حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَهْلُ الْجَنَّةِ يَأْكُلُونَ فِيهَا وَيَشْرَبُونَ وَلَا يَتَغَوَّطُونَ وَلَا يَبُولُونَ وَلَا يَمْتَخِطُونَ وَلَا يَبْزُقُونَ طَعَامُهُمْ جُشَاءٌ وَرَشْحٌ كَرَشْحِ الْمِسْكِ
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jannat ahli unda yeydilar va ichadilar, lekin katta va kichik hojat qilmaydilar, burun qoqmaydilar va tupurmaydilar. Ularning taomi kekirish va mushk hidi kabi ter boʻlib chiqadi», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннат аҳли унда ейдилар ва ичадилар, лекин катта ва кичик ҳожат қилмайдилар, бурун қоқмайдилар ва тупурмайдилар. Уларнинг таоми кекириш ва мушк ҳиди каби тер бўлиб чиқади», дедилар.