Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi oʻlimi oldidan oʻzining olti qulini ozod qildi. Uning aʼrobiy vorislari kelib, Rasululloh ﷺga uning qilgan ishidan xabar berdilar. U zot: «U shunday qildimi?» dedilar va: «Agar bilganimizda edi, inshaalloh, unga (janoza) namozini oʻqimas edik», dedilar. Soʻng ular orasida qurʼa tashlab, ulardan ikkitasini ozod qildilar va toʻrttasini qullikka qaytardilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши ўлими олдидан ўзининг олти қулини озод қилди. Унинг аъробий ворислари келиб, Расулуллоҳ ﷺга унинг қилган ишидан хабар бердилар. У зот: «У шундай қилдими?» дедилар ва: «Агар билганимизда эди, иншааллоҳ, унга (жаноза) намозини ўқимас эдик», дедилар. Сўнг улар орасида қуръа ташлаб, улардан иккитасини озод қилдилар ва тўрттасини қулликка қайтардилар.