حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ عُبَيْدٍ، عَنْ أَبِي مَعْشَرٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، قَالَ كُنْتُ مَعَ ابْنِ مَسْعُودٍ وَهُوَ عِنْدَ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ لَهُ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مَا بَقِيَ لِلنِّسَاءِ مِنْكَ قَالَ فَلَمَّا ذُكِرَتْ النِّسَاءُ قَالَ ابْنُ مَسْعُودٍ ادْنُ يَا عَلْقَمَةُ قَالَ وَأَنَا رَجُلٌ شَابٌّ فَقَالَ لَهُ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى فِتْيَةٍ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ فَقَالَ مَنْ كَانَ مِنْكُمْ ذَا طَوْلٍ فَلْيَتَزَوَّجْ فَإِنَّهُ أَغَضُّ لِلطَّرْفِ وَأَحْصَنُ لِلْفَرْجِ وَمَنْ لَا فَإِنَّ الصَّوْمَ لَهُ وِجَاءٌ.
Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Alqama aytadi: Men Ibn Masʼud bilan birga edim, u Usmon (roziyallohu anhu)ning huzurida edi. Usmon (roziyallohu anhu) unga: «Senda ayollarga boʻlgan istakdan hali biror narsa qoldimi?» dedi. Ayollar zikr qilinganda Ibn Masʼud: «Yaqin kel, ey Alqama», dedi. Men esa yosh yigit edim. Shunda Usmon (roziyallohu anhu) unga dedi: «Rasululloh ﷺ muhojirlardan boʻlgan bir necha yigitning oldiga chiqib: ‹Sizlardan kimning qurbi yetsa, uylansin, chunki bu koʻzni tiyishga va avrat aʼzoni saqlashga koʻproq yordam beradi. Kimning qurbi yetmasa, roʻza uning uchun qalqondir›, dedilar.»