حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ وَيُونُسُ قَالَا ثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنِ الْأَزْرَقِ بْنِ قَيْسٍ أَنَّ شَرِيكَ بْنَ شِهَابٍ قَالَ يُونُسُ الْحَارِثِيُّ وَهَذَا حَدِيثُ عَبْدِ الصَّمَدِ قَالَلَيْتَ أَنِّي رَأَيْتُ رَجُلًا مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَدِّثُنِي عَنْ الْخَوَارِجِ قَالَ فَلَقِيتُ أَبَا بَرْزَةَ فِي نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ حَدِّثْنِي شَيْئًا سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْخَوَارِجِ قَالَ أُحَدِّثُكُمْ بِشَيْءٍ قَدْ سَمِعَتْهُ أُذُنَايَ وَرَأَتْهُ عَيْنَايَ أُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِدَنَانِيرَ فَقَسَمَهَا وَثَمَّ رَجُلٌ مَطْمُومُ الشَّعْرِ آدَمُ أَوْ أَسْوَدُ بَيْنَ عَيْنَيْهِ أَثَرُ السُّجُودِ عَلَيْهِ ثَوْبَانِ أَبْيَضَانِ فَجَعَلَ يَأْتِيهِ مِنْ قِبَلِ يَمِينِهِ وَيَتَعَرَّضُ لَهُ فَلَمْ يُعْطِهِ شَيْئًا قَالَ يَا مُحَمَّدُ مَا عَدَلْتَ الْيَوْمَ فِي الْقِسْمَةِ فَغَضِبَ غَضَبًا شَدِيدًا ثُمَّ قَالَ وَاللَّهِ لَا تَجِدُونَ بَعْدِي أَحَدًا أَعْدَلَ عَلَيْكُمْ مِنِّي ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ قَالَ يَخْرُجُ مِنْ قِبَلِ الْمَشْرِقِ رِجَالٌ كَانَ هَذَا مِنْهُمْ هَدْيُهُمْ هَكَذَا يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لَا يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ يَمْرُقُونَ مِنْ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنْ الرَّمِيَّةِ ثُمَّ لَا يَرْجِعُونَ فِيهِ سِيمَاهُمْ التَّحْلِيقُ لَا يَزَالُونَ يَخْرُجُونَ حَتَّى يَخْرُجَ آخِرُهُمْ مَعَ الدَّجَّالِ فَإِذَا لَقِيتُمُوهُمْ فَاقْتُلُوهُمْ هُمْ شَرُّ الْخَلْقِ وَالْخَلِيقَةِحَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا الْأَزْرَقُ بْنُ قَيْسٍ عَنْ
Sharik ibn Shihob aytdi: Qaniydi men Muhammad ﷺning ashoblaridan bir kishini koʻrsam-u, u menga xorijiylar haqida soʻzlab bersa. (Roviy) aytdi: Shunda men Muhammad ﷺning ashoblaridan bir necha kishi orasida Abu Barzaga yoʻliqdim va: «Menga xorijiylar haqida Rasululloh ﷺdan eshitgan bir narsangni soʻzlab ber», dedim. U aytdi: Sizlarga quloqlarim eshitgan va koʻzlarim koʻrgan bir narsani soʻzlab beray. Rasululloh ﷺga dinorlar keltirildi, u zot ularni taqsimladilar. Oʻsha yerda sochi qirqilgan, buqrang — yoki qora — bir kishi bor edi; ikki qoshi orasida sajda izi, egnida ikkita oq kiyim bor edi. U oʻng tomonlaridan kelib, oʻzini koʻrsataverdi, ammo u zot unga hech narsa bermadilar. U: «Ey Muhammad, bugun taqsimda adolat qilmading», dedi. Shunda u zot qattiq gʻazablandilar, soʻng: «Allohga qasamki, mendan keyin sizlarga mendan koʻra adolatliroq birovni topmaysizlar», dedilar — uch marta. Soʻng: «Mashriq tomondan shunday kishilar chiqadiki, mana bu ham ulardan edi; ularning yoʻl-yoʻrigʻi mana shunday boʻladi. Ular Qurʼonni oʻqiydilar, (lekin u) ularning boʻgʻizlaridan nariga oʻtmaydi. Ular xuddi oʻq ovdan teshib oʻtganidek dindan chiqib ketadilar, soʻng unga qaytmaydilar. Ularning belgisi — sochni oldirishdir. Ular chiqishda davom etadilar, hatto oxirgilari Dajjol bilan birga chiqadi. Bas, ularga yoʻliqsangiz, ularni oʻldiringlar; ular — xalq va jonzotning eng yomonidir», dedilar.Шарик ибн Шиҳоб айтди: Қанийди мен Муҳаммад ﷺнинг ашобларидан бир кишини кўрсам-у, у менга хорижийлар ҳақида сўзлаб берса. (Ровий) айтди: Шунда мен Муҳаммад ﷺнинг ашобларидан бир неча киши орасида Абу Барзага йўлиқдим ва: «Менга хорижийлар ҳақида Расулуллоҳ ﷺдан эшитган бир нарсангни сўзлаб бер», дедим. У айтди: Сизларга қулоқларим эшитган ва кўзларим кўрган бир нарсани сўзлаб берай. Расулуллоҳ ﷺга динорлар келтирилди, у зот уларни тақсимладилар. Ўша ерда сочи қирқилган, буқранг — ёки қора — бир киши бор эди; икки қоши орасида сажда изи, эгнида иккита оқ кийим бор эди. У ўнг томонларидан келиб, ўзини кўрсатаверди, аммо у зот унга ҳеч нарса бермадилар. У: «Эй Муҳаммад, бугун тақсимда адолат қилмадинг», деди. Шунда у зот қаттиқ ғазабландилар, сўнг: «Аллоҳга қасамки, мендан кейин сизларга мендан кўра адолатлироқ бировни топмайсизлар», дедилар — уч марта. Сўнг: «Машриқ томондан шундай кишилар чиқадики, мана бу ҳам улардан эди; уларнинг йўл-йўриғи мана шундай бўлади. Улар Қуръонни ўқийдилар, (лекин у) уларнинг бўғизларидан нарига ўтмайди. Улар худди ўқ овдан тешиб ўтганидек диндан чиқиб кетадилар, сўнг унга қайтмайдилар. Уларнинг белгиси — сочни олдиришдир. Улар чиқишда давом этадилар, ҳатто охиргилари Дажжол билан бирга чиқади. Бас, уларга йўлиқсангиз, уларни ўлдиринглар; улар — халқ ва жонзотнинг энг ёмонидир», дедилар.