حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرٍ قَالَكَانَ خَالِي يَرْقِي مِنْ الْعَقْرَبِ فَلَمَّا نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الرُّقَى أَتَاهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ نَهَيْتَ عَنْ الرُّقَى وَإِنِّي أَرْقِي مِنْ الْعَقْرَبِ فَقَالَ مَنْ اسْتَطَاعَ أَنْ يَنْفَعَ أَخَاهُ فَلْيَفْعَلْ
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo) aytdi: Mening bir togʻam bor edi, u chayon (chaqqani)dan ruqya qilar edi. Rasululloh ﷺ ruqyalardan qaytarganlarida, u (togʻam) u zotning huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, siz ruqyalardan qaytardingiz, men esa chayon (chaqqani)dan ruqya qilaman», dedi. Shunda u zot: «Kim birodariga foyda yetkaza olsa, shuni qilsin», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо) айтди: Менинг бир тоғам бор эди, у чаён (чаққани)дан руқя қилар эди. Расулуллоҳ ﷺ руқялардан қайтарганларида, у (тоғам) у зотнинг ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, сиз руқялардан қайтардингиз, мен эса чаён (чаққани)дан руқя қиламан», деди. Шунда у зот: «Ким биродарига фойда етказа олса, шуни қилсин», дедилар.