حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ جَامِعِ بْنِ شَدَّادٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ الْمَازِنِيِّ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَجَاءَ نَفَرٌ مِنْ بَنِي تَمِيمٍ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبْشِرُوا قَالُوا بَشَّرْتَنَا فَأَعْطِنَا قَالَ فَقَدِمَ عَلَيْهِ حَيٌّ مِنْ الْيَمَنِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اقْبَلُوا الْبُشْرَى إِذْ لَمْ يَقْبَلْهَا بَنُو تَمِيمٍ
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Banu Tamimdan bir necha kishi Nabiy ﷺ huzurlariga keldi. U zot: «Xushxabar boʻlsin!» dedilar. Ular: «Bizga xushxabar berding, endi bizga (biror narsa) ber», dedilar. (Roviy) dedi: Soʻng u zotning huzurlariga Yamandan bir qabila keldi. Shunda Nabiy ﷺ: «Xushxabarni qabul qilinglar, chunki uni Banu Tamim qabul qilmadi», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Бану Тамимдан бир неча киши Набий ﷺ ҳузурларига келди. У зот: «Хушхабар бўлсин!» дедилар. Улар: «Бизга хушхабар бердинг, энди бизга (бирор нарса) бер», дедилар. (Ровий) деди: Сўнг у зотнинг ҳузурларига Ямандан бир қабила келди. Шунда Набий ﷺ: «Хушхабарни қабул қилинглар, чунки уни Бану Тамим қабул қилмади», дедилар.