Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Men bolalar bilan oʻynab turganimda Nabiy ﷺ yonimdan oʻtdilar va bizga salom berdilar, soʻng meni chaqirib, bir hojatlari uchun yubordilar. Men (uyga) kelganimda onamning oldiga kechikib qolgan edim. U: «Nima seni ushlab qoldi, qayerda eding?» dedi. Men: «Rasululloh ﷺ meni bir hojat uchun yubordilar», dedim. U: «Ey oʻgʻilcham, u nima (hojat) edi?» dedi. Men: «U sirdir», dedim. U: «Rasululloh ﷺning sirini hech kimga aytma», dedi. Soʻngra (Anas): «Allohga qasam, ey Sobit, agar men uni birovga aytganimda, albatta senga aytgan boʻlardim», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен болалар билан ўйнаб турганимда Набий ﷺ ёнимдан ўтдилар ва бизга салом бердилар, сўнг мени чақириб, бир ҳожатлари учун юбордилар. Мен (уйга) келганимда онамнинг олдига кечикиб қолган эдим. У: «Нима сени ушлаб қолди, қаерда эдинг?» деди. Мен: «Расулуллоҳ ﷺ мени бир ҳожат учун юбордилар», дедим. У: «Эй ўғилчам, у нима (ҳожат) эди?» деди. Мен: «У сирдир», дедим. У: «Расулуллоҳ ﷺнинг сирини ҳеч кимга айтма», деди. Сўнгра (Анас): «Аллоҳга қасам, эй Собит, агар мен уни бировга айтганимда, албатта сенга айтган бўлардим», деди.