Safvon ibn Yaʼlo otasidan rivoyat qiladi: Men Rasululloh ﷺ bilan birga qiyinchilik lashkarida gʻazot qildim; bu mening nazarimda oʻz amallarimning eng ishonchlisi edi. Mening bir ishchim bor edi; u bir kishi bilan urishib qoldi va ulardan biri sherigining barmogʻini tishladi. Safvon menga qaysi biri tishlaganini aytgan edi, men uni unutdim. U aytdi: (Sherigi) barmogʻini tortib oldi va (tishlaganning) oldingi tishi sindi. Bu Nabiy ﷺ ga koʻtarilganda, u zot uning tishini hadar qildilar va: «U qoʻlini sening ogʻzingda, sen uni gʻajishing uchun qoldiradimi?» dedilar. Oʻylaymanki, u: «Aygʻir gʻajigandek», dedi.Сафвон ибн Яъло отасидан ривоят қилади: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан бирга қийинчилик лашкарида ғазот қилдим; бу менинг назаримда ўз амалларимнинг энг ишончлиси эди. Менинг бир ишчим бор эди; у бир киши билан уришиб қолди ва улардан бири шеригининг бармоғини тишлади. Сафвон менга қайси бири тишлаганини айтган эди, мен уни унутдим. У айтди: (Шериги) бармоғини тортиб олди ва (тишлаганнинг) олдинги тиши синди. Бу Набий ﷺ га кўтарилганда, у зот унинг тишини ҳадар қилдилар ва: «У қўлини сенинг оғзингда, сен уни ғажишинг учун қолдирадими?» дедилар. Ўйлайманки, у: «Айғир ғажигандек», деди.