حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو أَنَّ بُكَيْرًا حَدَّثَهُ أَنَّ عَاصِمَ بْنَ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ حَدَّثَهُأَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ عَادَ الْمُقَنَّعَ فَقَالَ لَا أَبْرَحُ حَتَّى تَحْتَجِمَ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ فِيهِ الشِّفَاءَ
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u Muqannaʼni (xastaligida) yoʻqlab borib, soʻng: «Sen hijoma (qon oldirish) qildirmaguningcha ketmayman, chunki men Rasululloh ﷺ ‹Albatta, bunda shifo bordir› deganlarini eshitganman», dedi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у Муқаннаъни (хасталигида) йўқлаб бориб, сўнг: «Сен ҳижома (қон олдириш) қилдирмагунингча кетмайман, чунки мен Расулуллоҳ ﷺ ‹Албатта, бунда шифо бордир› деганларини эшитганман», деди.