حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ عَنْ مَطَرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ الْأَسْلَمِيِّ قَالَشَكَّ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ زِيَادٍ فِي الْحَوْضِ فَأَرْسَلَ إِلَى أَبِي بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيِّ فَأَتَاهُ فَقَالَ لَهُ جُلَسَاءُ عُبَيْدِ اللَّهِ إِنَّمَا أَرْسَلَ إِلَيْكَ الْأَمِيرُ لِيَسْأَلَكَ عَنْ الْحَوْضِ هَلْ سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِ شَيْئًا قَالَ نَعَمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَذْكُرُهُ فَمَنْ كَذَّبَ بِهِ فَلَا سَقَاهُ اللَّهُ مِنْهُ

Abdulloh ibn Burayda al-Aslamiy aytdi: Ubaydulloh ibn Ziyod Havz haqida shubha qildi va Abu Barza al-Aslamiyga odam yubordi. U kelgach, Ubaydullohning yonidagilar unga: «Amir seni Havz haqida soʻrash uchungina chaqirtirdi; sen Rasululloh ﷺdan bu haqda biror narsa eshitganmisan?» deyishdi. U: «Ha, men Rasululloh ﷺning uni zikr qilganlarini eshitganman. Kim uni yolgʻonga chiqarsa, Alloh unga undan sugʻormasin», dedi.Абдуллоҳ ибн Бурайда ал-Асламий айтди: Убайдуллоҳ ибн Зиёд Ҳавз ҳақида шубҳа қилди ва Абу Барза ал-Асламийга одам юборди. У келгач, Убайдуллоҳнинг ёнидагилар унга: «Амир сени Ҳавз ҳақида сўраш учунгина чақиртирди; сен Расулуллоҳ ﷺдан бу ҳақда бирор нарса эшитганмисан?» дейишди. У: «Ҳа, мен Расулуллоҳ ﷺнинг уни зикр қилганларини эшитганман. Ким уни ёлғонга чиқарса, Аллоҳ унга ундан суғормасин», деди.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ عَنْ سَيَّارٍ أَبِي الْمِنْهَالِ عَنْ أَبِي بَرْزَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقْرَأُ فِي صَلَاةِ الْغَدَاةِ بِالسِّتِّينَ إِلَى الْمِائَةِ

Abu Barza al-Aslamiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ bomdod namozida oltmishtadan yuztagacha oyat oʻqir edilar.Абу Барза ал-Асламий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бомдод намозида олтмиштадан юзтагача оят ўқир эдилар.

حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ قَالَ أَنْبَأَنِي أَبِي عَنْ أَبِي الْمِنْهَالِ عَنْ أَبِي بَرْزَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقْرَأُ فِي الْغَدَاةِ بِالْمِائَةِ إِلَى السِّتِّينَ وَالسِّتِّينَ إِلَى الْمِائَةِ

Abu Barza al-Aslamiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ bomdodda yuztadan oltmishtagacha va oltmishtadan yuztagacha oyat oʻqir edilar.Абу Барза ал-Асламий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бомдодда юзтадан олтмиштагача ва олтмиштадан юзтагача оят ўқир эдилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ قَالَكَانَتْ رَاحِلَةٌ أَوْ نَاقَةٌ أَوْ بَعِيرٌ عَلَيْهَا بَعْضُ مَتَاعِ الْقَوْمِ وَعَلَيْهَا جَارِيَةٌ فَأَخَذُوا بَيْنَ جَبَلَيْنِ فَتَضَايَقَ بِهِمْ الطَّرِيقُ فَأَبْصَرَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ حَلْ حَلْ اللَّهُمَّ الْعَنْهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ صَاحِبُ هَذِهِ الْجَارِيَةِ لَا تَصْحَبُنَا رَاحِلَةٌ أَوْ نَاقَةٌ أَوْ بَعِيرٌ عَلَيْهَا مِنْ لَعْنَةِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى

Abu Barza al-Aslamiy (roziyallohu anhu) aytdi: Bir ulov — yoki tuya, yoki nor — ustida qavmning baʼzi yuklari va bir choʻri bor edi. Ular ikki togʻ orasidan yoʻl olishdi va yoʻl ularga torlik qildi. Shunda choʻri Rasululloh ﷺni koʻrib qoldi-da: «Hoʻsht, hoʻsht! Allohim, unga laʼnat qil», dedi. Nabiy ﷺ: «Bu choʻrining egasi kim? Ustida Alloh tabaraka va taoloning laʼnati boʻlgan ulov — yoki tuya, yoki nor — bizga hamroh boʻlmasin», dedilar.Абу Барза ал-Асламий (розияллоҳу анҳу) айтди: Бир улов — ёки туя, ёки нор — устида қавмнинг баъзи юклари ва бир чўри бор эди. Улар икки тоғ орасидан йўл олишди ва йўл уларга торлик қилди. Шунда чўри Расулуллоҳ ﷺни кўриб қолди-да: «Ҳўшт, ҳўшт! Аллоҳим, унга лаънат қил», деди. Набий ﷺ: «Бу чўрининг эгаси ким? Устида Аллоҳ табарака ва таолонинг лаънати бўлган улов — ёки туя, ёки нор — бизга ҳамроҳ бўлмасин», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَوْفٌ حَدَّثَنِي أَبُو الْمِنْهَالِ قَالَانْطَلَقْتُ مَعَ أَبِي إِلَى أَبِي بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيِّ فَقَالَ لَهُ أَبِي حَدِّثْنَا كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي الْمَكْتُوبَةَ قَالَ كَانَ يُصَلِّي الْهَجِيرَ وَهِيَ الَّتِي تَدْعُونَهَا الْأُولَى حِينَ تَدْحَضُ الشَّمْسُ وَيُصَلِّي الْعَصْرَ وَيَرْجِعُ أَحَدُنَا إِلَى رَحْلِهِ بِالْمَدِينَةِ وَالشَّمْسُ حَيَّةٌ قَالَ وَنَسِيتُ مَا قَالَ فِي الْمَغْرِبِ وَكَانَ يَسْتَحِبُّ أَنْ يُؤَخِّرَ الْعِشَاءَ وَكَانَ يَكْرَهُ النَّوْمَ قَبْلَهَا وَالْحَدِيثَ بَعْدَهَا وَكَانَ يَنْفَتِلُ مِنْ صَلَاةِ الْغَدَاةِ حِينَ يَعْرِفُ أَحَدُنَا جَلِيسَهُ وَكَانَ يَقْرَأُ بِالسِّتِّينَ إِلَى الْمِائَةِ

Abul-Minhol (rahimahulloh) aytdi: Otam bilan Abu Barza al-Aslamiyning oldiga bordim. Otam unga: «Rasululloh ﷺ farz namozlarini qanday oʻqir edilar — bizga ayting», dedi. U: «U zot siz ‹birinchi namoz› deb ataydigan peshinni quyosh ogʻgan paytda oʻqir edilar; asrni esa shunday (vaqtda oʻqir edilarki), birovimiz Madinadagi uyiga qaytganida quyosh hali tirik (issiq) boʻlar edi. (Roviy dedi:) Shom haqida nima deganini unutdim. U zot xuftonni kechiktirishni yaxshi koʻrar, undan oldin uxlashni va undan keyin gaplashishni yoqtirmas edilar. Bomdod namozidan birovimiz yonidagi kishini taniy oladigan paytda chiqar va unda oltmishtadan yuztagacha oyat oʻqir edilar», dedi.Абул-Минҳол (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Отам билан Абу Барза ал-Асламийнинг олдига бордим. Отам унга: «Расулуллоҳ ﷺ фарз намозларини қандай ўқир эдилар — бизга айтинг», деди. У: «У зот сиз ‹биринчи намоз› деб атайдиган пешинни қуёш оғган пайтда ўқир эдилар; асрни эса шундай (вақтда ўқир эдиларки), бировимиз Мадинадаги уйига қайтганида қуёш ҳали тирик (иссиқ) бўлар эди. (Ровий деди:) Шом ҳақида нима деганини унутдим. У зот хуфтонни кечиктиришни яхши кўрар, ундан олдин ухлашни ва ундан кейин гаплашишни ёқтирмас эдилар. Бомдод намозидан бировимиз ёнидаги кишини таний оладиган пайтда чиқар ва унда олтмиштадан юзтагача оят ўқир эдилар», деди.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ وَوَكِيعٌ قَالَا ثَنَا أَبَانُ بْنُ صَمْعَةَ عَنْ أَبِي الْوَازِعِ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ قَالَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِي شَيْئًا أَنْتَفِعُ بِهِ قَالَ اعْزِلْ الْأَذَى عَنْ طَرِيقِ الْمُسْلِمِينَ

Abu Barza al-Aslamiy (roziyallohu anhu) aytdi: «Yo Rasululloh, menga oʻzimga foyda keltiradigan biror narsani oʻrgating», dedim. U zot: «Musulmonlarning yoʻlidan ozor (beruvchi narsa)ni olib tashla», dedilar.Абу Барза ал-Асламий (розияллоҳу анҳу) айтди: «Ё Расулуллоҳ, менга ўзимга фойда келтирадиган бирор нарсани ўргатинг», дедим. У зот: «Мусулмонларнинг йўлидан озор (берувчи нарса)ни олиб ташла», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ أَنْبَأَنَا حَجَّاجٌ عَنْ أَبِي هَاشِمٍ الْوَاسِطِيِّ عَنْ رُفَيْعٍ أَبِي الْعَالِيَةِ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيِّ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِآخِرَةٍ إِذَا طَالَ الْمَجْلِسُ فَقَامَ قَالَ سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ فَقَالَ لَهُ بَعْضُنَا إِنَّ هَذَا قَوْلٌ مَا كُنَّا نَسْمَعُهُ مِنْكَ فِيمَا خَلَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا كَفَّارَةُ مَا يَكُونُ فِي الْمَجْلِسِ

Abu Barza al-Aslamiy (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ umrlarining oxirida majlis uzoq davom etsa va turmoqchi boʻlsalar: «Subhanakallohumma va bihamdika, ashhadu an la ilaha illa Anta, astagʻfiruka va atubu ilayk», der edilar. Bizdan baʼzimiz u zotga: «Bu — biz sizdan ilgari eshitmagan soʻzdir», dedik. Rasululloh ﷺ: «Bu — majlisda boʻladigan (narsa)larga kafforatdir», dedilar.Абу Барза ал-Асламий (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ умрларининг охирида мажлис узоқ давом этса ва турмоқчи бўлсалар: «Субҳанакаллоҳумма ва биҳамдика, ашҳаду ан ла илаҳа илла Анта, астағфирука ва атубу илайк», дер эдилар. Биздан баъзимиз у зотга: «Бу — биз сиздан илгари эшитмаган сўздир», дедик. Расулуллоҳ ﷺ: «Бу — мажлисда бўладиган (нарса)ларга каффоратдир», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْأَزْرَقِ بْنِ قَيْسٍ قَالَكَانَ أَبُو بَرْزَةَ بِالْأَهْوَازِ عَلَى جَرْفِ نَهْرٍ وَقَدْ جَعَلَ اللِّجَامَ فِي يَدِهِ وَجَعَلَ يُصَلِّي فَجَعَلَتْ الدَّابَّةُ تَنْكُصُ وَجَعَلَ يَتَأَخَّرُ مَعَهَا فَجَعَلَ رَجُلٌ مِنْ الْخَوَارِجِ يَقُولُ اللَّهُمَّ اخْزِ هَذَا الشَّيْخَ كَيْفَ يُصَلِّي فَلَمَّا صَلَّى قَالَ قَدْ سَمِعْتُ مَقَالَتَكُمْ غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سِتًّا أَوْ سَبْعًا أَوْ ثَمَانِيًا فَشَهِدْتُ أَمْرَهُ وَتَيْسِيرَهُ فَكَانَ رُجُوعِي مَعَ دَابَّتِي أَهْوَنَ عَلَيَّ مِنْ تَرْكِهَا فَتَنْزِعُ إِلَى مَأْلَفِهَا فَيَشُقُّ عَلَيَّ وَصَلَّى أَبُو بَرْزَةَ الْعَصْرَ رَكْعَتَيْنِ

Azraq ibn Qays aytdi: Abu Barza Ahvozda bir daryoning qirgʻogʻida edi. U jilovni qoʻliga olib namoz oʻqiy boshladi. Ulovi orqaga tisarila boshladi, u ham u bilan birga orqaga chekindi. Shunda xorijiylardan bir kishi: «Allohim, bu cholni xor qilgin — namozni qandaydir oʻqiydi!» deb turdi. U namozni tugatgach: «Men soʻzlaringizni eshitdim. Men Rasululloh ﷺ bilan birga olti yoki yetti yoki sakkiz marta gʻazotga chiqqanman va u zotning ishlarini hamda yengillik berishlarini koʻrganman. Ulovim bilan birga orqaga chekinishim, uni qoʻyib yuborib, u oʻrgangan joyiga qochib ketishi va bu menga ogʻirlik qilishidan koʻra yengilroqdir», dedi. Abu Barza asrni ikki rakat oʻqidi.Азрақ ибн Қайс айтди: Абу Барза Аҳвозда бир дарёнинг қирғоғида эди. У жиловни қўлига олиб намоз ўқий бошлади. Улови орқага тисарила бошлади, у ҳам у билан бирга орқага чекинди. Шунда хорижийлардан бир киши: «Аллоҳим, бу чолни хор қилгин — намозни қандайдир ўқийди!» деб турди. У намозни тугатгач: «Мен сўзларингизни эшитдим. Мен Расулуллоҳ ﷺ билан бирга олти ёки етти ёки саккиз марта ғазотга чиққанман ва у зотнинг ишларини ҳамда енгиллик беришларини кўрганман. Уловим билан бирга орқага чекинишим, уни қўйиб юбориб, у ўрганган жойига қочиб кетиши ва бу менга оғирлик қилишидан кўра енгилроқдир», деди. Абу Барза асрни икки ракат ўқиди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا مَهْدِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ حَدَّثَنَا جَابِرٌ أَبُو الْوَازِعِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَرْزَةَ يَقُولُبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا إِلَى حَيٍّ مِنْ أَحْيَاءِ الْعَرَبِ فَضَرَبُوهُ وَسَبُّوهُ فَرَجَعَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَشَكَا ذَلِكَ إِلَيْهِ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ أَهْلَ عُمَانَ أَتَيْتَ مَا ضَرَبُوكَ وَلَا سَبُّوكَ

Abu Barza al-Aslamiy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ arablarning bir qabilasiga bir kishini yubordilar. Ular uni urishdi va soʻkishdi. U Nabiy ﷺ huzurlariga qaytib kelib, bundan shikoyat qildi. Shunda Nabiy ﷺ unga: «Agar Ummon ahlining oldiga borganingda edi, ular seni na urar va na soʻkar edilar», dedilar.Абу Барза ал-Асламий (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ арабларнинг бир қабиласига бир кишини юбордилар. Улар уни уришди ва сўкишди. У Набий ﷺ ҳузурларига қайтиб келиб, бундан шикоят қилди. Шунда Набий ﷺ унга: «Агар Уммон аҳлининг олдига борганингда эди, улар сени на урар ва на сўкар эдилар», дедилар.

حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَشْهَبِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيِّ قَالَ أَبُو الْأَشْهَبِ لَا أَعْلَمُهُ إِلَّا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَإِنَّ مِمَّا أَخْشَى عَلَيْكُمْ شَهَوَاتِ الْغَيِّ فِي بُطُونِكُمْ وَفُرُوجِكُمْ وَمُضِلَّاتِ الْفِتَنِ

Abu Barza al-Aslamiy (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: «Men sizlar borasida qoʻrqadigan narsalarimdan — qorinlaringiz va farjlaringizdagi gumrohlik shahvatlari hamda adashtiruvchi fitnalardir», dedilar.Абу Барза ал-Асламий (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: «Мен сизлар борасида қўрқадиган нарсаларимдан — қоринларингиз ва фаржларингиздаги гумроҳлик шаҳватлари ҳамда адаштирувчи фитналардир», дедилар.

حَدَّثَنَاه يَزِيدُ قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو الْأَشْهَبِ عَنْ أَبِي الْحَكَمِ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَبِي بَرْزَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ مِمَّا أَخْشَى عَلَيْكُمْ شَهَوَاتِ الْغَيِّ فِي بُطُونِكُمْ وَفُرُوجِكُمْ وَمُضِلَّاتِ الْهَوَى

Abu Barza al-Aslamiy (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: «Men sizlar borasida qoʻrqadigan narsalarimdan — qorinlaringiz va farjlaringizdagi gumrohlik shahvatlari hamda adashtiruvchi havolardir», dedilar.Абу Барза ал-Асламий (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: «Мен сизлар борасида қўрқадиган нарсаларимдан — қоринларингиз ва фаржларингиздаги гумроҳлик шаҳватлари ҳамда адаштирувчи ҳаволардир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ أَبِي بَرْزَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْلَمُ سَالَمَهَا اللَّهُ وَغِفَارٌ غَفَرَ اللَّهُ لَهَا مَا أَنَا قُلْتُهُ وَلَكِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَالَهُ

Abu Barza al-Aslamiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Aslam — Alloh unga salomatlik berdi, Gʻifor — Alloh uni magʻfirat qildi. Buni men aytganim yoʻq, balki uni Alloh azza va jalla aytdi», dedilar.Абу Барза ал-Асламий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аслам — Аллоҳ унга саломатлик берди, Ғифор — Аллоҳ уни мағфират қилди. Буни мен айтганим йўқ, балки уни Аллоҳ азза ва жалла айтди», дедилар.

حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ جَارِهِمْ قَالَ سَمِعْتُ حُمَيْدَ بْنَ هِلَالٍ يُحَدِّثُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُطَرِّفٍ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ قَالَكَانَ أَبْغَضَ النَّاسِ أَوْ أَبْغَضَ الْأَحْيَاءِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَقِيفُ وَبَنُو حَنِيفَةَ

Abu Barza al-Aslamiy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺga odamlarning — yoki qabilalarning — eng yomon koʻrilgani Saqif va Banu Hanifa edi.Абу Барза ал-Асламий (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺга одамларнинг — ёки қабилаларнинг — энг ёмон кўрилгани Сақиф ва Бану Ҳанифа эди.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ شَاذَانُ أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ يَعْنِي ابْنَ عَيَّاشٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جُرَيْجٍ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا مَعْشَرَ مَنْ آمَنَ بِلِسَانِهِ وَلَمْ يَدْخُلْ الْإِيمَانُ قَلْبَهُ لَا تَغْتَابُوا الْمُسْلِمِينَ وَلَا تَتَّبِعُوا عَوْرَاتِهِمْ فَإِنَّهُ مَنْ يَتَّبِعْ عَوْرَاتِهِمْ يَتَّبِعْ اللَّهُ عَوْرَتَهُ وَمَنْ يَتَّبِعْ اللَّهُ عَوْرَتَهُ يَفْضَحْهُ فِي بَيْتِهِ

Abu Barza al-Aslamiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ey tili bilan iymon keltirib, iymon qalbiga kirmagan jamoa! Musulmonlarning gʻiybatini qilmanglar va ularning aybu nuqsonlarini qidirmanglar. Zero, kim ularning ayblarini qidirsa, Alloh ham uning aybini qidiradi, Alloh kimning aybini qidirsa, uni oʻz uyida sharmanda qiladi», dedilar.Абу Барза ал-Асламий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Эй тили билан иймон келтириб, иймон қалбига кирмаган жамоа! Мусулмонларнинг ғийбатини қилманглар ва уларнинг айбу нуқсонларини қидирманглар. Зеро, ким уларнинг айбларини қидирса, Аллоҳ ҳам унинг айбини қидиради, Аллоҳ кимнинг айбини қидирса, уни ўз уйида шарманда қилади», дедилар.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا سُكَيْنٌ حَدَّثَنَا سَيَّارُ بْنُ سَلَامَةَ سَمِعَ أَبَا بَرْزَةَيَرْفَعُهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْأَئِمَّةُ مِنْ قُرَيْشٍ إِذَا اسْتُرْحِمُوا رَحِمُوا وَإِذَا عَاهَدُوا وَفَوْا وَإِذَا حَكَمُوا عَدَلُوا فَمَنْ لَمْ يَفْعَلْ ذَلِكَ مِنْهُمْ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ

Abu Barza al-Aslamiy (roziyallohu anhu) buni Nabiy ﷺga koʻtarib aytdi: «Imomlar Qurayshdandir: ulardan rahm soʻralsa, rahm qiladilar; ahd qilsalar, vafo qiladilar; hukm qilsalar, adolat qiladilar. Ulardan kim buni qilmasa, unga Allohning, farishtalarning va barcha odamlarning laʼnati boʻlsin».Абу Барза ал-Асламий (розияллоҳу анҳу) буни Набий ﷺга кўтариб айтди: «Имомлар Қурайшдандир: улардан раҳм сўралса, раҳм қиладилар; аҳд қилсалар, вафо қиладилар; ҳукм қилсалар, адолат қиладилар. Улардан ким буни қилмаса, унга Аллоҳнинг, фаришталарнинг ва барча одамларнинг лаънати бўлсин».

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ كِنَانَةَ بْنِ نُعَيْمٍ الْعَدَوِيِّ عَنْ أَبِي بَرْزَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ فِي مَغْزًى لَهُ فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ الْقِتَالِ قَالَ هَلْ تَفْقِدُونَ مِنْ أَحَدٍ قَالَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ نَفْقِدُ فُلَانًا وَفُلَانًا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَكِنْ أَفْقِدُ جُلَيْبِيبًا فَالْتَمِسُوهُ فَالْتَمَسُوهُ فَوَجَدُوهُ عِنْدَ سَبْعَةٍ قَدْ قَتَلَهُمْ ثُمَّ قَتَلُوهُ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ عَلَيْهِ فَقَالَ قَتَلَ سَبْعَةً ثُمَّ قَتَلُوهُ هَذَا مِنِّي وَأَنَا مِنْهُ قَتَلَ سَبْعَةً وَقَتَلُوهُ هَذَا مِنِّي وَأَنَا مِنْهُ فَرُفِعَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَضَعَهُ عَلَى سَاعِدِهِ فَمَا كَانَ لَهُ سَرِيرٌ إِلَّا سَاعِدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى دَفَنَهُ وَمَا ذَكَرَ غُسْلًا

Abu Barza al-Aslamiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ bir gʻazotda edilar. Jangdan farogʻat topganlarida: «Birortangizni yoʻqotmadingizmi?» dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, falonchi bilan falonchini yoʻqotdik», deyishdi. Rasululloh ﷺ: «Lekin men Julaybibni yoʻqotyapman, uni izlanglar», dedilar. Uni izlashdi va yetti kishining yonidan topishdi — u ularni oʻldirgan, soʻng ular uni oʻldirishgan edi. Rasululloh ﷺ kelib, uning tepasida turdilar-da: «U yettitani oʻldirdi, soʻng ular uni oʻldirdi. Bu mendandir, men ham undanman. U yettitani oʻldirdi, ular uni oʻldirdi. Bu mendandir, men ham undanman», dedilar. Soʻng u Rasululloh ﷺga koʻtarib berildi va u zot uni bilaklariga qoʻydilar; uni dafn etgunlaricha Rasululloh ﷺning bilaklaridan boshqa unga soʻri boʻlmadi. (Roviy) gʻusl haqida hech narsa zikr qilmadi.Абу Барза ал-Асламий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бир ғазотда эдилар. Жангдан фароғат топганларида: «Бирортангизни йўқотмадингизми?» дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, фалончи билан фалончини йўқотдик», дейишди. Расулуллоҳ ﷺ: «Лекин мен Жулайбибни йўқотяпман, уни изланглар», дедилар. Уни излашди ва етти кишининг ёнидан топишди — у уларни ўлдирган, сўнг улар уни ўлдиришган эди. Расулуллоҳ ﷺ келиб, унинг тепасида турдилар-да: «У еттитани ўлдирди, сўнг улар уни ўлдирди. Бу мендандир, мен ҳам унданман. У еттитани ўлдирди, улар уни ўлдирди. Бу мендандир, мен ҳам унданман», дедилар. Сўнг у Расулуллоҳ ﷺга кўтариб берилди ва у зот уни билакларига қўйдилар; уни дафн этгунларича Расулуллоҳ ﷺнинг билакларидан бошқа унга сўри бўлмади. (Ровий) ғусл ҳақида ҳеч нарса зикр қилмади.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِهْزَمٍ الْعَبْدِيُّ عَنْ أَبِي طَالُوتَ الْعَبْدِي قَالَسَمِعْتُ أَبَا بَرْزَةَ وَخَرَجَ مِنْ عِنْدِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ زِيَادٍ وَهُوَ مُغْضَبٌ فَقَالَ مَا كُنْتُ أَظُنُّ أَنِّي أَعِيشُ حَتَّى أُخَلَّفُ فِي قَوْمٍ يُعَيِّرُونِي بِصُحْبَةِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا إِنَّ مُحَمَّدِيَّكُمْ هَذَا لَدَحْدَاحٌ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي الْحَوْضِ فَمَنْ كَذَّبَ فَلَا سَقَاهُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى مِنْهُ

Abu Talut al-Abdiy aytdi: Men Abu Barzaning Ubaydulloh ibn Ziyodning huzuridan gʻazablangan holda chiqib kelayotganini va shunday deganini eshitdim: «Men Muhammad ﷺga sahobalik qilganim uchun meni ayblaydigan qavm ichida qolgunimcha yashayman deb oʻylamagan edim. Ular: ‹Bu sizning Muhammadingiz pastak (kishi) edi›, deyishadi. Men Rasululloh ﷺning Havz haqida aytganlarini eshitganman: kim uni yolgʻonga chiqarsa, Alloh tabaraka va taolo unga undan sugʻormasin».Абу Талут ал-Абдий айтди: Мен Абу Барзанинг Убайдуллоҳ ибн Зиёднинг ҳузуридан ғазабланган ҳолда чиқиб келаётганини ва шундай деганини эшитдим: «Мен Муҳаммад ﷺга саҳобалик қилганим учун мени айблайдиган қавм ичида қолгунимча яшайман деб ўйламаган эдим. Улар: ‹Бу сизнинг Муҳаммадингиз пастак (киши) эди›, дейишади. Мен Расулуллоҳ ﷺнинг Ҳавз ҳақида айтганларини эшитганман: ким уни ёлғонга чиқарса, Аллоҳ табарака ва таоло унга ундан суғормасин».

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ وَسَمِعْتُهُ أَنَا مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْأَحْوَصِ قَالَ أَخْبَرَنِي رَبُّ هَذِهِ الدَّارِ أَبُو هِلَالٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَرْزَةَ قَالَكُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَسَمِعَ رَجُلَيْنِ يَتَغَنَّيَانِ وَأَحَدُهُمَا يُجِيبُ الْآخَرَ وَهُوَ يَقُولُ لَا يَزَالُ حَوَارِيَّ تَلُوحُ عِظَامُهُزَوَى الْحَرْبَ عَنْهُ أَنْ يُجَنَّ فَيُقْبَرَافَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْظُرُوا مَنْ هُمَا قَالَ فَقَالُوا فُلَانٌ وَفُلَانٌ قَالَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ ارْكُسْهُمَا رَكْسًا وَدُعَّهُمَا إِلَى النَّارِ دَعًّا

Abu Barza al-Aslamiy (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Rasululloh ﷺ bilan bir safarda edik. U zot ikki kishining qoʻshiq aytayotganini, biri ikkinchisiga javob qaytarayotganini eshitdilar; ulardan biri: «Hamon jangchining suyaklari yalangʻoch koʻrinib yotibdi; urush uni koʻmilib, qabrga qoʻyilishdan mahrum qildi», der edi. Shunda Nabiy ﷺ: «Ular kim ekan, qaranglar», dedilar. «Falonchi bilan falonchi», deyishdi. Nabiy ﷺ: «Allohim, ikkovini butunlay agʻdar va ikkovini doʻzaxga qattiq itargin», dedilar.Абу Барза ал-Асламий (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бир сафарда эдик. У зот икки кишининг қўшиқ айтаётганини, бири иккинчисига жавоб қайтараётганини эшитдилар; улардан бири: «Ҳамон жангчининг суяклари яланғоч кўриниб ётибди; уруш уни кўмилиб, қабрга қўйилишдан маҳрум қилди», дер эди. Шунда Набий ﷺ: «Улар ким экан, қаранглар», дедилар. «Фалончи билан фалончи», дейишди. Набий ﷺ: «Аллоҳим, икковини бутунлай ағдар ва икковини дўзахга қаттиқ итаргин», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ حَدَّثَنَا خَالِدٌ عَنْ أَبِي الْمِنْهَالِ عَنْ أَبِي بَرْزَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَكْرَهُ النَّوْمَ قَبْلَ الْعِشَاءِ وَلَا يُحِبُّ الْحَدِيثَ بَعْدَهَا

Abu Barza al-Aslamiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ xuftondan oldin uxlashni yoqtirmas va undan keyin gaplashishni yaxshi koʻrmas edilar.Абу Барза ал-Асламий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ хуфтондан олдин ухлашни ёқтирмас ва ундан кейин гаплашишни яхши кўрмас эдилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا سُكَيْنُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ حَدَّثَنَا سَيَّارُ بْنُ سَلَامَةَ أَبُو الْمِنْهَالِ قَالَدَخَلْتُ مَعَ أَبِي عَلَى أَبِي بَرْزَةَ وَإِنَّ فِي أُذُنَيَّ يَوْمَئِذٍ لَقُرْطَيْنِ وَإِنِّي غُلَامٌ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْأُمَرَاءُ مِنْ قُرَيْشٍ ثَلَاثًا مَا فَعَلُوا ثَلَاثًا مَا حَكَمُوا فَعَدَلُوا وَاسْتُرْحِمُوا فَرَحِمُوا وَعَاهَدُوا فَوَفَوْا فَمَنْ لَمْ يَفْعَلْ ذَلِكَ مِنْهُمْ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ

Abul-Minhol Sayyor ibn Salama aytdi: Otam bilan Abu Barzaning huzuriga kirdim; oʻsha kuni men yosh bola edim va quloqlarimda ikkita zirak bor edi. U aytdi: Rasululloh ﷺ: «Amirlar Qurayshdandir», deb uch marta (takrorladilar), «toki ular uchta (ishni) qilsalar: hukm qilsalar adolat qilsalar, ulardan rahm soʻralsa rahm qilsalar, ahd qilsalar vafo qilsalar. Ulardan kim buni qilmasa, unga Allohning, farishtalarning va barcha odamlarning laʼnati boʻlsin», dedilar.Абул-Минҳол Сайёр ибн Салама айтди: Отам билан Абу Барзанинг ҳузурига кирдим; ўша куни мен ёш бола эдим ва қулоқларимда иккита зирак бор эди. У айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Амирлар Қурайшдандир», деб уч марта (такрорладилар), «токи улар учта (ишни) қилсалар: ҳукм қилсалар адолат қилсалар, улардан раҳм сўралса раҳм қилсалар, аҳд қилсалар вафо қилсалар. Улардан ким буни қилмаса, унга Аллоҳнинг, фаришталарнинг ва барча одамларнинг лаънати бўлсин», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا الْأَزْرَقُ بْنُ قَيْسٍ عَنْ شَرِيكِ بْنِ شِهَابٍ قَالَكُنْتُ أَتَمَنَّى أَنْ أَلْقَى رَجُلًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَدِّثُنِي عَنْ الْخَوَارِجِ فَلَقِيتُ أَبَا بَرْزَةَ فِي يَوْمِ عَرَفَةَ فِي نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقُلْتُ يَا أَبَا بَرْزَةَ حَدِّثْنَا بِشَيْءٍ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُهُ فِي الْخَوَارِجِ فَقَالَ أُحَدِّثُكَ بِمَا سَمِعَتْ أُذُنَيَّ وَرَأَتْ عَيْنَايَ أُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِدَنَانِيرَ فَكَانَ يَقْسِمُهَا وَعِنْدَهُ رَجُلٌ أَسْوَدُ مَطْمُومُ الشَّعْرِ عَلَيْهِ ثَوْبَانِ أَبْيَضَانِ بَيْنَ عَيْنَيْهِ أَثَرُ السُّجُودِ فَتَعَرَّضَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَاهُ مِنْ قِبَلِ وَجْهِهِ فَلَمْ يُعْطِهِ شَيْئًا ثُمَّ أَتَاهُ مِنْ خَلْفِهِ فَلَمْ يُعْطِهِ شَيْئًا فَقَالَ وَاللَّهِ يَا مُحَمَّدُ مَا عَدَلْتَ مُنْذُ الْيَوْمَ فِي الْقِسْمَةِ فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَضَبًا شَدِيدًا ثُمَّ قَالَ وَاللَّهِ لَا تَجِدُونَ بَعْدِي أَحَدًا أَعْدَلَ عَلَيْكُمْ مِنِّي قَالَهَا ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ يَخْرُجُ مِنْ قِبَلِ الْمَشْرِقِ رِجَالٌ كَانَ هَذَا مِنْهُمْ هَدْيُهُمْ هَكَذَا يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لَا يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ يَمْرُقُونَ مِنْ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنْ الرَّمِيَّةِ لَا يَرْجِعُونَ إِلَيْهِ وَوَضَعَ يَدَهُ عَلَى صَدْرِهِ سِيمَاهُمْ التَّحْلِيقُ لَا يَزَالُونَ يَخْرُجُونَ حَتَّى يَخْرُجَ آخِرُهُمْ فَإِذَا رَأَيْتُمُوهُمْ فَاقْتُلُوهُمْ قَالَهَا ثَلَاثًا شَرُّ الْخَلْقِ وَالْخَلِيقَةِ

Sharik ibn Shihob aytdi: Men Nabiy ﷺning sahobalaridan biri bilan uchrashib, u menga xorijiylar haqida rivoyat qilishini orzu qilardim. Arafa kuni Abu Barzani sheriklaridan bir necha kishi bilan birga uchratdim va: «Ey Abu Barza, bizga Rasululloh ﷺdan xorijiylar haqida eshitgan narsangni rivoyat qil», dedim. U: «Senga quloqlarim eshitgan va koʻzlarim koʻrgan narsani rivoyat qilaman: Rasululloh ﷺga dinorlar keltirildi, u zot ularni taqsimlar edilar. Yonlarida qora tanli, sochi qirtishlangan, egnida ikkita oq kiyim, ikki koʻzi orasida sajda izi bor bir kishi bor edi. U Rasululloh ﷺga oʻzini koʻrsatib, yuzlari tomonidan keldi, ammo u zot unga hech narsa bermadilar; soʻng orqalaridan keldi, u zot unga hech narsa bermadilar. Shunda u: ‹Allohga qasamki, ey Muhammad, sen bugun taqsimda adolat qilmading›, dedi. Rasululloh ﷺ qattiq gʻazablandilar va: ‹Allohga qasamki, mendan keyin sizlarga men kabi adolatliroq birovni topmaysizlar›, dedilar — buni uch marta aytdilar. Soʻng: ‹Mashriq tomonidan bir qavm chiqadi, mana bu ham ulardan edi; ularning koʻrinishi mana shunday boʻladi. Ular Qurʼon oʻqiydilar, ammo u umboqlaridan oʻtmaydi; oʻq ovdan chiqib ketganidek, dindan chiqib ketadilar va unga qaytmaydilar›, dedilar va qoʻllarini koʻkraklariga qoʻydilar. ‹Ularning belgisi — sochni qirtishlashdir. Ularning oxirgisi chiqquncha chiqaverishadi. Ularni koʻrsangiz, oʻldiringlar› — buni uch marta aytdilar — ‹ular xalq va jonzotlarning eng yomonidir›, dedilar», dedi.Шарик ибн Шиҳоб айтди: Мен Набий ﷺнинг саҳобаларидан бири билан учрашиб, у менга хорижийлар ҳақида ривоят қилишини орзу қилардим. Арафа куни Абу Барзани шерикларидан бир неча киши билан бирга учратдим ва: «Эй Абу Барза, бизга Расулуллоҳ ﷺдан хорижийлар ҳақида эшитган нарсангни ривоят қил», дедим. У: «Сенга қулоқларим эшитган ва кўзларим кўрган нарсани ривоят қиламан: Расулуллоҳ ﷺга динорлар келтирилди, у зот уларни тақсимлар эдилар. Ёнларида қора танли, сочи қиртишланган, эгнида иккита оқ кийим, икки кўзи орасида сажда изи бор бир киши бор эди. У Расулуллоҳ ﷺга ўзини кўрсатиб, юзлари томонидан келди, аммо у зот унга ҳеч нарса бермадилар; сўнг орқаларидан келди, у зот унга ҳеч нарса бермадилар. Шунда у: ‹Аллоҳга қасамки, эй Муҳаммад, сен бугун тақсимда адолат қилмадинг›, деди. Расулуллоҳ ﷺ қаттиқ ғазабландилар ва: ‹Аллоҳга қасамки, мендан кейин сизларга мен каби адолатлироқ бировни топмайсизлар›, дедилар — буни уч марта айтдилар. Сўнг: ‹Машриқ томонидан бир қавм чиқади, мана бу ҳам улардан эди; уларнинг кўриниши мана шундай бўлади. Улар Қуръон ўқийдилар, аммо у умбоқларидан ўтмайди; ўқ овдан чиқиб кетганидек, диндан чиқиб кетадилар ва унга қайтмайдилар›, дедилар ва қўлларини кўкракларига қўйдилар. ‹Уларнинг белгиси — сочни қиртишлашдир. Уларнинг охиргиси чиққунча чиқаверишади. Уларни кўрсангиз, ўлдиринглар› — буни уч марта айтдилар — ‹улар халқ ва жонзотларнинг энг ёмонидир›, дедилар», деди.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ كِنَانَةَ بْنِ نُعَيْمٍ الْعَدَوِيِّ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيِّأَنَّ جُلَيْبِيبًا كَانَ امْرَأً يَدْخُلُ عَلَى النِّسَاءِ يَمُرُّ بِهِنَّ وَيُلَاعِبُهُنَّ فَقُلْتُ لِامْرَأَتِي لَا يَدْخُلَنَّ عَلَيْكُمْ جُلَيْبِيبٌ فَإِنَّهُ إِنْ دَخَلَ عَلَيْكُمْ لَأَفْعَلَنَّ وَلَأَفْعَلَنَّ قَالَ وَكَانَتْ الْأَنْصَارُ إِذَا كَانَ لِأَحَدِهِمْ أَيِّمٌ لَمْ يُزَوِّجْهَا حَتَّى يَعْلَمَ هَلْ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهَا حَاجَةٌ أَمْ لَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِرَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ زَوِّجْنِي ابْنَتَكَ فَقَالَ نِعِمَّ وَكَرَامَةٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَنُعْمَ عَيْنِي فَقَالَ إِنِّي لَسْتُ أُرِيدُهَا لِنَفْسِي قَالَ فَلِمَنْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ لِجُلَيْبِيبٍ قَالَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُشَاوِرُ أُمَّهَا فَأَتَى أُمَّهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ ابْنَتَكِ فَقَالَتْ نِعِمَّ وَنُعْمَةُ عَيْنِي فَقَالَ إِنَّهُ لَيْسَ يَخْطُبُهَا لِنَفْسِهِ إِنَّمَا يَخْطُبُهَا لِجُلَيْبِيبٍ فَقَالَتْ أَجُلَيْبِيبٌ ابْنَهْ أَجُلَيْبِيبٌ ابْنَهْ أَجُلَيْبِيبٌ ابْنَهْ لَا لَعَمْرُ اللَّهِ لَا تُزَوَّجُهُ فَلَمَّا أَرَادَ أَنْ يَقُومَ لِيَأْتِيَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيُخْبِرَهُ بِمَا قَالَتْ أُمُّهَا قَالَتْ الْجَارِيَةُ مَنْ خَطَبَنِي إِلَيْكُمْ فَأَخْبَرَتْهَا أُمُّهَا فَقَالَتْ أَتَرُدُّونَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمْرَهُ ادْفَعُونِي فَإِنَّهُ لَمْ يُضَيِّعْنِي فَانْطَلَقَ أَبُوهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Abu Barza al-Aslamiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Julaybib ayollarning oldiga kirib, ular bilan hazillashib yuradigan kishi edi. Men ayolimga: «Julaybib sizlarning oldingizga aslo kirmasin; agar u oldingizga kirsa, shunday-shunday qilaman», dedim. Ansorlardan birining beva yoki turmushga chiqmagan qarindoshi boʻlsa, Nabiy ﷺning unga hojatlari bor-yoʻqligini bilmagunicha uni turmushga bermas edi. Shunda Rasululloh ﷺ ansorlardan bir kishiga: «Qizingni menga (nikohlab) ber», dedilar. U: «Bosh ustiga, karomat bilan, yo Rasululloh! Koʻz ustiga!» dedi. U zot: «Men uni oʻzim uchun istayotganim yoʻq», dedilar. U: «Kim uchun, yo Rasululloh?» dedi. U zot: «Julaybib uchun», dedilar. U: «Yo Rasululloh, onasi bilan maslahatlashay», dedi va onasining oldiga borib: «Rasululloh ﷺ qizingga sovchi boʻlyaptilar», dedi. U: «Bosh ustiga, koʻz ustiga!» dedi. U: «U zot uni oʻzlari uchun soʻrayotganlari yoʻq, balki Julaybib uchun soʻrayaptilar», dedi. Shunda u: «Julaybibgami? Julaybibgami? Julaybibgami? Yoʻq, Allohning umriga qasamki, unga tegmaydi», dedi. Otasi Rasululloh ﷺ huzurlariga borib, onasi aytganini xabar qilmoqchi boʻlib turganida, qiz: «Meni kim sovchi qilib soʻradi?» dedi. Onasi unga xabar berdi. Qiz: «Rasululloh ﷺning amrlarini rad qilasizlarmi? Meni topshiringlar, zero u zot meni zoye qilmaydilar», dedi. Shunda otasi Rasululloh ﷺ huzurlariga bordi.Абу Барза ал-Асламий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Жулайбиб аёлларнинг олдига кириб, улар билан ҳазиллашиб юрадиган киши эди. Мен аёлимга: «Жулайбиб сизларнинг олдингизга асло кирмасин; агар у олдингизга кирса, шундай-шундай қиламан», дедим. Ансорлардан бирининг бева ёки турмушга чиқмаган қариндоши бўлса, Набий ﷺнинг унга ҳожатлари бор-йўқлигини билмагунича уни турмушга бермас эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ ансорлардан бир кишига: «Қизингни менга (никоҳлаб) бер», дедилар. У: «Бош устига, каромат билан, ё Расулуллоҳ! Кўз устига!» деди. У зот: «Мен уни ўзим учун истаётганим йўқ», дедилар. У: «Ким учун, ё Расулуллоҳ?» деди. У зот: «Жулайбиб учун», дедилар. У: «Ё Расулуллоҳ, онаси билан маслаҳатлашай», деди ва онасининг олдига бориб: «Расулуллоҳ ﷺ қизингга совчи бўляптилар», деди. У: «Бош устига, кўз устига!» деди. У: «У зот уни ўзлари учун сўраётганлари йўқ, балки Жулайбиб учун сўраяптилар», деди. Шунда у: «Жулайбибгами? Жулайбибгами? Жулайбибгами? Йўқ, Аллоҳнинг умрига қасамки, унга тегмайди», деди. Отаси Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига бориб, онаси айтганини хабар қилмоқчи бўлиб турганида, қиз: «Мени ким совчи қилиб сўради?» деди. Онаси унга хабар берди. Қиз: «Расулуллоҳ ﷺнинг амрларини рад қиласизларми? Мени топширинглар, зеро у зот мени зое қилмайдилар», деди. Шунда отаси Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига борди.

حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ يَعْنِي ابْنَ شُعَيْبِ بْنِ الْحَبْحَابِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْوَازِعِ جَابِرًا الرَّاسِبِيَّ ذَكَرَ أَنَّ أَبَا بَرْزَةَ حَدَّثَهُ قَالَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لَا أَدْرِي لَعَسَى أَنْ تَمْضِيَ وَأَبْقَى بَعْدَكَ فَحَدِّثْنِي بِشَيْءٍ يَنْفَعُنِي اللَّهُ بِهِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ افْعَلْ كَذَا افْعَلْ كَذَا أَنَا نَسِيتُ ذَلِكَ وَأَمِزْ الْأَذَى عَنْ الطَّرِيقِ

Abu Barza al-Aslamiy (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺdan soʻrab: «Yo Rasululloh, bilmadim, balki siz ketib, men sizdan keyin qolarman. Menga Alloh menga foyda beradigan biror narsani ayting», dedim. Shunda Rasululloh ﷺ menga: «Shuni qil, shuni qil — men buni unutdim — va yoʻldan ozor (beruvchi narsa)ni olib tashla», dedilar.Абу Барза ал-Асламий (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺдан сўраб: «Ё Расулуллоҳ, билмадим, балки сиз кетиб, мен сиздан кейин қоларман. Менга Аллоҳ менга фойда берадиган бирор нарсани айтинг», дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ менга: «Шуни қил, шуни қил — мен буни унутдим — ва йўлдан озор (берувчи нарса)ни олиб ташла», дедилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا عُيَيْنَةُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيِّ قَالَخَرَجْتُ يَوْمًا أَمْشِي فَإِذَا بِالنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَوَجِّهًا فَظَنَنْتُهُ يُرِيدُ حَاجَةً فَجَعَلْتُ أَخْنَسُ عَنْهُ وَأُعَارِضُهُ فَرَآنِي فَأَشَارَ إِلَيَّ فَأَتَيْتُهُ فَأَخَذَ بِيَدِي فَانْطَلَقْنَا نَمْشِي جَمِيعًا فَإِذَا نَحْنُ بِرَجُلٍ يُصَلِّي يُكْثِرُ الرُّكُوعَ وَالسُّجُودَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتُرَاهُ مُرَائِيًا فَقُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ فَأَرْسَلَ يَدِي ثُمَّ طَبَّقَ بَيْنَ كَفَّيْهِ فَجَمَعَهُمَا وَجَعَلَ يَرْفَعُهُمَا بِحِيَالِ مَنْكِبَيْهِ وَيَضَعُهُمَا وَيَقُولُ عَلَيْكُمْ هَدْيًا قَاصِدًا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَإِنَّهُ مَنْ يُشَادَّ الدِّينَ يَغْلِبْهُو قَالَ يَزِيدُ بِبَغْدَادَ بُرَيْدَةُ الْأَسْلَمِيُّ وَقَدْ كَانَ قَالَ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى بُرَيْدَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَمُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ قَالَا بُرَيْدَةُ الْأَسْلَمِيُّ

Abu Barza al-Aslamiy (roziyallohu anhu) aytdi: Bir kuni yurib chiqqan edim, qarasam, Nabiy ﷺ bir tomonga yoʻl olibdilar. Men u zot hojat qilmoqchi deb oʻyladim va u zotdan chetlanib, yon tomondan yura boshladim. U zot meni koʻrib, menga ishora qildilar. Men u zotning oldilariga bordim, u zot qoʻlimdan ushladilar va birga yurib ketdik. Shunda koʻp rukuʼ va sajda qilib namoz oʻqiyotgan bir kishiga duch keldik. Nabiy ﷺ: «Buni riyokor deb oʻylaysanmi?» dedilar. Men: «Alloh va Uning Rasuli bilguvchiroq», dedim. Shunda qoʻlimni qoʻyib yubordilar-da, ikki kaftlarini bir-biriga qovushtirib, ularni yelkalari barobarida koʻtarib-tushirar va: «Sizlarga meʼyorli yoʻlni lozim tutinglar», der edilar — buni uch marta (aytdilar) — «zero, kim dinda haddan tashqari qattiqlik qilsa, u (din) uni yengadi».Абу Барза ал-Асламий (розияллоҳу анҳу) айтди: Бир куни юриб чиққан эдим, қарасам, Набий ﷺ бир томонга йўл олибдилар. Мен у зот ҳожат қилмоқчи деб ўйладим ва у зотдан четланиб, ён томондан юра бошладим. У зот мени кўриб, менга ишора қилдилар. Мен у зотнинг олдиларига бордим, у зот қўлимдан ушладилар ва бирга юриб кетдик. Шунда кўп рукуъ ва сажда қилиб намоз ўқиётган бир кишига дуч келдик. Набий ﷺ: «Буни риёкор деб ўйлайсанми?» дедилар. Мен: «Аллоҳ ва Унинг Расули билгувчироқ», дедим. Шунда қўлимни қўйиб юбордилар-да, икки кафтларини бир-бирига қовуштириб, уларни елкалари баробарида кўтариб-туширар ва: «Сизларга меъёрли йўлни лозим тутинглар», дер эдилар — буни уч марта (айтдилар) — «зеро, ким динда ҳаддан ташқари қаттиқлик қилса, у (дин) уни енгади».

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا أَبُو الْأَشْهَبِ عَنْ أَبِي الْحَكَمِ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَبِي بَرْزَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ مِمَّا أَخْشَى عَلَيْكُمْ شَهَوَاتِ الْغَيِّ فِي بُطُونِكُمْ وَفُرُوجِكُمْ وَمُضِلَّاتِ الْهَوَى

Abu Barza al-Aslamiy (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: «Men sizlar haqingizda qoʻrqadigan narsalardan (biri) — qorinlaringiz va farjlaringizdagi gumrohlik shahvatlari hamda havoi nafsning adashtiruvchilaridir», dedilar.Абу Барза ал-Асламий (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: «Мен сизлар ҳақингизда қўрқадиган нарсалардан (бири) — қоринларингиз ва фаржларингиздаги гумроҳлик шаҳватлари ҳамда ҳавои нафснинг адаштирувчиларидир», дедилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا أَبُو هِلَالٍ الرَّاسِبِيُّ مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ أَبِي الْوَازِعِ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ قَالَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِي شَيْئًا يَنْفَعُنِي اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى بِهِ فَقَالَ انْظُرْ مَا يُؤْذِي النَّاسَ فَاعْزِلْهُ عَنْ طَرِيقِهِمْ

Abu Barza (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Ey Allohning Rasuli, menga Alloh tabaraka va taolo men uchun foydali qiladigan bir narsani oʻrgating», dedim. U zot: «Odamlarga ozor beradigan narsaga qara-da, uni ularning yoʻlidan olib tashla», dedilar.Абу Барза (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Эй Аллоҳнинг Расули, менга Аллоҳ табарака ва таоло мен учун фойдали қиладиган бир нарсани ўргатинг», дедим. У зот: «Одамларга озор берадиган нарсага қара-да, уни уларнинг йўлидан олиб ташла», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنِ التَّيْمِيِّ وَيَزِيدُ قَالَ أَخْبَرَنَا التَّيْمِيُّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ قَالَ يَزِيدُ الْأَسْلَمِيِّ قَالَكَانَتْ رَاحِلَةٌ أَوْ نَاقَةٌ أَوْ بَعِيرٌ عَلَيْهَا مَتَاعٌ لِقَوْمٍ فَأَخَذُوا بَيْنَ جَبَلَيْنِ وَعَلَيْهَا جَارِيَةٌ فَتَضَايَقَ بِهِمْ الطَّرِيقُ فَأَبْصَرَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلَتْ تَقُولُ حَلْ حَلْ اللَّهُمَّ الْعَنْهَا أَوْ الْعَنْهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَصْحَبْنِي نَاقَةٌ أَوْ رَاحِلَةٌ أَوْ بَعِيرٌ عَلَيْهَا أَوْ عَلَيْهِ لَعْنَةٌ مِنْ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى

Abu Barza al-Aslamiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir qavmning ustiga yuk ortilgan ulovi — yoki tuyasi, yoki nori — bor edi. Ular ikki togʻ orasidan yoʻl oldilar, uning ustida bir joriya bor edi. Yoʻl ularga torlik qildi. Shunda (joriya) Nabiy ﷺni koʻrib qoldi va: «Hal, hal! Allohim, unga laʼnat qil», deyaverdi. Nabiy ﷺ: «Ustida Alloh tabaraka va taolodan boʻlgan laʼnat bor tuya — yoki ulov, yoki nor — menga hamroh boʻlmasin», dedilar.Абу Барза ал-Асламий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир қавмнинг устига юк ортилган улови — ёки туяси, ёки нори — бор эди. Улар икки тоғ орасидан йўл олдилар, унинг устида бир жория бор эди. Йўл уларга торлик қилди. Шунда (жория) Набий ﷺни кўриб қолди ва: «Ҳал, ҳал! Аллоҳим, унга лаънат қил», деяверди. Набий ﷺ: «Устида Аллоҳ табарака ва таолодан бўлган лаънат бор туя — ёки улов, ёки нор — менга ҳамроҳ бўлмасин», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ شُعْبَةَ حَدَّثَنِي الْأَزْرَقُ بْنُ قَيْسٍ قَالَرَأَيْتُ شَيْخًا بِالْأَهْوَازِ يُصَلِّي الْعَصْرَ وَلِجَامُ دَابَّتِهِ فِي يَدِهِ فَجَعَلَتْ تَتَأَخَّرُ وَجَعَلَ يَنْكِصُ مَعَهَا وَرَجُلٌ قَاعِدٌ مِنْ الْخَوَارِجِ يَسُبُّهُ فَلَمَّا صَلَّى قَالَ إِنِّي قَدْ سَمِعْتُ مَقَالَتَكُمْ غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سِتَّ غَزَوَاتٍ أَوْ سَبْعَ غَزَوَاتٍ فَشَهِدْتُ أَمْرَهُ وَتَيْسِيرَهُ فَكُنْتُ أَرْجِعُ مَعِي دَابَّتِي أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أَدَعَهَا فَتَأْتِيَ مَأْلَفَهَا فَيَشُقَّ عَلَيَّ قَالَ قُلْتُ كَمْ صَلَّى قَالَ رَكْعَتَيْنِ قَالَ وَإِذَا هُوَ أَبُو بَرْزَةَ

Azraq ibn Qays aytdi: Men Ahvozda bir shayxni koʻrdim: u asr namozini oʻqiyotgan, ulovining jilovi qoʻlida edi. (Ulov) orqaga tislanaverdi, u ham u bilan birga orqaga chekinaverdi. Xorijiylardan boʻlgan bir kishi esa oʻtirib, uni soʻkar edi. U namozni tugatgach: «Men gaplaringizni eshitdim. Rasululloh ﷺ bilan birga olti gʻazot — yoki yetti gʻazot — qildim, u zotning ishlarini va yengillik berishlarini koʻrdim. Ulovimni oʻzim bilan qaytarib olib ketishim, uni tashlab qoʻyib, u oʻz oshyoniga ketib qolib, menga mashaqqat boʻlishidan sevimliroqdir», dedi. (Roviy) aytdi: Men: «Necha (rakaat) oʻqidi?» dedim. U: «Ikki rakaat», dedi. Qarasak, u Abu Barza ekan.Азрақ ибн Қайс айтди: Мен Аҳвозда бир шайхни кўрдим: у аср намозини ўқиётган, уловининг жилови қўлида эди. (Улов) орқага тисланаверди, у ҳам у билан бирга орқага чекинаверди. Хорижийлардан бўлган бир киши эса ўтириб, уни сўкар эди. У намозни тугатгач: «Мен гапларингизни эшитдим. Расулуллоҳ ﷺ билан бирга олти ғазот — ёки етти ғазот — қилдим, у зотнинг ишларини ва енгиллик беришларини кўрдим. Уловимни ўзим билан қайтариб олиб кетишим, уни ташлаб қўйиб, у ўз ошёнига кетиб қолиб, менга машаққат бўлишидан севимлироқдир», деди. (Ровий) айтди: Мен: «Неча (ракаат) ўқиди?» дедим. У: «Икки ракаат», деди. Қарасак, у Абу Барза экан.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا أَبَانُ بْنُ صَمْعَةَ عَنْ أَبِي الْوَازِعِ الرَّاسِبِيِّ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيِّ قَالَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ دُلَّنِي عَلَى عَمَلٍ يُدْخِلُنِي الْجَنَّةَ أَوْ أَنْتَفِعُ بِهِ قَالَ اعْزِلْ الْأَذَى عَنْ طَرِيقِ الْمُسْلِمِينَ

Abu Barza al-Aslamiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Ey Allohning Rasuli, menga jannatga kirgizadigan yoki oʻzim foyda koʻradigan bir amalni koʻrsating», dedim. U zot: «Musulmonlar yoʻlidan ozorni olib tashla», dedilar.Абу Барза ал-Асламий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Эй Аллоҳнинг Расули, менга жаннатга киргизадиган ёки ўзим фойда кўрадиган бир амални кўрсатинг», дедим. У зот: «Мусулмонлар йўлидан озорни олиб ташла», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ طَهْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْمِنْهَالِ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ النَّوْمِ قَبْلَهَا وَالْحَدِيثِ بَعْدَهَا

Abu Barza (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ undan (xufton namozidan) oldin uxlashdan va undan keyin (suhbat qurib) gaplashishdan qaytardilar.Абу Барза (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ундан (хуфтон намозидан) олдин ухлашдан ва ундан кейин (суҳбат қуриб) гаплашишдан қайтардилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ خَالِدٍ عَنْ أَبِي الْمِنْهَالِ عَنْ أَبِي بَرْزَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقْرَأُ بِمَا بَيْنَ السِّتِّينَ إِلَى الْمِائَةِ يَعْنِي فِي الصُّبْحِ

Abu Barza (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ bomdodda oltmishtadan yuztagacha (oyat) oraligʻida oʻqir edilar.Абу Барза (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ бомдодда олтмиштадан юзтагача (оят) оралиғида ўқир эдилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنِي شَدَّادُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنِي جَابِرُ بْنُ عَمْرٍو الرَّاسِبِيُّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيَّ يَقُولُقَتَلْتُ عَبْدَ الْعُزَّى بْنَ خَطَلٍ وَهُوَ مُتَعَلِّقٌ بِسِتْرِ الْكَعْبَةِ وَقُلْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مُرْنِي بِعَمَلٍ أَعْمَلُهُ فَقَالَ أَمِطْ الْأَذَى عَنْ الطَّرِيقِ فَهُوَ لَكَ صَدَقَةٌ

Abu Barza al-Aslamiy (roziyallohu anhu) aytdi: Men Abdulazzo ibn Xatalni Kaʼba pardasiga osilib turgan holida oʻldirdim va Rasululloh ﷺga: «Ey Allohning Rasuli, menga qiladigan bir amalni buyuring», dedim. U zot: «Yoʻldan ozorni olib tashla, u sen uchun sadaqadir», dedilar.Абу Барза ал-Асламий (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Абдулаззо ибн Хатални Каъба пардасига осилиб турган ҳолида ўлдирдим ва Расулуллоҳ ﷺга: «Эй Аллоҳнинг Расули, менга қиладиган бир амални буюринг», дедим. У зот: «Йўлдан озорни олиб ташла, у сен учун садақадир», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا عَوْفٌ عَنْ أَبِي الْمِنْهَالِ قَالَقَالَ لِي أَبِي انْطَلِقْ إِلَى أَبِي بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيِّ فَانْطَلَقْتُ مَعَهُ حَتَّى دَخَلْنَا عَلَيْهِ فِي دَارِهِ وَهُوَ قَاعِدٌ فِي ظِلِّ عُلْوٍ مِنْ قَصَبٍ فَجَلَسْنَا إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ شَدِيدِ الْحَرِّ فَسَأَلَهُ أَبِي حَدِّثْنِي كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي الْمَكْتُوبَةَ قَالَ كَانَ يُصَلِّي الْهَجِيرَ الَّتِي تَدْعُونَهَا الْأُولَى حِينَ تَدْحَضُ الشَّمْسُ وَكَانَ يُصَلِّي الْعَصْرَ ثُمَّ يَرْجِعُ أَحَدُنَا إِلَى رَحْلِهِ فِي أَقْصَى الْمَدِينَةِ وَالشَّمْسُ حَيَّةٌ قَالَ وَنَسِيتُ مَا قَالَ فِي الْمَغْرِبِ قَالَ وَكَانَ يَسْتَحِبُّ أَنْ يُؤَخِّرَ الْعِشَاءَ الَّتِي تَدْعُونَهَا الْعَتَمَةَ قَالَ وَكَانَ يَكْرَهُ النَّوْمَ قَبْلَهَا وَالْحَدِيثَ بَعْدَهَا قَالَ وَكَانَ يَنْفَتِلُ مِنْ صَلَاةِ الْغَدَاةِ حِينَ يَعْرِفُ أَحَدُنَا جَلِيسَهُ وَكَانَ يَقْرَأُ بِالسِّتِّينَ إِلَى الْمِائَةِ

Abul Minhol aytdi: Otam menga: «Abu Barza al-Aslamiyning oldiga bor», dedi. Men u bilan birga bordim, hatto uning uyida, huzuriga kirdik; u qamishdan qilingan balandlikning soyasida oʻtirgan edi. Qattiq issiq bir kunda uning yoniga oʻtirdik. Otam undan: «Menga Rasululloh ﷺ farz namozini qanday oʻqiganlarini soʻzlab bering», deb soʻradi. U aytdi: «U zot sizlar Al-Ulo deb ataydigan peshinni quyosh ogʻgan paytda oʻqir edilar. Asrni esa oʻqir edilaru, soʻng birimiz Madinaning eng chekkasidagi uyiga qaytib borsa, quyosh hali tirik (yorugʻ) boʻlar edi». U aytdi: «Shom haqida nima deganini unutdim». U aytdi: «U zot sizlar Al-Atama deb ataydigan xufton namozini kechiktirishni yaxshi koʻrar edilar». U aytdi: «Undan oldin uxlashni va undan keyin gaplashishni yoqtirmas edilar». U aytdi: «Bomdod namozidan birimiz yonidagi hamsuhbatini taniydigan paytda qaytar edilar va oltmishtadan yuztagacha (oyat) qiroat qilar edilar».Абул Минҳол айтди: Отам менга: «Абу Барза ал-Асламийнинг олдига бор», деди. Мен у билан бирга бордим, ҳатто унинг уйида, ҳузурига кирдик; у қамишдан қилинган баландликнинг соясида ўтирган эди. Қаттиқ иссиқ бир кунда унинг ёнига ўтирдик. Отам ундан: «Менга Расулуллоҳ ﷺ фарз намозини қандай ўқиганларини сўзлаб беринг», деб сўради. У айтди: «У зот сизлар Ал-Уло деб атайдиган пешинни қуёш оғган пайтда ўқир эдилар. Асрни эса ўқир эдилару, сўнг биримиз Мадинанинг энг чеккасидаги уйига қайтиб борса, қуёш ҳали тирик (ёруғ) бўлар эди». У айтди: «Шом ҳақида нима деганини унутдим». У айтди: «У зот сизлар Ал-Атама деб атайдиган хуфтон намозини кечиктиришни яхши кўрар эдилар». У айтди: «Ундан олдин ухлашни ва ундан кейин гаплашишни ёқтирмас эдилар». У айтди: «Бомдод намозидан биримиз ёнидаги ҳамсуҳбатини танийдиган пайтда қайтар эдилар ва олтмиштадан юзтагача (оят) қироат қилар эдилар».

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا عَوْفٌ عَنْ مُسَاوِرِ بْنِ عُبَيْدٍ قَالَأَتَيْتُ أَبَا بَرْزَةَ فَقُلْتُ هَلْ رَجَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ نَعَمْ رَجُلًا مِنَّا يُقَالُ لَهُ مَاعِزُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ أَبِي قَالَ رَوْحٌ مُسَاوِرُ بْنُ عُبَيْدٍ الْحِمَّانِيُّ

Musovir ibn Ubayd aytdi: Abu Barzaning oldiga keldim va: «Rasululloh ﷺ (birovni) rajm qildilarmi?» dedim. U: «Ha, bizdan boʻlgan, Moiz ibn Molik deb ataladigan bir kishini», dedi. Otam aytdi: Ravh: «Musovir ibn Ubayd al-Himmoniy», dedi.Мусовир ибн Убайд айтди: Абу Барзанинг олдига келдим ва: «Расулуллоҳ ﷺ (бировни) ражм қилдиларми?» дедим. У: «Ҳа, биздан бўлган, Моиз ибн Молик деб аталадиган бир кишини», деди. Отам айтди: Равҳ: «Мусовир ибн Убайд ал-Ҳиммоний», деди.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا مَهْدِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ حَدَّثَنَا أَبُو الْوَازِعِ رَجُلٌ مِنْ بَنِي رَاسِبٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَرْزَةَ قَالَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَسُولًا إِلَى حَيٍّ مِنْ أَحْيَاءِ الْعَرَبِ فِي شَيْءٍ لَا يَدْرِي مَهْدِيٌّ مَا هُوَ قَالَ فَسَبُّوهُ وَضَرَبُوهُ فَشَكَا ذَلِكَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَوْ أَنَّكَ أَتَيْتَ أَهْلَ عُمَانَ مَا سَبُّوكَ وَمَا ضَرَبُوكَحَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا مَهْدِيٌّ حَدَّثَنَا جَابِرٌ أَبُو الْوَازِعِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا بَرْزَةَ يُحَدِّثُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَسُولًا إِلَى حَيٍّ مِنْ أَحْيَاءِ الْعَرَبِ فَذَكَرَ مِثْلَهُ

Abu Barza (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ arab qabilalaridan bir qabilaga bir elchi yubordilar — Mahdiy u qanday ish ekanini bilmaydi. (Roviy) aytdi: Ular uni soʻkdilar va urdilar. U buni Nabiy ﷺga shikoyat qildi. Shunda u zot: «Agar sen Umon ahlining oldiga borganingda, ular seni na soʻkardi, na urardi», dedilar. Boshqa bir sanad bilan ham shunga oʻxshashi zikr qilindi.Абу Барза (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ араб қабилаларидан бир қабилага бир элчи юбордилар — Маҳдий у қандай иш эканини билмайди. (Ровий) айтди: Улар уни сўкдилар ва урдилар. У буни Набий ﷺга шикоят қилди. Шунда у зот: «Агар сен Умон аҳлининг олдига борганингда, улар сени на сўкарди, на урарди», дедилар. Бошқа бир санад билан ҳам шунга ўхшаши зикр қилинди.

حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ سَيَّارِ بْنِ سَلَامَةَ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُؤَخِّرُ الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ وَكَانَ يَكْرَهُ النَّوْمَ قَبْلَهَا وَالْحَدِيثَ بَعْدَهَا وَكَانَ يَقْرَأُ فِي الْفَجْرِ مَا بَيْنَ الْمِائَةِ إِلَى السِّتِّينَ وَكَانَ يَنْصَرِفُ حِينَ يَنْصَرِفُ وَبَعْضُنَا يَعْرِفُ وَجْهَ بَعْضٍ

Abu Barza al-Aslamiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ oxirgi xuftonni kechaning uchdan biriga qadar kechiktirar edilar; undan oldin uxlashni va undan keyin gaplashishni yoqtirmas edilar. Bomdodda yuzdan oltmishgacha (oyat) oʻqir edilar va shunday paytda (namozdan) qaytar edilarki, ayrimimiz ayrimimizning yuzini taniy olar edik.Абу Барза ал-Асламий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ охирги хуфтонни кечанинг учдан бирига қадар кечиктирар эдилар; ундан олдин ухлашни ва ундан кейин гаплашишни ёқтирмас эдилар. Бомдодда юздан олтмишгача (оят) ўқир эдилар ва шундай пайтда (намоздан) қайтар эдиларки, айримимиз айримимизнинг юзини таний олар эдик.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا قُطْبَةُ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيِّ قَالَنَادَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَسْمَعَ الْعَوَاتِقَ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ مَنْ آمَنَ بِلِسَانِهِ وَلَمْ يَدْخُلْ الْإِيمَانُ قَلْبَهُ لَا تَغْتَابُوا الْمُسْلِمِينَ وَلَا تَتَّبِعُوا عَوْرَاتِهِمْ فَإِنَّهُ مَنْ يَتَّبِعْ عَوْرَةَ أَخِيهِ يَتَّبِعْ اللَّهُ عَوْرَتَهُ حَتَّى يَفْضَحَهُ فِي بَيْتِهِ

Abu Barza al-Aslamiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday nido qildilarki, hatto (parda ortidagi) qizlarga ham eshittirdilar. U zot: «Ey tili bilan iymon keltirib, iymon qalbiga kirmagan jamoa! Musulmonlarning gʻiybatini qilmanglar va ularning aybu nuqsonlarini qidirmanglar. Zero, kim birodarining aybini qidirsa, Alloh uning aybini qidiradi, hatto uni oʻz uyida sharmanda qiladi», dedilar.Абу Барза ал-Асламий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай нидо қилдиларки, ҳатто (парда ортидаги) қизларга ҳам эшиттирдилар. У зот: «Эй тили билан иймон келтириб, иймон қалбига кирмаган жамоа! Мусулмонларнинг ғийбатини қилманглар ва уларнинг айбу нуқсонларини қидирманглар. Зеро, ким биродарининг айбини қидирса, Аллоҳ унинг айбини қидиради, ҳатто уни ўз уйида шарманда қилади», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ حَدَّثَنَا شَدَّادٌ أَبُو طَلْحَةَ حَدَّثَنَا جَابِرُ بْنُ عَمْرٍو أَبُو الْوَازِعِ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ قَالَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مُرْنِي بِعَمَلٍ أَعْمَلُهُ قَالَ أَمِطْ الْأَذَى عَنْ الطَّرِيقِ فَهُوَ لَكَ صَدَقَةٌ

Abu Barza (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Ey Allohning Rasuli, menga qiladigan bir amalni buyuring», dedim. U zot: «Yoʻldan ozorni olib tashla, u sen uchun sadaqadir», dedilar.Абу Барза (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Эй Аллоҳнинг Расули, менга қиладиган бир амални буюринг», дедим. У зот: «Йўлдан озорни олиб ташла, у сен учун садақадир», дедилар.

قَالَوَقَتَلْتُ عَبْدَ الْعُزَّى بْنَ خَطَلٍ وَهُوَ مُتَعَلِّقٌ بِسِتْرِ الْكَعْبَةِ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ فَتْحِ مَكَّةَ النَّاسُ آمِنُونَ غَيْرَ عَبْدِ الْعُزَّى بْنِ خَطَلٍ

(Abu Barza) aytdi: Men Abdulazzo ibn Xatalni Kaʼba pardasiga osilib turgan holida oʻldirdim. Rasululloh ﷺ Makka fathi kuni: «Odamlar omondadirlar, Abdulazzo ibn Xataldan boʻlak», dedilar.(Абу Барза) айтди: Мен Абдулаззо ибн Хатални Каъба пардасига осилиб турган ҳолида ўлдирдим. Расулуллоҳ ﷺ Макка фатҳи куни: «Одамлар омондадирлар, Абдулаззо ибн Хаталдан бўлак», дедилар.

وَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ لِي حَوْضًا مَا بَيْنَ أَيْلَةَ إِلَى صَنْعَاءَ عَرْضُهُ كَطُولِهِ فِيهِ مِيزَابَانِ يَنْثَعِبَانِ مِنْ الْجَنَّةِ مِنْ وَرِقٍ وَالْآخَرُ مِنْ ذَهَبٍ أَحْلَى مِنْ الْعَسَلِ وَأَبْرَدُ مِنْ الثَّلْجِ وَأَبْيَضُ مِنْ اللَّبَنِ مَنْ شَرِبَ مِنْهُ لَمْ يَظْمَأْ حَتَّى يَدْخُلَ الْجَنَّةَ فِيهِ أَبَارِيقُ عَدَدَ نُجُومِ السَّمَاءِ

(Abu Barza aytdi:) Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Albatta, mening havzim bor, u Ayla bilan Sanʼo orasi(cha)dir, eni ham uzunligicha. Unda jannatdan quyilib turadigan ikkita nov bor: biri kumushdan, ikkinchisi oltindan. (Suvi) asaldan shirinroq, qordan sovuqroq, sutdan oqroqdir. Kim undan ichsa, jannatga kirgunicha chanqamaydi. Unda osmon yulduzlari sonicha koʻzalar bor».(Абу Барза айтди:) Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Албатта, менинг ҳавзим бор, у Айла билан Санъо ораси(ча)дир, эни ҳам узунлигича. Унда жаннатдан қуйилиб турадиган иккита нов бор: бири кумушдан, иккинчиси олтиндан. (Суви) асалдан ширинроқ, қордан совуқроқ, сутдан оқроқдир. Ким ундан ичса, жаннатга киргунича чанқамайди. Унда осмон юлдузлари сонича кўзалар бор».

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا سُكَيْنُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ سَيَّارِ بْنِ سَلَامَةَ أَبِي الْمِنْهَالِ الرِّيَاحِيِّ قَالَدَخَلْتُ مَعَ أَبِي عَلَى أَبِي بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيِّ وَإِنَّ فِي أُذُنَيَّ يَوْمَئِذٍ لَقُرْطَيْنِ قَالَ وَإِنِّي لَغُلَامٌ قَالَ فَقَالَ أَبُو بَرْزَةَ إِنِّي أَحْمَدُ اللَّهَ أَنِّي أَصْبَحْتُ لَائِمًا لِهَذَا الْحَيِّ مِنْ قُرَيْشٍ فُلَانٌ هَاهُنَا يُقَاتِلُ عَلَى الدُّنْيَا وَفُلَانٌ هَاهُنَا يُقَاتِلُ عَلَى الدُّنْيَا يَعْنِي عَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ مَرْوَانَ قَالَ حَتَّى ذَكَرَ ابْنَ الْأَزْرَقِ قَالَ ثُمَّ قَالَ إِنَّ أَحَبَّ النَّاسِ إِلَيَّ لَهَذِهِ الْعِصَابَةُ الْمُلَبَّدَةُ الْخَمِيصَةُ بُطُونُهُمْ مِنْ أَمْوَالِ الْمُسْلِمِينَ وَالْخَفِيفَةُ ظُهُورُهُمْ مِنْ دِمَائِهِمْ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْأُمَرَاءُ مِنْ قُرَيْشٍ الْأُمَرَاءُ مِنْ قُرَيْشٍ الْأُمَرَاءُ مِنْ قُرَيْشٍ لِي عَلَيْهِمْ حَقٌّ وَلَهُمْ عَلَيْكُمْ حَقٌّ مَا فَعَلُوا ثَلَاثًا مَا حَكَمُوا فَعَدَلُوا وَاسْتُرْحِمُوا فَرَحِمُوا وَعَاهَدُوا فَوَفَوْا فَمَنْ لَمْ يَفْعَلْ ذَلِكَ مِنْهُمْ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ

Sayyor ibn Salama Abul Minhol ar-Riyohiy aytdi: Otam bilan birga Abu Barza al-Aslamiyning huzuriga kirdim; oʻsha kuni mening quloqlarimda ikkita zirak bor edi, men (hali) bola edim. Abu Barza aytdi: «Men Allohga hamd aytamanki, Qurayshning bu qabilasini malomat qiluvchi boʻlib turibman: falonchi mana bu yerda dunyo uchun jang qiladi, falonchi mana bu yerda dunyo uchun jang qiladi», — u Abdulmalik ibn Marvonni nazarda tutdi, — hatto Ibn al-Azraqni ham zikr qildi. Soʻng aytdi: «Menga odamlarning eng sevimlisi — sochlari yopishib ketgan, qorinlari musulmonlarning mollaridan xoli, yelkalari ularning qonlaridan yengil boʻlgan mana shu jamoadir». U aytdi: Rasululloh ﷺ: «Amirlar Qurayshdandir, amirlar Qurayshdandir, amirlar Qurayshdandir. Mening ular ustida haqqim bor, ularning ham sizlar ustingizda haqqi bor — toki uchta ishni qilsalar: hukm qilganlarida adolat qilsalar, rahm soʻralganda rahm qilsalar va ahd qilganlarida vafo qilsalar. Ulardan kim buni qilmasa, unga Allohning, farishtalarning va barcha odamlarning laʼnati boʻlsin», dedilar.Сайёр ибн Салама Абул Минҳол ар-Риёҳий айтди: Отам билан бирга Абу Барза ал-Асламийнинг ҳузурига кирдим; ўша куни менинг қулоқларимда иккита зирак бор эди, мен (ҳали) бола эдим. Абу Барза айтди: «Мен Аллоҳга ҳамд айтаманки, Қурайшнинг бу қабиласини маломат қилувчи бўлиб турибман: фалончи мана бу ерда дунё учун жанг қилади, фалончи мана бу ерда дунё учун жанг қилади», — у Абдулмалик ибн Марвонни назарда тутди, — ҳатто Ибн ал-Азрақни ҳам зикр қилди. Сўнг айтди: «Менга одамларнинг энг севимлиси — сочлари ёпишиб кетган, қоринлари мусулмонларнинг молларидан холи, елкалари уларнинг қонларидан енгил бўлган мана шу жамоадир». У айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Амирлар Қурайшдандир, амирлар Қурайшдандир, амирлар Қурайшдандир. Менинг улар устида ҳаққим бор, уларнинг ҳам сизлар устингизда ҳаққи бор — токи учта ишни қилсалар: ҳукм қилганларида адолат қилсалар, раҳм сўралганда раҳм қилсалар ва аҳд қилганларида вафо қилсалар. Улардан ким буни қилмаса, унга Аллоҳнинг, фаришталарнинг ва барча одамларнинг лаънати бўлсин», дедилар.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ قَالَ سَمِعْتُ الْمُغِيرَةَ بْنَ أَبِي بَرْزَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ غِفَارُ غَفَرَ اللَّهُ لَهَا وَأَسْلَمُ سَالَمَهَا اللَّهُ مَا أَنَا قُلْتُهُ وَلَكِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَالَهُ

Mugʻiyra ibn Abu Barza otasidan rivoyat qiladiki, Rasululloh ﷺ: «Gʻifor — Alloh uni magʻfirat qilsin, Aslam — Alloh unga salomatlik bersin. Buni men aytganim yoʻq, balki buni Alloh tabaraka va taolo aytdi», dedilar.Муғийра ибн Абу Барза отасидан ривоят қиладики, Расулуллоҳ ﷺ: «Ғифор — Аллоҳ уни мағфират қилсин, Аслам — Аллоҳ унга саломатлик берсин. Буни мен айтганим йўқ, балки буни Аллоҳ табарака ва таоло айтди», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلَامِ أَبُو طَالُوتَ حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ الْجُرَيْرِيُّأَنَّ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ زِيَادٍ قَالَ لِأَبِي بَرْزَةَ هَلْ سَمِعْتَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَكَرَهُ قَطُّ يَعْنِي الْحَوْضَ قَالَ نَعَمْ لَا مَرَّةً وَلَا مَرَّتَيْنِ فَمَنْ كَذَّبَ بِهِ فَلَا سَقَاهُ اللَّهُ مِنْهُ

Ubaydulloh ibn Ziyod Abu Barzaga: «Sen Nabiy ﷺning uni — yaʼni havzni — zikr qilganlarini hech eshitganmisan?» dedi. U: «Ha, bir marta ham emas, ikki marta ham emas. Kim uni yolgʻonga chiqarsa, Alloh unga undan (suv) ichirmasin», dedi.Убайдуллоҳ ибн Зиёд Абу Барзага: «Сен Набий ﷺнинг уни — яъни ҳавзни — зикр қилганларини ҳеч эшитганмисан?» деди. У: «Ҳа, бир марта ҳам эмас, икки марта ҳам эмас. Ким уни ёлғонга чиқарса, Аллоҳ унга ундан (сув) ичирмасин», деди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ وَيُونُسُ قَالَا ثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنِ الْأَزْرَقِ بْنِ قَيْسٍ أَنَّ شَرِيكَ بْنَ شِهَابٍ قَالَ يُونُسُ الْحَارِثِيُّ وَهَذَا حَدِيثُ عَبْدِ الصَّمَدِ قَالَلَيْتَ أَنِّي رَأَيْتُ رَجُلًا مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَدِّثُنِي عَنْ الْخَوَارِجِ قَالَ فَلَقِيتُ أَبَا بَرْزَةَ فِي نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ حَدِّثْنِي شَيْئًا سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْخَوَارِجِ قَالَ أُحَدِّثُكُمْ بِشَيْءٍ قَدْ سَمِعَتْهُ أُذُنَايَ وَرَأَتْهُ عَيْنَايَ أُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِدَنَانِيرَ فَقَسَمَهَا وَثَمَّ رَجُلٌ مَطْمُومُ الشَّعْرِ آدَمُ أَوْ أَسْوَدُ بَيْنَ عَيْنَيْهِ أَثَرُ السُّجُودِ عَلَيْهِ ثَوْبَانِ أَبْيَضَانِ فَجَعَلَ يَأْتِيهِ مِنْ قِبَلِ يَمِينِهِ وَيَتَعَرَّضُ لَهُ فَلَمْ يُعْطِهِ شَيْئًا قَالَ يَا مُحَمَّدُ مَا عَدَلْتَ الْيَوْمَ فِي الْقِسْمَةِ فَغَضِبَ غَضَبًا شَدِيدًا ثُمَّ قَالَ وَاللَّهِ لَا تَجِدُونَ بَعْدِي أَحَدًا أَعْدَلَ عَلَيْكُمْ مِنِّي ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ قَالَ يَخْرُجُ مِنْ قِبَلِ الْمَشْرِقِ رِجَالٌ كَانَ هَذَا مِنْهُمْ هَدْيُهُمْ هَكَذَا يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لَا يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ يَمْرُقُونَ مِنْ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنْ الرَّمِيَّةِ ثُمَّ لَا يَرْجِعُونَ فِيهِ سِيمَاهُمْ التَّحْلِيقُ لَا يَزَالُونَ يَخْرُجُونَ حَتَّى يَخْرُجَ آخِرُهُمْ مَعَ الدَّجَّالِ فَإِذَا لَقِيتُمُوهُمْ فَاقْتُلُوهُمْ هُمْ شَرُّ الْخَلْقِ وَالْخَلِيقَةِحَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا الْأَزْرَقُ بْنُ قَيْسٍ عَنْ

Sharik ibn Shihob aytdi: Qaniydi men Muhammad ﷺning ashoblaridan bir kishini koʻrsam-u, u menga xorijiylar haqida soʻzlab bersa. (Roviy) aytdi: Shunda men Muhammad ﷺning ashoblaridan bir necha kishi orasida Abu Barzaga yoʻliqdim va: «Menga xorijiylar haqida Rasululloh ﷺdan eshitgan bir narsangni soʻzlab ber», dedim. U aytdi: Sizlarga quloqlarim eshitgan va koʻzlarim koʻrgan bir narsani soʻzlab beray. Rasululloh ﷺga dinorlar keltirildi, u zot ularni taqsimladilar. Oʻsha yerda sochi qirqilgan, buqrang — yoki qora — bir kishi bor edi; ikki qoshi orasida sajda izi, egnida ikkita oq kiyim bor edi. U oʻng tomonlaridan kelib, oʻzini koʻrsataverdi, ammo u zot unga hech narsa bermadilar. U: «Ey Muhammad, bugun taqsimda adolat qilmading», dedi. Shunda u zot qattiq gʻazablandilar, soʻng: «Allohga qasamki, mendan keyin sizlarga mendan koʻra adolatliroq birovni topmaysizlar», dedilar — uch marta. Soʻng: «Mashriq tomondan shunday kishilar chiqadiki, mana bu ham ulardan edi; ularning yoʻl-yoʻrigʻi mana shunday boʻladi. Ular Qurʼonni oʻqiydilar, (lekin u) ularning boʻgʻizlaridan nariga oʻtmaydi. Ular xuddi oʻq ovdan teshib oʻtganidek dindan chiqib ketadilar, soʻng unga qaytmaydilar. Ularning belgisi — sochni oldirishdir. Ular chiqishda davom etadilar, hatto oxirgilari Dajjol bilan birga chiqadi. Bas, ularga yoʻliqsangiz, ularni oʻldiringlar; ular — xalq va jonzotning eng yomonidir», dedilar.Шарик ибн Шиҳоб айтди: Қанийди мен Муҳаммад ﷺнинг ашобларидан бир кишини кўрсам-у, у менга хорижийлар ҳақида сўзлаб берса. (Ровий) айтди: Шунда мен Муҳаммад ﷺнинг ашобларидан бир неча киши орасида Абу Барзага йўлиқдим ва: «Менга хорижийлар ҳақида Расулуллоҳ ﷺдан эшитган бир нарсангни сўзлаб бер», дедим. У айтди: Сизларга қулоқларим эшитган ва кўзларим кўрган бир нарсани сўзлаб берай. Расулуллоҳ ﷺга динорлар келтирилди, у зот уларни тақсимладилар. Ўша ерда сочи қирқилган, буқранг — ёки қора — бир киши бор эди; икки қоши орасида сажда изи, эгнида иккита оқ кийим бор эди. У ўнг томонларидан келиб, ўзини кўрсатаверди, аммо у зот унга ҳеч нарса бермадилар. У: «Эй Муҳаммад, бугун тақсимда адолат қилмадинг», деди. Шунда у зот қаттиқ ғазабландилар, сўнг: «Аллоҳга қасамки, мендан кейин сизларга мендан кўра адолатлироқ бировни топмайсизлар», дедилар — уч марта. Сўнг: «Машриқ томондан шундай кишилар чиқадики, мана бу ҳам улардан эди; уларнинг йўл-йўриғи мана шундай бўлади. Улар Қуръонни ўқийдилар, (лекин у) уларнинг бўғизларидан нарига ўтмайди. Улар худди ўқ овдан тешиб ўтганидек диндан чиқиб кетадилар, сўнг унга қайтмайдилар. Уларнинг белгиси — сочни олдиришдир. Улар чиқишда давом этадилар, ҳатто охиргилари Дажжол билан бирга чиқади. Бас, уларга йўлиқсангиз, уларни ўлдиринглар; улар — халқ ва жонзотнинг энг ёмонидир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ كِنَانَةَ بْنِ نُعَيْمٍ عَنْ أَبِي بَرْزَةَأَنَّ جُلَيْبِيبًا كَانَ مِنْ الْأَنْصَارِ وَكَانَ أَصْحَابُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ لِأَحَدِهِمْ أَيِّمٌ لَمْ يُزَوِّجْهَا حَتَّى يَعْلَمَ أَلِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهَا حَاجَةٌ أَمْ لَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ لِرَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ زَوِّجْنِي ابْنَتَكَ فَقَالَ نِعِمَّ وَنُعْمَةُ عَيْنٍ فَقَالَ لَهُ إِنِّي لَسْتُ لِنَفْسِي أُرِيدُهَا قَالَ فَلِمَنْ قَالَ لِجُلَيْبِيبٍ قَالَ حَتَّى أَسْتَأْمِرَ أُمَّهَا فَأَتَاهَا فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ ابْنَتَكِ قَالَتْ نِعِمَّ وَنُعْمَةُ عَيْنٍ زَوِّجْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّهُ لَيْسَ يُرِيدُهَا لِنَفْسِهِ قَالَتْ فَلِمَنْ قَالَ لِجُلَيْبِيبٍ قَالَتْ حَلْقَى أَجُلَيْبِيبٌ ابْنَهْ مَرَّتَيْنِ لَا لَعَمْرُ اللَّهِ لَا أُزَوِّجُ جُلَيْبِيبًا قَالَ فَلَمَّا قَامَ أَبُوهَا لِيَأْتِيَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ الْفَتَاةُ لِأُمِّهَا مِنْ خِدْرِهَا مَنْ خَطَبَنِي إِلَيْكُمَا قَالَتْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ فَتَرُدُّونَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمْرَهُ ادْفَعُونِي إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى

Abu Barza (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Julaybib ansorlardan edi. Nabiy ﷺning ashoblari birortasining qaramogʻida ersiz ayol boʻlsa, Nabiy ﷺning unga hojatlari bor-yoʻqligini bilmaguncha uni turmushga bermas edilar. Bir kuni Rasululloh ﷺ ansorlardan bir kishiga: «Qizingni menga (nikohlab) ber», dedilar. U: «Juda soz, koʻzim quvonsin!» dedi. U zot unga: «Men uni oʻzim uchun istayotganim yoʻq», dedilar. U: «Kim uchun?» dedi. U zot: «Julaybib uchun», dedilar. U: «Onasi bilan maslahatlashay», dedi. Soʻng uning oldiga borib: «Rasululloh ﷺ qizingga sovchi boʻlyaptilar», dedi. U (ayol): «Juda soz, koʻzim quvonsin! Rasululloh ﷺga (nikohlab) ber», dedi. U: «U zot uni oʻzlari uchun istayotganlari yoʻq», dedi. U (ayol): «Kim uchun?» dedi. U: «Julaybib uchun», dedi. U (ayol): «Voy shoʻring qursin! Julaybibgami? Qizimnimi?» — ikki marta — «Yoʻq, Allohning umriga qasamki, Julaybibga (qizimni) bermayman», dedi. (Roviy) aytdi: Otasi Nabiy ﷺning oldiga borish uchun turganida, qiz oʻz xilvatidan onasiga: «Menga kim sovchi boʻldi?» dedi. U: «Nabiy ﷺ», dedi. Qiz: «Nabiy ﷺning amrlarini rad qilasizlarmi? Meni Nabiy ﷺga topshiringlar», dedi.Абу Барза (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Жулайбиб ансорлардан эди. Набий ﷺнинг ашоблари бирортасининг қарамоғида эрсиз аёл бўлса, Набий ﷺнинг унга ҳожатлари бор-йўқлигини билмагунча уни турмушга бермас эдилар. Бир куни Расулуллоҳ ﷺ ансорлардан бир кишига: «Қизингни менга (никоҳлаб) бер», дедилар. У: «Жуда соз, кўзим қувонсин!» деди. У зот унга: «Мен уни ўзим учун истаётганим йўқ», дедилар. У: «Ким учун?» деди. У зот: «Жулайбиб учун», дедилар. У: «Онаси билан маслаҳатлашай», деди. Сўнг унинг олдига бориб: «Расулуллоҳ ﷺ қизингга совчи бўляптилар», деди. У (аёл): «Жуда соз, кўзим қувонсин! Расулуллоҳ ﷺга (никоҳлаб) бер», деди. У: «У зот уни ўзлари учун истаётганлари йўқ», деди. У (аёл): «Ким учун?» деди. У: «Жулайбиб учун», деди. У (аёл): «Вой шўринг қурсин! Жулайбибгами? Қизимними?» — икки марта — «Йўқ, Аллоҳнинг умрига қасамки, Жулайбибга (қизимни) бермайман», деди. (Ровий) айтди: Отаси Набий ﷺнинг олдига бориш учун турганида, қиз ўз хилватидан онасига: «Менга ким совчи бўлди?» деди. У: «Набий ﷺ», деди. Қиз: «Набий ﷺнинг амрларини рад қиласизларми? Мени Набий ﷺга топширинглар», деди.

حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سَيَّارِ بْنِ سَلَامَةَ قَالَدَخَلْتُ أَنَا وَأَبِي عَلَى أَبِي بَرْزَةَ فَسَأَلْنَاهُ عَنْ وَقْتِ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ كَانَ يُصَلِّي الظُّهْرَ حِينَ تَزُولُ الشَّمْسُ وَالْعَصْرَ يَرْجِعُ الرَّجُلُ إِلَى أَقْصَى الْمَدِينَةِ وَالشَّمْسُ حَيَّةٌ وَالْمَغْرِبَ قَالَ سَيَّارٌ نَسِيتُهَا وَالْعِشَاءَ لَا يُبَالِي بَعْدَ تَأْخِيرِهَا إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ وَكَانَ لَا يُحِبُّ النَّوْمَ قَبْلَهَا وَالْحَدِيثَ بَعْدَهَا وَكَانَ يُصَلِّي الصُّبْحَ فَيَنْصَرِفُ الرَّجُلُ فَيَعْرِفُ وَجْهَ جَلِيسِهِ وَكَانَ يَقْرَأُ فِيهَا مَا بَيْنَ السِّتِّينَ إِلَى الْمِائَةِ قَالَ سَيَّارٌ لَا أَدْرِي فِي إِحْدَى الرَّكْعَتَيْنِ أَوْ فِي كِلْتَيْهِمَا

Sayyor ibn Salama aytdi: Men va otam Abu Barzaning huzuriga kirdik va undan Rasululloh ﷺning namoz vaqtlari haqida soʻradik. U aytdi: «U zot peshinni quyosh ogʻganda oʻqir edilar; asrni esa (shunday oʻqir edilarki), kishi Madinaning eng chekkasiga qaytib borar, quyosh hali tirik boʻlar edi. Shom haqida — Sayyor aytdi: uni unutdim. — Xuftonni uchdan bir kechagacha kechiktirishga parvo qilmas edilar. Undan oldin uxlashni va undan keyin gaplashishni yoqtirmas edilar. Bomdodni oʻqir edilar, kishi (namozdan) qaytganida yonidagi hamsuhbatining yuzini tanir edi. Unda oltmishtadan yuztagacha (oyat) oʻqir edilar». Sayyor aytdi: «Bilmadim, ikki rakaatning biridami yoki ikkovida hammi».Сайёр ибн Салама айтди: Мен ва отам Абу Барзанинг ҳузурига кирдик ва ундан Расулуллоҳ ﷺнинг намоз вақтлари ҳақида сўрадик. У айтди: «У зот пешинни қуёш оғганда ўқир эдилар; асрни эса (шундай ўқир эдиларки), киши Мадинанинг энг чеккасига қайтиб борар, қуёш ҳали тирик бўлар эди. Шом ҳақида — Сайёр айтди: уни унутдим. — Хуфтонни учдан бир кечагача кечиктиришга парво қилмас эдилар. Ундан олдин ухлашни ва ундан кейин гаплашишни ёқтирмас эдилар. Бомдодни ўқир эдилар, киши (намоздан) қайтганида ёнидаги ҳамсуҳбатининг юзини танир эди. Унда олтмиштадан юзтагача (оят) ўқир эдилар». Сайёр айтди: «Билмадим, икки ракаатнинг биридами ёки икковида ҳамми».

حَدَّثَنَا يَعْلَى حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ دِينَارٍ عَنْ أَبِي هَاشِمٍ عَنْ رُفَيْعٍ أَبِي الْعَالِيَةِ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيِّ قَالَلَمَّا كَانَ بِآخِرَةٍ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا جَلَسَ فِي الْمَجْلِسِ فَأَرَادَ أَنْ يَقُومَ قَالَ سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ تَقُولُ الْآنَ كَلَامًا مَا كُنْتَ تَقُولُهُ فِيمَا خَلَا قَالَ هَذَا كَفَّارَةُ مَا يَكُونُ فِي الْمَجْلِسِ

Abu Barza al-Aslamiy (roziyallohu anhu) aytadi: Umrlarining oxirida Rasululloh ﷺ bir majlisda oʻtirib, turmoqchi boʻlsalar: «Subhanakallohumma va bihamdika, ashhadu an la ilaha illa Anta, astagʻfiruka va atubu ilayk», der edilar. Sahobalar: «Yo Rasululloh, siz hozir ilgari aytmagan bir soʻzni aytyapsiz», dedilar. U zot: «Bu — majlislarda boʻladigan (narsa)larga kafforatdir», dedilar.Абу Барза ал-Асламий (розияллоҳу анҳу) айтади: Умрларининг охирида Расулуллоҳ ﷺ бир мажлисда ўтириб, турмоқчи бўлсалар: «Субҳанакаллоҳумма ва биҳамдика, ашҳаду ан ла илаҳа илла Анта, астағфирука ва атубу илайк», дер эдилар. Саҳобалар: «Ё Расулуллоҳ, сиз ҳозир илгари айтмаган бир сўзни айтяпсиз», дедилар. У зот: «Бу — мажлисларда бўладиган (нарса)ларга каффоратдир», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ جَمِيلِ بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِي الْوَضِيءِ قَالَكُنَّا فِي سَفَرٍ وَمَعَنَا أَبُو بَرْزَةَ فَقَالَ أَبُو بَرْزَةَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْبَيِّعَانِ بِالْخِيَارِ مَا لَمْ يَتَفَرَّقَا

Abul Vaziy aytdi: Biz bir safarda edik, biz bilan birga Abu Barza ham bor edi. Abu Barza aytdi: Rasululloh ﷺ: «Ikki savdolashuvchi toki ajralishmagunlaricha ixtiyorlidir», dedilar.Абул Вазий айтди: Биз бир сафарда эдик, биз билан бирга Абу Барза ҳам бор эди. Абу Барза айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Икки савдолашувчи токи ажралишмагунларича ихтиёрлидир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ مَطَرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ الْأَسْلَمِيِّ قَالَشَكَّ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ زِيَادٍ فِي الْحَوْضِ فَأَرْسَلَ إِلَى أَبِي بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيِّ فَأَتَاهُ فَقَالَ لَهُ جُلَسَاءُ عُبَيْدِ اللَّهِ إِنَّمَا أَرْسَلَ إِلَيْكَ الْأَمِيرُ لِيَسْأَلَكَ عَنْ الْحَوْضِ فَهَلْ سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا قَالَ نَعَمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَذْكُرُهُ فَمَنْ كَذَّبَ بِهِ فَلَا سَقَاهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنْهُ

Abdulloh ibn Burayda al-Aslamiy aytdi: Ubaydulloh ibn Ziyod havz haqida shubha qildi va Abu Barza al-Aslamiyga (odam) yubordi, u ham uning oldiga keldi. Ubaydullohning majlisdoshlari unga: «Amir seni havz haqida soʻrash uchun chaqirtirdi. Sen Rasululloh ﷺdan bu haqda biror narsa eshitganmisan?» dedilar. U: «Ha, Rasululloh ﷺning uni zikr qilganlarini eshitganman. Kim uni yolgʻonga chiqarsa, aziz va jalil boʻlmish Alloh unga undan (suv) ichirmasin», dedi.Абдуллоҳ ибн Бурайда ал-Асламий айтди: Убайдуллоҳ ибн Зиёд ҳавз ҳақида шубҳа қилди ва Абу Барза ал-Асламийга (одам) юборди, у ҳам унинг олдига келди. Убайдуллоҳнинг мажлисдошлари унга: «Амир сени ҳавз ҳақида сўраш учун чақиртирди. Сен Расулуллоҳ ﷺдан бу ҳақда бирор нарса эшитганмисан?» дедилар. У: «Ҳа, Расулуллоҳ ﷺнинг уни зикр қилганларини эшитганман. Ким уни ёлғонга чиқарса, азиз ва жалил бўлмиш Аллоҳ унга ундан (сув) ичирмасин», деди.