حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، حَدَّثَنِي شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا حَسَّانَ، يُحَدِّثُ عَنْ عَبِيدَةَ، عَنْ عَلِيٍّ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْأَحْزَابِ شَغَلُونَا عَنْ الصَّلَاةِ الْوُسْطَى حَتَّى آبَتْ الشَّمْسُ مَلَأَ اللَّهُ قُبُورَهُمْ وَبُيُوتَهُمْ أَوْ بُطُونَهُمْ نَارًا شَكَّ فِي الْبُيُوتِ وَالْبُطُونِ فَأَمَّا الْقُبُورُ فَلَيْسَ فِيهِ شَكٌّ.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Ahzob kuni: «Ular bizni oʻrtadagi namozdan quyosh botguncha mashgʻul qilib qoʻyishdi. Alloh ularning qabrlarini va uylarini — yoki qorinlarini — oʻt bilan toʻldirsin!», dedilar. Roviy «uylari»mi yoki «qorinlari»mi degan joyida shubha qildi, qabrlar haqida esa shubha yoʻq.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Аҳзоб куни: «Улар бизни ўртадаги намоздан қуёш ботгунча машғул қилиб қўйишди. Аллоҳ уларнинг қабрларини ва уйларини — ёки қоринларини — ўт билан тўлдирсин!», дедилар. Ровий «уйлари»ми ёки «қоринлари»ми деган жойида шубҳа қилди, қабрлар ҳақида эса шубҳа йўқ.