حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ بَعْدَ أَنْ رَجَعْنَا إِنَّ بِالْمَدِينَةِ لَأَقْوَامًا مَا سِرْتُمْ مَسِيرًا وَلَا هَبَطْتُمْ وَادِيًا إِلَّا وَهُمْ مَعَكُمْ حَبَسَهُمْ الْمَرَضُ
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ning Tabuk gʻazotida, biz qaytganimizdan keyin shunday deganlarini eshitdim: «Albatta, Madinada shunday qavmlar borki, sizlar qanday yoʻl yurgan va qaysi vodiyga tushgan boʻlsangiz, ular sizlar bilan birga boʻldilar. Ularni kasallik ushlab qoldi».Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг Табук ғазотида, биз қайтганимиздан кейин шундай деганларини эшитдим: «Албатта, Мадинада шундай қавмлар борки, сизлар қандай йўл юрган ва қайси водийга тушган бўлсангиз, улар сизлар билан бирга бўлдилар. Уларни касаллик ушлаб қолди».