قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو التَّيَّاحِ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنِ ابْنِ مُغَفَّلٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَ بِقَتْلِ الْكِلَابِ ثُمَّ قَالَ مَا لَهُمْ وَلَهَا فَرَخَّصَ فِي كَلْبِ الصَّيْدِ وَفِي كَلْبِ الْغَنَمِ قَالَ وَإِذَا وَلَغَ الْكَلْبُ فِي الْإِنَاءِ فَاغْسِلُوهُ سَبْعَ مِرَارٍ وَالثَّامِنَةَ عَفِّرُوهُ بِالتُّرَابِ
Abdulloh ibn Mugʻaffal (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ itlarni oʻldirishga buyurdilar, soʻng: «Ularga (odamlarga) nima boʻldi-yu, ularga (itlarga) nima boʻldi?» — dedilar va ov iti hamda qoʻy (podasi) iti(ni saqlash)ga ruxsat berdilar. (U) dedi: «It idishni yalasa, uni yetti marta yuvinglar; sakkizinchisida uni tuproq bilan ishqalanglar».Абдуллоҳ ибн Муғаффал (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ итларни ўлдиришга буюрдилар, сўнг: «Уларга (одамларга) нима бўлди-ю, уларга (итларга) нима бўлди?» — дедилар ва ов ити ҳамда қўй (подаси) ити(ни сақлаш)га рухсат бердилар. (У) деди: «Ит идишни яласа, уни етти марта ювинглар; саккизинчисида уни тупроқ билан ишқаланглар».