حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو سَمِعْتُ جَابِرًا يَقُولُقَالَ رَجُلٌ يَوْمَ أُحُدٍ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنْ قُتِلْتُ فَأَيْنَ أَنَا قَالَ فِي الْجَنَّةِ فَأَلْقَى تَمَرَاتٍ كُنَّ فِي يَدِهِ فَقَاتَلَ حَتَّى قُتِلَ وَقَالَ غَيْرُ عَمْرٍو وَتَخَلَّى مِنْ طَعَامِ الدُّنْيَا
Jobir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Uhud kuni bir kishi Rasululloh ﷺga: «Agar oʻldirilsam, qayerda boʻlaman?» dedi. U zot: «Jannatda», dedilar. Shunda u qoʻlidagi xurmolarni tashladi va oʻldirilgunga qadar jang qildi. Amrdan boshqasi: «U dunyo taomidan voz kechdi», dedi.Жобир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Уҳуд куни бир киши Расулуллоҳ ﷺга: «Агар ўлдирилсам, қаерда бўламан?» деди. У зот: «Жаннатда», дедилар. Шунда у қўлидаги хурмоларни ташлади ва ўлдирилгунга қадар жанг қилди. Амрдан бошқаси: «У дунё таомидан воз кечди», деди.