حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ حَلَاوَةَ الْإِيمَانِ مَنْ كَانَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَالرَّجُلُ يُحِبُّ الرَّجُلَ لَا يُحِبُّهُ إِلَّا لِلَّهِ وَالرَّجُلُ أَنْ يُقْذَفَ فِي النَّارِ أَحَبُّ إِلَيْهِ مِنْ أَنْ يَرْجِعَ يَهُودِيًّا أَوْ نَصْرَانِيًّا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Uch narsa borki, kimda ular boʻlsa, iymonning shirinligini topadi: Alloh azza va jalla hamda Uning Rasuli unga ikkovidan boshqa hammadan sevimliroq boʻlishi; kishining boshqa kishini faqat Alloh uchun sevishi; va olovga tashlanishi unga yahudiy yoki nasroniy boʻlib qaytishdan koʻra sevimliroq boʻlishi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Уч нарса борки, кимда улар бўлса, иймоннинг ширинлигини топади: Аллоҳ азза ва жалла ҳамда Унинг Расули унга икковидан бошқа ҳаммадан севимлироқ бўлиши; кишининг бошқа кишини фақат Аллоҳ учун севиши; ва оловга ташланиши унга яҳудий ёки насроний бўлиб қайтишдан кўра севимлироқ бўлиши», дедилар.