حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ، قَالَ قَالَ قَيْسٌ فَحَدَّثَنِي أَبُو سَهْلَةَ، أَنَّ عُثْمَانَ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ يَوْمَ الدَّارِ حِينَ حُصِرَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَهِدَ إِلَيَّ عَهْدًا فَأَنَا صَابِرٌ عَلَيْهِ قَالَ قَيْسٌ فَكَانُوا يَرَوْنَهُ ذَلِكَ الْيَوْمَ.
Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U qamalda qolgan kunida uyi oldida: «Albatta, Rasululloh ﷺ menga bir ahd berganlar, men esa unga sabr qilaman», dedi. Odamlar oʻsha kunni (u shahid boʻlgan kunni) shu deb hisoblardilar.