حَدَّثَنَا يَزِيدُ، أَنْبَأَنَا الْعَوَّامُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ أَتَانَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ لَيْلَةٍ حَتَّى وَضَعَ قَدَمَهُ بَيْنِي وَبَيْنَ فَاطِمَةَ فَعَلَّمَنَا مَا نَقُولُ إِذَا أَخَذْنَا مَضَاجِعَنَا ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ تَسْبِيحَةً وَثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ تَحْمِيدَةً وَأَرْبَعًا وَثَلَاثِينَ تَكْبِيرَةً قَالَ عَلِيٌّ فَمَا تَرَكْتُهَا بَعْدُ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ وَلَا لَيْلَةَ صِفِّينَ قَالَ وَلَا لَيْلَةَ صِفِّينَ.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kechasi Nabiy ﷺ oldimizga keldilar, hatto oyoqlarini men bilan Fotima orasiga qoʻydilar va yotogʻimizga yotganimizda aytadigan narsamizni bizga oʻrgatdilar: oʻttiz uch marta tasbeh (subhonalloh), oʻttiz uch marta tahmid (alhamdulillah) va oʻttiz toʻrt marta takbir (Allohu akbar). Ali: «Shundan keyin men uni hech qachon tark qilmadim», dedi. Bir kishi unga: «Siffiyn kechasi ham-a?» dedi. U: «Siffiyn kechasi ham», dedi.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир кечаси Набий ﷺ олдимизга келдилар, ҳатто оёқларини мен билан Фотима орасига қўйдилар ва ётоғимизга ётганимизда айтадиган нарсамизни бизга ўргатдилар: ўттиз уч марта тасбеҳ (субҳоналлоҳ), ўттиз уч марта таҳмид (алҳамдулиллаҳ) ва ўттиз тўрт марта такбир (Аллоҳу акбар). Али: «Шундан кейин мен уни ҳеч қачон тарк қилмадим», деди. Бир киши унга: «Сиффийн кечаси ҳам-а?» деди. У: «Сиффийн кечаси ҳам», деди.