حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ، حَدَّثَنَاه سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، سَنَةَ سِتٍّ وَعِشْرِينَ حَدَّثَنَا رِشْدِينُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ زُهْرَةَ بْنِ مَعْبَدٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، مَوْلَى عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ عُثْمَانَ قَالَ أَيُّهَا النَّاسُ هَجِّرُوا فَإِنِّي مُهَجِّرٌ فَهَجَّرَ النَّاسُ ثُمَّ قَالَ أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي مُحَدِّثُكُمْ بِحَدِيثٍ مَا تَكَلَّمْتُ بِهِ مُنْذُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى يَوْمِي هَذَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ رِبَاطَ يَوْمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَفْضَلُ مِنْ أَلْفِ يَوْمٍ مِمَّا سِوَاهُ فَلْيُرَابِطْ امْرُؤٌ حَيْثُ شَاءَ هَلْ بَلَّغْتُكُمْ قَالُوا نَعَمْ قَالَ اللَّهُمَّ اشْهَدْ.
Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U zot: «Ey odamlar, kunduzning issigʻida yoʻlga chiqinglar, chunki men chiqmoqdaman», dedilar. Bas, odamlar yoʻlga chiqishdi. Soʻng u: «Ey odamlar, men sizlarga Rasululloh ﷺdan eshitgan kunimdan bugungi kunimgacha aytmagan bir hadisni aytib beraman. Rasululloh ﷺ: ‹Alloh yoʻlida bir kun chegara qoʻriqlash undan boshqa ming kundan afzaldir. Bas, kishi qayerda xohlasa, oʻsha yerda chegarada turib qoʻriqlasin›, dedilar. Sizlarga yetkazdimmi?» dedi. Ular: «Ha», deyishdi. U: «Allohim, Oʻzing guvoh boʻl», dedi.