حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرًا يَقُولُرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْمِي عَلَى رَاحِلَتِهِ يَوْمَ النَّحْرِ يَقُولُ لَنَا خُذُوا مَنَاسِكَكُمْ فَإِنِّي لَا أَدْرِي لَعَلِّي أَنْ لَا أَحُجَّ بَعْدَ حَجَّتِي هَذِهِ
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ ni qurbonlik kunida (nahr kunida) ulovi ustida tosh otayotganlarini va bizga: «Hajning amallarini (ibodatlarini) mendan oʻrganib olinglar, chunki men shu hajimdan keyin yana haj qila olamanmi-yoʻqmi, bilmayman», deyayotganlarini koʻrdim.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺ ни қурбонлик кунида (наҳр кунида) улови устида тош отаётганларини ва бизга: «Ҳажнинг амалларини (ибодатларини) мендан ўрганиб олинглар, чунки мен шу ҳажимдан кейин яна ҳаж қила оламанми-йўқми, билмайман», деяётганларини кўрдим.