarrif, Allohga qasamki, agar xohlasam, Allohning Nabiysi ﷺ dan ikki kun ketma-ket, bironta hadisni takrorlamay hadis aytib bera olaman deb hisoblar edim. Soʻngra meni bundan tortinishga va uni yoqtirmaslikka olib kelgan narsa shu boʻldiki, Muhammad ﷺ ning sahobalaridan — yoki: Muhammad ﷺ ning baʼzi sahobalaridan — boʻlgan kishilar, men ham ular hozir boʻlgan (joyda) hozir boʻlgan va ular eshitganini eshitgan boʻlsam-da, ular aytayotganidek boʻlmagan hadislarni aytar edilar. Men ularning yaxshilikda kamchilikka yoʻl qoʻymasliklarini bilaman. Shu sababli, ularga (ish) chalkash koʻrsatilganidek, menga ham chalkash koʻrsatilishidan qoʻrqaman». U baʼzan: «Agar sizlarga Allohning Nabiysi ﷺ dan shunday-shunday eshitganimni aytsam, rost aytgan boʻlaman deb bilaman», der edi; baʼzan esa qatʼiy qilib: «Allohning Nabiysi ﷺ ning shunday deganlarini eshitdim», der edi. Abu Abdurrahmon aytdi: Menga Nasr ibn Ali aytib berdi, unga Bishr ibn Mufazzal Abu Horun al-Gʻanaviydan aytib berdi, u: menga Honiʼ al-Aʼvar Mutarrifdan, u Imron — u Ibn Husayndir — dan, u Nabiy ﷺ dan shu hadisga oʻxshashini aytib berdi, dedi. Men buni otam (rahimahulloh)ga aytib berdim, u buni yaxshi koʻrdi va: «Unda bir kishi ziyoda qilibdi», dedi.Мутарриф айтди: Имрон ибн Ҳусайн менга деди: «Эй Мутарриф, Аллоҳга қасамки, агар хоҳласам, Аллоҳнинг Набийси ﷺ дан икки кун кетма-кет, биронта ҳадисни такрорламай ҳадис айтиб бера оламан деб ҳисоблар эдим. Сўнгра мени бундан тортинишга ва уни ёқтирмасликка олиб келган нарса шу бўлдики, Муҳаммад ﷺ нинг саҳобаларидан — ёки: Муҳаммад ﷺ нинг баъзи саҳобаларидан — бўлган кишилар, мен ҳам улар ҳозир бўлган (жойда) ҳозир бўлган ва улар эшитганини эшитган бўлсам-да, улар айтаётганидек бўлмаган ҳадисларни айтар эдилар. Мен уларнинг яхшиликда камчиликка йўл қўймасликларини биламан. Шу сабабли, уларга (иш) чалкаш кўрсатилганидек, менга ҳам чалкаш кўрсатилишидан қўрқаман». У баъзан: «Агар сизларга Аллоҳнинг Набийси ﷺ дан шундай-шундай эшитганимни айтсам, рост айтган бўламан деб биламан», дер эди; баъзан эса қатъий қилиб: «Аллоҳнинг Набийси ﷺ нинг шундай деганларини эшитдим», дер эди. Абу Абдурраҳмон айтди: Менга Наср ибн Али айтиб берди, унга Бишр ибн Муфаззал Абу Ҳорун ал-Ғанавийдан айтиб берди, у: менга Ҳониъ ал-Аъвар Мутаррифдан, у Имрон — у Ибн Ҳусайндир — дан, у Набий ﷺ дан шу ҳадисга ўхшашини айтиб берди, деди. Мен буни отам (раҳимаҳуллоҳ)га айтиб бердим, у буни яхши кўрди ва: «Унда бир киши зиёда қилибди», деди.