حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِسَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَسْأَلُ عَنْ رُكُوبِ الْهَدْيِ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ ارْكَبْهَا بِالْمَعْرُوفِ إِذَا أُلْجِئْتَ إِلَيْهَا حَتَّى تَجِدَ ظَهْرًا
Abuz-Zubayr (rahimahulloh) Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan qurbonlik (tuyasiga) minish haqida soʻralayotganini eshitdi. U kishi: «Men Rasululloh ﷺning: ‹Agar unga noiloj qolsang, unga yaxshilik bilan min, toki bir ulov topguningcha›, deganlarini eshitganman», dedilar.Абуз-Зубайр (раҳимаҳуллоҳ) Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан қурбонлик (туясига) миниш ҳақида сўралаётганини эшитди. У киши: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Агар унга ноилож қолсанг, унга яхшилик билан мин, токи бир улов топгунингча›, деганларини эшитганман», дедилар.