حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ، حَدَّثَنِي حَجَّاجُ بْنُ يُوسُفَ الشَّاعِرُ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي صَالِحٍ، أَنَّ أَبَا الْوَضِيءِ، عَبَّادًا حَدَّثَهُ أَنَّهُ، قَالَ كُنَّا عَامِدِينَ إِلَى الْكُوفَةِ مَعَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَلَمَّا بَلَغْنَا مَسِيرَةَ لَيْلَتَيْنِ أَوْ ثَلَاثٍ مِنْ حَرُورَاءَ شَذَّ مِنَّا نَاسٌ كَثِيرٌ فَذَكَرْنَا ذَلِكَ لِعَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ لَا يَهُولَنَّكُمْ أَمْرُهُمْ فَإِنَّهُمْ سَيَرْجِعُونَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ بِطُولِهِ قَالَ فَحَمِدَ اللَّهَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَقَالَ إِنَّ خَلِيلِي أَخْبَرَنِي أَنَّ قَائِدَ هَؤُلَاءِ رَجُلٌ مُخْدَجُ الْيَدِ عَلَى حَلَمَةِ ثَدْيِهِ شَعَرَاتٌ كَأَنَّهُنَّ ذَنَبُ الْيَرْبُوعِ فَالْتَمَسُوهُ فَلَمْ يَجِدُوهُ فَأَتَيْنَاهُ فَقُلْنَا إِنَّا لَمْ نَجِدْهُ فَقَالَ فَالْتَمِسُوهُ فَوَاللَّهِ مَا كَذَبْتُ وَلَا كُذِبْتُ ثَلَاثًا فَقُلْنَا لَمْ نَجِدْهُ فَجَاءَ عَلِيٌّ بِنَفْسِهِ فَجَعَلَ يَقُولُ اقْلِبُوا ذَا اقْلِبُوا ذَا حَتَّى جَاءَ رَجُلٌ مِنْ الْكُوفَةِ فَقَالَ هُوَ ذَا قَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَا يَأْتِيكُمْ أَحَدٌ يُخْبِرُكُمْ مَنْ أَبُوهُ فَجَعَلَ النَّاسُ يَقُولُونَ هَذَا مَلِكٌ هَذَا مَلِكٌ يَقُولُ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ ابْنُ مَنْ هُوَ.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abul Vadiy Abbod aytadi: Biz Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu) bilan birga Kufaga yoʻl olgan edik. Harurodan ikki-uch kunlik masofaga yetganimizda, bizdan koʻp odamlar ajralib chiqib ketdi. Buni Aliga (roziyallohu anhu) aytdik. U: «Ularning ishi sizni qoʻrqitmasin, chunki ular albatta qaytadilar», dedi. Soʻng Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu) Allohga hamd aytib: «Menga doʻstim xabar berdiki, bularning boshligʻi qoʻli mayib bir kishi boʻlib, koʻksining uchida yarboʻ dumiga oʻxshash tuklar boʻlar ekan», dedi. Ular uni izladilar, ammo topmadilar. Biz uning oldiga kelib: «Uni topmadik», dedik. U: «Uni izlanglar, Alloh nomiga qasamki, men yolgʻon aytmadim va menga ham yolgʻon aytilmadi», dedi, uch marta. Biz: «Uni topmadik», dedik. Shunda Ali oʻzi kelib: «Buni agʻdaringlar, buni agʻdaringlar», deya boshladi. Nihoyat Kufalik bir kishi kelib: «Mana u», dedi. Ali (roziyallohu anhu): «Allohu akbar! Sizga uning otasi kim ekanini biror kishi kelib xabar bermaydi», dedi. Odamlar: «Bu bir farishta, bu bir farishta», dey boshladilar. Ali (roziyallohu anhu) esa: «U kimning oʻgʻli?» derdi.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абул Вадий Аббод айтади: Биз Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу) билан бирга Куфага йўл олган эдик. Ҳаруродан икки-уч кунлик масофага етганимизда, биздан кўп одамлар ажралиб чиқиб кетди. Буни Алига (розияллоҳу анҳу) айтдик. У: «Уларнинг иши сизни қўрқитмасин, чунки улар албатта қайтадилар», деди. Сўнг Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу) Аллоҳга ҳамд айтиб: «Менга дўстим хабар бердики, буларнинг бошлиғи қўли майиб бир киши бўлиб, кўксининг учида ярбў думига ўхшаш туклар бўлар экан», деди. Улар уни изладилар, аммо топмадилар. Биз унинг олдига келиб: «Уни топмадик», дедик. У: «Уни изланглар, Аллоҳ номига қасамки, мен ёлғон айтмадим ва менга ҳам ёлғон айтилмади», деди, уч марта. Биз: «Уни топмадик», дедик. Шунда Али ўзи келиб: «Буни ағдаринглар, буни ағдаринглар», дея бошлади. Ниҳоят Куфалик бир киши келиб: «Мана у», деди. Али (розияллоҳу анҳу): «Аллоҳу акбар! Сизга унинг отаси ким эканини бирор киши келиб хабар бермайди», деди. Одамлар: «Бу бир фаришта, бу бир фаришта», дей бошладилар. Али (розияллоҳу анҳу) эса: «У кимнинг ўғли?» дерди.