حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ وَابْنُ نُمَيْرٍ قَالَا ثَنَا سَعِيدٌ وَيَزِيدُ أَخْبَرَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَجُلًا عَضَّ رَجُلًا عَلَى ذِرَاعِهِ قَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ فَنَزَعَ يَدَهُ مِنْهُ فَسَقَطَتْ ثَنِيَّتَاهُ فَجَذَبَهَا فَانْتَزَعَتْ ثَنِيَّتَهُ فَرُفِعَ ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَبْطَلَهَا وَقَالَ أَرَدْتَ أَنْ تَقْضَمَ لَحْمَ أَخِيكَ كَمَا يَقْضَمُ الْفَحْلُ
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi boshqa bir kishini bilagidan tishladi. U (tishlangan kishi) qoʻlini undan tortib oldi, shunda (tishlaganning) ikki oldingi tishi tushib ketdi. Bu ish Rasululloh ﷺ huzurlariga koʻtarildi, u zot esa uni (diyani) bekor qildilar va: «Buqa gʻajigandek birodaringning goʻshtini gʻajimoqchi boʻldingmi?» dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши бошқа бир кишини билагидан тишлади. У (тишланган киши) қўлини ундан тортиб олди, шунда (тишлаганнинг) икки олдинги тиши тушиб кетди. Бу иш Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига кўтарилди, у зот эса уни (дияни) бекор қилдилар ва: «Буқа ғажигандек биродарингнинг гўштини ғажимоқчи бўлдингми?» дедилар.