حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَنْبَأَنَا أَيُّوبُ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ قَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ جُعْتُ مَرَّةً بِالْمَدِينَةِ جُوعًا شَدِيدًا فَخَرَجْتُ أَطْلُبُ الْعَمَلَ فِي عَوَالِي الْمَدِينَةِ فَإِذَا أَنَا بِامْرَأَةٍ قَدْ جَمَعَتْ مَدَرًا فَظَنَنْتُهَا تُرِيدُ بَلَّهُ فَأَتَيْتُهَا فَقَاطَعْتُهَا كُلَّ ذَنُوبٍ عَلَى تَمْرَةٍ فَمَدَدْتُ سِتَّةَ عَشَرَ ذَنُوبًا حَتَّى مَجَلَتْ يَدَايَ ثُمَّ أَتَيْتُ الْمَاءَ فَأَصَبْتُ مِنْهُ ثُمَّ أَتَيْتُهَا فَقُلْتُ بِكَفَّيَّ هَكَذَا بَيْنَ يَدَيْهَا وَبَسَطَ إِسْمَاعِيلُ يَدَيْهِ وَجَمَعَهُمَا فَعَدَّتْ لِي سِتَّةَ عَشْرَ تَمْرَةً فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرْتُهُ فَأَكَلَ مَعِي مِنْهَا.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir marta Madinada qattiq ochlikka duchor boʻldim va ish izlab Madina yuqorisidagi joylarga chiqdim. Shunda men bir ayolni koʻrdim, u tuproq toʻplagan edi, men uni suv sepmoqchi deb oʻyladim. Unga bordim va har bir chelak suvga bittadan xurmo evaziga kelishdim. Oʻn olti chelak tortdim, hatto qoʻllarim qavarib ketdi. Soʻng suv oldiga bordim va undan ichdim. Keyin uning oldiga kelib, ikki kaftimni uning oldida shunday tutdim va u menga oʻn olti dona xurmo sanab berdi. Soʻng Nabiy ﷺning oldiga kelib, xabar berdim, u zot men bilan undan yedilar.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир марта Мадинада қаттиқ очликка дучор бўлдим ва иш излаб Мадина юқорисидаги жойларга чиқдим. Шунда мен бир аёлни кўрдим, у тупроқ тўплаган эди, мен уни сув сепмоқчи деб ўйладим. Унга бордим ва ҳар бир челак сувга биттадан хурмо эвазига келишдим. Ўн олти челак тортдим, ҳатто қўлларим қавариб кетди. Сўнг сув олдига бордим ва ундан ичдим. Кейин унинг олдига келиб, икки кафтимни унинг олдида шундай тутдим ва у менга ўн олти дона хурмо санаб берди. Сўнг Набий ﷺнинг олдига келиб, хабар бердим, у зот мен билан ундан едилар.