حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ سَيَّارِ بْنِ سَلَامَةَ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُؤَخِّرُ الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ وَكَانَ يَكْرَهُ النَّوْمَ قَبْلَهَا وَالْحَدِيثَ بَعْدَهَا وَكَانَ يَقْرَأُ فِي الْفَجْرِ مَا بَيْنَ الْمِائَةِ إِلَى السِّتِّينَ وَكَانَ يَنْصَرِفُ حِينَ يَنْصَرِفُ وَبَعْضُنَا يَعْرِفُ وَجْهَ بَعْضٍ
Abu Barza al-Aslamiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ oxirgi xuftonni kechaning uchdan biriga qadar kechiktirar edilar; undan oldin uxlashni va undan keyin gaplashishni yoqtirmas edilar. Bomdodda yuzdan oltmishgacha (oyat) oʻqir edilar va shunday paytda (namozdan) qaytar edilarki, ayrimimiz ayrimimizning yuzini taniy olar edik.Абу Барза ал-Асламий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ охирги хуфтонни кечанинг учдан бирига қадар кечиктирар эдилар; ундан олдин ухлашни ва ундан кейин гаплашишни ёқтирмас эдилар. Бомдодда юздан олтмишгача (оят) ўқир эдилар ва шундай пайтда (намоздан) қайтар эдиларки, айримимиз айримимизнинг юзини таний олар эдик.