حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنِي نُبَيْهُ بْنُ وَهْبٍ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْمَرٍ، رَمِدَتْ عَيْنُهُ وَهُوَ مُحْرِمٌ فَأَرَادَ أَنْ يُكَحِّلَهَا فَنَهَاهُ أَبَانُ بْنُ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَأَمَرَهُ أَنْ يُضَمِّدَهَا بِالصَّبِرِ وَزَعَمَ أَنَّ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَدَّثَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ فَعَلَ ذَلِكَ.
Usmon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Umar ibn Ubaydullohning koʻzi ihromdaligida ogʻrib qoldi va u koʻziga surma qoʻymoqchi boʻldi. Shunda Abon ibn Usmon (roziyallohu anhu) uni bundan qaytardi va koʻziga sabr (aloe) surtishga buyurdi hamda Usmon (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺning shunday qilganlarini rivoyat qilganini aytdi.