حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ قَالَكَانَتْ رَاحِلَةٌ أَوْ نَاقَةٌ أَوْ بَعِيرٌ عَلَيْهَا بَعْضُ مَتَاعِ الْقَوْمِ وَعَلَيْهَا جَارِيَةٌ فَأَخَذُوا بَيْنَ جَبَلَيْنِ فَتَضَايَقَ بِهِمْ الطَّرِيقُ فَأَبْصَرَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ حَلْ حَلْ اللَّهُمَّ الْعَنْهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ صَاحِبُ هَذِهِ الْجَارِيَةِ لَا تَصْحَبُنَا رَاحِلَةٌ أَوْ نَاقَةٌ أَوْ بَعِيرٌ عَلَيْهَا مِنْ لَعْنَةِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى
Abu Barza al-Aslamiy (roziyallohu anhu) aytdi: Bir ulov — yoki tuya, yoki nor — ustida qavmning baʼzi yuklari va bir choʻri bor edi. Ular ikki togʻ orasidan yoʻl olishdi va yoʻl ularga torlik qildi. Shunda choʻri Rasululloh ﷺni koʻrib qoldi-da: «Hoʻsht, hoʻsht! Allohim, unga laʼnat qil», dedi. Nabiy ﷺ: «Bu choʻrining egasi kim? Ustida Alloh tabaraka va taoloning laʼnati boʻlgan ulov — yoki tuya, yoki nor — bizga hamroh boʻlmasin», dedilar.Абу Барза ал-Асламий (розияллоҳу анҳу) айтди: Бир улов — ёки туя, ёки нор — устида қавмнинг баъзи юклари ва бир чўри бор эди. Улар икки тоғ орасидан йўл олишди ва йўл уларга торлик қилди. Шунда чўри Расулуллоҳ ﷺни кўриб қолди-да: «Ҳўшт, ҳўшт! Аллоҳим, унга лаънат қил», деди. Набий ﷺ: «Бу чўрининг эгаси ким? Устида Аллоҳ табарака ва таолонинг лаънати бўлган улов — ёки туя, ёки нор — бизга ҳамроҳ бўлмасин», дедилар.