نَا ابْنُ مُبَشِّرٍ ، نَا أَحْمَدُ بْنُ سِنَانٍ , نَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ , نَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ , عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ , عَنْ صَفْوَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَفْوَانَ , عَنْ عَمَّيْهِ يَعْلَى ، وَسَلَمَةَ ابْنِي أُمَيَّةَ , قَالا : خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ وَمَعَنَا صَاحِبٌ لَنَا مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ , فَقَاتَلَ رَجُلا فَعَضَّ الرَّجُلُ ذِرَاعَهُ فَجَذَبَهَا مِنْ فِيهِ فَسَقَطَتْ ثَنِيَّتَاهُ , فَذَهَبَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْأَلُهُ الْعَقْلَ , فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : يَنْطَلِقُ أَحَدُكُمْ إِلَى أَخِيهِ فَيَعَضُّهُ عَضِيضَ الْفَحْلِ ، ثُمَّ يَأْتِي يَسْأَلُ الْعَقْلَ لا حَقَّ لَكَ , فَأَطَلَّهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " ، نَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ , نَا أَحْمَدُ بْنُ خَالِدٍ الْوَهْبِيُّ , نَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ , بِإِسْنَادِهِ نَحْوَهُ ، فَقَالَ : " لا عَقْلَ لَهَا " , فَأَطَلَّهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Safvon ibn Abdulloh ibn Safvon ikki amakisi — Yaʼlo va Salama ibn Umayyadan rivoyat qiladi. Ular aytdilar: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga Tabuk gʻazotiga chiqdik, biz bilan Makka ahlidan boʻlgan bir sherigimiz ham bor edi. U bir kishi bilan urishdi va u kishi uning bilagini tishladi. U bilagini uning ogʻzidan tortib oldi va (tishlaganning) ikki oldingi tishi tushib ketdi. U tovon soʻrab Rasululloh ﷺ huzurlariga bordi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Biringiz oʻz birodari oldiga borib, uni aygʻir tishlagandek tishlaydi-yu, soʻng kelib tovon soʻraydimi? Senga hech haq yoʻq», dedilar va Rasululloh ﷺ uni bekor qildilar. Yana shu sanad bilan shunga oʻxshashi rivoyat qilinib, unda: «Unga tovon yoʻq», deb keltirilgan va Rasululloh ﷺ uni bekor qildilar, deyilgan.Сафвон ибн Абдуллоҳ ибн Сафвон икки амакиси — Яъло ва Салама ибн Умайядан ривоят қилади. Улар айтдилар: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга Табук ғазотига чиқдик, биз билан Макка аҳлидан бўлган бир шеригимиз ҳам бор эди. У бир киши билан уришди ва у киши унинг билагини тишлади. У билагини унинг оғзидан тортиб олди ва (тишлаганнинг) икки олдинги тиши тушиб кетди. У товон сўраб Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига борди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз ўз биродари олдига бориб, уни айғир тишлагандек тишлайди-ю, сўнг келиб товон сўрайдими? Сенга ҳеч ҳақ йўқ», дедилар ва Расулуллоҳ ﷺ уни бекор қилдилар. Яна шу санад билан шунга ўхшаши ривоят қилиниб, унда: «Унга товон йўқ», деб келтирилган ва Расулуллоҳ ﷺ уни бекор қилдилар, дейилган.