حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ نُبَيْهِ بْنِ وَهْبٍ، قَالَ أَرَادَ ابْنُ مَعْمَرٍ أَنْ يُنْكِحَ، ابْنَهُ ابْنَةَ شَيْبَةَ بْنِ جُبَيْرٍ فَبَعَثَنِي إِلَى أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَهُوَ أَمِيرُ الْمَوْسِمِ فَأَتَيْتُهُ فَقُلْتُ لَهُ إِنَّ أَخَاكَ أَرَادَ أَنْ يُنْكِحَ ابْنَهُ فَأَرَادَ أَنْ يُشْهِدَكَ ذَاكَ فَقَالَ أَلَا أُرَاهُ عِرَاقِيًّا جَافِيًا إِنَّ الْمُحْرِمَ لَا يَنْكِحُ وَلَا يُنْكِحُ ثُمَّ حَدَّثَ عَنْ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بِمِثْلِهِ يَرْفَعُهُ.
Aban ibn Usmon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ibn Maʼmar oʻgʻlini Shayba ibn Jubayrning qiziga uylantirmoqchi boʻlib, meni Aban ibn Usmon (roziyallohu anhu)ning oldiga yubordi — u hajning amiri edi. Men uning oldiga borib: «Akangiz oʻgʻlini uylantirmoqchi va bu nikohga sizni guvoh qilmoqchi», dedim. U: «Seni gʻoʻr iroqlik deb bilaman. Ihromdagi kishi na uylanadi, na birovni uylantiradi», dedi. Soʻng Usmon (roziyallohu anhu)dan xuddi shunga oʻxshash hadisni Paygʻambar ﷺ ga koʻtarib rivoyat qildi.