حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ سَلَمَةَ يَعْنِي ابْنَ أَبِي الْحُسَامِ، حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ الْأَنْصَارِ عَنْ عَلِيٍّ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ عَادَ مَرِيضًا مَشَى فِي خِرَافِ الْجَنَّةِ فَإِذَا جَلَسَ عِنْدَهُ اسْتَنْقَعَ فِي الرَّحْمَةِ فَإِذَا خَرَجَ مِنْ عِنْدِهِ وُكِّلَ بِهِ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ يَسْتَغْفِرُونَ لَهُ ذَلِكَ الْيَوْمَ.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim bir bemorni yoʻqlab borsa, jannat mevalari orasida yurgan boʻladi. Uning yonida oʻtirsa, rahmatga choʻmadi. Uning oldidan chiqib ketsa, oʻsha kuni unga yetmish ming farishta biriktirilib, ular u uchun magʻfirat soʻrab turadilar», dedilar.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким бир беморни йўқлаб борса, жаннат мевалари орасида юрган бўлади. Унинг ёнида ўтирса, раҳматга чўмади. Унинг олдидан чиқиб кетса, ўша куни унга етмиш минг фаришта бириктирилиб, улар у учун мағфират сўраб турадилар», дедилар.