حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ جَامِعِ بْنِ شَدَّادٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اقْبَلُوا الْبُشْرَى يَا بَنِي تَمِيمٍ قَالَ قَالُوا قَدْ بَشَّرْتَنَا فَأَعْطِنَا قَالَ اقْبَلُوا الْبُشْرَى يَا أَهْلَ الْيَمَنِ قَالَ قُلْنَا قَدْ قَبِلْنَا فَأَخْبِرْنَا عَنْ أَوَّلِ هَذَا الْأَمْرِ كَيْفَ كَانَ قَالَ كَانَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَبْلَ كُلِّ شَيْءٍ وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ وَكَتَبَ فِي اللَّوْحِ ذِكْرَ كُلِّ شَيْءٍقَالَ وَأَتَانِي آتٍ فَقَالَ يَا عِمْرَانُ انْحَلَّتْ نَاقَتُكَ مِنْ عِقَالِهَا قَالَ فَخَرَجْتُ فَإِذَا السَّرَابُ يَنْقَطِعُ بَيْنِي وَبَيْنَهَا قَالَ فَخَرَجْتُ فِي أَثَرِهَا فَلَا أَدْرِي مَا كَانَ بَعْدِي
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Xushxabarni qabul qilinglar, ey Banu Tamim!» dedilar. (Roviy) dedi: Ular: «Bizga xushxabar berding, endi bizga (biror narsa) ber», dedilar. U zot: «Xushxabarni qabul qilinglar, ey Yaman ahli!» dedilar. (Roviy) dedi: Biz: «Qabul qildik. Endi bizga bu ishning boshlanishi qanday boʻlganini xabar bering», dedik. U zot: «Alloh tabaraka va taolo hamma narsadan avval bor edi, Uning Arshi suv ustida edi va U Lavhda har bir narsaning zikrini yozdi», dedilar. (Imron) dedi: Shunda menga bir keluvchi keldi-da: «Ey Imron, tuyang boʻyinturugʻidan yechilib ketdi», dedi. (Imron) dedi: Men chiqdim, qarasam, u bilan mening oramda sarob uzilib turibdi. (Imron) dedi: Men uning izidan chiqib ketdim va mendan keyin nima boʻlganini bilmayman.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Хушхабарни қабул қилинглар, эй Бану Тамим!» дедилар. (Ровий) деди: Улар: «Бизга хушхабар бердинг, энди бизга (бирор нарса) бер», дедилар. У зот: «Хушхабарни қабул қилинглар, эй Яман аҳли!» дедилар. (Ровий) деди: Биз: «Қабул қилдик. Энди бизга бу ишнинг бошланиши қандай бўлганини хабар беринг», дедик. У зот: «Аллоҳ табарака ва таоло ҳамма нарсадан аввал бор эди, Унинг Арши сув устида эди ва У Лавҳда ҳар бир нарсанинг зикрини ёзди», дедилар. (Имрон) деди: Шунда менга бир келувчи келди-да: «Эй Имрон, туянг бўйинтуруғидан ечилиб кетди», деди. (Имрон) деди: Мен чиқдим, қарасам, у билан менинг орамда сароб узилиб турибди. (Имрон) деди: Мен унинг изидан чиқиб кетдим ва мендан кейин нима бўлганини билмайман.